Naar de inhoud

Oma Diny,s lievelingen

oma,s hobby
akke.beakke.be

Archief

Voorjaarszon

De prille stralen van de voorjaarszon
beroeren zacht de slapende natuur
zij zijn een gouden levensbron
in ,t vroege morgenuur.

Maar ook de liefde verspreidt warmte
verzacht de trekken op ,t gezicht
de liefde die bewaard moet blijven
tot in het morgenlicht
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 21:44 Reageer op dit bericht

Harmonie

In de schemer is er harmonie
Harmonie tussen buiten en binnen
Als een kaars die langzaam zijn gloed verspreidt
Als een roos die kleirt bij het avondrood
Als muziek die door de ruimte trilt
Als een regenboog die de frisse regendruppels
laat glinsteren.
Eenheid in lichaam en geest
Harmonie
Een betovering voor een moment.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 21:42 Reageer op dit bericht

Einde

Mag ik blijven,moet ik gaan?
Is dit het einde van mijn bestaan?
Of heb ik nog een dag..of twee?
Hoelang tikt mijn hart nog mee?
Op het ritme van het leven
Veel genomen,maar ook veel gegeven
Veel geluk, maar ook veel pijn.
Maar al met al was ,t leven fijn
En heb ik spijt als ,t over is
want ik weet zeker dat ik ,t mis
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 21:37 Reageer op dit bericht

Zonder woorden

Ik kan met je praten
zonder te spreken
Een lichaamstaal
die iets laat weten
Zonder woorden
maar met intens gevoel
laat ik je voelen
wat ik bedoel.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 14:27 Reageer op dit bericht

Gevoelens van liefde

Liefde is geven,zacht en teder
Liefde is fijn, samen een zijn
Liefde geeft warmte in en koude nacht
Liefde doet geen pijn, vergeven, loslaten
dat kan allemaal liefde zijn
Recpect voor elkander
er zijn in goede en slechte tijden
en glimlach van een kind dat je dierbaar is
Handen die proberen te troosten
ogen die spreken van liefde en trouw
Liefde,een bron van energie en kracht
twee harten aaneengeschakeld
verbonden door een onbreekbare band
Dat is wat ik liefde noem.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 14:25 Reageer op dit bericht

Waarom?

Waarom blijf je zo stil over mij waken?
Ik voel het zo duidelijk aan.
Weer samen praten, opmerkingen maken
Bij jou kan ik mezelf zijn, me even laten gaan
Maar soms voelt onze afstand zo groot
en soms ook klein.
Waarom geven we ons hart niet een keer bloot?
Zou er dan niet minder spanning zijn?
Of hoeven we eigenlijk niet te zeggen
Is een blik al genoeg
genoeg om alles geluidsloos uit te leggen
Misschien is het nog te vroeg.

En ook al zou het antwoord negatief zijn
dan hoop ik dat ik huilen kan
Huilen in jouw armen van verdriet en pijn
Ik weet, jij bent geen vrije man
maar ik ben zoveel onmacht gaan opkroppen
in die hele moeilijke tijd
Als je echt iets voelt,blijf dat gevoel niet wegstoppen
anders raken wij elkaar weer kwijt
Zoveel tijd is er niet meer
vergeet dat alsjeblieft niet
Nu voel ik zoveel kracht en geluk, keer op keer
maar dat gevoel slaat dan over in eeuwig verdriet.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 21:22 Reageer op dit bericht

Geluk

Geluk;
is een hand in de jouwe.

Geluk;
is niet te kijken naar wat een ander meer heeft.

Geluk;
is beseffen wat elke dag je moois geeft.

Geluk:
zit in een klein gebaar, de dingen om je heen
sta open voor het geluk.

Dan voel je je nooit alleen
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 21:15 Reageer op dit bericht

Mijn verloren Geliefde

Je bent niet meer
het is voorbij.
Nooit al ik weten
wat je diep verborgen hield voor mij
ik spreek je naam zo vaak hardop
wanneer ik je erg mis
Ik bewaar zo zeker voor mezelf
deze getuigenis
Dat liefde door veel angst en pijn
uitgrooit tot groter goed
Ik weet niet hoe ik het vol verdriet
in woorden vatten moet.

O, liefste, je was m,n leven,dag en nacht
m,n zin , m,n doel , m,n groei.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 21:12 Reageer op dit bericht

Vrijheid

Waarom toch die slapeloze nachten?
Met jou voortdurend in mijn gedachten?
Waarom voer ik toch deze zinloze strijd?
Ik voel het toch? Ik ben je kwijt!
Maar ik vecht, ik wil niet dat het over is.
Jouw aanwezigheid is nu zo wat ik mis.
Als een zombie slijt ik al dagen
en loop me steeds weer af te vragen
Waarom laat je het gebeurde niet voorbij gaan?
Is het lafheid of kun je het echt niet aan?
Je verdere leven alleen zijn, is toch niets voor jou?
En je weet  toch dat ik zielsveelvan je hou?
Volg je gevoel, gooi weg die trots en koppigheid
Kom bij me terug en voel je eindelijk bevrijd!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 21:08 Reageer op dit bericht

Meer van Oma Diny,s lievelingen

↑ Terug naar de berichten