Zaterdag 12 augustus 2006
Geschreven door oma om 14:57
Reageer op dit bericht
Archief
Zaterdag 12 augustus 2006
Geschreven door oma om 14:34
Reageer op dit bericht
Zaterdag 12 augustus 2006
Geschreven door oma om 14:34
Reageer op dit bericht
Zaterdag 12 augustus 2006
eigen gemaakte creatie van didi
Geschreven door oma om 14:34
Reageer op dit bericht
Vrijdag 11 augustus 2006
Als
Als alle tranen in je ogenMe konden zeggen wat je voede
Als de schaarse lachjes om je mond
Me konden zeggen wat je bedoelde
Dan kon ik je helpen,tegen je praten
Nu zit je hier stil. gelaten
En ik weet niet wat te doen
Als de glinsteringen in je ogen
Me konden zeggen wat er was
Als ik je gedachten maar kon lezen
Terwijl ik naast je zit in het gras
Klein meisje, je bent niet meer dan een plantje
Alles wordt voor je gedaan
Toch zou ik je zo graag echt laten leven
Nu zit je daar, je mompelt maar wat
en je ogen kijken me zo doordringend aan
Ik zou je zo graag willen helpen
Als ik je blikken maar kon verstaan.
Geschreven door oma om 13:54
Reageer op dit bericht
Vrijdag 11 augustus 2006
Eenzaamheid voor de dageraad?
In de uren voor de dageraadals de zon nog niet aan de hemel staat
en ook de maan zijn licht verborgen houdt
juist in deze urenin mijn lichaam koud
en alles wat je hebt beloofd
vliegt als wartaal door mij hoofd.
Jij , jij bent nu weg
heb ik geluk of is het pech
ik weet het niet te taxeren
maar de tijd zal het me leren
en de muziek zal me bijstaan
in de moeilijke tijd, nu te gaan.
Vaak loop ik over het strand
mijn gedachten bij jou, het zweet in m,n hand
en de striemende wind in mijn gezicht
daar ontstaat ook dit gedicht
mijn enige steun en toeverlaat
in de uren voor de dageraad
Ja, dit gedicht helpt mij er bovenop
want ik heb geen zin nog in de strop
die ik bijna had gespannen
toen ik uit je hart was verbannen
Ik kom er wel weer overheen
en gelukkig hoeft dat niet alleen
Nu ga ik weer mijn eigen gang
en ook al was ik eerst nog bang
dat dat niet meer zou lukken
het ging vanzewlf, met beetjes en stukken
en de persoon die weer op eigen benen staat
zal niet meer bang zijn
in die uren voor de dageraad
Geschreven door oma om 13:48
Reageer op dit bericht
Vrijdag 11 augustus 2006
Wat je geeft
Je geeft me liefdeJe geeft me licht
Je geeft me warmte
het sraalt van je gezicht.
Je geeft me je gulle lach
Je geeft me je stille verdriet
Je geeft meeen liefdevolle dag
Je bent mooi als een liefdeslied
Het is goed je naast me te weten
Je gaf wat anderen niet konden geven
En wat je deed zal ik niet vergeten
Ik hou van je; m,n hele leven
Ik zal gaan zonder iets te zeggrn
Ik zal gaan zonder een groet
Want ik kan je niet uitleggen
hoeveel pijn het doet
Ik zal gaan zonder je te haten
Ik zal gaan maar vergeet je iet
Zonder iets achter te laten
verdwijn ik met mijn verdriet
Ik zal gaan en verder leven
Ik zal gaan, hopende dat je nog eens inziet
De liefde die ik je wilde geven
die begreep je helaas niet.
Geschreven door oma om 13:40
Reageer op dit bericht
Vrijdag 11 augustus 2006
Eerste liefde
Mijn gezicht gedrukt tegen de ramenen ogen, die zich zonder te schamen
met ranen vullen
denk ik terug aan de ene nacht
die jij bij mij hebt doorgebracht
De verukking van het eerste ogenblik
wij twee samen, jij en ik
de warmte van je lichaam te voelen
en eindelijk begrijpen, wat mensen bedoelen
wanneer ze zeggen
dat je zulke gevoelens
moeilijk in woorden uit kunt leggen
Nu ben ik alleen
met de schaduw van de nacht om me heen
duisternis brengt verdriet en eenzaamheid
een verloren hoop
Ik laat mijn tranen de vrije loop.
Geschreven door oma om 13:34
Reageer op dit bericht
Vrijdag 11 augustus 2006
Eeuwige bloemen
Nog een keer heb je omgekekentoen wandelde je bloemenstrooiend
,t dodelijk wit gezicht geheven
de eeuwige tuin binnen.
Buiten ben ik gebleven
Aan vele einders heb ik geroepen
,n andwoord nooit gekregen.
Jouw bloemen zijn verwoord
in duizend nieuwe strofen
aan jou op gedragen
Ik leg ze aan de eeuwigheid
tot ook ik de tuin
word binnen geleid.
Geschreven door oma om 13:30
Reageer op dit bericht
Vrijdag 11 augustus 2006
Zomaar wat liefde
Gedachtenloos verdronkenin de wijn van jou ogen
draag ik je
als zeven ganzendonzen
gewichteloos in mijn hoofd.
Soms ook wel, zweef je
op de adem van mijn lied
en de wind voert je mee
Maar een kind
een rieten fluit
een zonnestraal
of wat bladgefluister
brengt je weer terug.
Vaak ook zul je zijn
pasklaar in mijn glimlach
maar vaker nog
verblindend zacht
als een wimper
op mijn wang
Zo bewaak ik
mijn verwardheid
in haast vervreemde gvoel
van zachtheid in retour.
Geschreven door oma om 13:25
Reageer op dit bericht