Naar de inhoud

Oma Diny,s lievelingen

oma,s hobby
akke.beakke.be

Archief

Hoop

Er zijn mensen die de hoop snel opgeven
En denken dat zij niet meer veder kunnen leven
Al sta je aan het randje van je leven
Je moet altijd jezelf hoop blijven geven
In de kantine van het ziekenhuis
zag ik het boompje staan
Van onder bruin en dor
er zaten geen blaadjes meer aan
Maar het boompje had de hoop
absoluut niet op gegeven
Want toen ik omhoog keek
zag ik een stukje leven
Wat ik daar zag waren
een paar blaadjes groen
En ik wist meteen,,Het is te doen!
Wat je dus nooit op moet geven
is de hoop van het leven.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 20:51 Reageer op dit bericht

Een potje

Ik heb thuis een potje

  Op het potje staat verdriet

 ik doe er vaak verdrietjes in

want als ze klein zijn,

huil ik niet.

  Steeds als er iets tegen zit

er iets gebeurt wat ik niet wil

open ik het potje gooi het erin,

heel stil.

  Maar nu was de laatste

 druppel iets te veel.

 Van al die stukjes klein verdriet

kreeg ik een brok in mijn keel.

 Mijn hand begon te trillen

Verdriet vloog met golven uit de pot omhoog.

 Een traan begon te rollen

 Ik voelde me erg rot

  Een onbedaarlijk snikken

 deed me trillen overal,

 ik zat echt tot mijn haren

 in het diepste diepe dal.

  Het was met rood omrande ogen

toen ik mijzelf weer rustig kreeg.

 Opgelucht keek ik naar mijn potje

Het potje ... dat was leeg.

 Dus zie ik iemand lopen?

Rode ogen en heel bedeesd,

Dan vraag ik niets meer, dan weet ik.

Zijn potje is pas vol geweest.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 23:17 Reageer op dit bericht

De vrienden boom

De vriendenboom.

Ergens op de wereld staat een levensboom
een sterke boom,
de vriendenboom.
Eén die niet van zon en regen leeft
maar van een beetje tederheid,
vriendschap en genegenheid
we zijn het langzaamaan vergeten.

\"t Is misschien een onvervulde kinderdroom,
die boom van mij,
de vriendenboom,
maar hij zou er moeten wezen.
Overal waar mensen samen zijn
arm of rijk en groot of klein
dat moest de hele wereld weten.

Als je maar oprecht naar die boom wilt zoeken
staat hij heel dichtbij, misschien
kun je \'m uit je venster zien,
maar hij staat nergens in de boeken.

Als je durft te leven zonder angst of schroom,
dan groeit hij wel
de vriendenboom.
En je zult het met me eens zijn:
\'t allermooiste van de hele schepping
is de vriendenboom.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 23:14 Reageer op dit bericht

Afscheid van mijn vader

Ik Heb mijn vader
vier jaar geleden niet verloren.
daarvoor gaf hij mij teveel.

Wat hij zei dat blijf ik horen
van wat ik ben is hij mijn deel.

Ik kom hem overal tegen
in wat ik doe, in wat ik laat.

Hij was en blijft voor mij een zegen
waarvan het spoor steeds verder gaat.

            
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 23:24 Reageer op dit bericht

Lieve vriend

Eens was je mijn steun en toe verlaat
je was m,n vriend, m,n broer, m,n maat
samen hebben we heel veel af gepraat
zoals dat tussen echte vrienden gaat
Toch kwam er een naar moment
ik raak er nooit aan gewend
ik heb begrepen dat je alles zo wilt laten
weer moet ik proberen je niet te haten
maar het gevoel van zijnde een vriend
is groter dan de pijn
die toen niet anders kon zijn
Op deze manier wil ik je heel veel vrede geven
voor dit op aarde zo korte leven
hier mee wil ik je laten weten
dat ik wat er mis ging zal vergeten
Vaarwel lieve vriend
bedankt voor alles
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 14:00 Reageer op dit bericht

Lichtpuntje

Als alles somber lijkt
je gebukt gaat onder zorgen
is daar plotseling hat licht
op die nare kille morgen

Een kaart lag in de brievenbus
waarop geschreven stond
Oma, ik hou van jou
ik hoop dat je gauw komt

Ineens is daat het blij gevoel
zonnig nu het leven
door lieve woordjes op een kaart
aan jou geschreven.

De mooiste jurk trek je aan
maant je met spoed
met het tram kaartje in de hand
je klein kind te gemoed
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 13:52 Reageer op dit bericht

Gedicht

Soms voelt alles heel zwaar
wel 1000 kilo
wegen de tranen in mijn kop.

Dan ben ik bang
want
dat ik niet kan dragen
De spierballen in mijn hersens
zijn niet zo sterk

ik wil dat niet dragen
wel 1000 kilo tranen
ik kan dat niet drogen
En dan voel ik het
mijn verdriet
word als maar slapper
Tot zomaar de tranen
van mij mogen komen.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 13:47 Reageer op dit bericht

Voor het eerst

Een gouden zon, een snelle bus
de koffers onderin
Daar gaan we dan hoor
dan mijn Mam
een kus glijd langs je kin
Daar sta je dan wat moeilijk
Ja , je word groot mijn meis
Je steekt je hand op en je denkt
O, breng haar veilig bij me terug
Vaarwel kind, goede reis.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 13:41 Reageer op dit bericht

Voor Marianne

Vriendschap is zo heel bijzonder
Vriendschap daar versta ik onder
Samen praten, samen luisteren
Samen lachen, samen fluisteren
Elkaar steunen bij verdriet
Met een bos vergeet-mij-niet
Op gaan in elkaars geluk
Dat is vrienschap uit een stuk.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door oma om 13:38 Reageer op dit bericht

Meer van Oma Diny,s lievelingen

↑ Terug naar de berichten