Archief

Wil je me bij het leven
wat aandacht geven?
Daar wil ik je graag zien
en ontmoeten misschien
En och die laatste eer
hoeft dan niet meer.

Een rimpeltje, een grijze haar
zo gaat dat in het leven
Maar waarom zou je door dit feit
naar het volmaakte streven
Het is gewoon, het hoort erbij
het is een variant
op wat je innerlijk beleefd
Bekijk het maar van die kant.

Trouw is liefde die niet wijkt
voor verdriet en tegenslagen
Trouw kan wachten en verdragen
ook als alles hopeloos lijkt.

Trouw is liefde die het houd
Ook als onbegrip haat teistert
liefdeloosheid haar verbijsterd
Trouw is echt,
ze is als goud.

Er valt nog zoveel
over vriendschap te zeggen
Je kunt haar bespreken
ontleden misschien
maar gek...dan verdwijnt ze
is niet meer te zien
Hoe kun je nu aandacht,trouw
uit gaan leggen?
Want wat je ook zegt
het is altijd te klein
Dus vrienden
je moet het gewoon weg
maar...zijn. 

Ze is twaalf jaar
lief en lomp
bang en brutaal
Ze is twaalf jaar
ontwapend en onhandelbaar
gezellig en onuitstaanbaar.

Ze is twaalf jaar
gevoelig en stil
weet vaak niet wat ze wil
Ze is twaalf jaar
soms zacht en verlegen
ach, ook voor haar
is ,t verwarrend
zo,n opgroeiend meisjes leven

S,morgens vroeg
het is buiten klam en koud
Ik heb geen zin in buiten
Ik heb geen zin in fietsen
mijn bed is warm en zo vertrouwd

Maar allerhande kleine dingen
ijswitte dauw op het gras
de zon vaag door de nevel
krijgen me zachtjes aan het zingen.

Voor jullie
wil ik wat
lieve woorden schrijven
over jullie nog pril bestaan
van nu af aan
maken jullie deel uit
van ons leven
warmte willen wij
jullie geven
blijheid, liefde boven al
ook vrolijkheid
en licht
zie nu
door deze woorden
neer te schrijven
heb ik jullie tante diny
zomaar een gedicht

Een vonkje
diep van binnen
word groter
en groeit
laat je zingen
laat je dansen
het borrelt
hoger en hoger
breekt eruit
onverwoestbaar
tot barstens toen

Je straalt
je beseft weer
wat je bezit.

Lieve Mam
van wie ik toch wel hou
en die ik zo graag
van alles toe vertrouw
Zodat je weet
wat er in mij leeft
Want ik voel mam
dat je toch om me geeft
Daarom doet het nu zo,n pijn
dat ik nog niet ben
 die ik nu wil zijn.

Als het regent
is het net of de wereld huilt
alles is even triest en grauw
het enige vrolijke is
dat ik van je hou
en jij van mij
dat maakt de dag weer blij.

ik weet dat je ergens bent
en ook aan mij denkt
en even is het dan of
de zon weer gaat schijnen
en ik kijk dan naar buiten
achter de gordijnen
huilt de wereld nog steeds
tranen met tuiten.