Zaterdag 11 oktober 2025
BIJ DE 28ste ZONDAG C
28ste ZONDAG C – 12 OKTOBER 2025
DANKBAARHEID IS EEN BLOEMPJE
Een van hen, die zag dat hij genezen was,
Hij viel neer aan Jezus’ voeten om hem te danken.
Het was een Samaritaan.
Toen zei Jezus: ‘Zijn er niet tien gereinigd?
Waar zijn de negen anderen?'
(Lucas 17,16)
Tien melaatsen werden genezen, één komt er terug om Jezus te bedanken. Het deed mij denken aan een feit van enkele jaren geleden. Het gaat over een prof in Gent die, in al zijn geleerdheid, een heel eenvoudig mens gebleven is. Hij is doctor in de biologie, internationaal gekend voor waterzuivering, maar geeft ook al jaren catechese aan kinderen op de parochie. Met zijn vrouw was hij in de Veldstraat gaan winkelen, en een slinkse dief had de handtas van zijn vrouw gepikt. Het zette de prof aan het denken en hij schreef: ‘Sommige verhalen zullen nooit vergaan’, begon hij, ‘zoals die oma die met haar kleinzoon naar zee ging. Het was plezant tot een hoge golf de jongen meesleurde. Oma viel op de knieën en smeekte tot God: ‘Geef mij toch mijn kleinzoon terug, dat is al wat ik vraag.’ En wonder boven wonder, het kwam zo uit: een beetje later, wierp een golf het kind op het strand, vlak voor haar voeten. De jongen was ongedeerd, alles oké. Maar oma keek omhoog en riep kwaad: ‘toen we hier aankwamen had hij een hoedje op!’
Je zou verwachten dat ze dankbaar zou zijn en dat ze haar vreugde zou uitjubelen. Maar niets daarvan, ze mopperde! En daarom vroeg de prof zich af: ‘Kunnen we dank zeggen als iets niet helemaal in orde is?’. En hij dacht op wat hij die dag beleefd had: ‘De handtas van mijn vrouw was dus gestolen. We waren druk bezig met alles wat kwijt was: de identiteitskaart, het rijbewijs, de bankkaarten … Een hoop last en werk, en we waren nogal ontevreden. De dag was verknoeid. Maar ik kreeg opeens heel andere gedachten: als ik de dingen anders bekeek kon ik ook dankbaar zijn bij al wat er gebeurd was. Inderdaad: ik ben dankbaar dat dit nooit eerder gebeurde; en ik ben dankbaar dat hij alleen de portefeuille nam en niet mijn leven. Ik ben ook dankbaar dat hij niet veel kon stelen; maar vooral ben ik dankbaar dat hij de dief is en niet ik.’
De prof had even goed kunnen zeggen: ‘Dank u voor de miserie!’. Maar hij voelde zich helemaal niet miserabel. Want, schreef hij: ‘het is moeilijk om je miserabel te voelen als je dankbaar door het leven gaat, en als je al wat je meemaakt ervaart als een geschenk uit Gods hand.’
Het hondtjen
Hoe dankbaar is mijn kleine hond
Voor beentjes en wat brood!
Hij kwispelstaart, hij loopt in ’t rond,
En springt op mijnen schoot.
Míj geeft men vleesch en brood en wijn,
En dikwijls lekkernij:
Maar kan een beest zo dankbaar zijn,
Wat wagt men niet van mij!
Hieronymus van Alphen (1746-1803)
Geschreven door Omer om 08:17
Reageer op dit bericht
1 reactie op dit bericht
Zegen op deze herfst zondag middag en avond
De kids in het zuiden hebben een week herfstvakantie. Het is 15 graden bewolkt in Noord-Holland vandaag. Bent U op zoek naar blog contact of ook naar zingeving. Gaat u het zoeken in de New Age of Yoga? Antwoorden zijn verder te lezen op het blogje. Van harte welkom. Bedankt voor je bezoek en je ontvangt vriendelijk een tegenbezoek. Patricia.