Berichten van 21 december 2009 tot 27 december 2009

Amanhã festejamos na Igreja a ‘Sagrada Familia’. Lemos no evangelho de São Lucas, capítulo 2, versículos 41 – 52:

‘Ora, todos os anos iam seus pais a Jerusalém à festa da páscoa. E, tendo ele já doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume do dia da festa. E, regressando eles, terminados aqueles dias, ficou o menino Jesus em Jerusalém, e não o soube José, nem sua mãe. Pensando, porém, eles que viria de companhia pelo caminho, andaram caminho de um dia, e procuravam-no entre os parentes e conhecidos. E, como o não encontrassem, voltaram a Jerusalém em busca dele. E aconteceu que, passados três dias, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e interrogando-os. E todos os que o ouviam admiravam a sua inteligência e respostas. E quando o viram, maravilharam-se, e disse-lhe sua mãe: Filho, por que fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu ansiosos te procurávamos. E ele lhes disse: Por que é que me procuráveis? Não sabeis que me convém tratar dos negócios de meu Pai? E eles não compreenderam as palavras que lhes dizia. E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito. E sua mãe guardava no seu coração todas estas coisas.

E crescia Jesus em sabedoria, e em estatura, e em graça para com Deus e os homens.’

As primeiras palavras de Jesus expressas no evangelho de hoje mostram que, desde os seus primeiros anos, toda a sua missão foi orientada pela rela relação filial com o Pai, Sua atenção estava toda voltada para Deus, ficando, em segundo plano, sua família humana. Aprendeu atravès da exigência do mistério da encarnação a fazer a penosa experiëncia de transformar o cotidiano em fonte de sabedoria, de estar continuamente atento para discernir a vontade do Pai nos mínimos fatos, aparentemente, sem importância. Em Nazaré, esteve submisso a seus pais. Nesta experência de crescimentocontou com a presença solícita de Maria e José, pois exigia-se dos três a mesma fidelidade ao designio do Pai’

Irmã Sônia de Fátima,

Caçapava / SP

Op het feest van de Heilige Familie lezen we morgen Lucas 2,41-52.

Allen die Hem hoordenwaren verbaasd over zijn inzicht en zijn antwoorden.Toen zijn ouders Hem daar opmerkten stonden zij verslagen.Zijn moeder zei tot Hem: “Kind, waarom hebt Ge ons dit aangedaan?Denk toch eens met wat een pijnuw vader en ik naar U hebben gezocht.”Maar Hij antwoordde:“Wat hebt ge toch naar Mij gezocht?Wist ge dan niet dat Ik in het huis van mijn Vader moest zijn?”Zij begrepen echter niet wat Hij daarmee bedoelde.

Hij ging met hen mee naar Nazarethen was aan hen onderdanig.Zijn moeder bewaarde alles wat er gebeurd was in haar hart.

En met de jaren nam Jezus toe in wijsheid en welgevalligheid bij God en de mensen.’

De eerste woorden van Jezus, die opgetekend staan in het evangelie, tonen dat Hij vanaf de eerste jaren zijn hele leven geleid werd door zijn dienst aan de Vader. Zijn aandacht was heel en al naar God gericht, en zijn menselijke familie kwam pas daarna. Door het mysterie van de menswording onderging Hij de pijnlijke ervaring om het alledaagse op te tillen naar een hogere vorm van wijsheid: altijd bedacht te zijn op de wil van de Vader, tot in de kleinste dingen toe, ook als die schijnbaar geen belang hadden. In Nazareth wat hij onderdanig aan zijn ouders. In dit stukje leven, in zijn groei, was de aanwezigheid van Maria en Jozef zo belangrijk: alle drie waren ze geroepen tot trouw aan het Plan van de Vader.

Irmã Sônia de Fátima,

Caçapava / SP

Hoje, pouco antes do almoço, encontrei uma pequena mensagem na ‘Caixa de entrada’ ou ‘mailbox’ de meu computador. Um amigo meu, padre em Mundo Novo – BA, escrebeu:

‘Laiane faleceu.

Uma notícia muito triste. Ontem, segunda-feira, Laiane faleceu. Ela submergiu num pequeno lago. Tinha outras crianças presentes mas ningèm viu alguma coisa. Seu corpo foi levado para Feira de Santana, por causa duma autópsia. Esperemos que nada de pior aconteceu. Os últimos meses ela mostrou grandes mudanças.’

Foi um terremoto no meu coração, porque os anos passados Laiane tornou-se uma amiga jovem minha. Conheci-a no ano 2007. Com sua mãe e sua irmã viveu numa casinha muito pobre, na parte mais pobre da cidade. Neste momento, no ano 2007, ela tinha 11 anos: festejavamos o seu aniversário no dia 4 de fevereiro, com alguns presentes e uma sorvete. Foi uma festa verdadeira para ela, essa coisa tão mínima para os ricos mas tão grande para ela. Os anos seguintes este ritual foi repetído, com a mesma alegria. Já preparei meu espirito paro seus 14 anos, no mês de fevereiro. Não sera assim ... as coisas se tornavam diferentes. Rezemos que ela é acolhida por nosso Deus com muito carinho e braços abertos: ela mereceu pela miséria que conheceu na sua vida tão breve.

---

Nederlandse vertaling

Kort voor het middagmaal ontving ik volgend kort berichtje in mijn ‘Postvak In’. Het was afkomstig van een vriend, priester, in Mundo Novo, Bahia:

‘Laiane is overleden.

‘Triestig nieuws. Gisteren, maandag is Laiane overleden, verdronken in een klein meer. Er waren nog kinderen aanwezig maar niemand heeft het gezien. Ze is naar Feira overgebracht voor autopsie, hopelijk is er niets ergers met haar gebeurd. De laatste tijd was ze veel veranderd.’

Het betekende zoveel als een soort van aardbeving in mijn hart, want de voorbije jaren was Laiane een vriendinnetje geworden. Ik leerde haar kennen in 2007. Met haar mama en haar zusje leefde ze in een bijzonder armtierig huisje, in de armste wijk van het stadje. Op dat ogenblik, in 2007, was ze 11 jaar. Op 4 februari hebben we toen haar verjaardag gevierd, met enkele cadeautjes en een ijsje. Voor haar was het een echt feest, die dingen van twee keer niks voor de rijken maar voor haar zo belangrijk. De jaren daarop hebben we dit ritueel telkens overgedaan, telkens met dezelfde vreugde. Ik bereidde mij al voor op haar 14^de verjaardag in februari. Het zal zo niet zijn … de dingen zijn anders gelopen. Laten we bidden dat zij met grote tederheid en open armen door onze God mag ontvangen worden: zij heeft het verdiend omwille van de miserie die zij tijdens haar zo korte leven gekend heeft.