Naar de inhoud

Doorheen de dagen

Ervaringen besproken
akke.beakke.be

Berichten van 25 oktober 2010 tot 31 oktober 2010

ALLERHEILIGEN

‘GELUKKIG, DIE ARM VAN GEEST ZIJN’

Op Allerheiligen vieren wij alle mensen die voor onze ogen de goede vruchten van de Geest beleefden:

liefde, vreugde, vrede,

geduld, vriendelijkheid en trouw,

zachtheid en ingetogenheid.

Zo waren velen, op hun eigen manier, een licht voor ons en voor anderen. Zij toonden hoe God is, wie God is.

Omwille van deze mensen willen wij danken. En wij geloven dat ook wij geroepen zijn om van die Goede Geest van God te getuigen.


Bij het zien van deze menigte ging Jezus de berg op,
en toen Hij was gaan zitten, kwamen zijn leerlingen bij Hem. Hij nam het woord en onderrichtte hen met deze woorden:

`Gelukkig die arm van geest zijn,
want hun behoort het koninkrijk der hemelen.

Gelukkig die verdriet hebben,
want zij zullen getroost worden.

Gelukkig die zachtmoedig zijn,
want zij zullen het land erven.

Gelukkig die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid,
want zij zullen verzadigd worden.

Gelukkig die barmhartig zijn,
want zij zullen barmhartigheid ondervinden.

Gelukkig die zuiver van hart zijn,
want zij zullen God zien.

Gelukkig die vrede brengen,
want zij zullen kinderen van God genoemd worden.

Gelukkig die vervolgd worden vanwege de gerechtigheid,
want hun behoort het koninkrijk der hemelen.

Gelukkig zijn jullie, als ze jullie uitschelden en vervolgen
en je van allerlei kwaad betichten vanwege Mij.
Wees blij en juich,
want in de hemel wacht jullie een rijke beloning.
Zo hebben ze immers de profeten vóór jullie vervolgd.
(Matteüs 5,1-12)

Als we deze gekende woorden, nog eens opnieuw horen valt het weer op hoe de levenswijsheid van Jezus in strijd is met de wijsheid van deze wereld. Je ziet dat bij alle zaligsprekingen, maar bij enkele is het toch heel opvallend.

In een wereld waar geld en macht overheersen, wijst Jezus ons op de geest van armoede. Hij prijst niet de onmenselijke ellende, het onrecht, de honger, de kindersterfte; wèl de geest van onthechting. Hij wijst af wie enkel voor zichzelf leeft, enkel op zichzelf rekent, met zijn geld, zijn macht, zijn verstand, zijn talenten.

In een tijd, die uit is op plezier, zegt Hij: ‘zalig de treurenden…’. Ook het verdriet wordt niet om zichzelf geprezen en wij moeten het leed niet zoeken of koesteren. Maar de volkomen vreugde, het volkomen leven van het Rijk van God reikt verder dan wat deze wereld kan bieden: ons leven blijft altijd beneden de maat van ons verlangen. Laten wij dan niet verloren lopen in oppervlakkige voldoening, maar geloven dat onze diepste levenspijn ooit zal genezen worden.

In een harde wereld komt Jezus op voor de schoonste en edelste menselijke gevoelens: ‘zalig, die zachtmoedig zijn… zalig, die barmhartig zijn’. Jezus prijst de mensen, die oog hebben voor het leed en de eenzaamheid van de anderen, en daar geen misbruik van maken. Hij prijst de mensen met een warm hart, die mensen, die eenvoudigweg goed zijn en de anderen graag zien, ook mèt en ondanks hun tekorten.

Zalig wie vervolgd worden om Jezus’ Naam! Het geldt niet alleen voor vroeger. Velen worden uitgelachen om hun geloof, vandaag misschien meer dan ooit. Het is niet altijd makkelijk om uit te komen voor ons geloof. Laten we niet aarzelen om te kiezen voor wat goed is, ook als men ons als naïevelingen beschouwt of bestempelt.

De zaligheden van Jezus: kritische woorden over onze tijd en onze wereld. In die geest wens ik jullie van harte een zalige hoogdag!


Dank om al uw heiligen


Dank U, om die kleine heiligen, God,

het vrouwtje in mijn straat,

dat bijna de hele dag stilletjes aan het bidden is

en dat als vanzelfsprekend bereid is

nog eens te komen babysitten.


Dank U, om die kleine heiligen, God,

die bejaarde om de hoek,

die stram en stijf, maar enthousiast

uitnodigt om mee te zingen

in het bejaardenkoor.


Dank U, om die kleine heiligen, God,

die moeder van een groot gezin

die in al haar drukte tijd vrijmaakt

voor de zorgen en de pijn

van de hele buurt.


Dank U, om die kleine heiligen, God,

die zieke die sinds maanden

de straat niet meer op kan,

maar vanwaar elke bezoeker

met een glimlach naar huis terugkeert.


Wij loven en danken U, God,

om al uw heiligen,

bekend en onbekend.


Philip Debruyne



772088-bb6aab5a5f88a6bd8a324f6971f0d40e.JPG

772088-7f98fae299a0370786c0750bf6964bde.JPG
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 16:02 Reageer op dit bericht

ZACHEUS, KOM VLUG NAAR BENEDEN!

‘ZACHEUS, KOM VLUG NAAR BENEDEN!’

Jezus, die aan tafel gaat met tollenaars en zondaars, we zien het plaatje wel eens meer in het evangelie. Hij heeft duidelijk een voorliefde voor die mensen, die scheef bekeken of geminacht worden.

En altijd wordt daarbij verteld dat de mensen met aanzien zich beter achten, en gaan schimpen en morren.

Het stoort Jezus echter niet: Hij blijft zijn eigen weg gaan, heel persoonlijk, zachtmoedig en barmhartig, en zo raakt Hij het hart van de zondaar …

In die tijd ging Jezus Jericho binnen.

Terwijl Hij er doorheen trok,
poogde een zekere Zacheüs,
hoofdambtenaar bij het tolwezen en een rijk man,
te zien wie Jezus was.
Maar hij slaagde daarin niet vanwege de menigte,
want hij was klein van gestalte.

Om Hem toch te zien liep hij hard vooruit
en klom in een wilde vijgenboom
omdat Jezus daar langs zou komen.

Toen Jezus bij die plaats kwam
keek Hij omhoog en zei tot hem:
‘Zacheüs, kom vlug naar beneden,
want vandaag moet Ik in uw huis te gast zijn.’

Zacheüs kwam snel naar beneden
en ontving Hem vol blijdschap.

Allen zagen dat en merkten morrend op:
‘Hij is bij een zondaar zijn intrek gaan nemen!’

Maar Zacheüs trad op de Heer toe en sprak:
‘Heer, bij deze schenk ik
de helft van mijn bezit aan de armen;
en als ik iemand iets afgeperst heb
geef ik het hem vierdubbel terug.’

Jezus sprak tot hem:
'Vandaag is er redding gekomen over dit huis.
Want ook deze man is een zoon van Abraham.

De Mensenzoon is immers gekomen om te zoeken
en om te redden wat verloren was.’
(Lucas 19,1-10)

Het is een kleurrijk tafereeltje: Zacheüs, een klein ventje, rijk, maar ook veracht, een volksverrader met een bedenkelijk beroep: belastingontvanger voor de Romeinse bezetter. Juist die man wil zo graag Jezus zien. Om toch maar iets op te vangen klimt hij in een boom, en dan gebeurt een eerste wonder: Jezus merkt dat uitschot op, Hij wil zelfs bij hem te gast zijn. Dat valt niet goed bij de heren van stand. We zien ze denken: ‘Jezus toch, om de liefde Gods, geef hem een ferme donderpreek. Laat die vent toch zitten in zijn vijgenboom, vastgeroest in zijn misdadig verraad.’

Jezus oordeelt heel anders, opvallend mild voor Zacheüs: 'Vandaag is er redding gekomen over dit huis.' Ook Zacheüs is Gods liefde waard en deelt in Gods genegenheid, ondanks het verwijt van de mensen. Ze morren trouwens niet enkel over Zacheüs; ze spreken ook schande van Jezus. Wat doet hij bij tollenaars en zondaars? Zijn omgang met zondaars leidt wel vaker tot hatelijke opmerkingen. Het gaat Jezus immers niet om tafelmanieren of eetgewoontes. Hij mikt veel verder: God sluit niemand uit, bij Hem is elke mens welkom: 'Vriend, hoe zwaar je verleden ook weegt, voor mij ben je de moeite waard.' Juist dat wil de eigengereide, hooghartige goegemeente niet.

En dan gebeurt het tweede wonder: de mens die uitgestoten en veroordeeld was, wordt anders. Zacheüs wordt een nieuwe mens. Niet het harde woord, maar een zacht gebaar brengt ommekeer: de tedere opvang opent een mensenhart.

De bal wordt naar ons toegespeeld: wie is bij ons welkom? De Mensenzoon is gekomen om te zoeken, en te redden wat verloren was. En wat doen wij in dezen? Gelukkig zie je nog mensen die verder gaan met die zoektocht van Jezus. Zij veroordelen niet, maar willen leven geven, redding brengen. God is nog altijd op zoek naar verloren mensen die afgeschreven zijn.

Een toemaatje nog: tot twee keer toe valt het woord 'vandaag'. Redding is niet voor een verre toekomst, 'ooit' of 'eens', wie weet wanneer. Het kan elke dag gebeuren: elk moment is een goed moment. Altijd staat God, met open armen en vol verwachting, op de uitkijk naar elke mens. Ook naar ons nu.


Jezus keek omhoog…


Wie niet neerkijkt op mensen

maar naar hen opkijkt,

vindt de weg naar hun hart.


Zij kunnen bij elkaar thuis komen.

Zij kunnen mekaar ont-moeten.


Dan komen mensen snel

uit hun hoge bomen,

van hun hoge ladder,

uit hun ivoren toren

van hooghartigheid en pretentie.


Op dezelfde hoogte

wil God de mens ontmoeten.

Allebei met de voeten op de grond.


Daarom werd Hij mens,

met zijn twee voeten

in onze modder.


Bron: Dominicanen Schilde



771086-51faf4b839c907d4032292a11e0eff60.JPG

771086-70f8ff4de83106b05f7ea65f06ef723b.JPG
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Omer om 08:22 Reageer op dit bericht

Meer van Doorheen de dagen

↑ Terug naar de berichten