Berichten van 18 april 2011 tot 24 april 2011

PASEN – 24 APRIL 2011

DE HEER IS WAARLIJK OPGESTAAN!

Pasen, het belangrijkste feest van het jaar. Jezus leeft voorgoed, want Hij is verrezen. Het Leven overwint elke vorm van Dood, de liefde is altijd sterker dan de haat, en het Licht haalt het op alle duister, ook als de machten van het Kwaad onnoemelijk groot kunnen zijn.

God houdt van ons – ondanks alles en doorheen alles – zoals Hij ook van Jezus hield, ondanks en doorheen Lijden en Dood.

Dit geeft ons hoop en de moed om niet op te geven.

Vroeg op de eerste dag van de week,
toen het nog donker was,
kwam Maria uit Magdala bij het graf.
Ze zag dat de steen
van de opening van het graf was weggehaald.

Ze liep snel terug naar Simon Petrus
en de andere leerling, van wie Jezus veel hield, en zei:
‘Ze hebben de Heer uit het graf weggehaald
en we weten niet
waar ze hem nu neergelegd hebben.’

Petrus en de andere leerling gingen op weg naar het graf.
Ze liepen beiden snel,
maar de andere leerling rende vooruit,
sneller dan Petrus,
en kwam als eerste bij het graf.

Hij boog zich voorover
en zag de linnen doeken liggen,
maar hij ging niet naar binnen.

Even later kwam Simon Petrus
en hij ging het graf wel in.
Ook hij zag de linnen doeken,
en hij zag dat de doek
die Jezus’ gezicht bedekt had
niet bij de andere doeken lag,
maar apart opgerold op een andere plek.

Toen ging ook de andere leerling,
die het eerst bij het graf gekomen was, het graf in.

Hij zag het en geloofde.

Want ze hadden uit de Schrift nog niet begrepen
dat hij uit de dood moest opstaan.
(Johannes 20,1-9)

PASEN

Vandaag gaan we naar de kerk, zoals Maria Magdalena en de leerlingen naar het graf liepen. Voor hen was er de boodschap: ‘Jezus is verrezen’.

Deze boodschap wordt ook aan ons gericht. Als wij dit nieuws geloven, als wij geloven dat de verrijzenis van Christus verband houdt met ons leven, dan is deze dag voor ons echt de eerste dag van een nieuwe manier van leven, voor jou, voor mij.

Elk van ons is tot verrijzenis geroepen, elk van ons is geroepen om, met Christus, deel te hebben aan Gods eigen leven. Laten wij God loven en danken om zijn Liefde, die zo groot is dat Hij ons allen in zijn vaderlijke armen sluit.

Vandaag wordt alles nieuw, als een nieuwe schepping en een nieuwe uittocht. Nu de dood is overwonnen, weten we dat alles Genade is. Zoals iemand reeds zei: ‘We kunnen de poorten van een graf afsluiten, maar niet het hart van God.’

Frei Luiz Henrique F. de Aquino, OFM
São Paulo, SP

PASEN, VERREZEN, OPGESTAAN,
OPGEWEKT TOT LEVEN

Opgewekt leven
is een vreugde zijn
voor je omgeving,
is blij de mensen tegemoet treden.

Opgewekt leven
is niet te zwaar tillen
aan daden en dingen,
maar de zonnekant zoeken,
willen en vinden.

Opgewekt leven
is niet toegeven
aan moedeloosheid,
aan twijfel en sombere gedachten,
is bemoediging en troost zijn
door je manier van leven en meeleven.

Opgewekt leven
is wakker en waakzaam
je taak vervullen met een glimlach,
is geloven in de mensen,
in het goede, nu hier, dan daar.

Opgewekt leven
is weten dat Iemand wil
dat je leeft;
met hoop en vertrouwen.

Iemand die zelf
uit de dood is opgewekt
op de eerste Paasmorgen,
Jezus de Heer.

(auteur onbekend)

In deze geest wens ik jullie van harte
een zalig Paasfeest en een opgewekt Leven!

Omer

STILLE ZATERDAG – 23 APRIL 2011

Jozef van Arimatéa, die een leerling was van Jezus – maar in het geheim uit vrees voor de Joden – vroeg daarna aan Pilatus het lichaam van Jezus te mogen wegnemen. Toen Pilatus dit had toegestaan, ging hij dus heen en nam het lichaam weg. Nikodemus, die Hem vroeger 's nachts bezocht had, kwam ook en bracht een mengsel mee van mirre en aloë, ongeveer honderd pond.

Zij namen het lichaam van Jezus en wikkelden het met de welriekende kruiden in zwachtels, zoals bij een Joodse begrafenis gebruikelijk is. Op de plaats waar Hij gekruisigd werd lag een tuin en in die tuin een nieuw graf waarin nog nooit iemand was neergelegd.

Vanwege de voorbereidingsdag van de Joden en omdat het graf dichtbij was legden zij Jezus daarin neer.

---

Wanneer we een kerkhof bezoeken en eens rondkijken naar de graven en de mensen die daar komen, merken we de meest uiteenlopende opvattingen over leven en dood. Soms een uitdrukking van hoop, dan weer een uitdrukking van wanhoop; van vertrouwen op God en van opstandigheid tegenover Hem.

Hoe pijnlijk soms ook, de dood blijft bovenal een overgang, opdat een volkomen leven mogelijk kan worden. De lichamen vergaan, net als de bloemen die we op de graven plaatsen. Maar die mensen, die al weldoende door het leven gingen, zijn niet dood. Zij maakten de overtocht om deel te hebben aan hetzelfde bestaan als de Verrezen Christus.

Frei Antônio Moser, OFM

STILLE ZATERDAG

De stilte weegt nu als een steen
na het getimmer en gehamer
de leerlingen zo stil bijeen
in die bekende bovenkamer …

Is Hij toch dood – is het voorbij?
De droom die mensen had gewekt
de nieuwe schepping, verse klei –
leven vol liefde en respect.

Terug naar af – weer naar de boot,
en weer gaan vissen op het meer …
De hoop is stuk – de Heer is dood –
Er is helaas geen ommekeer

Jan Coghe

GOEDE VRIJDAG – 22 APRIL 2011

HET LIJDEN VAN ONZE HEER JEZUS

‘Jezus wist precies wat er met hem zou gebeuren. Hij liep naar hen toe en vroeg: ‘Wie zoeken jullie?’ (Johannes 18,4) Het is mogelijk: Jezus zoeken om Hem te verraden. Hem volgen en bij Hem zijn is nog geen bewijs van een toegewijde roeping, zoals het getuigenis van Judas toch wel aantoont.

Maar, al bij al, het Lijden van Jezus is zijn ultieme Woord van Liefde voor ons allen. Of we nu verraden zijn, of verraders: de Waarheid, die niet teleurstelt ligt binnen ons bereik. Hier treedt aan het licht wat wij allen, mensen, zoeken als antwoord op de laatste vraag naar de zin van ons leven: bij machte zijn om een ander mens te redden!

‘Als jullie mij zoeken, laat deze mensen dan gaan.’(Johannes 18,8) Het antwoord dat iemand zelf met zijn leven geeft, brengt mee dat hij vanaf nu zijn weg alleen moet gaan. Alleen zo wordt elke verbondenheid met Hem een teken van vrijwillige toewijding en overgave. Alleen wie op Hem verliefd wordt, zal de genade ontvangen om deel te hebben aan zijn Leven en zijn Liefde.

Zuster Barbara P. Bucker, MC
Rio de Janeiro

HET LIED OVER DE DIENSTKNECHT VAN JAHWE

Veracht en door de mensen verstoten,
man van smarten, met lijden overladen.
Een mens die zijn gezicht voor ons verbergt
en die wij verachten en verstoten.

Om onze zonden werd hij doorboord,
om onze misdaden werd hij mishandeld.
Hij werd gestraft: ons bracht het vrede.
De zweepslagen die hij kreeg, hebben ons genezen.

Men mishandelde hem en hij heeft het aanvaard,
hij heeft zijn mond niet geopend.
Als een lam dat naar de slachtbank geleid wordt en zwijgt,
zo heeft hij zijn mond niet geopend.

Wie denkt er nog aan zijn leven,
nu hij uit het land der levenden is gestoten
en begraven wordt bij misdadigers ?

Omdat hij zijn leven prijsgaf aan de dood
en zich liet rekenen onder de zondaars,
zal God hem groot en machtig maken.

Want hij draagt de zonden van velen
en is voor de zondaars een voorspraak.
(Jesaja 52, 13 - 53, 12)

GROTE VOORBEDE
VOOR HET LIJDEN VAN DE MENSEN

OMDAT GIJ HET ZIJT, GROTER DAN ONS HART

Gij die geroepen heb 'licht' en het licht werd geboren
en het was goed, het werd avond en morgen,
tot op vandaag.
Gij die geroepen hebt: 'o mens'
en wij werden geboren
Gij die mijn leven zo geleid hebt tot hiertoe
dat ik nog leef.

Omdat Gij het zijt groter dan ons hart
die mij hebt gezien eer ik werd geboren.

Gij die liefde zijt, diep als de zee,
flitsend als weerlicht, sterker dan de dood,
laat niet verloren gaan één mensenkind.
Gij die geen naam vergeet, geen mens veracht,
laat niet de dood die alles scheidt en leeg maakt,
laat niet de tweede dood over ons komen.

Omdat Gij het zijt groter dan ons hart
die mij hebt gezien eer ik werd geboren.

Voor allen die gekruisigd worden,
wees niet niemand,
wees hun toekomst ongezien.
Voor mensen die van U verlaten zijn,
voor allen die hun lot niet kunnen dragen,
voor hen die weerloos zijn in de handen van de mensen.
Voor uw naamgenoten in ons midden:
vluchtelingen, vreemden, wees niet niemand.
Voor hen die kracht uitstralen, liefde geven, recht doen,
Dat zij staande blijven in ons midden.

Omdat Gij het zijt groter dan ons hart
die mij hebt gezien eer ik werd geboren.

Gij die, tegen alle schijnbaar noodlot in,
ons vast houdt,
Gij vreugde schept in mensen,
Gij die het woord tot ons gesproken hebt
dat onze ziel vervult,
laat ons niet leeg en verloren en zonder uitzicht.
Doe ons opengaan voor het visioen van vrede,
dat sinds mensenheugenis ons roept.

Omdat Gij het zijt groter dan ons hart
die mij hebt gezien eer ik werd geboren.

Verhaast de dag van uw gerechtigheid.
Zie het niet langer aan dat her en der in deze wereld
mensen gemarteld worden, kinderen gedood;
dat wij de aarde schenden en elkaar het licht ontroven.
Zoals een hert reikhals naar levend water,
doe ons zo verlangen naar de dag dat wij,
nu nog verdeelde mensen, in uw stad verzameld zijn,
in u verenigd en voltooid, in u vereeuwigd.

Gedenk uw mensen, dat zij niet vergeefs geboren zijn.

Omdat Gij het zijt groter dan ons hart
die mij hebt gezien eer ik werd geboren.
(Huub Oosterhuis)

Goede Vrijdag

Ook dit jaar zullen mensen zwijgen
als toentertijd en telkens weer.
De groten gaan ’t gelijk weer krijgen
‘wie zwijgt, stemt toe’ – ’t bekende zeer …

Of erger nog: ze zullen roepen
dat Hij ter dood moet aan het kruis,
die opgehitste hete groepen
die opkomen voor tuin en huis …

En Hij dan aan het kruis verheven,
spreekt ieder jaar dat teder woord:
‘Het weze, Vader, hen vergeven …’
Het is bekend, toch ongehoord.

Onder het kruis, één leerling en de vrouw,
de and’re leerlingen er ver vandaag …
Ik weet dat ik vandaag de handen vouw …
Maar waar had ik destijds gestaan?

Jan Coghe

WITTE DONDERDAG – 21 APRIL 2011

Jezus zet zich op de knieën voor elk van zijn leerlingen en wast hun de voeten tijdens de maaltijd. Wanneer Hij zijn bovenkleren uittrekt, ontdoet Jezus zich van elk sociaal aanzien of status. Hij bekleedt zich met de diepste nederigheid. In deze diepste nederigheid, bij de voetwassing, worden alle grenzen van ras, cultuur, volk en ras doorbroken: het is een gebaar dat door en door menselijk en goddelijk is.

We ontmoeten hier een God, die klein en arm wordt, die de ladder van het sociale aanzien afdaalt en de laagste trede kiest om de plaats van de dienaar en slaaf in te nemen.

Binnen de Joodse traditie was het de slaaf die de voeten van zijn meester waste, en soms waste de vrouw haar man de voeten, of de kinderen bij hun vader.

Door de voetwassing leert Hij ons om een leven te leiden zoals Hij: een leven in dienstbaarheid, overgave en liefde.

Frei Germano Guesser, OFM
Calendário do Sagrado Coração

Zusters en broeders,
Wat ik heb ontvangen en aan u heb doorgegeven,
gaat terug op de Heer zelf.
In de nacht waarin de Heer Jezus werd uitgeleverd
nam hij een brood,
sprak het dankgebed uit,
brak het brood en zei:

‘Dit is mijn lichaam voor jullie
Doe dit, telkens opnieuw, om mij te gedenken.’

Zo nam hij na de maaltijd ook de beker, en hij zei:
'Deze beker is het nieuwe verbond
dat door mijn bloed gesloten wordt.
Doe dit,
telkens als jullie hieruit drinken,
om mij te gedenken.’

Dus altijd wanneer u dit brood eet
en uit de beker drinkt,
verkondigt u de dood van de Heer,
totdat hij komt.
Eerste brief van Paulus aan de christenen in Korinthe 11,23-26

BEZINNING

Jezus wist
dat zijn uur gekomen was
om uit deze wereld
naar de Vader te gaan.
Nu gaf Hij zijn leerlingen
een bewijs van zijn liefde
tot het uiterste toe.
(Johannes 13,1)

Hij nam een brood,
brak het in stukken,
gaf het hun,
en zei:
‘Dit is mijn lichaam;
het wordt voor jullie gegeven.
Blijf dit doen
om Mij te gedenken.’
(Lucas 22,19)

Heer Jezus, eens is het zo gebeurd:
je lichaam, je hele leven,
gegeven en gebroken,
dag aan dag
tot aan die laatste dag daar op Calvarie.

Gegeven en gebroken,
zoals het stukje brood,
dat je voor je vrienden brak en doorgaf:

‘Dit ben Ik zelf.
Blijf dit daarom doen, blijf dit herhalen,
om Mij niet te vergeten.’

Je woorden waren je eigen hele leven,
door en door
en dag aan dag..

Bewogen bidden wij
diezelfde woorden.

Ontroerd breken wij
hetzelfde brood.

Mogen jouw woorden
woorden worden van ons eigen leven,
gegeven, soms gebroken.

Moge jouw brood
brood worden van ons eigen leven,
gegeven, soms gebroken.

Om die genade bidden wij
voor vandaag
voor alle dagen. Amen.

Witte Donderdag

We zullen weer aan tafel gaan,
met Hem en met zijn vrienden
en weer eens zullen wij verstaan
dat Hij een beter lot verdiende.

We zullen weer aan tafel gaan
en eten van ’t gebroken brood,
en weten dat we voortbestaan
dankzij zijn leven en zijn dood.

We zullen weer aan tafel gaan
en drinken uit de grote beker –
met Hem de tuin weer binnengaan
zo zeker van wat toen onzeker …

We zullen weer de weg opgaan
van onze Heer – met alle vragen …
We zullen alles maar verstaan
als wij het kruis leren te dragen.

Jan Coghe

ZIEKENZALVING

GODS LIEFDEVOLLE NABIJHEID

Goede morgen, zusters en broeders, we zijn hier samen, zieken en gezonden, bejaarden en minder bejaarden, allen bewust van de broosheid van het leven, allen verlangend naar steun en bemoediging.

Moge onze goede God ons hier nabij komen in zijn sacramenten van de ziekenzalving en de eucharistie.

Indien ik je dragen kon
over diepe grachten
van je sukkel en je angsten heen,
dan droeg ik je,
uren en dagen lang.

Indien ik de woorden kende
om antwoord te geven op je duizend vragen
over leven, over jezelf,
over liefhebben en gelukkig worden,
dan praatte ik met je,
uren en dagen lang.

Indien ik vrede in je hart kon planten
door geduldig te wachten en te hopen
tot het zaad van de vrede in je openbrak,
dan wachtte ik,
uren en dagen lang.

Indien ik genezen kon wat omgaat in je hart
aan onmacht, ontevredenheid
en onverwerkt verdriet,
dan bleef ik naast je staan,
uren en dagen lang.

Maar ik ben niet groter,
niet sterker dan jij
en ik weet niet alles
en ik kan niet zoveel, -

ik ben maar een vriend op je weg,
al uren en dagen lang.

En ik kan alleen maar hopen
dat je dit weet:
je hoeft nooit alleen te vechten
of te huilen
als je een vriend hebt voor uren en dagen lang.

Marcel Weemaes

HANDOPLEGGING EN ZIEKENZALVING

HANDOPLEGGING

Zusters en broeders,
nu ik u de handen zal opleggen,
hoop ik dat u voelen zult,
dat ook God zijn hand op u legt,
dat Hij u nabij zal zijn met zijn liefde en zijn kracht.

Ik hoop dat u zult voelen dat u niet alleen bent,
dat God met u meegaat,
ook op dit deel van uw levensweg,
en dat er mensen rondom u staan
die van u houden en die u nabij zijn.

God,
bron van alle leven,
wees hier aanwezig in ons midden.
Wees het licht en de warmte die wij zo nodig hebben.
Laat onze zieken en bejaarden de verbondenheid voelen
met U en met allen hier aanwezig. Amen.

GEBED NA DE ZIEKENZALVING

Heer Jezus Christus,
Gij zijt in onze wereld gekomen
en hebt onze ziekten gedragen
en onze pijnen doorstaan;
Gij hebt ons verlost door uw kruis en verrijzenis.

Wij bidden U
dat Gij allen die hier zijn gezalfd
opricht door uw kracht en verzekert van uw steun.

Zij delen in uw lijden,
geef hun ook de vreugde van uw overwinning,
Gij die leeft in de eeuwen der eeuwen.
Amen.

Blijf bij ons, Heer,
als de avond valt en de dag verdwijnt.

Blijf bij ons in de avond van de dag,
in de avond van ons leven.
Blijf bij ons met uw genade en goedheid,
met uw woord en sacrament, met uw troost en zegen.

Blijf bij ons, als we overvallen worden
door de nacht van droefheid en angst,
door de nacht van twijfel en verzoeking,
door de nacht van armoede en vlucht,
door de nacht van eenzaamheid en verlatenheid,
door de nacht van ziekte en pijn,
door de nacht van de bittere dood.
Blijf bij ons en bij al uw gelovigen in tijd en eeuwigheid. Amen.
Henri Newman

Heer God,
Jezus Christus heeft ons gezegd
dat Gij zorgzaam omgaat met mensen.
Wij bidden U, draag zorg voor allen
die u vandaag worden toevertrouwd.

Dat zij door deze handoplegging
en door deze heilige zalving
doordrongen worden van uw gaven:
vrede voor hun gemoed
en vertrouwen in de toekomst.
Geef hen levensmoed en sterkte in dit leven.
Dit vragen wij U in Jezus' Naam.
Amen.

REIZIGER ‘DOET’ GOLGOTHA

I

Zij hebben Hem, zonder zich af te vragen
of Hij het kon verdragen,
met nagels aan een kruis geslagen.

En toen Hij daar te lijden hing,
- een spijker is een lelijk ding -
zei Hij: Vader vergeef het hun.

Zei Hij: ze weten niet wat ze doen.
Het was hun er immers om te doen,
om eens te zien, wat of Hij nu zou doen!

Zo heeft Hij nog voor hen gebeden,
en in Zijn sterven aan hen meegegeven
een alibi voor hun geweten.

En ik stond in de verte quasi wat te praten
met 'n paar onnodige, onnozele soldaten.
Ze deden immers tóch, wat ze niet konden laten.

Maar Hij beriep zich op het allerlaatste:
de handen van Zijn Vader; - nog vóór Pasen
moest ik me naar mijn schip in Jaffa haasten.

II

Toen heb ik - 't was op Cyprus - in de krant gelezen:
J. v. N., Christus geheten,
is, na voor drie dagen gekruist te wezen,
zoals onze geachte lezers weten,

niet in Zijn graf gevonden: het was open.
Hardnekkige geruchten lopen,
dat Zijn discipelen de wacht beslopen,

toen deze sliep, en zo het lijk ontvreemdden.
Geëxalteerde vrouwen echter meenden,
dat zij Hem zagen wandelen door de beemden;

Maria moet gestameld hebben: Here!
Er zijn ook vissers, die beweren:
Hij heeft met ons gegeten bij de meren.

Maar dit is van bevoegde zijde wedersproken.
Men late zich geen knol voor een citroen verkopen.

III

Rome. - Het anker valt. Wij varen thuis.
Ik spoed mij naar de thermen, word ontluisd
van reis en roes en in mijn eigen huis

bij vrouw en vuur en radio gezeten,
ben ik alras Christus en kruis vergeten.
... Toen heeft een S.O.S. mijn ziel doorreten:

'Mijn Geest wordt uitgestort op alle vlees.
Wie niet vóór Mij is, is tégen Mij geweest',
seint een Geheime Zender wit en hees.

Weer onder zeil, over de eenzaamheden
van oceanen die mij van U scheiden,
Christus, wil mij verschijnen aan den einder.

Gerrit Achterberg