Naar de inhoud

Doorheen de dagen

Ervaringen besproken
akke.beakke.be

Berichten van 19 mei 2014 tot 25 mei 2014

ZONDAG 25 MEI

6de PAASZONDAG A – 29 MEI 2014

‘IK ZAL U NIET ALS WEZEN ACHTERLATEN’

 

De Joodse rechtspraak kende een gebruik, dat bij ons niet bestaat. Als iemand veroordeeld was, kon het gebeuren dat een mens met gezag stilzwijgend naast de veroordeelde kwam staan. Dit was een aanklacht tegen de rechters. De man, die zoiets deed, werd ‘de Helper’ genoemd, in het Grieks: de Paraklètos. De letterlijke vertaling luidt: ‘Hij, die erbij geroepen wordt’ om bijstand te verlenen.

 

De oorspronkelijke, Griekse tekst van het evangelie gebruikt dit woord – Paraklètos – als Jezus spreekt over de Heilige Geest als Helper en Trooster.

 

Eerste Lezing uit de Handelingen van de apostelen 8,5-8 en 14-17

Toen de apostelen in Jeruzalem hoorden dat de inwoners van Samaria het woord van God hadden aanvaard, stuurden ze Petrus en Johannes naar hen toe. Nadat ze waren aangekomen, baden ze dat ook de Samaritanen de heilige Geest mochten ontvangen.

 

Evangelie

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: ‘Als gij Mij liefhebt, zult ge mijn geboden onderhouden. Dan zal de Vader op mijn gebed u een andere Helper geven om voor altijd bij u te blijven: de Geest van de waarheid, voor wie de wereld niet ontvankelijk is, omdat zij Hem niet ziet en niet kent. 

 

‘EEN HELPER EN TROOSTER’

 

Grote woorden kunnen de waarheid wel eens verhullen. Nu de paastijd van de Verrijzenis overgaat naar het Pinksteren van de Geest zien we dat weer. Over de Heilige Geest zijn zoveel moeilijke woorden gezegd en geschreven, terwijl alles eenvoudig wordt als we naar Jezus zelf luisteren.

Opnieuw hoorden we woorden van Jezus bij het Laatste Avondmaal. Hij zal verraden en gekruisigd worden. We staan aan het sterfbed van Jezus, zoals we misschien ooit aan het sterfbed van een geliefde stonden en bedrukt waren. Die stemming was er die avond, maar Jezus, de stervende zelf, troost en bemoedigt. Vorige week zei Hij: ‘Laat uw hart niet verontrust worden.’ Vandaag luidt het: ‘Ik zal de Vader vragen een andere Helper te geven, de Geest voor wie de wereld niet openstaat. Maar Hij blijft bij u en zal in u zijn. Ik laat u niet als wezen achter.’

Die Helper is geen toverduif uit een goochelhoed. De belofte van Jezus is pure werkelijkheid. Wanneer Hij gekruisigd en door de wereld verworpen zal zijn. zal Hij onder ons blijven, als DE LEVENDE. Maar alleen DAN en DAAR waar mensen Hem tot leven brengen. Zoals we soms bidden: ‘Barmhartige God, laat de Geest van Jezus in ons wonen en vervul ons met uw liefde. Maak nieuwe mensen van ons; dat wij op Jezus mogen gelijken. Maak ons herbergzaam van hart voor alle mensen rondom ons; dat wij delen in hun vragen en hun pijn, in hun vreugden en hun hoop.’ ZO blijft Jezus als DE LEVENDE onder ons. Want DAAR en DAN leeft zijn Geest.

Jaren geleden moest een gouverneur van de Nationale Bank gekozen worden. Het was rond Pinksteren en een ambtenaar zei: ‘Het is natuurlijk niet de Heilige Geest, die de gouverneur zal aanwijzen.’ Het was ironisch bedoeld, maar we mogen het ook ernstig nemen. Die uitspraak belicht het woord van Jezus: ‘De wereld staat niet open voor mijn Geest, ze kent Hem niet.’ Als die wereld zich liet leiden door de Goede, Heilige Geest van Jezus, zou hij er inderdaad heel anders uitzien.

Dan zou Jezus als DE LEVENDE onder ons leven, en de vruchten van zijn Geest zouden rijkelijk bloeien: liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid en trouw, zachtheid en ingetogenheid.

 

Zijn Geest is kracht ten leven

 

Wie of  wat de heilige Geest is,

is moeilijk te zeggen.

Een geest kan je trouwens

zo moeilijk vastpakken.

 

Maar je ziet het wel aan mensen

waar iets van uitgaat:

wat ze zeggen, is gemeend;

wat ze doen, is echt.

Ze stralen iets uit

dat met die Geest heeft te maken;

warmte, goedheid, vrede,

geduld, begrip,

aandacht voor de minsten ...

 

Ook al zijn er velen

wiens levenspad niet

over rozen loopt,

toch gaat er een kracht van hen uit

waar je zelf beter van wordt.

Ze zijn 'geestige' mensen.

 

Geestige mensen

tonen vaak

met weinig woorden

hoe de Geest

vandaag aan het werk is.

 

(Carlos Desoete)



1602176-63c85d8fea3a65f4a0888e30607c53a7.JPG

1602176-75fbb7f751dcbed3164815928ce30210.JPG

1602176-6bade8110601de30c47dd51084ffc663.JPG

1602176-a7ee56745585a55a4703baadfbd9f5c1.JPG

1602176-45ed3e5a1e47deb9c5c01fdc9389cc03.JPG

1602176-80b76d027791bfc3b2bc148367fde60c.JPG

1602176-7d30fc34fead9f1ac3dda8174994cbec.JPG
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 17:47 Reageer op dit bericht

MEIMAAND ... MARIAMAAND

2de GLORIEVOLLE MYSTERIE

 

DE HEMELVAART VAN JEZUS

 

JEZUS’ HEMELVAART

 

Toen ging Hij de gemeenschap van de zijnen

vóór naar Bethanië. Hij hief de handen

om hen te zegenen. Terwijl Hij scheidde

werd Hij voor hun gezicht in licht veranderd.

 

Met grote blijdschap – en die kwam door Hem –

keerden zij weder naar Jeruzalem.

 

Anton van Wilderode

 

HEMELVAART

 

‘Zijn vrienden hebben het altijd vermoed:

Hij hoorde niet thuis in deze wereld.

Zijn blik was te eerlijk;

zijn glimlach, als van een kind.

Zijn gebaar was vertedering,

nooit bedreiging.

Zijn woord was waarheid.

Zo'n mens kan het op onze wereld

nooit langer dan 30 jaar volhouden.

Een tijdje vindt men hem 'sympathiek',

daarna is hij 'interessant',

vervolgens 'nogal vreemd',

en tenslotte 'ongepast',

dat wil zeggen 'ongewenst'.

Het is dan nog maar een kleine stap

naar 'geliquideerd'.

Hemelvaart is een mooi woord voor een grote tragedie:

God, die door de mens op zijn plaats wordt gezet,

die zich niet ongestraft tussen mensen mag bewegen

en zijn droom van vrede moet inslikken.

God draagt nu de littekens die nooit meer genezen.

Zijn littekens zijn de mensen die lijden aan deze wereld,

die kapot gaan aan pesterijen,

die machteloos proberen op te boksen tegen onrecht.

Het zijn de mensen die altijd opzij gezet worden

en op den duur aan zichzelf gaan twijfelen.

Het zijn de mensen

die gekwetst worden in hun edelste gevoelens

en het aan niemand kunnen zeggen.

Hemelvaart is niet voorbij...

Zijn vrienden gaan nog steeds dezelfde weg

van 'sympathiek' naar 'geliquideerd'.

Hun littekens zullen nooit genezen.’

Manu Verhulst



1601725-7b1d8e5828822a4d1a38e887cea822dd.JPG

1601725-ca88f263ee7783e020e37af05f0690cb.JPG

1601725-479c59970a99b69c0d0b32d7962252c5.JPG
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Omer om 16:05 Reageer op dit bericht

MEIMAAND ... MARIAMAAND

1STE GLORIEVOLLE MYSTERIE

 

DE OPSTANDING VAN JEZUS UIT DE DODEN

 

PASEN

 

Dit zeg ik

aan een stad vol open kinderen,

aan de harde gevels van altijd,

aan de blinden, d.w.z. aan allen:

 

er is weer adem voorradig,

geen keizer kon verhinderen

dat alles spreekt bij monde van een dode;

een steen is van een graf gevallen,

aldus Lukas en de anderen.

En ik een mogelijke bode

verrijzend uit een wereld van getallen,

ik plots een bruikbaar lied,

een eigenhandig alleluia.

 

In achterbuurten breek ik broden,

verzamel de kinderen van de hoop,

predik de onmogelijke liefde.

Ik voorspel het einde der wijzen,

de aanvang van een zachte revolutie.

 

Dat heet ik het uur van Pasen.
Dat heet ik verrijzen.

 

Jan Veulemans

 

VERREZEN
 

U bent verrezen,

maar nog niet in ’t hart van elke mens.

De steen verspert zo vaak het volle licht,

de nieuwe dag.

 

U bent verrezen,

maar nog niet voor al diegenen

die nog steeds geloven

dat dit bestaan ten dode is opgeschreven.

 

Verrezen op de derde dag

die nog niet is aangebroken

voor wie zich draait en keert

in ’t duister van de twijfel.

 

Verrezen en nog steeds op weg

voor wie met Hem naar Emmaüs wil gaan

en worstelend met alle vragen

eindelijk zegt: “Kom binnen om te blijven,

om te bidden, om samen ’t avondbrood te breken

in een overweldigend geluk:

U bent verrezen.”

 

Manu Verhulst



1601239-83304e6304eb5f32a225135d9e1e55a4.JPG

1601239-6b9bfec3fcf5bc718a26eaaa3f58cfdd.JPG

1601239-16f0b2be888af669af64a45643d97b99.JPG
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Omer om 15:09 Reageer op dit bericht

MEIMAAND ... MARIAMAAND

5DE DROEVIGE MYSTERIE

 

JEZUS STERFT AAN HET KRUIS

 

De soldaat die Jezus kruisigde

 

Wij sloegen hem aan 't kruis. Zijn vingers grepen

Wild om den spijker toen 'k den hamer hief -

Maar hij zei zacht mijn naam en: 'Heb mij lief'

En 't groot geheim had ik voorgoed begrepen.

 

Ik wrong een lach weg dat mijn tanden knarsten,

En werd een gek die bloed van liefde vroeg:

Ik had hem lief - en sloeg en sloeg en sloeg

De spijker door zijn hand in 't hout dat barstte.

 

Nu, als een dwaas, een spijker door mijn hand,

Trek ik een vis - zijn naam, zijn monogram -

In ied'ren muur, in ied'ren balk of stam,

 

Of in mijn borst of, hurkend, in het zand,

En antwoord als de mensen mij wat vragen:

'Hij heeft een spijker door mijn hand geslagen.'

 

Martinus Nijhoff

 

 

Naast het kruis

 

Met de tranen in de ogen

stond de moeder, diep bewogen,

waar haar Zoon aan ‘t kruishout hing.

‘t Was of in haar medelijden

zij de pijn nog voelde snijden

van die laatste marteling.

 

Ach, hoe treurig was het rouwen

van de liefste van de vrouwen,

moeder van Gods ene Zoon.

Hoe verdrietig was het lijden

dat haar dreef om daar te blijven

toen haar Zoon zo hing ten toon.

 

Harder dan de hardste stenen

ben je als je niet zou wenen

ziende hoe Maria lijdt.

Wie is zonder mededogen

dat hij met dit leed voor ogen

niet met haar om Jezus treurt.

 

Om de zonden van de zijnen

schroeien nog de scherpe pijnen

van de ruwe geselroe.

Moeder die je kind zag sterven

toen het alle hulp moest derven

en de geest het lijf verliet,

 

laat mij voelen, bron van liefde,

wat je toen zo pijnlijk griefde.

Treuren zal ik dan met jou.

Wil in mij de wil versterken

om die droefheid te verwerken,

tonend dat ik van Hem hou.

 

En wil mij de kracht ook schenken

om deemoedig te gedenken

wat Hij toen heeft doorgemaakt.

Wat Hij toen in geest en leden

weerloos voor mij heeft geleden,

geef dat ik het delen mag!

 

Samen met je wil ik wenen,

met het lijden mij verenen

tot de dood ook mij bedreigt.

Naast het kruishout met jou samen

staande blijven en me schamen

om de oorzaak van die rouw.

 

Gun mij, liefste van de maagden,

tussen al die met je klaagden

ook een plaatsje aan jouw zij.

Deelgenoot zijn van zijn lijden

wil ik en de tol niet mijden

die de dood van vrienden eist.

 

Want zijn wonden zijn de mijne.

Liever dan vlug te verdwijnen

blijf ik waken bij de Heer.

Maak dat ik niet langer vrezen

moet dat ik word afgewezen,

als ik voor Gods troon verschijn!

 

Christus, vraag bij mijn verscheiden

dat uw moeder mij zou leiden

tot waar mij uw zegen wacht.

Als de dood mij heeft gevonden,

laat mij dan met U verbonden

blijven in uw heerlijkheid.

 

Piet Thomas

 

 

Stabat mater dolorosa

Iuxta crucem lacrimosa,

Dum pendebat filius.

Cuius animam gementem

Contristatam et dolentem

Pertransivit gladius.

 

O quam tristis et afflicta

Fuit illa benedicta

Mater unigeniti

Quae maerebat et dolebat.

Et tremebat, cum videbat

Nati poenas incliti.

 

Quis est homo qui non fleret,

Matrem Christi si videret

In tanto supplicio?

Quis non posset contristari,

Piam matrem contemplari

Dolentem cum filio?

 

Pro peccatis suae gentis

Vidit Iesum in tormentis

Et flagellis subditum.

Vidit suum dulcem natum

Moriendo desolatum

Dum emisit spiritum.

 

Eia mater fons amoris,

Me sentire vim doloris

Fac ut tecum lugeam.

Fac ut ardeat cor meum

In amando Christum Deum,

Ut sibi complaceam.

 

Sancta mater, istud agas,

Crucifixi fige plagas

Cordi meo valide.

Tui nati vulnerati

Tam dignati pro me pati,

Poenas mecum divide!

 

Fac me vere tecum flere,

Crucifixo condolere,

Donec ego vixero.

Iuxta crucem tecum stare

Te libenter sociare

In planctu desidero.

 

Virgo virginum praeclara,

Mihi iam non sis amara,

Fac me tecum plangere.

Fac ut portem Christi mortem,

Passionis eius sortem

Et plagas recolere.

 

Fac me plagis vulnerari,

Cruce hac inebriari

Ob amorem filii,

Inflammatus et accensus,

Per te virgo sim defensus

In die iudicii.

 

Fac me cruce custodiri,

Morte Christi praemuniri,

Confoveri gratia.

Quando corpus morietur

Fac ut animae donetur

Paradisi gloria.

Amen.



1600844-07d098cc786730712df0d07e27192234.JPG

1600844-fed0045ba1cf39aea2520c4eb1e8093a.JPG

1600844-fad24f500610a796d9e60c770d5a8c22.JPG

1600844-5642c96a3d95de88a7e7b1d7b9eb1c2b.JPG
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Omer om 17:08 Reageer op dit bericht

MEIMAAND ... MARIAMAAND

4DE DROEVIGE MYSTERIE

 

JEZUS DRAAGT ZIJN KRUIS NAAR GOLGOTHA

 

De doek van Veronica

 

‘k Bood Hem de zweetdoek, dat Hij zich zou drogen,

en Hij liet er Zijn lief gelaat als loon:

dit zijn de rozen van de doornenkroon

en dit Zijn onvergetelijke ogen;

 

de neus, bevlekt door ‘t speeksel van hun hoon,

met smartelijke vleugels, licht gebogen.

Dit is Zijn kuise mond - en zie, hoe schoon -

met lippen waar het leed op heeft gewogen.

 

Dit is de smart, van liefde overtogen,

dit is de haat, Hem in ‘t gelaat gespogen,

het laf verraad en ‘t lage Judasloon.

 

Dit is de onmacht en het alvermogen.

Dit is de Waarheid boven alle logen.

Dit is de beeltenis van God de Zoon.

 

Michael Deak

 

Wegwijzer

 

Ik loop achter Uw kruis,

een kijker in de menigte

die oordeelt, vonnist, zwijgt

of met de wolven huilt.

Ik struikel en Gij valt,

ik schimp en Gij vergeeft.

De vlakte waar ik leef

draait mij een rad voor ogen.

Ik ga een leven lang

aan zoveel dingen dood.

 

Mijn boot dreigt te vergaan,

mijn lamp heeft afgedaan,

de weg nog niet verkend

in dit verduisterd bos.

Laat mij vooral niet los.

De trap raakt uitgesleten,

de wegwijzers vergeten,

ik zoek verdwaald

een onderdak

in een gehucht voor later.

 

Zo Gij mij ziet

til mij dan boven stormen uit

en leer mij

wandelen op water.

 

Christine Guirlande



1600326-946fa369a809050b869b1abb65d8ffd9.JPG

1600326-08988c2c76e698b7ae0176b1269ab999.JPG

1600326-4549aa8464d920e3cf2e2a1d47a84d1d.JPG
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Omer om 15:54 Reageer op dit bericht

MEIMAAND ... MARIAMAAND

3DE DROEVIGE MYSTERIE

 

JEZUS WORDT MET DOORNEN GEKROOND

 

Hij droeg onze smerten

 

‘t En zijn de Joden niet, Heer Jesu, die u kruisten,

Noch die verradelijk u togen voor 't gericht,

Noch die versmadelijk u spogen in 't gezicht,

Noch die u knevelden, en stieten u vol puisten,

 

‘t En zijn de krijgslui niet die met hun felle vuisten

De rietstok hebben of de hamer opgelicht,

Of het vervloekte hout op Golgotha gesticht,

Of over uwe rok tsaam dobbelden en tuisten:

 

Ik ben 't, ô Heer, ik ben 't die u dit hebt gedaan,

Ik ben de zware boom die u had overlaen,

Ik ben de taaie streng waarmee gij ging gebonden,

 

De nagel, en de speer, de gesel die u sloeg,

De bloedbedropen kroon die uwe schedel droeg:

Want dit is al geschied, helaas! om mijne zonden.

 

Jacobus Revius

 

 

O Hoofd vol bloed en wonden, bedekt met smaad en hoon.

O Hoofd, zo wreed geschonden, uw kroon een doornenkroon.

O Hoofd eens schoon en heerlijk en stralend als de dag,

Hoe lijdt Gij nu zo deerlijk! Ik groet U vol ontzag.

 

O Hoofd zo hoog verheven, o goddelijk gelaat,

Waar werelden voor beven, hoe bitter is uw smaad!

Gij eens in ’t licht gedragen, door engelen omstuwd,

Wie heeft U zo geslagen, gelasterd en gespuwd?

 

O Heer, uw smaad en wonden, ja alles wat Gij duldt,

Om mij is het, mijn zonden, mijn schuld, mijn grote schuld.

O God, ik ga verloren om wat ik heb gedaan,

Als Gij mij niet wilt horen. Zie mij in liefde aan.

 

Houd Gij mij in uw hoede, Gij die uw schapen telt.

O bron van al het goede, waaruit mijn leven welt.

Gij die mijn ziel wilt laven met liefelijke spijs,

Gij overstelpt met gaven tot in het paradijs.

 

Ik dank U, o mijn vrede, mijn God die met mij gaat.

Voor wat Gij hebt geleden aan bitterheid en smaad.

Geef dat ik trouw mag wezen, want Gij zijt trouw en goed.

Ik volg U zonder vrezen wanneer ik sterven moet.

 

Wanneer ik eens moet heengaan, ga Gij niet van mij heen,

Laat mij dan alleen gaan, niet in de dood alleen.

Wees in mijn laatste lijden, mijn doodsangst mij nabij.

O God, sta mij terzijde, die lijdt en sterft voor mij.

 

Wees Gij om mij bewogen en troost mijn angstig hart.

Voer mij uw beeld voor ogen, gekruisigde, uw smart.

Dan zal ik vol vertrouwen, gelovig en bewust,

Uw aangezicht aanschouwen. Wie zo sterft, sterft gerust.

 

 P. Gerhardt - vertaling: J.W. Schulte Nordholt

De Christusdoorn

 

In mijn toorn van vergaan ivoor

staat een oude Christusdoorn; hij bouwt

met zijn stekels bars een wenteltrap

naar de hemel; daaglijks, voet voor voet,

volg ik hem, soms met het blote oog

bijna rakend aan zijn pantsertuig:

zwaarden worden dan zijn stekeldoornen,

zwaardviszwaarden, lemmeten van wilden,

messen van nomaden, Moorse dolken;

maar naarmate, hoger in de hemel,

klimmend, kleiner wordend, klauterende

ik hem volg, verschraalt geheel, verschrompelt

’t wapenarsenaal en ‘k zie de bloem

als een spijker in de top geslagen,

als een rode spijker die hij kleurt

met zijn bloed: o raadsel der genade.

 

Bertus Aafjes



1599827-80cf7e04d189c7ddc96f20699e88e9fb.JPG

1599827-3421f8ce15cddd8cdf423d4331c9e538.JPG

1599827-be173f3eb74082836c338956065e36e5.JPG
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Omer om 17:03 Reageer op dit bericht

Meer van Doorheen de dagen

↑ Terug naar de berichten