ZONDAG 29 OKTOBER
30ste ZONDAG A – 29 OKTOBER 2017
HET EERSTE GEBOD … EN HET TWEEDE
‘U mag een vreemdeling niet slecht behandelen
en hem het leven niet moeilijk maken,
want u hebt zelf als vreemdeling in Egypte gewoond.
Weduwen en wezen moet u geen onrecht aandoen.
Als u hun tekort doet en hun klagen tot Mij opstijgt,
dan zal Ik gehoor geven aan hun klagen.’
(Exodus 22,20-22)
‘Heb de Heer, uw God, lief
met heel uw hart
en met heel uw ziel
en met heel uw verstand.
Dat is het grootste en eerste gebod.
Het tweede is daaraan gelijk:
heb uw naaste lief als uzelf.
Deze twee geboden zijn de grondslag van alles
wat er in de Wet en de Profeten staat.’
(Matteüs 22,37-40)
Waar mensen zich toewenden naar elkaar
en ervan afzien om over elkaar macht uit te oefenen,
daar kan iets van God gebeuren.
Waar mensen elkaar gaan herkennen en aanvaarden
als kwetsbare lotgenoten,
daar kan het Koninkrijk van God komen.
Waar mensen van elkaar willen weten
dat ze geen van allen zonder liefde kunnen,
maar onmachtig zijn om alle pijn te voorkomen of te helen,
daar kan iets van God gebeuren.
God komt nooit met vertoon van macht,
maar in de ogen van zwakken en weerlozen
zie je het licht van zijn gelaat.
(naar 'Levensecht')
---
‘De straat zal meestal lang zijn, de trappen steil
en de armen wel eens ondankbaar.
Jeanne, je zult gauw inzien dat de naastenliefde
een veel zwaarder last is om te dragen
dan de soepkom en de broodkorf.
Maar hou je zachtheid en je glimlach.
Het komt er niet alleen op aan om soep en brood te geven,
dat kunnen de rijken even goed.
Maar je bent de kleine dienster van de armen.
Zij zijn je meesters,
meesters die soms heel veeleisend kunnen zijn.
Dat zal je gauw ondervinden.
Hoe afstotelijk en vuil ze zijn,
hoe onrechtvaardig en grof,
hoe meer liefde je hun zal moeten geven.
Het is slechts om je liefde, alleen om je liefde,
dat de armen het je zullen vergeven dat je ze brood geeft.’
(uit ‘Monsieur Vincent’, een film van Jean Anouilh)
---
‘Als zoveel volken honger hebben,
als zoveel gezinnen gebukt gaan onder gebrek,
als zovelen gedompeld zijn in onwetendheid,
als zoveel scholen, ziekenhuizen
en woningen, die naam waardig, nog gebouwd moeten worden,
zijn alle verspillingen door overheid en particulieren,
en alle uitgaven voor nationale en persoonlijke trots,
heel de uitputtende bewapeningswedloop
een schandaal dat niet kan worden toegelaten’
(Paus Paulus VI: ‘Populorum Progressio’ – ‘De vooruitgang der volkeren’)
---
‘Sommigen zeggen dat wij zeer bekommerd zijn
om gemeenschapszin, grond en water,
om radio en communicatie… en dat is ook zo!
God zij dank!
Want het is dààr,
in onze bekommernis – of niet ! - ,
met honger en dorst, woonst en gezondheid,
zeg maar: met de rechten van armen en kleinen
dat we Christus zelf al dan niet ontvangen en dienen.
Ik wens van harte dat we allen
steeds dieper bewust mogen worden van dit goede nieuws,
op weg naar het definitieve Rijk,
diepste reden van onze hoop!’
(Dom André De Witte, bisschop van Ruy Barbosa, Bahia: ‘Kerstbrief 2000’)
