Naar de inhoud

Doorheen de dagen

Ervaringen besproken
akke.beakke.be

Berichten van 26 november 2018 tot 2 december 2018

ZONDAG 2 DECEMBER 2018

EERSTE ZONDAG VAN DE ADVENT

2 DECEMBER 2018

 

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen:

‘Er zullen tekenen zijn

aan zon, maan en sterren.

En op aarde zullen de volken sidderen van angst

voor het gebulder en het geweld van de zee;

de mensen worden onmachtig van angst

voor wat er met de wereld zal gebeuren.

Wanneer dat alles staat te gebeuren,

richt je dan op en hef je hoofd,

want jullie verlossing is nabij!’

(Lucas 21,25.26 en 28)

 

ALLES BLIJFT WACHTEN

 

De stille godsverwachting

die wij advent noemen

leert je anders kijken,

voelen, spreken, handelen.

 

Want niets is onomkeerbaar

of voorgoed verloren.

 

Alles blijft wachten

in zijn diepste kern

op – God weet –

een bewogen menselijke hand

waarmee al het gekneusde en vertrapte

weer kan worden aangeraakt

en in het licht getild;

om onaantastbaar

als een ster te schijnen.

 

De stille godsverwachting

brengt je in een sterke tegenstroom,

vandaag, in deze wereld.

 

Van hoop ondanks het onheil.

Van recht doen onvoorwaardelijk.

Van zachte kracht

als antwoord op geweld.

 

Van mildheid en van mededogen.

 

(Kris Gelaude)



2196863-b18454cf0820ad8c702cba8d7e1c0abe.JPG

2196863-b6dc38e773533345180e027caee9f756.JPG

2196863-589c3f6bd167c102074b68aab8a69482.jpg
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Omer om 09:21 Reageer op dit bericht

DOORDENKEN OP DONDERDAG

UIT HET GEZICHTSVELD VERDWENEN

 

Ik sta aan de rand van het strand.

In de ochtendbries

glijdt een zeilboot naar de oceaan.

Hij is schoonheid, hij is leven.

Ik kijk hem na

tot hij aan de horizon verdwijnt.

 

Naast mij zegt iemand: 'Hij is weg'.

Waarheen?

Uit mijn gezichtsveld verdwenen.

Dat is alles.

 

Hij draagt zijn mast even hoog

en zijn romp heeft nog altijd de kracht

om z'n menselijke lading te dragen.

 

Zijn verdwijning uit mijn gezichtsveld

is iets in mij, niet in hem.

 

En net op het ogenblik

dat iemand naast mij zegt:

'hij is weg'

zijn er anderen die hem

aan de horizon zien verschijnen

en naar hen toe glijden,

en die vol vreugde roepen:

'Daar is hij!'

 

Dat is de dood.

 

William Blake, Engels schrijver (1757-1827)

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Omer om 11:56 Reageer op dit bericht

GEDICHT VAN DE WEEK

Polder met jouw witte wegen

En jouw sloten aan de kant,

Met jouw wijde, allerzijde

Vredig bloeiend waterland,

Met de dromerige zegen 

Van jouw welig zachte vee,

Voel ik mij jouw ziel genegen,

Deelt hij zich de mijne mee.

Polder met jou ben 'k verwant:

Wij zijn dingen van een land! 

 

Polder – van de duinen dalen

Weer mijn voeten naar jouw kant –

Ach, wat restte mij ten leste

Dan jouw kleine waterland!

Dan te dromen en te dwalen 

Door de bloemen van jouw wei,

Dan te leven en te stralen –

En te sterven zoals zij!

Polder, met jou ben 'k verwant:

Ziel van 't eigen lieve land! 

 

Carel Steven Adama van Scheltema

 



2195822-b5306b6909d58e2b25cd2947cbcd7edb.JPG

2195822-6f38b537217c32a07f5ab1d3d78d1959.JPG

2195822-02c5ee2168acfdcfcbe635924fbb53e9.JPG

2195822-9e971d9d284818af3694b74eaad3d90f.JPG

2195822-4858e6038accac6beea1a22e1773675a.JPG

2195822-7271e2fd0fc07bb30f40ed4083b2c650.JPG

2195822-5148c81bcddebf8dd4ad789119955eaa.JPG

2195822-eed38754b052f177868252e3505bafea.JPG

2195822-5ec7a790612d9a3dde0b5cc1d0550f91.jpg
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Omer om 09:45 Reageer op dit bericht

Meer van Doorheen de dagen

↑ Terug naar de berichten