Berichten van 15 april 2019 tot 21 april 2019

GOEDE VRIJDAG
 

Gij, onder de ingestorte huizen van Gujarat;

Gij, in de modder van El Salvador of Mozambique;

Gij, uit een ver land, gestrand in een roestige boot;

Gij, gelyncht of neergeknald in de intifada;

Gij, kindsoldaat met moordzucht in de ogen;

Gij, Afrikaan, bestolen en verkracht door de soldateska;

Gij, onder uw schamel tentje in het vluchtelingenkamp;

Gij, angstig in die koude truck naar het beloofde Engeland;

Gij, in de uitzichtloze rij, wachtend op asiel;

Gij, kansloos en verpauperd ter wille van uw ras of kleur;

Gij, aan de zelfkant, waar uw zelf niet meer gezien wordt;

Gij, in uw achterkamertje vol eenzaamheid en gemis;

Gij, in uw ziekbed, snakkend naar het einde of nieuw begin;

Gij, in rouw en met verdriet dat zwaarder is dan zand;

Gij, uitgesteld en afgeschreven, weggevloeid en afgedankt;

Gij, aan de schandpaal gesteld en uitgespuwd;

Gij, bespot, gegeseld en met doornen verminkt;

Gij, ontkleed, ontdaan van menselijkheid, gekruisigd;

Gij, schreeuwend in het duister als het afgeslachte lam;

 

Gij, omstreeks het negende uur

meegaand met de dood

in elk van ons,

opdat wij zouden leven.

 

(Marcel Verhelst)

 Wie hier, bijgaand, de 'Grote Voorbede' op tekst van Huub Oosterhuis wil beluisteren, kan onderstaande link aanklikken of deze link kopiëren en in de browser plakken.

https://youtu.be/t4R-EdjhX-Y

WITTE DONDERDAG

 

‘Hij had de mensen

die hem in de wereld toebehoorden lief,

en zijn liefde voor hen

zou tot het uiterste gaan.’

(Johannes 13,1)

 

Uit een brief van een zuster uit Brazilië, die bij de armsten der armen werkt:

HET LAATSTE AVONDMAAL VAN ONZE HEER JEZUS

Jezus geeft ons vandaag een voorbeeld hoe Hij, Meester en Heer, zelf beleeft wat Hij als Leraar voorhoudt. Zijn woorden krijgen waarde door het getuigenis van zijn leven. Het gebaar zelf is zijn onderricht: gezag kan enkel verstaan worden als dienst aan de anderen.

Petrus biedt eerst nog weerstand, omdat hij meent dat ongelijkheid noodzakelijk en rechtvaardig is. Hij verstaat nog niet dat waarachtige Liefde leidt tot gelijkheid en broederlijkheid. In de gemeenschap van gelovigen bestaat er wel een verschil in functies, maar alle functies moeten ertoe bijdragen opdat de wederzijdse liefde een levende werkelijkheid wordt.

Daarom is geen enkel gevoelen van superioriteit goed te praten, maar kan alleen een persoonlijke verbondenheid als broeders en vrienden gelden. Jezus zet zich op de knieën voor elk van zijn leerlingen om hun bestofte voeten te wassen. Hij verliest hierdoor zijn gezag of zijn waardigheid niet: Hij toont ons hoe ver Liefde kan gaan.

---

Hij nam een brood,

brak het in stukken, gaf het hun, en zei:

‘Dit is mijn lichaam;

het wordt voor jullie gegeven.

Blijf dit doen om Mij te gedenken.’

(Lucas 22,19)

 

Heer Jezus,

eens is het zo gebeurd:

je lichaam, je hele leven,

gegeven en gebroken,

dag aan dag

tot aan die laatste dag

daar op Calvarie.

 

Gegeven en gebroken,

zoals het stukje brood,

dat je voor je vrienden brak

en doorgaf:.

‘Dit ben Ik zelf.

Blijf dit daarom doen,

blijf dit herhalen,

om Mij niet te vergeten.’

 

Je woorden

waren je eigen hele leven,

door en door

en dag aan dag..

Bewogen bidden wij

diezelfde woorden.

Ontroerd breken wij

hetzelfde brood.

 

Mogen jouw woorden

woorden worden

van ons eigen leven,

gegeven, soms gebroken.

Moge jouw brood

brood worden

van ons eigen leven,

gegeven, soms gebroken.

 

Om die genade bidden wij

voor vandaag

voor alle dagen.

 

Wie volgende link aanklikt ofwel kopieert en plakt in de eigen browser kan nog even naar de ‘Notre-Dame’ in Parijs voor het mooiste lied bij Witte Donderdag: 

https://youtu.be/wTUfVJTyNQ8 

WOENSDAG IN DE GOEDE WEEK

Op deze vierde dag van de Goede Week staan we vlak voor het Heilig Triduüm van Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Stille Zaterdag. De teneur van de liturgie is donker: alle aandacht gaat naar het bittere verraad van Judas, archetype of verpersoonlijking van de machten van het kwaad die strijd leveren tegen het Rijk van God.

Vooral in meer zuiderse landen wordt in sommige kerken nog een bijzondere processie gehouden waarin Jezus, op zijn kruisweg, de Mater Dolorosa, de Moeder van Smarten ontmoet.
Ook wordt in sommige kerken nog het ‘Officium Tenebrarum’ (Het Officie van de Duisternis) gebeden, dat reeds de duisternis oproept, die over de wereld zal neerdalen bij de nakende dood van Jezus aan het kruis. Tijdens deze ceremonie, die bij voorkeur ’s nachts gehouden wordt, worden boetepsalmen en de klaagliederen van Jeremia gelezen, gebeden, gezongen. Bij de aanvang staan 15 brandende kaarsen op een kandelaar. Aan het einde van elke lezing wordt een kaars gedoofd, tot de kerk volledig in duisternis is gehuld.

Het ritueel verbeeldt de duisternis die over de aarde zal vallen bij de dood van Jezus. De kaarsen, die één voor één gedoofd worden, staan symbool voor de leerlingen, die ook één na één, hun Vriend, Leraar en Meester in de steek lieten.

 

Als wij

met zoveel woorden zeggen

Jezus lief te hebben …

 

Is dat omdat wij zoals Judas waren,

die de balsem niet aan Hem wilde besteden,

bij de zalving door een vrouw,

maar Hem verraden heeft?

 

Of is het omdat we zoals Petrus waren,

die Hem verloochend heeft,

en niet kon kiezen:

vóór Hem? Tegen Hem?

 

Of is het omdat wij, als zijn dichtste vrienden waren,

ingeslapen, toen het angstzweet hem uitbrak,

omdat valsheid en bedrog,

onrecht en leugen hem naar het leven stonden?

 

Is het daarom

dat wij

met zoveel woorden zeggen

Jezus lief te hebben?

 

Knaagt het

dat Hij juist met ons

zijn feest van Liefde wilde vieren?

 

Knaagt het

dat Hij … ondanks alles … ondanks ons,

juist met ons zijn vreugde wilde delen?

 

Knaagt het

dat Hij goed bleef,

trots het lijden, totterdood?

 

Hij had toch kunnen zeggen:

‘ze zijn het niet waard!’

Hij had dat kunnen zeggen,

 

Hij heeft het niet gezegd.

(Bron mij onbekend)

DINSDAG IN DE GOEDE WEEK

Op deze dinsdag van de Goede Week leidt het evangelie ons reeds twee dagen verder: de geladen stemming bij het Laatste Avondmaal. Het beslissende uur komt naderbij. Jezus voelt dat Hij zal overgeleverd en gekruisigd worden. Maar net dan, voorspelt Hij, zullen lafheid en  verraad – vanuit zijn meest intieme vriendenkring – Hem te beurt vallen ...

Toen Jezus met zijn leerlingen aan tafel aanlag werd Hij diepbedroefd, en Hij verklaarde: ‘Waarachtig, Ik verzeker jullie: een van jullie zal Mij VERRADEN … 

‘Waarom kan ik U nu niet volgen, Heer?’ zei Petrus. Ik wil mijn leven voor U geven!’. Maar Jezus zei: ‘Jij je leven voor mij geven? Waarachtig, Ik verzeker je: nog voor de haan kraait zul jij mij driemaal VERLOOCHENEN.’

 ___

Petrus

 

Hij stond wreed voor de rechterstoel gebonden,

en zij verweten mij zijn vriend te zijn

en lasterden, wat heilig is en rein,

als laagheid en afschuwelijke zonden.

 

‘k Zag hoe zij Hem bespotten en verwondden.

Hij leed geduldig smaad en vuige pijn.

Ik vreesde hunner ogen valse schijn

en dat ze als Hem mij martelden en schonden.

 

Zij vroegen huichelend: gij hebt Hem lief?

Eer Hij naar mij zijn tedere ogen hief

had ik mij vloekend van Hem afgescheiden.

 

Toen stiet de haan zijn schelle morgenkreet.

‘k Voelde mijn hart, dat borst van bitter leed.

‘k Voelde mijn ogen, hoe ze brandend schreiden.

 

Willem de Mérode

MAANDAG IN DE GOEDE WEEK

Wij lezen vandaag bij Jesaja het eerste lied van de ‘Dienaar van Jahwe’, een ‘Toekomstmens’, waarvan Jezus, eeuwen later de vervulling zal brengen. Zonder Jezus ooit gekend of ontmoet te hebben beschrijft de profeet, eeuwen van te voren, de wezenlijke eigenschappen, die de komende Messias zullen kenmerken.

 

Hij schreeuwt niet,

hij verheft zijn stem niet,

hij roept niet luidkeels in het openbaar;

het geknakte riet breekt hij niet af,

de kwijnende vlam zal hij niet doven.

Het recht zal hij zuiver doen kennen.

Jezus toont, in zijn leven en zijn lijden, dat deze ‘Dienaar van Jahwe’ een ‘Lijdende Dienaar’ zal zijn. Enkel langs de weg van het kruis en het diepste lijden kan echt leven voor alle mensen gebracht worden. Wereldwijd kreunen zovelen onder de vele vormen van ‘zonde’, de talloze vormen van een verkeerd begrepen vrijheid, die de echte vrijheid en de oprechte Liefde doden. Terwijl net deze vrij gekozen, zelveloze Liefde ‘leven-gevend’ is.

 

Heer Jezus,

Lijdende Dienaar,

deemoedig danken wij U

omdat Gij in leven en lijden

de ‘Dienaar van Jahwe’ geworden zijt,

zoals Jesaja geschouwd had,

Hij, die de kwijnende vlaspit niet dooft

en het geknakte riet niet breekt..

 Verleen ons de genade

getrouw uw weg te gaan

ook als ons leven lijden wordt

opdat meer mensen

meer mens

mogen worden.