Naar de inhoud

Doorheen de dagen

Ervaringen besproken
akke.beakke.be

Archief

MEDITEREN OP ZONDAG

SPREEK WOORDEN VAN GENADE

 

In al haar voren wacht de aarde

op de zachte adem van de lente.

Ze breekt de dode resten af

om als een nieuwe schepping te ontwaken.

 

En jij, mens die je bent,

geboren om te bloeien in het volle licht,

maar ook om de weg van alle stof te gaan,

kijk in jezelf.

Laat toch je aarde niet verharden.

Wrik los wat je weerhoudt

om levenskrachtig als kiemend zaad te zijn.

 

Ontdek die zin van je bestaan

die je met alle levenden verbindt

door met een zuiver hart te doen

wat recht is

en wat ogen opent

en wat optilt.

 

Jou die genade is toegezegd,

spreek jij dan ook alleen maar

woorden van genade.

 

Kris Gelaude

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 18:57 1 reactie Reageer op dit bericht

DOORDENKEN OP DONDERDAG

MOGE UW LICHT ZO SCHIJNEN VOOR DE MENSEN

 

Want als hongerigen gevoed worden, naakten gekleed, zieken verpleegd, is het Gods hulp dan niet, die de handen van de dienaar vult, en is de goedheid van de ondergeschikte dan geen geschenk van zijn Heer? Ofschoon deze geen helper nodig heeft voor de werken van zijn barmhartigheid, heeft Hij toch zijn almacht zo gematigd, dat Hij het menselijk lijden door mensen te hulp komt. En terecht dankt men God voor de bijstand van de naastenliefde, waarvan men de werken ziet in zijn dienaren. Daarom zegt de Heer zelf tot zijn leerlingen: ‘Moge uw licht zo schijnen voor de mensen, dat zij uw goede werken zien en uw Vader verheerlijken, die in de hemel is.’ (Leo de Grote)

 

De universaliteit van de christelijke liefde is een abstractie, als ze niet wordt tot concrete geschiedenis, proces, conflict. Alle mensen liefhebben wil niet zeggen dat men confrontaties moet vermijden, het is niet een schijnbare harmonie in stand houden. Liefde is universeel als ze in solidariteit met de verdrukten ook de verdrukkers van hun eigen macht probeert te bevrijden, van hun eerzucht en hun egoïsme. De onderdrukkers heeft men lief door hen uit hun eigen onmenselijke situatie te bevrijden, ja door hen te bevrijden van zichzelf. (Gustavo Guttiérrez s.j.)

 

Bron: ‘Eeuwig duurt zijn trouw’, Ignatiaans Bidden

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 18:08 Reageer op dit bericht

GEDICHT VAN DE WEEK

VREDESGEDICHT

 

Luister naar je hart,

de stem van je geweten.

De stilte van je ziel,

de vrede met luister gegeven.

 

Luister naar de eenvoud,

met mensen omgeven.

Luister naar de wind,

luister naar je kind.

 

Luister naar de stilte,

van de zwoele nacht.

Luister naar de vrede,

mijn kind, U fluisterend gegeven.

Benjamin Artés



1734339-f669c5a28dc4b95a32020d43e5d69390.JPG

1734339-0e13f40c9276600c38ee0435fcf66c70.JPG
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 07:57 Reageer op dit bericht

MEDITEREN OP ZONDAG

MIJN HART … JOUW TEMPEL

 

Maak ook van mij jouw tempel, God,

waar Gij woont en liefhebt.

Help me mijn hart wagenwijd

voor jou open te zetten,

opdat Gij in mij kunt leven

en door mij kunt beminnen.

Laat me voor velen een icoon zijn

van jouw tederheid

en een spiegel van jouw vriendschap.

En als ik moeite heb om te bidden,

laat me dan met Jezus voor jou gaan staan,

en laat zijn vuur van geloof

mijn hart opnieuw warm maken.

 

Bezinningen Dominicanen



1733367-3286800273036d67d742dcbf3c81434c.JPG

1733367-4495a92b40fcca710fabcd85de8d6ded.JPG
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 09:43 Reageer op dit bericht

DOORDENKEN OP DONDERDAG

TROOSTELOOSHEID

Ieder die trouw probeert te bidden, zal niet alleen vertroosting ervaren, maar ook het tegendeel. Dorheid, duisternis, verwarring, onrust, zich aangetrokken voelen tot lage en minderwaardige dingen; of ook een innerlijke leegte, saaiheid, volledig gebrek aan concentratie. De eerste raad in deze situatie is heel moeilijk, nl. niet opgeven en zelfs niet de gebedstijd inkorten. Die raad gaat lijnrecht tegen mijn gevoelens in. Want wat ik ervaar is nu precies dat het allemaal geen zin heeft! En dan toch trouw blijven!! Dat is echt heel moeilijk. Maar ook heel wezenlijk.

 

Behalve dit trouw zijn moet ik me toch ook wel een paar vragen stellen:

 

1. Ben ik misschien te moe? Dan moet ik voor het gebed eerst wat uitrusten, anders is het vechten tegen de bierkaai.

 

2. Kan het zijn, dat ik God iets weiger, wat Hij duidelijk van mij verlangt? Daar hoef ik echt niet lang over na te denken, want ik weet heel goed dat ik een bepaald iets moet doen of juist niet moet doen. Dat is mij duidelijk bewust. Maar ik wil niet. Ik luister niet naar mijn geweten, ofschoon het duidelijk spreekt. Dan zegt God: als je niet wilt doen, wat ik wil, dan ga je je gang maar, maar dan wel zonder Mij. En dat is dan dorheid, innerlijke leegte.

 

3. Kan het zijn, dat ik in mijn bidden nonchalant en slordig geworden ben. Ik doe het nog wel, maar ik loop er wel de kantjes van af. Het is echt maar half werk. En dan zegt God, OK, als je zo wilt bidden, dan doe je dat maar, maar dan wel zonder Mij. Daar laat IK me niet op in. En dat is dan weer de ervaring van een grote leegte.

 

4. Het kan ook zijn, dat God de rank aan de wijnstok die goede vrucht draagt bij-snoeit, opdat hij meer vrucht draagt. Dan is er met mij niets mis; integendeel, dan ben ik echt in Gods hand. Maar God wil de vruchtbaarheid nog verhogen, en mijn vereniging met Hem nog verdiepen en versterken. En daarvoor is snoeien nodig. Maar dat doet wel pijn. Toch is het goed. Mijn opgave is het: het uit te houden en trouw te blijven.

 

Bron: ‘Eeuwig duurt zijn trouw’, Ignatiaans Bidden



1731557-1e7e6e7fbd7ae111cdc03d183149345a.jpg

1731557-41f1bc3c86c971a84325a4a5d4699884.jpg
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 08:28 Reageer op dit bericht

GEDICHT VAN DE WEEK

Geschenk van mijn vader

 

Wij zaten samen, zwijgend, bij het vuur;
mijn lieve vader
en ik.
Bij elk klokgetik
kwam zijn stervensuur 
nader en nader.



Hij was rustig en goed;
lijk de moeder die haar kindje heeft gedekt tot de kin,
en die heengaat op lichte voet,
stil en verblijd. Zo wist hij zijn denken en daden bedolven
onder Gods warme barmhartigheid.



Hij stond langzaam uit zijn zetel op,
recht en sterk lijk hij had geleefd.
Zijn fijne hand
heeft gebeefd
op mijn hand:
een nevel over ontwakend land.



Hij heeft zijn laatste daad gedaan:
hij gaf me zijn uurwerk,
eenvoudig, zonder één woord,
en monklend is hij te rust gegaan.



Maar, toen ik hem zacht naar het bed geleidde,
wist ik
hoe een Engel, zingend, aanschreed achter ons beide.
Want moedig had mijn vader,
in mijn handen
afstand van daad en tijd gedaan.
Trots en wenend ben ik van hem heengegaan.

 

Marnix Gijsen

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 18:04 Reageer op dit bericht

MEDITEREN OP ZONDAG

Als de twijfel en de angst ons leven aanvreten,

en de moed ontbreekt om door te gaan,

toon ons dan de weg naar de berg.

 

Die plek van stilte om even met U alleen te zijn,

om kwaad en zorgen af te geven

aan U, die onze grote Drager bent.

 

Zet ons dan op het spoor

van Mozes, Elia en Jezus,

die ook hun angst en twijfel hebben gekend

en toch hun keuze trouw gebleven zijn,

en zo dragers zijn geworden van uw Licht.

 

Leer ons

ons te spiegelen aan hen,

die zo dicht met U verbonden waren,

zo intens vanuit U leefden,

dat zij uw licht, uw naam uitstraalden,

en alles in hen sprak van

‘Ik zal er zijn voor u’.

 

Doe ons weten dat Gij in hen te vinden zijt,

en in ons te zien zult zijn

als wij verder gaan op hun weg.

 

Geef ons nu en dan, en soms heel even,

zo’n moment van licht in uw stilte,

in het weten dat wij door U bemind zijn,

en toon ons dan de weg naar de vlakte,

naar het dagelijkse leven,

om met uw kracht uw weg verder te gaan.

 

Carlos Desoete



1729610-f3ccdd27d2000e3f9255a7e3e2c48800.jpg

1729610-75fbb7f751dcbed3164815928ce30210.JPG

1729610-1b312df2b37bb8794b4e9447e8430d8f.jpg

1729610-000db7a86d9aca2554473f62c6137f82.JPG

1729610-4ed3c729d627eea2f43c3f216a3334e2.JPG
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Omer om 08:41 Reageer op dit bericht

DOORDENKEN OP DONDERDAG

ZOEK JE DE AFZONDERING

Je schrijft dat je kluizenaar zou willen worden. Ik vind dat veel te vroeg, en het is ook helemaal niet nodig. Je woont immers alleen, en je krijgt maar af en toe bezoek. Als je naar de kerk gaat, is dat geen onderbreking van je eenzaamheid, integendeel, de kerkgang maakt je eenzaamheid intenser en geeft je de kracht die nodig is om ook de tijd in je cel biddend door te brengen.

 

Je zou je van tijd tot tijd een of twee dagen kunnen opsluiten in je cel om ononderbroken met God te verkeren, maar in jouw geval is dat doorgaans toch al zo. Daarom hoef je ook geen plannen te maken om kluizenaar te worden.

 

Wanneer je gebed zo stevig geworden is dat je voortdurend oog in oog met God bent, dan heb je de totale afzondering bereikt, zonder dat je kluizenaar bent. Want wat betekent het eigenlijk: kluizenaar zijn?

 

Dat houdt in dat je aandacht in je hart bij God is en God aanbidt, en dat je helemaal geen neiging meer hebt om die aandacht te verleggen of iets anders te gaan doen. Zoek op die manier de afzondering, en denk niet over die andere vorm van kluizenaarschap.

 

Het is de kunst binnen in je hart te blijven. Ook met de deuren dicht kun je immers in gedachten over de wereld rondzwerven en heel de wereld in je cel binnenlaten.

 

Theofaan de Kluizenaar

 

(overgenomen uit: ‘Een jaar wijsheid uit de abdijen’. Samengesteld door Maria ter Steeg)

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 07:43 Reageer op dit bericht

GEDICHT VAN DE WEEK

Tranen

 

De tranen die de moeders schreien
als noodlots onweer loeit,
daarvan groenen de weien
waarop hun nakroost stoeit.

 

Op dat gras, met zout gedrenkt,
grazen de beste schapen.
Meisjes en knapen,
gedenkt.

 

Hubert van Herreweghen

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 08:14 Reageer op dit bericht

Mediteren op zondag

Vasten

is een avontuur van de geest:

de grens overschrijden

van het alledaagse

en veertig dagen groeien

naar de eerste scheppingsdag.

De aarde en de mensen

durven zien

in hun eerste onschuld,

puur als nooit tevoren.

 

Vasten is ongelovig worden

in de suprematie van het geld

en als kind het wonder zien,

in kleine en gewone dingen.

 

Vasten is veertig dagen

wandelen met God

in de tuin van heden

en samen kijken

hoe de mens zich bevrijdt,

langzaam maar zeker,

uit de zuigkracht van de olie,

uit de wurggreep van de banken,

uit de dictatuur van de rivaliteit.

 

Veertig dagen wandelen met God,

tevreden met weinig,

gelukkig om Hem.

 

MANU VERHULST

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Omer om 09:59 Reageer op dit bericht

Meer van Doorheen de dagen

↑ Terug naar de berichten