We waren zover

We waren zover ,nu nog het laatste de epiloog  .De groene specht  klepperde en prikte tevergeefs in het voeder bakje .Te laat groene vriend vanaf nu zal je het ergens anders moeten zoeken. Pastoor prosper  zat in de bamboe zetel  aan de bamboe tafel  in de tuin .Op  zo één van die zeldzame  warme lente dagen .De deurbel lag af in de pastorij  ,want pastoor prosper  was einde verhaal. Hij had aandachtig geluisterd  naar het betoog van  dokter  Geltwolf  en hij geloofde best dat  pancreas kanker kon genezen worden ,of toch minstens onder controle gehouden worden mits de nieuwe chemo technieken  en het drastisch  wijzigen van de eet en drink gewoontes .Dieet maaltijden konden best lekker zijn  betoogde de dokter , samen zouden wij gesterkt door een diep geloof  ,de strijd en het lijden aangaan  zoals het een  christen priester dienaar past .Prosper was even onder de indruk en bijna had hij zijn geloof terug ,zo overtuigend en hoopgevend  klonk Geltwolf .

Hoe vaak had hij niet met succes stervenden  bij de toediening van de laatste sacramenten , kunnen kalmeren en  hun intense angst voor de nakende dood  verzacht .Door hen voor te liegen dat er voor gelovigen nog iets was  na het overlijden van het lichaam. Want inderdaad  geef toe één van de voordelen van geloven in om het even welke religie is toch het feit van de hoop op een hiernamaals  ,voor wie zich in het aardse overleven  een  beetje  heeft gedragen .Geloven  heeft zeker het  voordeel dat  je minder angstig sterft.

Goed dokter sprak prosper ,ik zal met u contact opnemen ,voor het opstarten van de behandeling, ik weet dat we er snel bij moeten zijn ,maar sta mij toe toch eerst een paar aardse zaken te regelen. Dokter geltwolf ging als het ware mee op in  de wens van prosper uit  respect voor de functie van zijn patiënt  en stemde in.

Prosper had  lang moeten zoeken naar die pil van de nazis  , je weet wel  de nazi leiders en de ss top hadden een valse tand in hun gebit die één maal kapot gebeten   de onmiddellijke dood tot gevolg had. Wetenschappers in de states hadden  deze pil  verbeterd  ,zodat je pijnloos zacht in slaapt. De procedure  voor euthanasie  ,was veel te omslachtig  en teveel niet betrokkenen  hadden beslissing  recht. Neen  voor  Prosper was het duidelijk  abortus en  euthanasie zijn een zaak  ALLEEN van de drager van het leven  en de betrokkene zelf. Prosper had zonet zijn geliefde maaltijd genoten  ,tomaat garnaal met frietjes en mayonaise en veel zout op de frieten. Ook zijn geliefde wijn  een ST Estephe   cru bourgois  .En als afsluiter een koffie met een calvados zonder ijs .Stelde zich nu nog de laatste handeling ,een lijntje coke  en daarna de pil of  omgekeerd .Prosper  genoot  en de pancreas hield zich gedeisd alsof een externe kracht  Prosper zijn zalig einde gunde .Prosper dacht terug  ,hoe het eigenlijk allemaal begon ,waarom hij de meest ongelovige priester op aarde was geworden. Hij leunde achterover  en dacht ach  er is geen haast bij , en hij moest die afscheidsbrief nog schrijven alhoewel waarom   er was geen vrouw en geen kinderen. Wie zou hem missen  .Eigenlijk zou  hij nog eens   moeten klaar komen .Maar nee ,door de jaren was de testosteron verdrongen door de endorfine  en hij kwam nog maar af en toe eens  half weg.