biecht
Volgende dag was ik vroeger aan de halte en zij ook.Ze had er duidelijk zin in want veel werd er niet gesproken .We kusten hevig ,en ze voelde dat ik verder wou gaan.Mijn ouders werken allebei sprak ze ,op woensdag namiddag ben ik alleen thuis .Ze stapte uit de auto en duwde een briefje in mijn hand ,met een adres en een tekstje op vanaf half twee. Ik had het goed te pakken en begon de afspraak te plannen. Met een kartonnen doos ingepakt ,begaf ik mij naar het huis dit om de buren te misleiden alsof ik een pakjes dienst was .Hoe naïef want dit valt natuurlijk nog meer op. De auto parkeerde ik een paar huizen verder ,ook weer zo iets dat geweldig opvalt. Ik belde aan vol van verlangen ,ze opende de deur in badjas ,met nog natte haren ,ze sleurde mij als het ware binnen de badjas viel meteen open .Ik viel bijna letterlijk in de salon zetel .Verstandeloos liet ik mij gaan in wellust ,ik streelde gretig haar lichaam ,niet beseffende welk een misdaad ik aan het begaan was seks met een minderjarige ,buiten echtelijk ….maar niets van dat alles kwam in mij op. Als een dier ging ik op in de drift en likte en streelde haar jonge frele lichaam .Heel haar jonge lichaam sidderde als ik haar overal likte en zoog .Haar handen streelden mijn lid ,en de kwakken spatten op haar buikje .De volgende keer moet je in mij komen fluisterde ze in mijn oor ,toen ik de woning verliet.
Zo ging het twee weken door ,toen zei ze ,koud en ietwat afstandelijk ,we stoppen ermee ,voor ik verliefd wordt op u .want dit heeft geen toekomst, hopelijk bent u niet verliefd op mij ,ik heb met u nu het meeste ervaren ,ik heb er van genoten en u ook dat heb ik gevoeld .We zullen elkaar niet meer zien .We hebben een geheim en kunnen een mooie herinnering koesteren. ..ik stond geslagen van de koele rationele vijftienjarige, en stamelde verslagen nog een kusje ,neen sprak ze kordaat het is over en ze sloot de deur.
Ja percent ,wat een perversie en wat een geluk heb jij gehad .Eindelijk is het van mij af wat goed het eens te hebben verteld , jij notaris hebt nu de essentie verwoord van het begrip “biechten “ is dat zo prosper moet dat niet in een hokje ,neen mijn beste zo is het veel beter. Uw ontvangst was voortreffelijk , spreek eens met joris ,en als boetedoening voor uw zijsprong ,denk eens aan ons bedevaart oord .oh en nog iets ,stuur uw meid eens naar mij als ge besluit uw praktijk te stoppen. Zal ik zeker doen.
Het was al een flink stuk in de namiddag,misschien moet ik maar eens kontakt zoeken met die jongen van Alydis en Linda ,met onzen Ivan.De jeugd van het dorp kon je deze dagen vinden in het café van Paul Krente, zijn echte naam was Pavlov Krnecevic ,maar dat vonden we te moeilijk en het werdt dus Pol Krente , uiteraard met de toestemming van betrokkene. Pavlov was een Hongaar uit pec .Hij was gevlucht uit Hongarije ten tijde van de koude oorlog.Hij was helemaal naar hier gekomen met zijn fiets en wat kleren voornamelijk ondergoed en kousen ,die hij in een duiven mand achteraan op zijn fiets had bevestigt. Hij was naar hier geraakt zonder één lekke band.Ge moet het maar eens proberen van Pec naar hier rijden met een fiets zonder één platte band.Hij was gestopt aan het café om eens goed naar het toilet te gaan .Want fietsen stimuleert de stoelgang .Het café was toen nog eigendom van Alma ,Alma en het café waren van het zelfde bouwjaar.En Alma was oud geworden ,met veel rimpels net als het behang in het cafe en haar gezicht was bruin van het vele roken van de klanten,net zoals ook het behang bruin was van de rook.Alma stelde Pavlov voor om hier een nieuwe toekomst op te bouwen en het café over te nemen op lijf rente.Pavlov huiverde bij de gedachte dat lijfrente te maken had met lijfelijk kontakt met Alma ,maar toen hij vernam dat het om een geldelijke bijdrage ging smolt hij voor het voorstel.Alma had hongaars geleerd van een hongaarse paarden handelaar , die driemaal per jaar paarden kwam verkopen in het dorp.Alma liet zich door hem vele malen bestijgen ,en leerde ondertussen een aardig woordje hongaars. Wat haar nu zeer goed van pas kwam bij het overlaten van haar zaak ,in ruil voor lijfrente. Pol noemde zijn café “Den Djoeff” en daar trek ik nu naar toe.

