Berichten van 18 januari 2016 tot 24 januari 2016

Amerika's hormonenvlees belemmert handelsovereenkomst met Europa.

(NaturalNews) Eerder dit jaar waren veel mensen in de Verenigde Staten verbolgen over het feit dat de USDA Amerikaanse kippen naar China stuurde voor verwerking om ze vervolgens te laten terugkeren naar de Verenigde Staten voor menselijke consumptie. Twijfelachtige voedselpraktijken in China, evenals het onlogische van een dergelijk uitgebreid  import/export proces maakten de Amerikanen danig ongerust.

Hoe is het mogelijk dat de Verenigde Staten, dat China's dubieuze voedselzekerheid vreest, nu een overeenkomst wil ondertekenen voor een wetsvoorstel dat Europa met die dezelfde angsten zal belasten. Het ‘Transatlantic Trade and Investment Partnership’ (TTIP), indien ondertekend en aangenomen, is klaar om een wereldwijde megamarket van 800 miljoen consumenten te creëren van Hawaii tot Griekenland en van Alaska tot Finland.

Terwijl voorstanders zeggen dat TTIP, 's werelds grootste vrije handelszone ooit, een globaliserende doorbraak zou betekenen die de transatlantische handel kan stimuleren en miljoenen nieuwe banen zal creëren, uiten de meerderheid van Europeanen hun extreme onvrede over deze formule. Net als Amerikanen huiverig zijn om bepaalde voedingsmiddelen te kopen uit China, zijn veel Europeanen niet te spreken over het idee om Amerikaanse voedingsmiddelen op de Europese markt te brengen die vaak ‘Frankenfoods’* worden genoemd.

Andere delen van de wereld Amerikaans 'Frankenfood' opdringen wordt niet goed ontvangen.

“Rundvlees met hormonen. Kip gewassen in chloor. Genetisch gemanipuleerde groenten. Dit is wat ze ons willen opdringen”, zei de Franse biologische boer Jean Cabaret. "In Frankrijk is eten nog een plezier en discusieert men nog over smaak. In de Verenigde Staten proppen ze alles in hun mond. Nee, dit moet gestopt worden.”

Terwijl de Franse president Francois Hollande zijn steun voor het verdrag heeft betuigd is Matthias Fekl, de nieuwe staatssecretaris voor buitenlandse handel in Frankrijk, tegen het idee van het toestaan van controversiële Amerikaanse voedingsmiddelen als de norm voor voeding. "Dit gaat over lifestyle, over de manier van het leven", zei Fekl. "Niets zal ons dwingen om de toegang tot Europa van gechloreerde kip of  rundvlees met hormonen toe te laten.”

Cabaret en Fekl hebben alle reden om bezorgd te zijn over de Amerikaanse manier van voedsel verbouwen, te manipuleren, te verwerken en te etiketteren. GGO's, etikettering misleiding en chemische stoffen die zij gretig gebruiken in de voedingsmiddelen zijn verontrustend. Momenteel zijn verschillende voedingsmiddelen die veilig worden geacht in de Verenigde Staten daadwerkelijk verboden in andere delen van de wereld.

Verschillende chemicaliën en productieprocessen toegestaan in Amerika zijn verboden in de meeste andere delen van de wereld.

Bijvoorbeeld is in Australië, het Verenigd Koninkrijk en veel Europese landen is azodicarbonamide dat men gebak en brood in de U.S. vindt, verboden. Recombinant hormonen en recombinant bovine somatotropine zijn verboden in andere delen van de wereld net zoals arsenicum waarvan sporen worden gevonden in kippenvoer in de Verenigde Staten.

"Het is wellicht één van de meest gevaarlijke overeenkomsten", zegt de Britse tv-kok Jamie Oliver. "We laten geen hormonen toe in ons vlees. Daarenboven gebruiken zij honderden giftige stoffen en pesticiden waarvan bewezen is dat ze kankerverwekkend zijn"

De angst voor de Amerikaanse voedingsmiddelen en verzet tegen het wetsvoorstel wordt gedragen door heel Europa. Protesten laaien meer en meer op; korte maar krachtige demonstraties in Brussel. In Kopenhagen was men duidelijk door in een betoging een groot Trojaans paard mee te zeulen dat de handelsovereenkomst moest symboliseren. Er wordt gedemonstreerd in kippenkostumen en flyers worden verspreid met uitleg over het verdrag. In Groot-Brittannië toonde een onderzoek aan dat slechts 13 procent van de Britten het TTIP-verdrag gunstig gezind is.

Als het wetsvoorstel wordt in gang gezet moeten meer afspraken worden gemaakt voor het einde van de ambtstermijn van president Obama. Meer gespreksronden zullen naar alle verwachting plaatsvinden in de komende paar maanden.

Oorspronkelijk artikel:”America’s chemical-soaked, hormone-filled meats impede trade deal with Europe”, Friday, January 22, 2016 by: Jennifer Lea Reynolds, Natural News.

*Frankenfood: genoemd naar Frankenstein en duidend op het gemanipuleer in de voeding in de Verenigde Staten.

Het eten van vette vis kan onze hersenen beschermen tegen kwikvergiftiging.

(NaturalNews) Het maakt niet uit of men kwik per ongeluk inneemt langs de voeding, via vaccinatie of het zich verspreid vanuit een tandvulling; kwik is giftig in al zijn vormen. Gelukkig kunnen de negatieve effecten van kwik verminderd worden door essentiële vetzuren. Nieuw onderzoek suggereert dat kwik van zeevruchten feitelijk de minste zorg van de consument zou moeten zijn vanwege de superieure voedingskwaliteit van de vis zelf.

Gezondheidsbewuste consumenten zijn voorzichtig met het eten van vis als gevolg van kwik dat zich heeft opgehoopt in de weefsels van de vis. Met kolen gestookte centrales blazen veel kwik als bijproduct in het milieu, in het water en de oceanen. Na verloop van tijd komt het kwik terecht in de voedselketen en vooral in vis. Echter blijkt dat de voedingskwaliteit van de vis de schadelijke gevolgen van kwik kan compenseren alvast volgens de bevindingen aan de ‘University of Rochester Ulster University’ en het ‘Republic of Seychelles Ministry of Health and Ministry of Education’. Hun bevindingen werden gepubliceerd in ‘American Journal of Clinical Nutrition’.

Meervoudig onverzadigde vetzuren in vis werken tegen de negatieve effecten van kwik.

Drie decennia van onderzoek op de Seychellen toont aan dat een hoog niveau van visconsumptie door zwangere moeders geen ontwikkelingsproblemen bij hun kinderen veroorzaken. Er is geen schade vastgesteld zelfs niet wanneer de zwangere moeders gemiddeld 12 vismaaltijden per week aten. Onderzoek geeft aan dat de meervoudig onverzadigde vetzuren aanwezig in vis daadwerkelijk tegen de negatieve effecten inwerken die kwik op de menselijke hersenen uitoefent.

"Deze bevindingen tonen aan dat er geen algemeen verband bestaat tussen prenatale blootstelling aan kwik door middel van de consumptie van vis en neurologische resultaten," zegt Edwin van Wijngaarden, Ph.D., en universitair hoofddocent aan de ‘University of Rochester Department of Public Health Sciences’ en medeauteur van de studie. "Het wordt ook steeds duidelijker dat de voordelen van de consumptie van vis opwegen tegen de negatieve effecten van kwik of ze zelfs maskeren."

De bevinding onderstreept ook het belang voor zwangere vrouwen om voldoende hoeveelheden van deze gunstige vetzuren te consumeren om hun kind in de baarmoeder te beschermen.

"Dit onderzoek gaf ons de gelegenheid om de rol van meervoudig onverzadigde vetzuren op de ontwikkeling van het kind en hun potentieel om de giftige eigenschappen van kwik te neutraliseren, te bestuderen", zegt Sean Strain, Ph.D., hoogleraar ‘Human Nutrition’ aan de ‘Ulster University Northern-Ireland’ en hoofdauteur van de studie. "De bevindingen wijzen erop dat de aard van de vetzuren die een moeder consumeert voor en tijdens de zwangerschap een verschil kunnen maken in termen van de toekomst van de neurologische ontwikkeling van hun kind."

Essentiële vetzuren beschermen de hersenen tegen milieuverontreinigende stoffen.

De studie onderzocht 89.000 mensen op de Seychellen in de Indische Oceaan. Deze mensen consumeren 10 keer meer vis dan de bevolking in Europa en de Verenigde Staten. De studie volgde specifiek 1.500 moeders en hun kinderen. De onderzoekers verzamelden monsters van de zwangere moeders om hun blootstelling aan kwik te bepalen. De kinderen werden vervolgens door middel van verschillende tests gedurende 20 maanden opgevolgd in hun motoriek, communicatie en gedrag.

De onderzoekers ontdekten dat blootstelling aan kwik uit vis en andere zeevruchten geen invloed had op de latere neurologische ontwikkeling. In feite presteerden de kinderen met het hoogste niveau aan omega-3 vetzuren uit vis beter op de tests.

Bovendien voorkwamen de anti-inflammatoire eigenschappen van de omega-3 vetzuren de ontsteking en oxidatie veroorzaakt door kwik om zo nog sterker het toxische in het kwik te onderdrukken.

Het FDA waarschuwt voor kwik in vis maar zwijgt over kwikvullingen en de kwik in vaccins.

De ‘U.S. Food and Drug Administration’ legt zwaar de nadruk op het kwikgehalte in vis en verontrust de mensen die in een gebied leven waar veel schaaldieren voorhanden zijn. Huichelachtig genoeg geeft diezelfde FDA weinig of geen richtlijnen of voorlichting over de andere vormen van blootstelling aan kwik, zoals directe injectie van thimerosal in het bloed via griepvaccins of constante blootstelling langs amalgaamvullingen.

Deze studie is uniek omdat ze blootstelling aan kwik langs medische weg gevaarlijker beschouwd wordt omdat die niet vergezeld is van gunstige meervoudig onverzadigde vetzuren (zoals in vis) waarbij de hersenen beschermd worden.

Oorspronkelijk artikel:”Eating fatty fish can actually protect the brain from mercury toxicity”, Friday, January 08, 2016 by: L.J. Devon, Staff Writer, Natural News.

Vers, bevroren of in blik?

Wanneer de landbouw vrijwel de gehele bevolking van onze regio's bezig hield zou ik dit niet hebben durven in vraag stellen. Natuurlijk waren verse groenten, vlees en vis zo veel beter voor de gezondheid. Maar vandaag dient eerlijkheidshalve de kwestie opnieuw onderzocht te worden. Zelfs nu nog gaan we door met verse producten te idealiseren.

Groenten die 'vers' als kwaliteit toegewezen krijgen.

Degenen die een moestuin hebben weten dat zodra geoogst, een salade of tomaat best onmiddellijk worden opgegeten. Idealiter dezelfde dag. Tegen de avond zal verwelking of rotting zijn intrede doen. Het zou ondenkbaar zijn om het geoogste een week te houden.

Ter vergelijking lijken salade en tomaten uit de supermarkt onkwetsbaar. Men kan ze in de koelkast vergeten; hun uiterlijk verandert nauwelijks. Ook hun smaak lijdt weinig onder de tijd. Deze "onsterfelijkheid" wordt echter bekomen door verschillende behandelingen na de oogst. Meet niet het niveau aan chemicaliën. Wanneer een tros druiven of een perzik afkomstig uit het zuidelijk halfrond weigert om te rijpen is dat voor mij “rauw fruit” maar verre van “vers”.

Gettuig voor het te laat is!

Hou je kennis niet voor jezelf maar leg aan toekomstige generaties, die nog nauwelijks contact hebben met traditionele landbouw, uit wat een echte vers smakelijk product is. Spreek met hen over gezondmakende producten van bedrijven die zonder chemicaliën telen en verwerken.

Is ingeblikt en ingevroren de oplossing?

Intuïtief denken wij dat het beter is om vers te eten want elke bewaarmethode verliezen essentiële voedingsstoffen tijdens het proces.

Maar als de zogenaamde "vers" produkten al hun voedingsstoffen verloren hebben na te lang ontdaan te zijn van hun wortels, hoe zit het dan met ingeblikte en ingevroren? Wel die technieken komen er nog niet zo slecht uit.

Het belangrijkste is dat invriezen en inblikken op het juiste moment en de juiste plaats kan en moet gebeuren.

Goede Italiaanse tomaten kunnen ons bereiken wanneer de conservenfabriek gelegen is in de nabijheid van het veld waar de tomaten werden gekweekt. En als producent ernstig is worden die vruchten geoogst wanneer ze rijp zijn en in de piek van het seizoen. Dit maakt een enorm verschil in versheid en smaak.

Een ander niet onbelangrijk detail is dat er maximum slechts vijf uur mag zijn tussen het oogsten en het tijdstip waarop het recipiënt is afgedicht. In de loop van 5 uur is het verlies van voedingsstoffen minimaal.

Bevriezing biedt dezelfde voordelen. Studies hebben aangetoond dat blauwe bessen geplukt in het seizoen en ingevroren op dezelfde dag hun antioxidante eigenschappen opvallend lang bewaren.

Ook op boten waar de gevangen vis onmiddellijk wordt ingevroren zijn de verliezen aan nutriënten te verwaarlozen in die mate zelfs dat het bijzonder interessant is om voor niet gefileerde ingevroren vis te kiezen.

Wij moeten er wel rekeninig mee houden dat het verlies van voedingsstoffen (vooral vitaminen) hervat zodra de ontdooiïng zich inzet. Daarom is het niet raadzaam om een product te ontdooien een dag voor het eten of koken.

Steriliseren.

Sterelisatie is een uitvinding die vooral van nut is geweest voor de mensen die in ongunstige omstandigheden op zee verbleven. Het redde hen van de honger tijdens de oorlogen en voorzag hen goedkoop van voeding.

Uitgevonden in 1795 door Nicolas Appert is het eenvoudig in zijn ontwerp. De vruchten worden opgeslagen in een recipiënt met water en verzegeld en gedurende enkele minuten opgewarmd tot 100-120 ° C waardoor alle micro-organismen afsterven. Deze twee stappen zijn voldoende voor een lange houdbaarheid.  Tijdens dit snel koken, wordt geschat dat 35% van de meest kwetsbare vitaminen worden vernietigd (waaronder 50% van vitamine C).

Maar weinig mensen weten dat het stereliseren de biobeschikbaarheid van de antioxidanten verhoogt. Het experiment werd uitgevoerd met lycopeen (antioxidant) in tomaten. Gesteriliseerde tomaten maakten meer lycopeen beschikbaar dan verse tomaten. De tomaten bevatten ook meer methanol wat dan niet wenselijk is. De oplossing is om zulke tomaten te koken om de overtollige methanol te doen verdampen.

Mineralen en vezels blijven stabiel gedurende het productieproces.  Een deel van mineralen blijven in het water. Om niets te verliezen is het aan te raden het water (gedeeltelijk sap) ook te gebruiken.

Opgepast met conserven uit blik.

Conserven zitten vaker in metaal dan in glas. Toch is het beter om die in glazen potten kiezen. U zult wellicht al opgemerkt hebben dat de biologische winkels voornamelijk conserven in glas aanbieden. Denk er wel aan je glazen conserven in donker te bewaren. Het is onbegrijpelijk dart bijna alles wordt bewaard in transparant glas. Producenten zouden gerookt glas moeten gebruiken zoals voor wijn en olijfolie.

Moeten we geloven dat produkten uit gerookte glazen potten minder smakelijk zijn dan uit blik?

Metaal wordt op grote schaal gebruikt omdat het stevig is voor transport, goedkoop en gemakkelijk recycleerbaar. Helaas gebruiken de fabrikanten vaak een bekleding op basis van bisfenol A waarbij de levensduur van conserven verlengt wordt.
Maar bisfenol A is een hormoonontregelaar. Dit betekent dat het kunstmatig onze hormoonniveaus worden gewijzigd wat ernstige gevolgen kan hebben voor de gezondheid.

Een ander probleem van metalen verpakking komt van het aluminium. Na verloop van tijd kan de inhoud van het blik door het aluminium worden geabsorbeerd waarvan de schadelijke gezondheidseffecten 15 jaar geleden zijn aangetoond.

Wetenschappelijke vergelijking van de conserveringsmethoden.

In 2009 publiceerde het tijdschrift 'Food Research International' een uitgebreide vergelijking van de kracht van antioxidanten in 25 gemeenschappelijke groenten na bewaring:

- 7 dagen in de koelkast bij 4 ° C bij de aankoop "vers"

- 8 maanden in de vriezer bij -20 ° C

- 18 maanden in blik

Geen van de drie werkwijzen van conservering is ideaal was het besluit. De blikken zijn minder effectief in het behoud van de antioxidanten, behalve voor tomaten. Invriezen is handig voor verse produkten zoals bosbessen, vis en vlees. Koeling is aanvaardbaar mits consumptie dezelfde dag.

Oorspronkelijk artikel:"Frais, surgelé, ou en conserve?", Eric Müller, Néo-nutrition, Juillet 23, 2015.