Archief

De "mainstream" media ziet geen graten in chemotherapie tijdens de zwangerschap.

(NaturalNews) Heeft een recente studie gepubliceerd in de New England Journal of Medicine bewijzen dat chemotherapie veilig is tijdens de zwangerschap? Zeker, dat is wat de media - en de onderzoekers zelf ons willen doen geloven. Sommige rapporten beweren zelfs dat alle behandelingen van kanker, met inbegrip van straling, veilig zijn voor zwangere vrouwen.

"Onze resultaten tonen aan dat de angst voor de behandeling van kanker geen reden is om een zwangerschap af te breken, dat maternale behandeling niet moet worden uitgesteld en chemotherapie kan gegeven worden," aldus hoofdonderzoeker Frederic Amant.

Maar een blik in de gepubliceerde studie onthult echter dat gegevens dit niet aantonen!

Wat zeggen ze dat ze gevonden hebben?

Het onderzoek is het vervolg op een eerdere studie waarin verzamelde gegevens uit verschillende tests uitgevoerd op kinderen van verschillende leeftijden werden bekeken. Deze keer richtten de onderzoekers zich alleen op kinderen tot drie jaar. Dus zelfs als de methodologie van de studie vlekkeloos zou zijn kan zij in het beste geval aantonen dat geen ziekteeffecten aan te tonen zijn in de eerste drie levensjaren van het kind. Effecten op de langetermijn ontwikkeling of op de immuniteit konden niet worden getest met de gebruikte methodiek.

De onderzoekers vergeleken verschillende gezondheidsresultaten bij kinderen van wie de moeder tijdens de zwangerschap een kankertherapie had gevolgd met die van de kinderen van wie de moeder tijdens de zwangerschap kankervrij was. De studie vond geen verschil tussen de twee groepen in termen van cognitieve uitkomst: geboortegewicht, lengte en hoofdomtrek of incidentie van medische problemen en de behoefte aan medische zorg. Er werd geen verband gevonden tussen deze resultaten en het aantal cycli chemotherapie die de moeders hadden ondergaan, variërend van één tot tien.

Er is echter één probleem: de onderzoekers vergeleken geen chemopatiënten met chemovrije patiënten.

Wat hebben ze echt gevonden?

De studie werd uitgevoerd op een kleine groep van zwangere vrouwen met sterk uiteenlopende types kanker - 18 in totaal. Er waren 69 gevallen van borstkanker, met verder de meest uiteenlopende vormen van kanker met slechts 10 gevallen en de meeste soorten bevatten slechts twee gevallen of maar één enkel.

Slechts 42 procent van de kinderen werden eigenlijk vergeleken op de leeftijd van drie jaar; de rest was slechts 18 maanden als gevolg van een gebrek aan follow-up van gegevens. Dus zelfs de bescheiden bewering van geen nadelige effecten over drie jaar is een overdrijving.

Het fundamenteelste probleem van de studie is echter de manier waarop "chemotherapie" werd gedefinieerd. In werkelijkheid bestond de groep "chemotherapie" uit 129 vrouwen van wie de moeder kanker had gehad tijdens de zwangerschap. In feite waren slechts 74,4 procent van de kinderen in de groep "chemotherapie" blootgesteld geweest aan chemo. Een andere 8,5 procent waren blootgesteld aan straling, 1,6 procent aan drugs, 10,1 procent van de moeders hadden een operatie ondergaan en slechts 10,9 procent hadden geen behandeling gekregen. Dus 21 procent van de kankergroep bestond uit kinderen van wie de moeder geen chemische of radiologische kankerbehandeling had ondergaan.

Tenslotte gaven de onderzoekers zelfs toe dat er sprake was van een veel hogere hoeveelheid vroeggeboortes in de kankergroep - 61,2 procent van de kinderen waren te vroeg geboren, in vergelijking met de gemiddelden van slechts 6,8-8,0 procent in de landen waarover de studie ging.

Vroeggeboorte is gekoppeld aan een kind met een beduidend slechtere gezondheid. In plaats van een vergelijking met de kinderen van kankervrije moeders met volledige zwangerschapsduur deden ze de vergelijking met kinderen van dezelfde gestationale leeftijd waardoor ze de gezondheidseffecten van kankeregerelateerde vroeggeboortes konden maskeren.

Veel van de vroeggeboorten werden geïnduceerd door de artsen opdat zij de moeders dan doses konden geven waarvan men schade vreesde voor het ongeboren kind.

Ten slotte bleek uit de studie dat er meer hartafwijkingen waren in de kankergroep dan in de niet-kankergroep; een vaststelling die door de media werd genegeerd.

Waren deze afwijkingen het gevolg van de kankerbehandeling of de kanker zelf? Door het slecht ontwerp van de studie is het onmogelijk dit te weten.

Oorspronkelijk artikel:"Mainstream media now pushing chemotherapy during pregnancy", Saturday, October 10, 2015 by: David Gutierrez, staff writer, Natural News.

Kurkuma-gember extract - Een krachtig anti-ontstekingsmiddel bij pijnbestrijding

.

(NaturalNews) De voorbije jaren is het onderwerp over ontstekingen veelvuldig bestudeerd en meer en meer begrepen. Medische onderzoekers beginnen in te zien hoe veel tol chronische ontsteking van het lichaam vraagt en beginnen het fenomeen niet alleen te koppelen aan artritis en inflammatoire darmziekten maar ook aan diabetes, hart- en vaatziekten en zelfs kanker.

Ontstekingen zijn de oorzaak van chronische pijnen en drijven hun slachtoffers naar soms zware pijnstillers met ongewenste en zeer ernstige bijwerkingen. Gelukkig zijn er natuurlijke alternatieven om te helpen bij pijn- en ontstekingsbestrijding.

Meer over kurkuma en gember.

Kurkuma en gember zijn botanisch gesproken “neven” en het is niet te verwonderen dat ze zeer gewaardeerde eigenschappen delen. Beide kunnen bogen op een lange geschiedenis van medicinaal gebruik gedurende duizenden jaren in India en China. Het Westen is echter pas recent beginnen beseffen welke therapeutische eigenschappen deze twee krachtpatsers in petto hebben.

De werkzame stoffen, gingerolen in gember en curcumine in geelwortel hebben krachtige anti-inflammatoire en pijnstillende eigenschappen en worden vaak voorgeschreven door natuurlijke gezondheidsbeoefenaars voor de verlichting van symptomen bij reuma of artrose. Beide kruiden kunnen gewrichtspijn verminderen en de flexibiliteit en mobiliteit verhogen. Ze werken ook effectief voor het verlichten van pijn en ontsteking bij spijsverteringsstoornissen zoals colitis ulcerosa.

Terwijl gember en kurkuma poedervorm bestaan geloven veel artsen dat het beste is de verse wortel te gebruiken. Hieronder is een recept voor een zeer effectieve en smakelijke bereiding:

Ingrediënten:

1 kopje water
1 kopje vers geraspte gemberwortel
1 kopje vers geraspte kurkuma
Honing naar smaak
Schijfje citroen
Snuifje zwarte peper
1 eetlepel kokosolie

Bereiding:

In een kleine steelpan het water aan de kook brengen, de gember en kurkuma toevoegen en 10 tot 15 minuten laten sudderen. Voeg naar smaak wat honing en citroen toe samen met de kokosolie en het snuifje zwarte peper.

Dit aftreksel is ongelooflijk gemakkelijk te maken en de resultaten ervan zijn vrij ongelooflijk. Voor degenen die lijden aan chronische inflammatoire aandoeningen zoals reumatoïde of artrose en inflammatoire darmziekten is dit aftreksel het overwegen waard vanwege de manier waarop het kan helpen ontstekingen te verminderen (en dus ook pijn) door het gehele lichaam. Het feit dat deze samenstelling niet alleen lekker is maar ook veel voordelen biedt, afgezien van de pijnbestrijding, is dit gewoon de kers op de taart!

Oorspronkelijk artikel:"Turmeric-Ginger Tea - A powerful anti-inflammatory remdy for pain relief", Wednesday, June 24, 2015 by: Dr. Sofiya, Natural News.

Wat u moet weten over cholesterolverlagende medicijnen.

Als u onlangs uw huisarts hebt bezocht i.v.m. uw zorgen om uw hart of cholesterol verliet u waarschijnlijk zijn cabinet met:

- een gevoel van schuld over het "teveel" aan cholesterol,

- een voorschrift voor statines (zoals Tahor, Crestor, Esilor, Zocor enz.).

- je bent niet alleen in dit geval; duizenden hebben dezelfde ervaring.

Alleen hebben "ze" je niet alles verteld over deze "statines en over het goede van cholesterol.

Risico van "cholesterol delirium”.

De gerenommeerde cardioloog en onderzoeker aan het CNRS Michel Lorgeril aarzelde niet te spreken van een “cholesterol delirium". Een veralgemeend delirium waarrond de medische industrie een verhaal heeft verzonnen gebaseerd op niets en dat door miljoenen mensen geloofd wordt.

De oorsprong van de "hold-up”.

Het begon in een klein Amerikaans stadje in de buurt van Harvard, Framingham, dat reeds het onderwerp van een onderzoek naar tuberculose was geweest, dat sinds 1948 een lange-termijn studie begon (die vandaag nog altijd gaande is) over cardiovasculaire risicofactoren. Het belicht tussen 1957 en 1971, een onbetwistbaar feit: het belang van de bloeddruk op het risico van een hartaanval of een beroerte (CVA).

In 1974 bestemt deze studie diabetes als een risicofactor en in 1977 cholesterol. Maar de studie wijst ook op het beschermende effect van een hoger niveau van HDL (lipoproteïnen met hoge dichtheid), een nuance die al lang uit de aandacht verdwenen is !!!

De farmaceutische industrie en “hun” gevolg van volksgezondheidsautoriteiten onthouden alleen dat:

- atherosclerose het gevolg is van een opeenhoping van cholesterol aan de arteriële wanden,

- de totale cholesterol gedoseerd moet blijven,

- men het cholesterolniveau moet verlagen als dat te hoog is.

Deze drie misleidende argumenten zullen meehelpen om één van de meest winstgevende geneesmiddelen in de geschiedenis te verkopen: statines.

Een enkel cijfer resumeert de hele zaak: anti-cholesterol Tahor verkocht voor 130 miljard dollar sinds de lancering in 1997. De moeite waard toch voor een paar misleidingen?

Wat er gebeurt als men het cholesterolniveau verlaagt.

Men tracht ons wijs te maken dat deze lipide, van nature in ons lichaam, er alleen maar is om onze bloedvaten te verstoppen ...

In feite; zegt dr Curtay, consumeren we elke dag tussen de 250 en 300 mg cholesterol maar onze cellen produceren dagelijks 1 gram meer.

Vraag is dan: waarvoor? Het antwoord hierop geeft een heel ander beeld van cholesterol.

Ons lichaam is samengesteld uit ongeveer 100 000 miljard cellen en elke cel is omgeven door een membraan bestaande uit lipiden. Cholesterol is een essentieel onderdeel van de celmembranen die een fundamentele rol speelt:

- in hun stabiliteit

- in hun vloeibaarheid. Omgekeerd hoe stijver een celmembraan hoe minder activiteit van de eiwitten die als antennes werken: dragers en ontvangers die het mogelijk maken dat de voedingsstoffen hun weg vinden naar de cellen en organen en daarover kunnen communiceren.

- in de cellulaire vlotten die dienen als een anker voor eiwitten die vastzitten in het membraan. Zo moet bijvoorbeeld de insulinereceptor worden verankerd op een vlot om actief te zijn.

Aldus kan het verlagen van cholesterol het vermogen van de meeste functies van de celmembranen aantasten; het vervoer van nutriënten of de communicatie tussen organen.

Wat kan er gebeuren als de hersenen neurotransmitter receptoren, die ons in staat stellen om aandachtig te zijn en om te onthouden, minder actief zijn? Een vermindering van de opslagcapaciteit en dit is precies wat men vaststelt bij de vele gebruikers van statines.

Eveneens vermindert de hoeveelheid insulinereceptoren met als gevolg: verminderde glucosetolerantie, diabetes en pre-diabetes.

Uit recente studies blijkt dat statines het risico van diabetes, cardiovasculaire risicofactor, immuno-depressie, versnelde veroudering en zelfs kanker, sterk verhogen!

En dat is niet alles:

- Cholesterol is essentieel voor vitamine D

Het is vanuit de cholesterol dat we de voorloper van vitamine D fabriceren, die wordt geactiveerd door blootstelling aan het zonlicht.

Uit duizenden studies blijkt dat een gebrek aan vitamine D een risicofactor is voor ontstekingen, beroerte, diabetes, allergische ziekten, kanker (in het bijzonder borst-, prostaat- en darmkanker), multiple sclerose, telomeerverkorting (geassocieerd met de levensduur en de preventie van degeneratieve ziekten) en de sterke stijging van de mortaliteit door allerlei oorzaken.

- Cholesterol is essentieel voor het co-enzym Q 10

Uit cholesterol produceren wij het co-enzym Q10, een belangrijke molecule die wordt gebruikt om de elektronen binnen de mitochondria te transporteren, de elektriciteitscentrales die de motor van alle functies aandrijven, het ATP.

Co-enzym Q10 is een krachtig antioxidant. Zijn daling betekent  een verkorting van de levensduur en er werd duidelijk aangetoond dat statines deze zeer aanzienlijk verminderen.

Cholesterol is essentieel voor DHEA waarvan Pr Etienne-Emile Beaulieu ontdekt heeft dat het een antiveroudering hormoon is.

Dus echt, willen we onze cholesterol verlagen ten koste van alles?

Infarct, beroerte: cholesterol als hoofdschuldige gebombardeerd.

Dit argument heb je zeker gehoord: een hoog cholesterolgehalte is een factor van cardiovasculair risico."

Het is waar dat men cholesterol aantreft in atherosclerotische plaques (afzettingen op de binnenwand van de slagader), maar dit is slechts ... 10% van de inhoud!

Plaque bestaat vooral uit een poliferatie van vezels en fibroblasten die ze uitgescheiden hebben, witte bloedcellen, gladde spiercellen, plaatjes, fibrine, calcium en ijzer, krachtige pro-oxidanten en pro-inflammatoren ...

Dokter Curtay concludeert:

"Veel meer dan de vermindering van het cholesterolgehalte is de beheersing van hypertensie en hyperactiviteit van de bloedplaatjes bepalend bij de preventie van hartaanval en beroerte"

En wat als cholesterol helpt bij het voorkomen van kanker?

Verschillende studies besluiten dat een hoger cholesterolniveau de kans op kanker vermindert!

De recente uitgebreide Me-Can studie uitgevoerd op 289.273 mannen en 288.057 vrouwen uit Noorwegen, Zweden en Oostenrijk, heeft het volgende vastgesteld:

- bij mannen met het hoogste cholesterolniveau, een afname van 86% voor leverkanker en galwegen, 48% voor alvleesklierkanker, 33% voor huidkanker (exclusief melanomen) en 32% voor leukemieën- en lymfomenkanker.

- bij vrouwen met het hoogste cholesterolniveau, een afname van 14% voor allerlei kankers, 77% voor blaaskanker, 30% voor borstkanker en 39% voor melanoom en leukemie en 39% voor lymfeklierkanker.

Deze bevindingen worden nog versterkt door het onderzoek van een Inserm team in Toulouse dat vond dat een molecule afgeleid van cholesterol, genaamd Dendrogenin A (DDA), antikanker eigenschappen heeft.

In hun studieverslag, gepubliceerd in het tijdschrift Nature Communications, hebben de wetenschappers het remmend effect van DDA op kanker aangetoond, zowel op tumorcellen gekweekt in het laboratorium als op tumoren ingeplant bij muizen. Zij vonden DDA in de gezonde cellen maar niet in de tumorcellen.

Indien deze bevinding bevestigd wordt kan cholesterol vrijgepleit worden van alle schuld maar wellicht is er meer nodig om de verkopers van de farmaceutische industrie aan het wankelen te brengen.

Deze worden echter geconfronteerd met een dubbel probleem: niet alleen is cholesterol niet de grote boze wolf zoals zij ons willen laten geloven maar de octrooien van de meeste statines zijn verlopen.

Dus de strategen van de grote laboratoria zullen proberen om de slag van de eeuw te winnen met een nieuw wapen: de nieuwe generatie cholesterolverlagende medicijnen. Zij worden de anti-PCSK9 genoemd; het zijn monoklonale antilichamen. Ze zijn krachtiger dan statines en in staat om het cholesterol tot de helft te laten vallen als een bom die inslaat?

Wat betreft de prijs: 100 maal duurder dan de huidige statines.

Helaas, zijn ze waarschijnlijk ook nog gevaarlijker. De eerste monoklonale antilichamen gekend onder de naam anti-TNFalpha, trastuzumab of Herceptin kunnen ernstige bijwerkingen veroorzaken. Efalizumab Raptiva, gebruikt bij de behandeling van psoriasis, bevordert dodelijke infecties, waaronder encefalopathieën en werd reeds uit de markt gehaald. Maar dat deert de fabrikanten niet.

Amerikaanse autoriteiten hebben de afgelopen weken aan Sanofi de toelating gegeven om de eerste anti-PCSK9 op de markt te brengen en de Europese autoriteiten hebben een eerste positief advies gegeven. De sleutel van al dat gebeuren … meer dan 4,5 miljard euro per jaar voor het laboratorium ...

Oorspronkelijk artikel:”Médicaments anti-cholesterol: ce que vous devez savoir”, Aout 26 2015 par Jean-Marc Dupuis, Santé Nature Innovation.

Vier natuurlijke remedies bij diabetes.

(NaturalNews) Diabetes is een groeiend probleem over de hele wereld. In Amerika alleen al schat men dat bijna 30 miljoen mensen deze aandoening hebben die wordt veroorzaakt door de alvleesklier; ofwel produceert die helemaal geen insuline (diabetes type 1) of niet genoeg volgens de vraag van het lichaam (diabetes type 2). Hoe dan ook kan deze ziekte leiden tot ernstige problemen. Het is de grootste oorzaak van nierfalen in de Verenigde Staten, evenals de nummer één oorzaak van niet-traumatische amputaties. Met andere woorden, het vinden van behandelingen voor diabetes is een serieuze aangelegenheid. Helaas hebben veel van de medicijnen in de reguliere geneeskunde ernstige bijwerkingen en zijn zelfs niet altijd effectief bij het voorkomen van complicaties. Gelukkig zijn er natuurlijker mogelijkheden die kunnen helpen.

Zwarte komijn.

Zwarte komijn, ook wel bekend als zwart zaad, werd reeds 2000 jaar geleden gewaardeerd om zijn geneeskrachtige eigenschappen. Er is aangetoond dat sommige van de actieve verbindingen een anti-diabetisch effect hebben. Om hiervan gebruik te maken dient men dagelijks de olie van de zaden te nuttigen met wat water of sap.

Kaneel.

Dit is misschien één van de meest bekende (en meest onderzochte) behandelingen voor diabetes. Onderzoek heeft uitgewezen dat veel van de bioactieve bestanddelen van dit kruid de werking van insuline kunnen nabootsen. Ze maken het de glucose gemakkelijker om van de bloedstroom naar de cellen te stromen. Dit voorkomt een hoge bloedsuikerspiegel en allerhande problemen die er uit voortvloeien.

Druivenpitextract.

Veel mensen zijn er zich niet van bewust, maar de lever (zoals de alvleesklier) speelt een belangrijke rol in het reguleren van de bloedsuikerspiegel. Druivenpittenextract kan helpen omdat het in staat is om ons leverweefsel te beschermen en te verjongen en de gezonde werking van de lever zelf te ondersteunen. Dit is een belangrijke factor om te overwegen voor diabetici.

Bittere limoen.

Bittere limoen is een populaire Indiase remedie voor diabetes en wordt sedert duizenden jaren gebruikt in de Ayurvedische geneeskunde voor deze en andere aandoeningen. Er wordt aangenomen dat de verbindingen in bittere limoen de werking van insuline nabootsen en zo kunnen helpen bij een natuurlijke controle en regeling van de bloedsuikerspiegel.

Rekening houden met de hierboven genoemde natuurlijke remedies kunnen diabetici zichzelf behelpen om hun bloedsuikerspiegel veilig te reguleren en te voorkomen dat de ernstige lange termijn complicaties zoals nierfalen, dat zo verwoestend is, kunnen optreden.

Oorspronkelijk artikel:”Top 4 natural remedies that help diabetes”, Monday, July 27, 2015 by: Sandeep Godiyal, Natural News.

De koningin onder de infusies.

Onderzoekers vinden dat het lichaam meer calorieën verbrandt als men groene thee drinkt!

Groene thee is waarschijnlijk de gezondste drank in de wereld.

Men denkt er alles over te weten. Echter blijft groene thee verbazen bij elke nieuwe studie.

Uiterlijk betekent groene thee niet veel. En toch zit die vol krachtige en heilzame stoffen voor het lichaam.

Reeds bekend zijn de anti-oxidant en anti-kanker eigenschappen (in het bijzonder tegen borstkanker).

Groene thee is ook een interessante oplossing om gewicht te verliezen, het verbeteren van ons uithoudingsvermogen en het verhogen van onze energieniveaus.

Wat weten we eigenlijk over thee?

Vandaag de dag is thee de meest geconsumeerde drank in de wereld na water. Groene thee is goed voor 18% van de wereldwijde consumptie van thee, en zwarte thee voor 80%.

Er is een groot misverstand over thee. Wanneer we spreken over zwarte thee, groene thee, witte thee, stellen we ons verschillende soorten struiken voor waarvan de bladkleur zou variëren van donkergroen tot lichtgroen.

De werkelijkheid is heel anders.

De 3200 bestaande soorten thee zijn allemaal afkomstig van één enkel soort theeplant ook wel bekend als Chinese Camelia (Latijns: Camelia sinensis).

Het klimaat, de hoogte, het oogstseizoen (lente, zomer, herfst, winter), en in het bijzonder de behandeling na de oogst zijn een aantal factoren die de smaak van thee bepalen.

De behandeling is een cruciale stap die het verschil maakt in de uiteindelijke smaak van thee (kneuzen van de bladeren , oxidatie, drogen, roosteren, nagisting, parfumeren, smaakstoffen, bedrijfsgeheimen, enz., volgens noodzaak ).

Tenslotte krijg je een oneindige verscheidenheid aan crus - ook als je twee groene thee’s vergelijkt. Sommigen zeggen dat de smaak van groene thee geserveerd in Japan dichterbij de smaak van waterkerssoep ligt dan de groene thee die we drinken in Europa.

Groene thee: de meest waardevolle.

Van alle soorten wordt groene thee het meest gewaardeerd voor zijn therapeutische eigenschappen. Het verschil tussen theesoorten ligt in de behandeling van de bladeren. Groene thee is thee die het minst verwerking heeft ondergaan en die een maximale efficiëntie van de eigenschappen van de werkzame stoffen behoudt. (N.v.d.r.  Volgens een theesommelier uit mijn omgeving geldt het predicaat "minst bewerkt" eigenlijk voor witte thee en zou deze thee - omdat de knopjes heel vroeg in het voorjaar geplukt worden - door zijn geringe bewerking de meeste actieve stoffen bevatten).

Groene thee bevat grote hoeveelheden polyfenolen zoals flavonoïden en catechines - vooral epigallocatechinegallaat (EGCG). Hun antioxidante kracht is zeer belangrijk. EGCG is één van de krachtigste antioxidanten.

Groene thee is rijk aan vitamine C die ook een goede antioxidant is. Hij bevat ook cafeïne en andere vitaminen: A, B, B2, K en PP. Verder nog mangaan en selenium om schade door vrije radicalen te voorkomen, zink voor het verbeteren van de neurologische functies en magnesium om de energieniveaus te verbeteren.

Een gedroogd groen theeblad bevat van 0,5% tot 10% caffeine en 15% tot 30% catechinen waarvan gemiddeld 50% tot 75% EGCG.

Verbrand uw vet en verhoog uw uithoudingsvermogen.

Twee onderzoekers aan de Universiteit van Basel maakten een uitgebreid overzicht van alle in vitro en in vivo studies (mens en dier) op EGCG in groene thee. De meeste studies tonen aan dat groene thee en groene thee-extracten doeltreffend zijn voor gewichtsverlies, voor de controle van de bloedsuiker en het verlagen van het risico van cardiovasculaire ziektes in verband met overgewicht.

Groene thee is ook bekend om het verbruik van vet tijdens oefeningen en verbetering van de cardiale capaciteit en het uithoudingsvermogen tijdens het sporten.

In een studie noteerden 10 gezonde mannen die groene thee dronken een energiestijging van 4%.

Groene thee stimuleert het lichaam om specifiek vet te verbranden. Een studie toonde aan dat de vetverbranding met 17% steeg bij patiënten die groene thee hadden gedronken.

Verschillende studies hebben aangetoond dat groene thee vooral gewicht doet verliezen rond de buik.

Merk op dat de proefpersonen meer gewicht verloren bij de combinatie van groene thee en sporten.

Een grote studie van 240 personen gedurende 12 weken onthulde dat groene thee lichaamsvet, tailleomtrek en abdominaal overgewicht aanzienlijk vermindert.

Natuurlijk werkt dit niet voor iedereen. Sommige studies hebben geen verhoogde stofwisseling gevonden na het drinken van groene thee. Het hangt allemaal af van het initieel verbruik: bij mensen die al lang veel groene thee of koffie drinken heeft een extra dosis groene thee weinig effect op het gewicht, maar voor anderen is het effect heel duidelijk.

Van de cafeïne in groene thee is bekend ook de fysieke prestaties te verbeteren (+ 12% volgens een Brits onderzoek). Dit is nuttig om beter te presteren in sporten, het verbeteren van het uithoudingsvermogen of gewoon actiever te zijn gedurende de dag.

Cafeïne werkt door het mobiliseren van vetzuren in het vetweefsel dat zo als een directe bron van energie werkt bij inspanningen en de spieren explosierver maakt bij sporten (bodybuilding, rugby, enz.).

EGCG heeft zijn effectiviteit bij het verbeteren van de cardiale capaciteit en het uithoudingsvermogen getoond. Amerikaanse onderzoekers ontdekten dat EGCG de consumptie van CO2max deed toenemen zonder het versnellen van de hartslag. Dit suggereert dat EGCG de cardiale output verhoogt: de zuurstof in het bloed wordt vlugger gerecupereerd voor gebruik tijdens het sporten.

Groene thee wordt aanbevolen om meer calorieën te verbranden, vet te verliezen en fysieke prestaties te verhogen.

Wat kan je verwachten van theanine?

Groene thee is ook rijk aan theanine, een stof die onderzoekers interesseert. Volgens voorlopige studies heeft theanine een ontspannend effect op het zenuwstelsel en een stimulerend effect op het immuunsysteem. De gegevens zijn nog onvoldoende om de doeltreffendheid te bevestigen.

Elke groene thee is niet gelijk.

Veel groene thee wordt geoxideerd verkocht en dit proces kan zijn weldaden vernietigen. Inspecteer nauw uw groene thee om de kwaliteit te beoordelen. Als die bruin oogt in plaats van groen is het mogelijk dat hij oxidatie heeft ondergaan.

Het is belangrijk om ervoor te zorgen dat uw groene thee zuiver is. De kwaliteitsthee mag niet te veel lood, fluor, kwik, arseen, cadmium of aluminium bevatten. Verontreiniging van goedkope thee is eenvoudig uitgelegd: de teeplant absorbeert de stoffen in de aarde langs haar wortels. Als zij groeit in een vervuilde omgeving zal zij bijvoorbeeld lood en fluor uit bodem  absorberen. Daarom wordt algemeen aanbevolen groene thee te kiezen uit Japan in plaats van China, waar het land meer  vervuild is; (n.v.d.r. je zit ook goed natuurlijk als je voor biologische thee kiest die op deze en andere verontreinigingen gecontroleerd wordt).

Alle groene thee bevat niet dezelfde hoeveelheid EGCG, de belangrijkste antioxidant in groene thee. Bij het testen van verschillende soorten groene thee bleek de EGCG concentratie te variëren van 1 tot 20 maal (x20)! Bij verder onderzoek werd ontdekt dat sommige groene theeproducten zelfs geen EGCG bevatten.

Geconfronteerd met deze enorme verschillen, kan ik u alleen maar aanmoedigen om zorgvuldig uw groene thee te kiezen, en ik geef u enkele tips hiervoor.

Er is een Chinees spreekwoord dat zegt:

"Het is beter om gedurende 3 dagen te worden beroofd van voedsel dan van thee voor één dag. "

Dit gezegde geldt perfect in ons geval: we zouden volledig de industriële smaakstoffen, conserveringsmiddelen en geraffineerde suikers moeten elimineren ... en meer groene thee drinken.

Pas op voor de zakjes met groene thee.

Groene thee papieren zakken zijn schadelijk indien ze zijn behandeld met epichloorhydrine. Bij contact met water komt de stof 3-MCPD los.  3-MCPD is in verdenking gesteld door het Europees Agentschap voor de Gezondheid (EFSA) als een mogelijke oorzaak van kanker, onvruchtbaarheid en immuundeficiëntie.

Andere theezakjes zijn van plastiek ... op basis van synthetische polymeren zoals nylon of PVC. Gelukkig smelten deze kunststoffen slechts bij hoge temperaturen, maar zelfs onder de smelttemperatuur kunnen deze polymeren al beginnen af te breken.

Door zo’n theezakje onder te dompelen in kokend water bestaat het risico dat de polymeren loskomen waarvan de schadelijke effecten op het lichaam overbekend zijn.

Het hele blad of het blad gemalen tot poeder?

Intuïtief zeggen we dat de hele theebladeren de voorkeur verdienen op de bladeren gemalen tot poeder. Vooral ook omdat de hele bladeren meestal duurder zijn. Maar het is inderdaad juist dat de hele bladeren vaak van betere kwaliteit zijn en controleerbaarder op zuiverheid. Het is eenvoudiger om junk poeder te verbergen in thee, zoals in een sigaret. Met een sigaar of hele theebladeren kan niet ongemerkt worden geknoeid. Uiteraard blijven de gebruikte bestrijdingsmiddelen bij de teelt een probleem dat we niet kunnen zien met het blote oog. Dat is dan ook de reden waarom het beter is om biologische thee te kopen.

Hoe kun je 2 keer meer antioxidanten halen uit je thee?

Er is een domein waar de geplette bladeren de hele overtreffen: het gehalte aan anti-oxidanten in de drank. Inderdaad bij hele theebladeren zul je 2 keer meer antioxidanten in je kopje krijgen als je ze eerst maalt of kneust. Door het malen komen de goede antioxidanten (bijvoorbeeld EGCG) gemakkelijker vrij in de infusie.

Gebrek aan ijzer: is groene thee gevaarlijk?

Thee heeft de ongelukkige neiging zich vast te klampen aan het ijzer in ons spijsverteringskanaal. Dit voorkomt dat ijzer goed wordt geabsorbeerd, een situatie waarbij niets aan de hand is voor de meesten die genoeg ijzer hebben maar niet wenselijk voor mensen met een tekort aan ijzer (anemie).

Om dit fenomeen te beperken is het aan te raden thee te drinken tussen de maaltijden en tussen het eventueel nemen van andere voedingssupplementen.

De kunst van het bereiden van groene thee.

De bereiding van groene thee is gevoeliger dan we denken. Als je volledig wilt profiteren van alle voordelen volg dan onderstaande traditionele bereidingswijze:

. Kook water in een pot of ketel zonder antiaanbaklaag omdat de speciale coating wel eens schadelijke chemische stoffen zou kunnen vrijgeven door het kokend water.
. Laat vervolgens het water afkoelen tussen 77 ° C en 85 ° C.
. Laat het water 1 minuut rusten.
. Verwarm theepot of kopje opdat het water niet te snel zou afkoelen. Hiervoor vul je de theepot met kokend water en bedek met een doek.

. Wacht even en dan giet je het water weg.
. Gebruik 4 theelepels bladeren voor 1 liter water.
. Laat de bladeren met behulp van een zeef of een theebal zakken tot op de bodem van de pot om een sterk aftreksel te kunnen produceren.
. Giet het warme water in het recipiënt en dek af met een doek of een theemuts.
. Laat 2 tot 3 minuten trekken.
. Verwijder de theebladeren en geniet.
. De thee moet geurig zijn en mag niet bitter smaken.

Een eenvoudige manier om van de weldaden van groene thee te genieten.

Veel mensen willen van de deugden van groene thee genieten maar zien er tegen op om die zelf te maken; ze weten niet waar goede kwaliteit groene thee zonder al te veel fluoride te verkrijgen is.  Ze voelen zich ongemakkelijk door de exotische namen en gespecialiseerde Engelse woordenschat op de verpakking. Tussen "Oolong", "Gunpowder", "golden buds”, "silver tips", "Lapsang Souchong", "single estate", “loose leaf”, "pu-erh", "blend", "Orange Pekoe" "first flush" voelt men zich volledig verloren.

Dan is er bezorgdheid dat de thee verouderd is, het water te heet, de bladeren te lang trekken enz. Deze factoren beïnvloeden de weldaden van de thee zodat het lichaam geen gebruik kan maken van de uitstekende werkzame bestanddelen.

Er zijn mensen die vier klontjes suiker in hun kopje thee doen om zijn smaak te maskeren - ten allen prijze vermijden want katastrofisch voor de gezondheid.

Voor degenen die niet graag thee zelf zetten is er een eenvoudig alternatief: groene thee capsules. De meeste zijn niet zo geconcentreerd in EGCG dan de infusies maar het is een alternatief.

Eric Müller

Oorspronkelijk artikel:”Le star des infusions”, Néo-nutrition, Juillet 12, 2015.

Wetenschappers scheiden medische voordelen van cannabis van ongewenste neveneffecten.

(NaturalNews) Met zeer weinig uitzonderingen is in de Verenigde Staten bijna geen enkel medisch probleem in de afgelopen tijd zo omstreden geweest als dat van medische marihuana. Voorstanders zijn van mening dat de bioactieve ingrediënten in marihuana moeten worden gebruikt als medicijn omwille van de vele voordelen voor de gezondheid - en inderdaad, er is voldoende bewijs om aan te nemen dat het kan helpen bij het verlichten van de inter-oculaire druk bij glaucoompatiënten, bij verhoging van de eetlust van de patiënten met chemotherapie en misschien wel het allerbelangrijkste, bij verlichten van pijn bij stervenden. Critici argumenteren echter dat de ongewenste neveneffecten "hoog" zijn en het risico van verslaving het te gevaarlijk maken als geneesmiddel, zelfs in zeer gecontroleerde omstandigheden. Het blijkt echter dat wetenschappers dicht zijn bij het elimineren van de ongewenste neveneffecten.

Nieuw onderzoek scheidt het goede van het slechte.

Dit nieuw onderzoek is een samenwerking tussen de Universiteit van East Anglia in het Verenigd Koninkrijk en de Universitat Pompeu Fabra in Barcelona, Spanje. Samen hebben wetenschappers in beide universiteiten de route blootgelegd van  THC, het belangrijkste psychoactief ingrediënt in marihuana dat tumoren kan verminderen bij kankerpatiënten.

Het bleek dat THC zowel de serotonine als de cannabinoïde receptoren in de hersenen affecteert wat leidt tot het "high" gevoel. Deze onderzoekers hebben ook ontdekt dat wanneer deze receptoren worden geblokkeerd, het THC nog altijd kankercellen kan bestrijden zonder de bijwerkingen van o.a. het “high” gevoel - en zonder geheugenstoornissen waartoe het gebruik van marihuana kan leiden. Tevens bleek dat THC nog altijd pijn kan bestrijden zonder geheugenstoornis, wat belangrijk is vanwege zijn veelvuldig gebruik als analgeticum.

De wetenschappers drukken er wel op dat deze studie uitgevoerd is op laboratoriummuizen en nog niet uitgeprobeerd op mensen. Ze hopen dat hun ontdekking verdere studies zal stimuleren die geleidelijk kunnen leiden tot therapieën die de voordelen van marihuana benutten zonder de nadelen.

Reacties op de studie.

Reacties op dit onderzoek van de medische gemeenschap zijn positief. Veel artsen die terughoudend zijn om marihuana te gebruiken lijken zich comfortabeler te voelen over deze therapieën zodra het gevaar van de bijwerkingen wordt verwijderd. De medische gemeenschap blijft echter volhouden dat de patiënten best niet proberen om marihuana als zelfmedicatie te gebruiken.

Als er meer onderzoek wordt gedaan die voortbouwt op deze eerste bevindingen en als een therapie kan ontwikkeld worden die de helende krachten van THC gebruiken zonder de ongewenste bijwerkingen, kan dit de weg effenen naar een grotere acceptatie van deze therapieën. Dit zou een betere toegang betekenen voor patiënten met ernstige medische aandoeningen die zouden kunnen profiteren van wat de THC te bieden heeft.

Oorspronkelijk artikel:"Scientists separate medical benefits of cannabis from unwanted side effects", Tuesday, August 11, 2015 by: Dr. Sofiya, Natural News.

Spijsverteringsproblemen: vitamine U is de oplossing.

Maagzuur, colitis, misselijkheid, een opgeblazen gevoel, reflux, maagzweren, brandend maagzuur ...

Deze frequente en bijzonder onaangename aandoeningen worden vaak veroorzaakt door de bacterie 'Helicobacter pylori', maar soms is het gewoon stress of de gevolgen van een manier van leven op basis van te vet eten, te veel eten of te snel eten.

Gelukkig zijn deze aandoeningen te voorkomen en zelfs te behandelen door een onbekend maar bijzonder doeltreffend bestanddeel: vitamine U.

Wat is vitamine U?

De therapeutische eigenschappen van vitamine U werden ontdekt in de vroege jaren '50 door een Amerikaanse wetenschapper, Dr Garnett Cheney die het gebruikte tegen zijn zweren.

In werkelijkheid is de "anti-zweren vitamine" geen vitamine in de traditionele betekenis. Het is een aminozuur oplosbaar in water, S-methylmethionine, dat gemakkelijk kan worden gesynthetiseerd.

Vitamine U is een cytoprotectief mechanisme (cel beschermend) en draagt bij tot de productie van eiwitten die cellen nodig hebben om te kunnen leven. Vitamine U werkt op de maag en de darmfuncties in het algemeen: het beschermt het maagslijmvlies, is betrokken bij de eiwitsynthese en bevordert wondgenezing.

Vitamine U wordt aangetroffen in dierlijke voedingsmiddelen zoals melk, eidooier en lever. Het wordt ook gevonden in plantaardige voedingsmiddelen, vooral kool maar ook in selderij, asperges, peterselie en rapen. Het is ook aanwezig in groene thee.

De gunstige werking van vitamine U op het spijsverteringsstelsel.

In de jaren 50, vroeg Dr Garnett Cheney aan 100 van zijn patiënten die leden aan zweren om niets te veranderen aan hun eetgewoonte, om hun behandeling met geneesmiddelen te stoppen en in plaats ervan het sap van rauwe kool te drinken.

Na enkele dagen meldden zijn patiënten een aanzienlijke vermindering of zelfs een volledige verdwijning van hun pijnen. De uitgevoerde onderzoeken bevestigden dat deze kuur sneller werkte dan de gebruikelijke chemische behandelingen. Aldus verdiepte hij zich in zijn onderzoek en ontdekte het nut van deze werkzame stof die hij “vitamine U" noemde.

In Frankrijk is de effectiviteit ervan aangetoond in 60 klinische studies van Dr. Dubarry. Zijn patiënten, die leden aan verschillende vormen van maagzweren, hebben hun situatie gunstig zien evolueren met 80% werkzaamheid tegen gastro-intestinale ulcera en 94% tegen gastritis en gastro-duodenitis!

Andere overtuigende studies zijn uitgevoerd in de jaren '90 in Duitsland, Italië, Japan en de Verenigde Staten, met name om de effectiviteit van vitamine U in de preventie en behandeling van spijsverteringsproblemen aan te tonen specifiek op darmzweren, dyspepsie (moeilijke en pijnlijke spijsvertering), misselijkheid, maagdarmstoornissen en intolerantie voor bepaalde geneesmiddelen (corticosteroïden, analgetische en anti-inflammatoire).

Het werkingsmechanisme van vitamine U is nog niet volledig verklaard en veel onderzoek is nog nodig om al de therapeutische eigenschappen van deze stof te identificeren. Recent onderzoek heeft ook resultaten opgeleverd voor de behandeling van toekomstige toepassingen van vitamine U bij externe inflammatoire aandoeningen en allergieën.

Eet 5 kilo kool per dag of probeer een 100% natuurlijke oplossing uit Midden-Amerika.

Dieet- en therapeutische voordelen van kool werden al eeuwen onderkend vooral in de landen van Oost-Europa waar het nog steeds een basisvoedsel is voor de bevolking.

De therapeutische eigenschappen worden reeds lang geprezen door voedingsdeskundigen en verder onderzoek naar vitamine U draagt telkens een beetje bij om het tot één van de meest veelbelovende gezonde voedingsmiddelen te maken.

Echter, als u last heeft van problemen met de spijsvertering, kan het moeilijk of zelfs afgeraden worden om genoeg te kool eten om de gunstige effecten van de vitamine te ondervinden.

Paradoxaal genoeg is kool moeilijk te verteren; zeker rauw geconsumeerd.

Er zijn echter voedingssupplementen met synthetische vitamine U verkrijgbaar. In deze vorm staat de inname van 300 mg vitamine U gelijk aan 3 tot 5 kilo kool! Het is belangrijk op te merken dat het lichaam het teveel van deze vitamine uitscheidt langs de urine en alleen opneemt wat het nodig heeft.

Gelukkig is er ook een 100% natuurlijk concentraat te verkrijgen gebaseeerd op Brassica Oleracea, een oude variëteit milieuvriendelijk geheel in Centraal Amerika.

Oorspronkelijk artikel:”Problèmes de digestion: la solution Vitamine U”, Jean-Marc Dupuis, Néo-nutrition, Juillet 3, 2015.

Meer wetenschappelijk bewijs dat de natuur  een effectieve behandeling is tegen depressie en negativiteit.

(NaturalNews) Wandelen langs de waterlijn met zand tussen de tenen, wandelend kijken en luisteren naar de branding. Terugkijken op de lijn van zijn voetstappen langs de rand van het water, het lijkt bijna alsof de tijd heeft stilgestaan over de gelopen afstand.

Verdwalen tussen de bomen, elke stap die men neemt in het groen is een stap verder van lawaai. Men voelt zichzelf verloren in elke stap. Een bevredigend soort dronkenschap zwelt aan. De grillige geluiden van het stadsleven en de valse beelden beginnen vanzelf te verdwijnen als het palet van kleuren van de natuur in volle zicht komt.

Knielen aan het water en met de handen als een kuip zijn gezicht besproeien; alles lijkt ineens mogelijk. Met zijn ogen wijd open en zijn oren gespitst naar de geluiden van vogels die roepen om de zorgen te verdrijven.

Wandelingen in de natuur voorkomen negatieve gedachten die brandstof zijn voor depressie.

De natuur is genezing in al zijn diversiteit en kleur. De manier waarop alles samenwerkt is troost voor de geest. De manier waarop alles met elkaar verbonden is brengt vrede in de ziel. Onderzoekers richten zich nu op het benutten van deze mystieke kwaliteiten van de natuur om te helpen bij het herstel van mensen die worstelen met depressie en cognitieve achteruitgang.

Een overvloed aan wetenschappelijke studies zijn nu te vinden dat mensen die micro-pauzes nemen om de natuur te bewonderen, een betere aandachtsspanne hebben gedurende de dag. Ook scholen die de kinderen de mogelijkheid geven om de natuur meer te bekijken en te voelen zien opmerkelijke verbeteringen op cognitieve tests.

Een nieuwe cognitieve neurowetenschappelijke studie aan de Stanford University demonstreerde de voordelen van de natuur door middel van neurale veranderingen in de hersenscans van de deelnemers. De resultaten werden gepubliceerd in de Proceedings van de National Academy of Sciences.

De studie werd uitgevoerd op 38 personen die in stedelijke gebieden wonen en "geen geschiedenis van enige psychische stoornis hadden”. Na te zijn verdeeld in twee groepen, werd de mensen gevraagd om na een 90 minuten durende wandeling  een paar vragen beantwoorden vóór en na de wandeling. Een hersenscan werd ook uitgevoerd voor en na de wandeling. De eerste groep liep langs een drukke straat in de binnenstad van Palo Alto, Californië. De andere helft genoot van een wandeling door een natuurlijke omgeving in de buurt van de campus van Stanford.

De vragenlijst was ontworpen om de individuële mate van ‘overdenken’ te meten, dat is een soort van innerlijke, negatieve self-talk, waarbij mensen hun leven overdenken. Overdenken is verbonden met een verhoogd risico op depressie. Het vinden van manieren om deze cyclus van innerlijke negativiteit te stoppen kan uiteindelijk één de grootste mogelijkheden van therapie voor psychische stoornissen betekenen. Tijdens de  evaluatie werd aan de deelnemers gevraagd of ze het eens waren met één van de uitspraken "Mijn aandacht wordt vaak gericht op aspecten van mezelf dat ik wou dat ij zou stoppen met overdenken," of "Ik besteed veel tijd aan het nadenken over mijn genante of teleurstellende momenten. "

Toen de onderzoekers de hersenscans van de deelnemers bekeken concentreerden zij zich op een speciaal gebied van de hersenen genaamd de subgenuale prefrontale cortex. De studie noemde dit gebied van de hersenen "een gebied dat bijzonder actief is bij het in zichzelf spreken en zich terugtrekken, typisch bij “overdenken”.

De deelnemers die de 90 minuten durende wandeling in de natuur hadden gedaan beantwoorden hun vragenlijst anders na de wandeling, met een afname van de negatieve “self-talk”. De verandering werd waargenomen op hun hersenscans, die minder activiteit in de prefrontale cortex subgenual vertoonden.

"Dit zorgt voor sterke bewijzen dat de natuurervaring, zelfs van korte duur, een denkpatroon dat wordt geassocieerd met het begin, in sommige gevallen, van psychische aandoeningen zoals depressie kan doen verminderen," zei hoofdauteur van de studie, Gregory Bratman.

De hersenscans valideerden een therapeutisch effect op de geest voor langere tijd en het wissen van depressie. Dit nieuwe bewijsmateriaal versterkt de overtuiging dat de natuur een ultieme vorm van cognitieve therapie biedt. Vitamine N (natuur) is een vrije, niet-invasieve behandeling die geen gevaarlijke neveneffecten heeft zoals medicijnen en andere psychotische geneesmiddelen.

Oorspronkelijk artikel:"More scientific proof that nature is an effective treatment for depression and negativity", Friday July 15, 2015 by: LJ Devon, Staff Writer, Natural News. 

De zoete waarheid over honing.

Kent u de term "nutritionisme"?

Dit is de strekking die aanneemt dat voedsel alleen de som is van de voedingsstoffen die het bevat.

Nutritionnisme is een val waarin veel voedingsfanaten lopen: behept door de microscoop om de antioxidanten, aminozuren, vitaminen, vetzuren, en hun effecten op de gezondheid te bestuderen, vergeten ze dat compleet voedsel specifieke eigenschappen heeft die verder gaan dan van gelijk welke afzonderlijke molecule.

Natuurlijk volwaardig voedsel kan niet simpel in moleculen worden gezien. Het bevat een verscheidenheid van stoffen, waarvan sommige bekend zijn en andere mysterieus blijven -  afhankelijk van hun wijze van cultuur - die invloed hebben op de gezondheid op wijzen die nog niet zijn ontdekt. Bovendien zijn interacties tussen voedingsstoffen slecht gekend, met name wanneer zij samen worden genuttigd met andere voedingsmiddelen, wanneer zij worden gekookt, enz. Zo zijn vruchten niet eenvoudig een samenstelling van fructose en water vol omega-6 vetzuren en honing is geen eenvoudig mengsel van fructose en glucose.

Honing is meer dan vloeibare fructose.

Veel mensen zijn op hun hoede voor honing die zeer rijk is aan fructose. Sommige voedingsdeskundigen zeggen zelfs dat het niet beter is dan witte suiker. Inderdaad bestaat 40% van het totale gewicht van honing uit fructose.

Fructose is een suiker die gemakkelijk verandert in vet in de lever. Op grote schaal gebruikt door de voedingsindustrie die goedkope fructose uit maïs en tarwe (corn syrup) produceert wordt fructose sterke verantwoordelijk geacht voor de opkomst van obesitas en diabetes.

Echter, het eten van fructose toegevoegd aan verwerkte voedingsmiddelen is niet hetzelfde als het eten van fructose in honing. Honing is een natuurlijk voedsel dat sedert mensenheugenis beschikbaar is. Het verdient een plaats op onze eettafel en een betere bekendheid.

De oorsprong van honing.

De bijen bezoeken de bloemen om nectar te verzamelen - een vloeistof rijk aan suiker - en het op te slaan in hun korven.

De productie van honing vindt plaats in de korf. Het is een gezamenlijke activiteit die bestaat uit het herhaaldelijk inslikken, verteren en uitbraken van de nectar die dan verder langs het spijsverteringskanaal verdwijnt.

Na enkele cycli wordt de nectar omgezet in honing en daarna  door de activiteit van de bijen verwarmd om het overtollige water te laten verdampen. De samenstelling en nutritionele eigenschappen zijn afhankelijk van de oorsprong van de nectar en van de bloemen in de omgeving.

De gebruikelijke samenstelling van honing is als volgt:

- suiker, goed voor 82% van zijn gewicht
- 30 tot 50% fructose, vloeibare honing heeft het hoogste gehalte
- kleine hoeveelheden vitaminen en mineralen
- een gevarieerd mengsel van antioxidanten
- waterstofperoxide (waterstofperoxide, sterk oxiderend en antiseptische)
- enzymen, organische zuren, aminozuren en peptiden.

Honing bevat veel zeldzame en interessante componenten voor de gezondheid.

Er zijn meer dan 4000 wetenschappelijke studies uitgevoerd op honing. Zij hebben de helende en antibacteriële eigenschappen aangetoond op de huid. Het werkt tegen ziektekiemen en tegen zestig stammen van antibiotica resistente bacteriën. Het kan met name worden gebruikt tegen besmetting met E. coli, Staphylococcus aureus, Salmonella en Helicobacter pylori.

Zijn goede eigenschappen komen in eerste instantie uit de samenstelling: zuur dat voorkomt dat de bacteriën zich ontwikkelen, vooral omdat het in staat is water aan te trekken en te absorberen dat ze nodig hebben om te leven. Honing bevat ook waterstofperoxide (antiseptische en schimmeldodende) en defensinen, peptiden die de groei van bacteriën remmen, in het bijzonder flavonoïden en veel enzymen die micro-organismen vernietigen door vertering.

Honing is een zeer actieve levende substantie en het is niet verwonderlijk dat hij gebruikt wordt voor de behandeling van veel ziekten op het gebied van KNO-infecties, gastro-intestinale infecties en huidinfecties.

Effecten van honing op de samenstelling van het bloed.

Wanneer men honing eet moet men zich realiseren dat het een produkt is met een extreem hoog suiker- en calorieëngehalte. Het is normaal dat men zich afvraagt of dit soms doet verdikken en de bloedsuikerspiegel en triglyceridengehalte verhogen.

Een studie over dit onderwerp werd uitgevoerd onder 48 diabetici. Je mag blij zijn om te horen dat mensen die honing hadden gegeten gedurende acht weken gewicht verloren en hun triglyceriden en totale cholesterol zagen verlagen. Echter, hun HbA1c-gehalte (een marker van de bloedsuikerspiegel) was toegenomen, wat slecht is.

Uit een andere studie bij drie soorten groepen: gezonde, diabetici of lijdend aan hyperlipidemie (te veel vet in het bloed) bleek dat honing:

- het suikergehalte in het bloed minder verhoogt dan dextrose (glucose), en saccharose (tafelsuiker, chemisch samengesteld glucosemoleculen geassocieerd met fructose)
- het C-reactief proteïnegehalte, een marker van ontsteking en hartrisico, vermindert
- cholesterol en triglyceriden vermindert
- de homocysteine niveaus verlaagt, een bloedmarker geassocieerd met het risico op hart- en vaatziekten.

De antioxidanten in honing.

Onbewerkte honing bevat een overvloed aan diverse antioxidanten die grote gevolgen op de gezondheid kunnen hebben. De consumptie van antioxidanten in de voeding wordt geassocieerd met een betere gezondheid en een lager risico op ziekten.

Twee studies bij de mens hebben aangetoond dat acaciahoning de antioxidanten in het bloed verhogen.

Kies een donkere honing.
We zijn van nature aangetrokken tot de gouden kleur van honing en hebben de neiging om te denken dat een heldere honing of zelfs witte het beste is. Zuivere lavendelhoning, bijvoorbeeld is zeer helder en romig.

Het antioxidantgehalte van honing varieert van 1 tot 20. In het algemeen: hoe donkerder honing zoals kastanjehoning hoe superieurder op dat gebied.

In Noord-Amerika is momenteel de Canadese boekweithoning de meest gewilde voor zijn therapeutische eigenschappen. Bruin, dicht en dik etaleert deze boekweithoning zijn aroma's van hout en aarde, hoewel de eerste geur relatief rustig is.  In werkelijkheid is dit puur een traditioneel product van bij ons. Het kwam ooit vaak voor in Bretagne en het westen van Frankrijk. Hij was het die karakter gaf aan de traditionele peperkoek en was onderdeel van de emblemen van Bretagne. Helaas verminderde zijn kwaliteit door de veredeling van deze graansoort.

Hoe zit het met de Manuka honing?

Ik beval enige tijd geleden Manuka honing aan om zijn antibacteriële en helende eigenschappen: veel studies, met inbegrip van klinische, hebben aangetoond dat deze honing de genezingstijd verkort, het aantal recidieven vermindert, enz.

Echter het succes van de commerciële Manuka honing geproduceerd in Nieuw-Zeeland stemt tot nadenken. Franse imkers stellen dat als dezelfde studies zouden zijn gemaakt met lokale honing (tijm, rozemarijn, acacia, lavendel, enz.), het resultaat waarschijnlijk hetzelfde zou geweest zijn.

Probleem: zoveel als de Nieuw-Zeelandse overheid investeert in onderzoek van Manuka honing, zo weinig vergelijkbare studies bestaan er over onze plaatselijke honing.

Echter lijken de argumenten sterk overdreven. Het lijkt erop dat de prijs van Manuka honing sterk overdreven is en de therapeutische eigenschappen kunnen zelfs lager zijn dan die van andere honingsoorten!

Honing: alleen als je geen aanleg hebt voor diabetes.

Moet je honing eten? Het is aan u om te beslissen en, zoals in de meeste andere voedingskwesties, het hangt af van de soort honing. De glycemische index kan variëren van laag naar hoog.

Als je gezond en actief bent en geen neiging hebt tot diabetes zal honing goed zijn mits spaarzaam gegeten (bij het ontbijt bijvoorbeeld).

Echter, mensen met overgewicht die al de neiging hebben om veel snoep en koolhydraten te nuttigen (brood, pasta, aardappelen, gebak) moeten eerder honing mijden. Maar als men moet kiezen tussen een grote lepel honing en een handvol snoep is het ongetwijfeld de honing die minder kwaad zal doen!

Overweeg bij het maken van gebak suiker te vervangen door honing. Het is een uitstekend alternatief dat een extra geur en een zachte structuur zal geven aan gebak en een groot aandeel aan antioxidanten zal aanbrengen.

Oorspronkelijk artikel:”La douce vérité du miel”, Jean-Marc Dupuis, Santé Nature Innovation, Juin 28, 2015

Magnesiumrijk drinkwater kan botten beschermen.

(NaturalNews) Eén van de beste manieren om ouder te worden is aandacht besteden aan de gezondheid en de kracht van de botten. Hoewel zowel mannen als vrouwen ten prooi kunnen vallen aan broze botten is het vooral een probleem voor vrouwen vanwege de hormonale veranderingen dat hun lichaam ondergaat tijdens de menopauze, wanneer lage oestrogeen niveaus het verlies van mineralen zoals calcium en magnesium uit de botten zelf kunnen veroorzaken. Dit verlies maakt de botten broos en verhoogt de kans op breuken die op hun beurt kunnen leiden tot een verminderde mobiliteit of zelfs plaatsing in begeleid wonen. Al deze problemen kunnen worden voorkomen als de mensen er een levensstijl op nahouden die sterke botten bevordert. Dit kan onder meer door het nemen van voldoende calcium, magnesium en vitamine D in de voeding en door regelmatige lichaamsbeweging. Uit een recent onderzoek blijkt nu dat zelfs het drinkwater een groot verschil kan maken.

De recentste studie.
In deze nieuwe Noorse studie analyseerden de onderzoekers de niveaus van calcium en magnesium in de openbare drinkwatervoorziening in het hele land. Deze twee mineralen werden in het bijzonder bestudeerd omdat ze zo’n belangrijke rol spelen in het sterk en gezond houden van de botten, zelfs op latere leeftijd. De onderzoekers wilden nagaan of er een relatie is tussen de gezondheid van de botten en de samenstelling van het drinkwater. Een groep van 700.000 ouderen werd gedurende zeven jaar opgevolgd. In die tijd werden meer dan 5000 heupfracturen gerapporteerd bij de mannen en meer dan 13.000 bij de vrouwen.

Na analyse van de gegevens werd vastgesteld dat bij de mannen en vrouwen in gebieden waar het drinkwater een natuurlijk hoger magnesiumgehalte had de minste gevallen van heupfracturen voorkwamen. Het verraste de onderzoekers dat er geen soortgelijk verband was bij hogere niveaus van calcium. Immers is het toch calcium waarop de meeste zorgverleners focussen bij het adviseren van de mensen. Dit is de eerste studie om de incidentie van heupfracturen en de gezondheid van de botten te onderzoeken in relatie tot drinkwater.

De reden voor de studie.
Er was een goede reden om een dergelijk onderzoek uit te voeren. Noorwegen, zoals de meeste ontwikkelde landen, is een vergrijzend land en heeft speciale interesse in het bevorderen van de gezondheid van de ouderen, met het doel ze zo veilig mogelijk thuis te houden als ze ouder worden. Een belangrijke hindernis is het voorkomen van breuken als gevolg van valpartijen; vooral heupfracturen die vaak resulteren in zwakheid en verlies van mobiliteit wat leidt tot plaatsing in een verpleeghuis, begeleid wonen of een soortgelijke faciliteit. Dit heeft een enorm sociaal en financieel kostenplaatje voor zowel de individuën en hun families als voor de samenleving.

Kortom, het probleem van de zwakke botten en de kans op heupfracturen of andere ernstige breuken bij een vergrijzende bevolking is een groot maatschappelijk probleem. Terwijl veel factoren een rol spelen bij dit probleem, kunnen studies als deze zeer nuttig zijn bij het bepalen van verschillende manieren - zoals magnesium suppletie in gebieden met een laag gehalte aan magnesium in het water - om te helpen dit probleem te vermijden.

Oorspronkelijk artikel:”Magnesium-rich drinking water may protect bones”, Sunday, July 26, 2015 by: Dr Sofiya, Natural News.