Archief

Waarom biologisch eigenlijk goedkoper is.

Onderzoek toont aan dat je 1,5 tot 2 keer meer groenten en fruit uit de conventionele landbouw zou moeten eten om zoveel antioxidanten te consumeren als bij een biologische portie.

De biologische landbouw, die aanvankelijk werd opgericht om milieuredenen, werpt een debat op over de kwaliteit van haar producten: is er, afgezien van hun prijs, een echt verschil tussen biologische producten en die van de conventionele landbouw?  

Om biologisch gecertificeerd te zijn, mogen boeren bvb. geen nitraten of fosfor gebruiken die de bodem en het grondwater verontreinigen. Vervolgens gebruiken ze traditionele methoden zoals vruchtwisseling, het verspreiden van compost en mest om hun bodem te verrijken. 

Een meta-analyse van 343 studies die de voedingswaarden van biologische groenten, fruit en granen vergeleek met dezelfde producten uit de conventionele landbouw, toont aan dat de teeltwijze inderdaad een impact heeft op de voedingswaarde: biologische producten hebben bvb. polyfenolgehaltes die 18 tot 70% hoger zijn dan in de conventionele landbouw (afhankelijk van het product). Ze bevatten ook 4 keer minder residuën van bestrijdingsmiddelen en 2 keer minder cadmium, een zwaar metaal dat nierproblemen en luchtwegaandoeningen veroorzaakt en dat verband houdt met prostaat- en longkanker.

De onderzoekers die deze studie hebben uitgevoerd, hebben vervolgens de volgende opmerking gemaakt: "Door biologisch te eten consumeren we meer antioxidanten in hoeveelheden die gelijk zijn aan wat we zouden vinden in één of twee extra porties fruit en groenten uit de conventionele landbouw." 

Met andere woorden: we moeten per portie minder biologische groenten en fruit eten om dezelfde voedingsstoffen binnen te krijgen als bij chemisch geteelde producten.

Dit wetende worden de  kosten van biologische voeding aanzienlijk lager dan dat wij op het eerste zicht zouden denken!

Tomaten tegen hartaanval.

Bij risicopatiënten heeft lycopeen een beschermend effect tegen hart- en vaatziekten.

Het mediterraanedieet staat erom bekend dat het beschermt tegen hart- en vaatziekten. 

De wetenschappers wilden onder de vruchten, groenten en olijfolie die dit dieet kenmerken, de voedingsstof of voedingsstoffen kennen die een beschermend effect hebben op deze ziekten. 

Ze bestudeerden het effect van lycopeen, een roodgekleurd pigment met een antioxiderende kracht die tweemaal zo groot is als die van β-caroteen en tien keer die van vitamine E.

De studiegroep bestond uit  personen die statines (geneesmiddelen om het  cholesterolgehalte te verlagen) slikten en gezonde personen. Elke persoon slikte gedurende 7 maanden 7 mg lycopeen of een placebo.

De ervaring heeft geleerd dat lycopeen de werking van bloedvaten bij zieke mensen verbeterde en bij anderen geen effect had. Lycopeen heeft daarom een beschermend effect bij mensen die risico lopen. 

Er zit 7 mg lycopeen in 30 gram tomatenpuree, 50 gram tomatensaus, een portie van 150 gram watermeloen of in 2 rauwe tomaten.

Als u geen fan bent van het mediterrane dieet en risico loopt op hart- en vaatziekten, kan een supplement interessant zijn.

Het mediterraan dieet staat erom bekend te beschermen tegen hart- en vaatziekten.

De wetenschap zocht tussen de groenten, fruit en olijfolie die dit dieet kenmerken, welke voedingsstof (fen) een beschermend effect hebben op deze ziekten.

Ze bestudeerden het effect van lycopeen, een rood pigment dat tweemaal de antioxiderende kracht heeft van β-caroteen en tien keer dat van vitamine E.

De studiegroep bestond uit personen die statines gebruikten (medicijnen om het cholesterolgehalte te verlagen) en gezonde personen. Elke persoon slikte gedurende 7 maanden 7 mg lycopeen of een placebo.

De ervaring heeft geleerd dat lycopeen de werking van bloedvaten bij zieke mensen  verbetert en geen effect heeft op anderen. Lycopeen heeft daarom een beschermend effect bij mensen die risico lopen.

7 mg lycopeen zit in 30 gram tomatenpuree, 50 gram tomatensaus, een portie van 150 gram watermeloen of in 2 rauwe tomaten.

Als u geen fan bent van het mediterraan dieet en het risico loopt op hart- en vaatziekten kan een supplement van lycopeen interessant zijn.

Deze studie luidt de doodsklok over ons zoutvaatje.

Het is bekend dat een hoge zoutinname één van de hoofdoorzaken is van hypertensie en een onafhankelijke risicofactor voor coronaire hartziekten en beroertes.

Dankzij een Finse studie, gebaseerd op de waarneming van 4630 personen, weten we nu dat een te hoge zoutinname ook verantwoordelijk is voor de ontwikkeling van hartfalen, één van de belangrijkste hart- en vaatziekten.

Wetenschappers hebben ontdekt dat mensen die meer dan 13,7 g zout per dag eten, twee keer zoveel kans hebben op hartfalen dan degenen die minder dan 6,8 g per dag consumeren.

Als u uw zoutinname wilt verminderen, bedenk dat slechts 20% van het zout dat we consumeren afkomstig is van het zoutvaatje, de rest komt uit het voedsel; vooral het zout dat wordt toegevoegd bij  brood, kaas, vleeswaren enz. is een verborgen boosdoener.

Vermijd deze voedingsmiddelen zoveel mogelijk omwille van het zout!

Ref: P. Jousilahti et al. Salt intake and the risk of heart failure. European Society of Cardiology 2017 congress. August 27, 2017, Barcelona, Spain. Abstract 1192 

Neem antibiotica niet tot die op is!

Stoppen zodra men zich beter voelt is geen gevaar voor bacteriën die resistent zijn tegen behandeling.

De gezondheidsautoriteiten hebben ons altijd verteld dat elke gestarte antibiotica behandeling nauwgezet gevolgd moet worden gedurende de periode die op het recept staat aangegeven, zelfs als de gezondheidstoestand snel verbetert.  Met een groot argument: een tegenovergestelde houding aannemen zou het uiterlijk van bacteriën die resistent zijn tegen behandelingen bevorderen en zeer moeilijk uitroeien. 

Is deze visie op de situatie uit de jaren 40 gebaseerd op wetenschappelijk bewijs? Veel experts hebben er sterke bedenkingen bij, zoals een team van onderzoekers dat gespecialiseerd is in de studie van infectieziekten in het Verenigd Koninkrijk. Ze publiceerden onlangs een analyse waarin ze beweren dat de redenering geen steek houdt: hoe langer een antibiotica behandeling, hoe meer de bacteriën eraan zullen wennen en strategieën zullen ontwikkelen om te overleven. Ze pleiten daarom voor wat vanzelfsprekend lijkt: stop met deze medicijnen als de belangrijkste symptomen zijn verdwenen en laat het immuunsysteem het werk afmaken. 

Als een verkorte behandeling het risico op het ontwikkelen van bacteriële resistentie beperkt, is het ook synoniem met verminderde bijwerkingen en mindere  gezondheidsuitgaven: sommige mythen doorbreken is al eens goed!

Ref: Llewelyn MJ et al. The antibiotic course has had its day. BMJ. 2017 Jul 26;358:j3418 

Oplosbare vezels bij diabetes.

Insuline, een hormoon dat door de alvleesklier wordt geproduceerd, fungeert als een sleutel die de deur opent naar glucosecellen, hun carburator. Als cellen minder gevoelig worden voor dit hormoon, gaat de deur niet goed open. Glucose blijft in het bloed en hoopt zich daar op (hyperglycemie). Op de lange termijn vormt zich diabetes type 2.

Een recente meta analyse die de resultaten van 28 onderzoeken doorliep, heeft de kracht van oplosbare vezels in voedingssupplementen voor type 2-diabetici aangetoond (gemiddeld 1394 patiënten van 60 jaar). In deze onderzoeken werden supplementen met oplosbare vezels, placebo, reguliere voeding en niet oplosbare vezel supplementen vergeleken. Na gemiddeld 8 weken zagen patiënten op voedingssupplementen met oplosbare vezels hun bloedsuikerspiegel dalen met - 0,82 mmol / l (- 1,32 tot - 0,31), de verwachte effectiviteit van een klassiek medicijn bij diabetes.

Deze effecten kunnen worden bereikt met 10 gram oplosbare vezels per dag. Afgezien van supplementen (β-glucaan, guargom, agar, etc.), worden deze vezels aangetroffen in haverzemelen (16-25 g / 100 g), pruimen (7-16 g), gedroogde vijgen (9-12 g) of zelfs witte, rode of gekookte bonen (4-9 g).

Ref: Jovanovski E., Khayyat R., Zurbau A. et al., « Should viscous fiber supplements be considered in diabetes control ? Results from a systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials », Diabetes Care, mai 2019. 

Zink om hypertensie te beheersen.

Wij weten dat zinktekort is betrokken bij het ontstaan van diabetes type 2 of van nierziekte. 

Onderzoekers hebben zojuist ontdekt dat het ook een grote rol speelt bij hoge bloeddruk en dat het corrigeren ervan de bloeddruk zou verbeteren. Zink is inderdaad essentieel voor de juiste eliminatie van natrium via de urine. In het geval van een tekort, hoopt het overtollig natrium zich op in het bloed en verhoogt het de bloeddruk.

Het onderzoek is uitgevoerd bij muizen met hoge bloeddruk.  Zij hadden allen  een tekort aan zink en een slechte natrium eliminatie. Sommigen hebben baat gehad bij een dieet dat rijk is aan zink en hebben hun bloeddruk zien dalen.

Zink is moeilijk te vinden in ons westers dieet en velen van ons hebben er een tekort aan. De beste bronnen zijn oesters (59,2 mg/100 g), hennepzaad (10mg/100g), pompoenpitten (8mg/100g), lijnzaad (8mg/100g) en  cacao (7mg/100g).  Verder zijn ook varkenslever, pijnboompitten, cashewnoten, sesamzaad, zonnebloempitten, pecannoten, chipzaad en haver interessante bronnen van zink. 

Iets om van te genieten terwijl het onze gezondheid ondersteunt!

Een aminozuur om het geheugen te herstellen

Een Franse studie bij muizen heeft de rol van een aminozuur, L-serine, in de hersenen benadrukt. Wanneer het werd gegeven als voedingssupplement voor muizen die lijden aan de ziekte van Alzheimer, herstelde het hun ruimtelijk geheugen, dat vroegtijdig door de ziekte was aangetast. Deze nieuwe manier van ziektebeheer, complementair aan medicijnen, biedt zeer bemoedigende vooruitzichten voor onderzoekers en patiënten.

Normaal gesproken is L-serine in de hersenen betrokken bij het proces van neuronale plasticiteit. Tijdens de ziekte van Alzheimer verandert het metabolisme van de hersenen: de consumptie van glucosen door bepaalde hersencellen (astrocyten) wordt verminderd, wat resulteert in een lagere productie van L-serine. In het geval van een L-serinedefect worden de bijbehorende opslagcapaciteiten verminderd.

Nog een reden om voor biologische groenten en fruit te kiezen.

Texaanse wetenschappers hebben het effect van biologische landbouw op de voedingsrijkdom van aardbeien onderzocht.

Onderworpen aan natuurlijke stress (slecht weer, insectenbeten, etc.), hebben aardbeien polyfenol gesynthetiseerd om zichzelf te beschermen tegen deze aanvallen: een antioxidant dat  effectief is tegen celveroudering, hart- en vaatziekten en kanker.

Meer insecten, meer vitamines: bewijs dat planten geen bestrijdingsmiddelen nodig hebben om zichzelf te verdedigen.

Deze vrucht ontspant de bloedvaten.

Mango's kunnen het risico op hart- en vaatziekten helpen verminderen, vooral bij vrouwen. Dit blijkt uit een onderzoek van onderzoekers van de University of California - Davis.  Voor de studie aten 24 gezonde postmenopauzale vrouwen gedurende 14 dagen 330 g mango per dag.

In minder dan twee uur bleken de bloedvaten te ontspannen en verminderde de productie van respiratoir methaan, een positieve indicator van darmfermentatie. 

De redenen? Mango's bevatten een mengsel van hoge concentraties polyfenolen en de onderzoekers concluderen dat deze bioactieve stoffen gunstig zijn voor de arteriële elasticiteit.

Mango blijkt daarom een vrucht te zijn die gunstig is voor de gezondheid van hart en bloedvaten en een natuurlijk pluspunt voor het verminderen van het risico op hart- en vaatziekten.