Archief

De Cholesterolmythen

Uffe Ravnskov, med dr, docent

Een van de hardnekkigste mythen in de geneeskunde zegt dat te veel dierlijk vet in de voeding en een verhoogd cholesterolgehalte schadelijk zijn voor hart en bloedvaten. Op deze pagina’s volgen feiten die veel mensen zullen verrassen en waarvan de meeste artsen en onderzoekers niet op de hoogte zijn.

Als je denkt dat dit pure onzin is, kijk dan eens op Dr Ravnskovs website; hier vind je een overzicht van zijn wetenschappelijke artikelen en enkele recensies van zijn boek.

Lees ook Dr Ravnskovs opmerkelijke artikel "High cholesterol may protect against infections and atherosclerosis".  Dit werd gepubliceerd in het Quarterly Journal of Medicine, een van ‘s werelds toonaangevende medische tijdschriften. Het is al lange tijd het meest gelezen artikel in dit blad. Een populair-wetenschappelijke variant van dit stuk is beschikbaar in het Engels en in het Nederlands.


Enkele feiten.

Klik op de links als je meer wilt weten of als je wilt nagaan op welke wetenschappelijke literatuur de tekst is gebaseerd.

1. Cholesterol is geen dodelijk gif, maar van vitaal belang voor de constructie en het functioneren van alle lichaamscellen. Cholesterol is ‘goed’ noch ‘slecht’. Het cholesterolgehalte van het bloed wordt bepaald door talrijke factoren, zoals stress, lichamelijke activiteit, gewichtsverandering en roken.

2. Een hoog cholesterol veroorzaakt atherosclerose (‘aderverkalking’) en hartinfarcten, zo wordt algemeen beweerd. Talrijke studies hebben echter laten zien dat mensen met een laag cholesterol net zo veel aderverkalking ontwikkelen als mensen met een hoog cholesterol.

3. Ons lichaam produceert 3 tot 4 keer zoveel cholesterol als we met de voeding binnen krijgen. De productie stijgt wanneer we te weinig cholesterol eten en neemt af zodra onze voeding meer cholesterol bevat. Dit verklaart waarom het zo moeilijk is het cholesterolgehalte met de voeding te beinvloeden.

4. Cholesterol en verzadigd vet in de voeding hebben niets te maken met de ontwikkeling van atherosclerose of het risico op een hartinfarct. Meer dan 30 wetenschappelijke studies hebben bijvoorbeeld aangetoond dat infarctpatiënten in de periode voorafgaand aan hun infarct niet meer vet hebben gegeten dan gezonde mensen. 

5. Cholesterolverlaging met de medicijnen die werden gebruikt vóór de introductie van de statines, kan het risico te overlijden aan een hartinfarct niet verlagen; bovendien zijn deze medicijnen schadelijk voor de gezondheid en kunnen ze het leven verkorten

6. De nieuwe klasse cholesterolverlagers, de statines, verlagen het risico op een hartinfarct, maar het effect is erg zwak en heeft niets met cholesterolverlaging te maken. Helaas zijn statines ook kankerverwekkend, tenminste in proefdieren. Of ze ook voor mensen kankerverwekkend zijn, weten we nog niet zeker, omdat de statines pas tien jaar worden gebruikt. Roken leidt ook niet binnen tien jaar tot longkanker.

7. Een hoog cholesterolgehalte is een risicofactor voor minder dan 10 % van degenen die overlijden aan een hartinfarct. Daarentegen beschermt een hoog cholesterol tegen infecties en leven oudere mensen met een hoog cholesterol langer dan oudere mensen met een laag cholesterol.

8.  Veel van deze feiten zijn gedurende de laatste decennia gepresenteerd in wetenschappelijke tijdschriften en boeken, maar slechts weinigen zijn ervan op de hoogte.

9. De reden dat het publiek, artsen en de meeste onderzoekers hier nog nooit van hebben gehoord, is dat studies die de cholesterolhypothese tegenspreken, worden genegeerd of verkeerd worden geciteerd in de wetenschappelijke literatuu

Meer weten?

Lees "The Cholesterol Myths". Hier kom je bovendien meer aan de weet over...

De vele mislukte cholesterolverlagende experimenten,
Zinloze dierproeven,
Familiaire hypercholesteremie (erfelijk verhoogd cholesterol) en waarom je daar niet al te bang voor hoeft te zijn,
De mythen rond triglyceriden,
De gevaren die zijn verbonden aan het eten van te veel meervoudig onverzadigd vet en transvetzuren,
De onlogische argumenten voor het mediterrane dieet,
De ondermaatse wetenschap achter Dr Ornish’ ‘revolutionaire’ voedingsadviezen,
Hoe we worden bedrogen door de farmaceutische industrie en de leiders van de cholesterolcampagne En nog veel, veel meer.Met veel geestige illustraties van Sidney Harris, Robert Mankoff, Johnny Hart, Junko Innanen, Tim Toles en Harley L Schwadron.

Recensies van The Cholesterol Myths (out of print)John Brignell, PhD, hoogleraar biochemie (Engels)

Stephen Byrnes, PhD, ND, RNCP (Engels)
Michael Gurr, PhD, hoogleraar biochemie (Engels)
Bodil Jönsson, PhD, hoogleraar natuurkunde (Zweeds)
Joel Kauffman, hoogleraar farmacologie en biochemie (Engels)
Ira Pilgrim, PhD (Engels)
Ray Rosenman, MD, wereldvermaard Amerikaans cardioloog (Engels)
Clara Felix (Engels)
Fragmenten uit recensies op amazon.com en amazon.co.uk

P.S. Dit is geen vertaling maar ik kon het niet laten van dit artikel ter kennisgeving op mijn blog te plaatsen gezien zijn belangrijke informatie op wetenschappelijke basis geschoeid.

Ijzer als mineraal even essentieel als gevaarlijk.

IJzer is een sporenelement essentieel voor de goede werking van ons lichaam. Het is simpel: men kan niet gezond zijn bij gebrek aan ijzer.

Vrouwen met zware maandstonden worden in het bijzonder getroffen door dit risico.

Het probleem is dat, omgekeerd, de aanwezigheid van grote hoeveelheden ijzer in het lichaam kan leiden tot ernstige gezondheidsproblemen.

IJzer is essentieel voor een goede gezondheid.

In het begin van de twintigste eeuw ontdekte de Franse chemicus Gabriel Bertrand dat de aanwezigheid van ijzer, weliswaar in zeer kleine hoeveelheden, een belangrijke rol speelt in ons organisme.

IJzer is aanwezig in de hemoglobine van onze rode bloedcellen die zuurstof naar de lichaamscellen voeren. Het wordt ook gevonden in myoglobine, een stof die de spieren helpen om zuurstof in reserve te plaatsen.

Ijzer participeert in verschillende vitale processen:

- Het speelt een belangrijke rol in de productie van adenosinetrifosfaat (ATP), de energiemolecule van elk van onze cellen.

- Het helpt het immuunsysteem infecties het hoofd te bieden​​.

- Het neemt deel aan de regeling van een aantal belangrijke functies met inbegrip van de lichaamstemperatuur en ons uithoudingsvermogen.

- Het is betrokken bij de ontwikkeling van cognitieve functies en de productie van neurotransmitters.

Volgens de Wereld Gezondheids Organisatie lijdt ongeveer 25% van de wereldbevolking aan anemie, een tekort aan rode bloedcellen (1). De helft van deze gevallen wordt veroorzaakt door anemie (ijzerdeficiëntie) die wordt gekenmerkt door een afname van het aantal rode bloedcellen of hun gehalte aan hemoglobine.

Veel voorkomende symptomen van een ijzertekort zijn een grote lichamelijke vermoeidheid, het gevoel "niet langer kracht te hebben," duizeligheid, depressie, de benen zijn instabiel en kortademigheid bij de geringste inspanning.

Milde bloedarmoede heeft geen grote invloed op de gezondheid. Echter, als ijzertekort niet wordt behandeld, kan dit leiden tot ernstige gezondheidsproblemen, zoals hartproblemen of bij zwangere vrouwen tot een verhoogd risico op vroeggeboorte.

In onze voeding komt ijzer onder twee vormen voor: het zeer goed opneembaar ijzer (absorptie van 15-20 % ) afkomstig van vlees en vis , en het slecht opneembare (absorptie 3-5 %) uit planten, melk en eieren. Vegetariërs en veganisten hebben dus wat meer risico op ijzertekort .

Voor vrouwen in de vruchtbare leeftijd en opgroeiende kinderen is de behoefte aan ijzer fysiologisch hoog en niet altijd gedekt door voedsel, niet vanwege een te lage inname van vlees of vis maar omwille van overmatige inname van andere elementen die de opname van ijzer blokkeren. Ouderen zien de absorptiecapaciteit afnemen met de leeftijd en hebben ook een groter risico op ijzertekort ondanks adequate voedselinname.

Voor de vegetariërs is het goed om weten dat plantaardig ijzer minder goed wordt opgenomen dan het dierlijk en is het raadzaam om voedsel rijk aan vitamine C te consumeren tijdens de maaltijd (bijvoorbeeld rode paprika, broccoli, spruitjes, appelsiensap , etc. . ) en kiemen van peulvruchten en de consumptie te beperken van volkoren granen om de ijzeropname te verbeteren.

Hoe kunnen wij ons ijzergehalte optimaliseren?

IJzer is al lang bekend als een essentiële voedingsstof en de effectiviteit van het gebruik van ijzersupplementen om tekortkomingen te voorkomen is ook al lang bewezen.

De afgelopen jaren hebben onderzoekers de effecten van overmaat aan ijzer in het lichaam bestudeerd. Het menselijk lichaam heeft weinig mechanismen voor het elimineren van dit sporenelement zodat het zich gemakkelijk ophoopt. Wanneer het ijzergehalte te hoog is wordt het een krachtig oxidant in celweefsel en kunnen cardiovasculaire problemen, diabetes en kanker optreden. (2) Zo kan ijzer gevaarlijk worden i.p.v. gezond.

Wij kunnen gelukkig gemakkelijk evalueren of ons ijzergehalte optimaal is. Hiervoor moet men een bloedonderzoek laten uitvoeren en de ferritine laten meten, een eiwit dat wordt gebruikt om ijzer op te slaan. Als men last heeft van ijzertekort is de ferritine lager dan 30 ng/ml. Als dit percentage hoger is dan 100 ng/ml is het ijzergehalte te hoog. Men spreekt van overmaat als de uitslag groter is dan 150 ng/ml.

Bij te hoge ferritine is de oplossing bloed geven. Over 't algemeen zijn 1-3 donaties per jaar voldoende om de normale ferritine niveaus te herstellen (tussen 40 en 60 ng/ml). Indien nodig kan men maandelijks tot bloedafname overgaan zonder enig risico voor de gezondheid. Natuurlijk moet men ook stoppen met het nemen van eventuele ijzer supplementen. Verminderen van consumptie van rood vlees kan ook helpen.

Lijdt men aan anemie als gevolg van bewezen ijzertekort dan is het nemen van een ijzer supplement aangewezen. In dit geval moet de keuze van ijzersupplementen rekening houden met twee criteria: de biologische beschikbaarheid en de veiligheid van de vorm van het gebruikte ijzer.

Volgens verschillende studies geeft de organische vorm van ijzer gebonden aan aminozuren een betere intestinale absorptie en is veel minder agressief dan minerale vormen gewoonlijk gebruikt in klassieke medicijnen gegeven bij bloedarmoede. (3)

Oorspronkelijk artikel: "Le fer, un minéral aussi indispensable que dangereux", François Mercier, Neo-nutrition, La lettre de la nutrithérapie, Novembre 28, 2013.

Bronnen:

(1) Organisation mondiale de la Santé. Worldwide prevalence on anaemia 1993-2005 Summary of the worldwide prevalence on anaemia [Consulté le 17 février 2011]. www.who.int

(2) The role of iron in type 2 diabetes in humans. Rajpathak SN, Crandall JP, et al. Biochim Biophys Acta. 2009 Jul;1790(7):671-81. Review.

Iron : An emerging factor in colorectal carcinogenesis. Chua AC, Klopcic B, et al. World J Gastroenterol. 2010 Feb 14;16(6):663-72.5.

Association of body iron stores with development of cardiovascular disease in the adult population: a systematic review of the literature. Zegrean M. Can J Cardiovasc Nurs. 2009;19(1):26-32. Review.

(3) Walker A. F., Marakis G., Christie S., Byng M. Mg citrate found more bioavailable than other Mg preparations in a randomised, double-blind study. Magnes Res. 2003 Sep ;16(3) :183-91.7.

Hendricks G. M., Guo M. R., Kindstedt P. S. Solubility and relative absorption of copper, iron, and zinc in two milk-based liquid infant formulae. Int J Food Sci Nutr. 2001 Sep;52(5):419-28.

Verband tussen GSM straling en borstkanker - Nieuwe studie baart ernstige zorgen.

(NaturalNews) Een nieuwe studie geeft aanleiding tot bezorgdheid over een mogelijk verband tussen gsm straling en borstkanker bij jonge vrouwen.

Een onderzoeksteam, onder de leiding van Dr Lisa Bailey, voormalig voorzitter van de "American Cancer Society's California Division" en één van Californië's top borstchirurgen bestudeerde vier jonge vrouwen tussen de 2 en 39 jaar oud met multifocale invasieve borstkanker.

De onderzoekers vonden dat alle patiënten tumoren hadden ontwikkeld in de gebieden van hun borsten naast de plek waar zij hun mobiele telefoons meerdere jaren droegen gedurende maximaal 10 uur per dag. Geen van de patiënten had een familiegeschiedenis van borstkanker. Ze waren allemaal negatief getest voor BRCA1 en BRCA2 - borstkankergenen die ongeveer de helft van de gevallen van borstkanker uitmaken - en hadden geen andere bekende risico's op borstkanker.

Uit beeldvorming van de borsten van de jonge meisjes 'bleek zich een clustering van meerdere tumorhaarden te ontwikkelen in het deel van de borst direct onder de plaats waar hun mobiele telefoon hun lichaam raakte."

Tiffany Frantz, één van de jonge meisjes uit het onderzoek, zei dat ze geen idee had van de risico's. "Ik stak mijn mobiel in mijn beha, 'zei juffrouw Frantz in een tv-interview dat een "Emmyaward" won. Haar moeder Traci Frantz legde echter onmiddellijk het verband nadat Tiffany borstkanker ontwikkelde op de leeftijd van 21. "We namen het nooit serieus nadat ze werd gediagnosticeerd." Haar tumoren waren precies daar waar zij zes jaar lang haar mobiele telefoon had gedragen. Niemand heeft ons ooit verteld dat dit een heel slecht idee was" zei Traci. Chirurgen moesten de linkerborst van Tiffany verwijderen. Haar familie had geen genetische of andere risicofactoren.

Gevaren van andere EMF blootstelling.

Mobiele telefoons geven een vorm van elektromagnetische velden (EMF ) af, genoemd radiofrekwentie straling. Deze straling werd eerder al verbonden met hersentumoren, kanker, cardiovasculaire ziekten, depressie en andere ernstige ziekten.

Studies tonen aan dat EMF blootstelling aan soortgelijke zogenaamd onschuldige, alledaagse apparaten en installaties ook gevaarlijk kan zijn. Het onlangs verschenen 'BioInitiative Report 2012' concludeerde:"Er is voldoende bewijs te halen uit in vitro en dierstudies, uit menselijke biomarker studies, uit beroeps- en licht-bij-nacht studies en een longitudinale studie met de juiste verzameling van urinemonsters, dat hoge MF (magnetisch velden) blootstelling een risicofactor is voor borstkanker." Auteurs van het rapport gingen verder met te stellen dat "er vrij sterk bewijs is uit case-control studies dat langdurige en hoge beroepsmatige blootstelling (meer dan 10 milliGauss) aan ELF (extreem lage frequenties) magnetische velden een risicofactor is voor borstkanker."

EMF veiligheidsnormen achterhaald.

Momenteel komen de belangrijkste internationale richtlijnen van de International 'Commission on Non-Ionizing Radiation Protection'. Deze richtlijnen boden geen bescherming voor Traci Frantz en anderen die onbewust hun gezondheid in gevaar brachten door het dragen van hun mobiele telefoon op hun lichaam .

Evenmin hebben deze richtlijnen bescherming geboden aan personen blootgesteld aan hoge magnetische velden binnen of op de werkplek. De huidige grenswaarde voor magnetische velden is 904 mg in de VS - ongeveer 90 keer hoger dan het niveau waarop onafhankelijke studies schadelijke biologische effecten hebben waargenomen!

Zelfs fabrikanten van mobiele telefoons suggereren dat gebruikers hun mobiele telefoon ten minste 1,5 cm of meer van elk lichaamsdeel houden. Maar deze aanbevelingen gaan verloren in de kleine lettertjes van de gebruikershandleidingen en worden niet opgevolgd.

Huidige veiligheidsnormen limieten zijn niet beschermend voor de volksgezondheid en moeten dringend vervangen worden.

Oorspronkelijk artikel: "Cell phone radiation breast cancer link - New study raises grave concerns", Wednesday, November 27, 2013 by: Lloyd Burrell, Natural News.

Verwoestende gevolgen door overmatig gebruik van antibiotica bedreigen Europa daar 'superbacteriën' resistentie ontwikkelen tegen de laatste-lijn antibiotica.

(NaturalNews) De meest krachtige klasse van antibiotica voor het bestrijden van dodelijke infecties in Europa is zijn effectiviteit aan het verliezen volgens het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (ECDC). Een recente aankondiging van deze toezichthoudende instantie uit de Europese Unie (EU) waarschuwt dat carbapenems, een uiterst krachtige klasse van antibiotica meestal gebruikt als laatste redmiddel wanneer al het andere faalt, gewoon geen partij meer is voor de sterk opkomende "superbacteriën" die ertegen resistent geworden zijn.

Deze laatste waarschuwing die volgt op voorgaande enkele jaren geleden trekt opnieuw de aandacht op het voortdurend overmatig gebruik en misbruik van antibiotica over de hele wereld. Elk jaar zijn er meer en meer soorten infecties die niet meer reageren op carbapenems, wat betekent dat alle beschikbare conventionele opties voor de behandeling in principe uitgeput zijn. Het ECDC stelt ook dat er een sterke stijging in resistentie is waargenomen tijdens de afgelopen vier jaar, met name in Zuid-Europa.

"Carbapenems zijn de laatste-lijn klasse van antibiotica ... dus de situatie is echt zorgwekkend", zegt ECDC-directeur Marc Sprenger. "Sinds 2009, komt het steeds vaker voor dat ziekenhuizen geconfronteerd worden met het behandelen van patiënten met carbapenem-resistente infecties vaak na het gebruik van oude en giftige medicatie."

Volgens de laatste gegevens verzameld door het ECDC zijn nu in bijna alle Europese landen gevallen gemeld van carbapenem-resistente infecties in ziekenhuizen. In sommige gebieden van Zuid-en Oost-Europa zoals in Griekenland, Italië, Cyprus, Roemenië en Slowakije zijn maar liefst 5 procent van de Klebsiella pneumoniae infecties resistent. En wat betreft de bacteriën Acinetobacter zijn al 25 procent van de infecties resistent in ten minste 8 van de 18 rapporterende landen.

"We moeten manieren vinden om waardevolle antimicrobiële geneesmiddelen verstandiger te gebruiken en nieuwe geneesmiddelen en behandelingen ontwikkelen," zegt Maire Geoghegan-Quinn, Europees commissaris voor Onderzoek, Innovatie en Wetenschap.

De EU keurde onlangs de financiering goed voor een gezamenlijk project van de Zwitserse giganten Roche en Polyphor voor het ontwikkelen en commercialiseren van een experimenteel antibioticum waarmee de twee bedrijven beweren de ziekenhuis superbateriën te kunnen bevechten. Aangezien de meeste van 's werelds grootste farmaceutische bedrijven gericht zijn op andere projecten die niets met antibiotica te maken hebben is het doel deze leemte op te vullen en nieuwe therapieën te ontwikkelen om de superbacterie epidemie te overwinnen.

Superbacteriën zullen de moderne geneeskunde 100 jaar terugschroeven zeggen de overheid wetenschappers.

In een speciale editie onlangs gepubliceerd in het tijdschrift The Lancet schreven Britse regeringsartsen dat superbacteriën dreigen een eeuw werk van de medische vooruitgang ongedaan te maken. Verwijzend naar dit toekomstig "post-antibiotisch tijdperk," leiden deze zelfde wetenschappers af dat superbacteriën één van de grootste bedreigingen zijn in de geschiedenis van de geneeskunde.

"Zelden is de moderne geneeskunde geconfronteerd geweest met zulk een groot gevaar," schreven deze artsen waaronder Engeland's "chief medical officer" Dame Sally Davies, in hun verslag. "Zonder antibiotica zullen kleine chirurgische ingrepen tot grote transplantaties onmogelijk worden en de kosten voor gezondheidszorg zullen waarschijnlijk als een spiraal omhoog schieten door nieuwe duurdere antibiotica en langere ziekenhuisopnames."

Een groot deel van het probleem heeft te maken met de perceptie van antibiotica door het publiek dat verwacht dat ze algemeen voorgeschreven worden bij vrijwel elke kwaal. Veel patiënten zullen eenvoudigweg niet accepteren dat geen antibiotica worden voorgeschreven waardoor het voor veel artsen moeilijk wordt om hun normale praktijkroutines te veranderen.

"We proberen minder antibiotica voor te schrijven maar in de praktijk is het moeilijk," zegt Dr Peter Swinyard, voorzitter van de Britse "Family Doctor Association". "De patiënt zal ontevreden zijn met de consultatie en zal waarschijnlijk ergens anders gaan of toch antibiotica krijgen van een verpleegkundige.

Oorspronkelijk artikel: "Devastating effects of antibiotic overuse strike Europe as 'superbugs' develop resistance to last-line antibiotics", Sunday, November 24, 2013 by: Jonathan Benson, staff writer, Natural News.

Mooi, maar triest verhaal van de Cordon Bleu.

In een nieuwe studie gepubliceerd in het "American Journal of Medicine", vergelijkt Professor Richard DeShazo nuggets van twee grote fastfoodketens. Resultaat analyse: kippenvlees (spier) is niet de belangrijkste component van deze donuts maar wel 50 tot 60% vet, zenuwen, botten, bloedvaten, kraakbeen en bindweefsel. (1)

Maar erger nog is naar mijn mening de geschiedenis van de Cordon Bleu.

Het sprookje van de "Cordon Bleu"

"Mijn lieve kinderen,

Ik wil je een mooi maar triest verhaal vertellen.

Er was eens, lange tijd geleden voor de diepvries en de magnetron waren uitgevonden.

Op dat moment was er geen pizza of lasagne verpakt in cellofaan. Mensen aten niet met plastic bestek of in papieren borden.

Ze gingen naar de markt om verse producten te kopen. Thuis werd gekookt op gaskachels en men at samen rond de tafel. Het is heel lang geleden de kinderen dronken water in plaats van Coca-Cola.

Iemand die zeer goed kon koken noemde "Cordon Bleu". Deze grappige bijnaam verwees naar het blauw lint gedragen door de ontvangers van de Orde van de Heilige Geest, de hoogste onderscheiding onder het bewind van Henri III. In die tijd noemde men lint: "cordon", vandaar de benaming "Cordon Bleu".

Op een dag vond die uitzonderlijke kok een bijzonder heerlijke manier uit om van kalfsvlees schnitzels te bereiden.

Een "kotelet" is een dun plakje vlees dat meestal in boter wordt gebakken met paneermeel om het krokant te maken. De beste schnitzels zijn van kalfsvlees gemaakt. Ze zijn ook de duurste want kalfsvlees is mals en smakelijk en zeer gewild.

In plaats van de koteletten direct in de pan te bakken zoals gebruikelijk was had de kok het lumineus idee om rond elke kotelet een plakje heerlijke ham en een heerlijke kaas uit de Zwitserse Alpen te wikkelen. Toen vouwde hij het ​​stuk vlees in twee, bestrooide het met paneermeel en liet het bakken in boter met zout en peper. Hij diende het op met roomsaus, gensipperde sjalotten en witte wijn.

Het resultaat was voortreffelijk: de jus van het kalfsvlees werd versterkt door de Gruyère kaas. De warme kruidige smaak gaf een speciaal karakter aan het geheel. De gasten waren zeer tevreden. Ter nagedachtenis van de kok, die drager was van een "Cordon Bleu", werd het recept "schnitzel Cordon Bleu" genoemd en werd dit traditioneel Frans gerecht geserveerd bij speciale gelegenheden.

Maar op een dag kreeg men het idee om schnitzels Cordon Bleu in fabrieken te maken. Het succes liet niet op zich wachten: de catering zag er direct toekomst in. De consument moest slechts een pakje openen en de Cordon Bleu verwarmen om van zijn lievelingsgerecht te genieten. Wij schrijven de jaren 1980.

De Cordon Bleu koteletten die tot nu toe zeldzaam waren werden nu gemeengoed en klaargemaakt in schoolkantines en de goedkoopste cafetaria 's.

"Goedkoop! Maar tegen welke prijs?"

Het kalfsvlees werd eerst vervangen door kip, dan kalkoen en tenslotte door een pastei op basis van nagemaakt vlees, wat het geheel nog goedkoper maakte. De Gruyère werd vervangen, zoals in de McDonald's "Cheese Burger", door een kleverige massa met de smaak van kaas. De ham werd vervangen door kalkoen ook gekookt met smaak-en kleurstoffen om de smaak van de ham te benaderen. En om de mensen nog meer de indruk te geven dat het ging om een "Cordon Blue" werd het geheel bedekt met een soort paneermeel waarvan de laag zo dun mogelijk werd gehouden.

Vandaag heb je zelfs geen kachel meer nodig om je Cordon Blue te bereiken ... in de magnetron en klaar is Kees!

Om zulke schepsel Cordon Bleu te eten is het best om tijdens de maaltijd TV te kijken en niet te veel na te denken over wat je binnenspeelt.

De meeste van onze kinderen eten zulke Cordon Bleu en zullen nooit een idee krijgen van hoe het gerecht er oorspronkelijk uitzag en smaakte. Zij volen geen enkel reden om ongelukkig te zijn.

Bronnen:

(1) The autopsy of chicken nuggets reads "chicken little", Department of Medicine, University of Mississippi Medical Center, Jackson, Miss; Department of Pediatrics, University of Mississippi Medical Center, Jackson, Miss.

(2) Chapelure croustillante et fromage fondant !

Oorspronkelijk artikel: "La belle mais triste histoire des Cordons-Bleus", Jean-Marc Dupuis, Santé Nature Innovation.