Archief

Pijnstillers: bereid u voor op een nieuw gezondheidsschandaal!

Paracetamol is het best verkochte medicijn tegen pijnen. Op de tweede en derde plaats staan codeïne en ibuprofen, twee niet-steroïde ontstekingsremmers (NSAID’s)

Paracetamol zit in geneesmiddelen zoals Dafalgan, Doliprane, Efferalgan en in tabletten tegen griep en verkoudheden zoals Fervex, Humex, Actifed, enz. Een observationele studie uitgevoerd in Groot-Brittannië op een afdeling voor levertransplantatie toonde aan dat 66% van de patiënten was opgenomen na een overdosis paracetamol. De urgentie van een transplantatie was vaak het gevolg van de consumptie van meer dan 4 g paracetamol in één keer, maar niet altijd. Sommigen hadden gewoon een beetje te veel ingenomen, in verschillende doses verdeeld over de tijd. Deze mensen waren gemiddeld ouder en dronken meer alcohol dan de rest van het panel. De vrije verkoop van paracetamol in combinatie met reclamecampagnes geeft het een onschadelijk imago dat leidt tot zelfmedicatie. Het probleem is dat elke doos een dodelijke dosis paracetamol bevat en dat we gemakkelijk onwetend een overdosis bereiken. 

Met betrekking tot NSAID's, de meest voorkomende pijnstillers na paracetamol, weten we sinds 2005 dat ze het risico op een hartinfarct verdubbelen.  In mei 2013 publiceerde The Lancet, één van de meest serieuze en gerenommeerde medische tijdschriften ter wereld, een meta analyse waarin de resultaten werden gecombineerd van verschillende onderzoeken naar de incidentie van cardiovasculaire problemen veroorzaakt door de consumptie van pijnstillers, vergeleken met een controlegroep: ibuprofen (Advil, Nurofen, Nureflex, Spifen, Vicks Rhume, Spedifen, Antarene, etc.), naproxen (Aleve, Apranax, Alevetabs, Naprosyne), diclofenac (Flector, Voltarene, Xenid, Dicloced, etc.) en coxibs (Celebrex, Dynastat, Arcoxia, enz.), voornamelijk gebruikt om pijn geassocieerd met osteoartritis te verlichten. De studie heeft aangetoond dat de frequentie van cardiovasculaire problemen 30% hoger is bij consumenten van coxibs en Diclofenac. Ibuprofen verhoogt ook het risico maar in mindere mate. Alleen naproxen lijkt niet meer gevallen te veroorzaken dan in de controlegroep. Anderzijds verhoogt dit middel dan weer darmproblemen zoals perforaties, obstructies en bloedingen dan de andere geteste NSAID's.

Bijwerkingen waar gezondheidsinstanties niet over praten.

Afhankelijkheid: NSAID's worden gesynthetiseerd uit een breed scala aan moleculen, waarvan sommige derivaten van opium en morfine zijn, wat verklaart waarom sommige mensen fysieke afhankelijkheid van deze geneesmiddelen ontwikkelen.

Verhoogde darmpermeabiliteit: een onderzoek heeft aangetoond dat ibuprofen schade aan de darm veroorzaakt en meer in het bijzonder tijdens lichamelijke inspanning. Het betreft beschadigingen aan de darmbarrière, die fungeert als een filter tussen ons lichaam en de buitenwereld. Als deze barrière abnormaal moleculen doorlaat, zal het lichaam een immuunreactie activeren om ze te neutraliseren. Dit fenomeen bevordert waarschijnlijk het voorkomen van ziekten zoals diabetes type 1, multiple sclerose, reumatoïde artritis, de ziekte van Crohn of de meeste auto-immuunziekten.

Spiergroei vertragen: een ander onderzoek heeft ook aangetoond dat NSAID's, door de synthese van COX2 te blokkeren, tegelijkertijd de werking van een transmissiefactor vertragen waardoor spiercellen zich niet verder kunnen ontwikkelen. Deze medicijnen vertragen daarom de progressie van atleten.

Uittreksel uit: “Médicaments antidouleurs: préparez-vous à un nouveau scandale sanitaire”, Alternatif Bien-Etre, Septembre 2013, n° 85.

Hoe ijzer beter absorberen?

Voedingsmiddelen die ijzer helpen assimileren of blokkeren.

Er zijn geen betrouwbare statistieken over het aantal vrouwen met te weinig ijzer (cijfers variëren afhankelijk van de bron). Maar als ik mijn ervaring geloof, loopt het de spuigaten uit.

Het gebrek aan ijzer manifesteert zich door het verlies van haar, nagels die splijten, bleekheid, grote vermoeidheid, laag moreel ...

IJzer helpt het bloed om zuurstof te transporteren. Bij gebrek aan ijzer zijn de cellen minder zuurstofrijk. Men voelt zich kortademig en moe en de cellen van de huid, nagels en haar lijden eronder.

Het ideale ferritine gehalte ligt tussen 50 en 100 microgram per liter. Het is echter gebruikelijk vrouwen te ontmoeten met 20, 10, 5.

Het ergste is dat bijna niemand zich hierover zorgen maakt.

Ze zijn angstig en moe. Ze 'begrijpen' niet wat er met hen gebeurt. Ze proberen het op zich te nemen om te slapen, maar het is nutteloos. Ze geloven dat ze snel verouderen maar niets is minder waar.

IJzer is moeilijk te assimileren en het duurt lang om de reserves aan te vullen.

Het probleem met ijzer is dat het moeilijk te assimileren is. Reserves hebben veeln maanden nodig om zich weer op te bouwen.

Voor vrouwen in de pre menopauze is het probleem nog ingewikkelder omdat ze regelmatig bloed verliezen (ijzer zit immers in de hemoglobine van het bloed).

Bovendien betekent het feit dat het eten van ijzerrijk voedsel de voorraad aanvult.

Vooral plantaardig ijzer, in spinazie, linzen, sojabonen en broccoli, wordt zeer slecht opgenomen. Heemijzer, dat wordt aangetroffen in vis en vlees, vooral rood vlees, wordt minder slecht geabsorbeerd, maar toch komt ongeveer 75% vrij zonder geabsorbeerd te worden in het spijsverteringskanaal.

Vitamine C en bètacaroteen (wat vitamine A wordt) verhogen de opname van ijzer.

Om de opname van ijzer in de darmen te verhogen, moet men bij het eten van ijzerrijke voedingsmiddelen ook voedingsmiddelen consumeren die rijk zijn aan vitamine C, vitamine A en bètacaroteen.

Vitamine C treft men aan in groenten en fruit. Het is daarom goed om maaltijden met rauwe groenten te beginnen en/of af te sluiten met groene salade en (vers) fruit. De groenten die het rijkst zijn aan vitamine C zijn paprika, broccoli en gekookte spruitjes. Voor fruit zij dat kiwi's, lychees, aardbeien, sinaasappels en citroenen.

100 mg vitamine C verhoogt de ijzerabsorptie met 67%.

Vitamine A komt vooral voor in de lever van dieren. Beta-caroteen komt voor in groenten en fruit: voornamelijk sinaasappels. Beta-caroteen wordt ook wel pro-vitamine A genoemd omdat ons lichaam het gemakkelijk omzet in vitamine A.

Groenten en fruit rijk aan bètacaroteen zijn die met oranje pigmenten: wortelen, zoete aardappelen, abrikozen, sinaasappels, spinazie (we zien het niet vanwege het groen dat de kleur bedekt, maar spinazie is erg rijk aan beta-caroteen), rode pepers en groene kool, om dezelfde redenen.

In een onderzoek op 100 mensen die maaltijden op basis van granen aten, verhoogde de aanwezigheid van vitamine A de absorptie met 200% voor rijst, 80% voor tarwe en 140% voor maïs. 

Wortelsap is een geweldige bron van vitamine C, maar ook van bètacaroteen.

Vlees en vis absorberen ijzer uit groenten en fruit.

Het is ook belangrijk om te weten dat vis en vlees de opname van niet-heemijzer stimuleren. Met andere woorden ijzer uit spinazie wordt beter opgenomen als men daarbij vlees of vis eet.

Het verschil is aanzienlijk omdat de absorptie snelheid wordt vermenigvuldigd met twee of drie per 75 gram voedsel. 

Onbewerkte granen, thee, koffie en calcium vertragen de absorptie van ijzer.

Ander voedsel vertraagt de opname van ijzer. Ze moeten daarom worden vermeden, vooral bij bloedarmoede.

De oorzaak is fytinezuur, dat voorkomt in rauwe granen en ook in rauwe peulvruchten (maar deze worden zelden rauw gegeten).

Het effect van fytinezuur is zeer krachtig, 250 mg is voldoende om 82% van de  ijzerabsorptie te blokkeren.

Maar ijzer wordt ook geblokkeerd door polyfenolen, aromatische moleculen die in overvloed aanwezig zijn in thee en koffie. Dit betekent niet dat men moet stoppen met thee en koffie maar wel dat men het niet mag drinken tijdens de maaltijd (of aan het einde van de maaltijd) bij tekort aan ijzer.

Tot slot vertraagt ook calcium de opname van ijzer. Dit is een ingewikkelder probleem omdat calcium veel voorkomt in onze voeding. Het zit niet alleen in zuivelproducten. Het wordt zelfs gevonden in leidingwater (kalksteen is een vorm van calcium).

Gelukkig is het effect niet zo groot en te verwaarlozen bij het volgen van de hierboven gemelde aanbevelingen.

Denk ook aan onze kinderen.

Vrouwen zijn niet de enigen die tekort aan ijzer kunnen hebben. Het komt vaak voor dat opgroeiende kinderen een tekort hebben, wat hun vermoeidheid verklaart.

2 tot 6% van de Europese kinderen lijdt aan bloedarmoede.  Dit is vervelend voor hen omdat een gebrek aan ijzer in de vroege kinderjaren een daling van het Intellectual Quotient (IQ) veroorzaakt. 

Laat bij twijfel het ferritine gehalte van uw kind controleren door een analyse in het laboratorium en neem voedingsmaatregelen om het ijzerniveau te corrigeren.

Oorspronkelijk artikel: “Comment mieux absorber votre fer”, Jean-Marc Dupuis, Santé Nature Innovation, 06/02/2020.

Tegen fibromyalgie, het weinig bekende analgetisch effect van Zweedse massages.

Fibromyalgie is een moeilijk te begrijpen aandoening: bij afwezigheid van duidelijke symptomen om het te definiëren vinden artsen het moeilijk om het te diagnosticeren, waardoor patiënten vaak in een wazige toestand achterblijven. En zodra de ziekte is gediagnosticeerd, blijven de problemen bestaan omdat dit complexe geval van reuma moeilijk te behandelen is.

Zoals de European Rheumatism League (EULAR) in haar rapport van 2017 aangeeft, worden alleen sporten echt aanbevolen (in tegenstelling tot medicamenteuze behandelingen, die slechts even worden aangehaald) (1).

Een recente studie heeft deze aanbevelingen zojuist aangevuld met het indrukwekkend pijnstillende effect van massages.

Volgens deze Braziliaanse onderzoekers (2) zouden Zweedse massages een grote hulp zijn om fibromyalgie-pijn te verlichten. De 24 deelnemers aan de studie profiteerden van twee Zweedse massagesessies per week. Na drie maanden behandeling zagen deze patiënten hun pijnniveau - en hun stressniveau - afnemen. Ze meldden ook dat hun   levenskwaliteit sterk was verbeterd.

Oorspronkelijk artikel: “Contre la fibromyalgie, l’effet antalgique méconnu des massages suédois “,  Santé Corps Esprit, n° 33, mars 2019.

Pas op voor overdoseringen met antioxidanten.

De studies zijn soms tegenstrijdig en niet altijd goed uitgevoerd, maar hier zijn enkele waarschuwingen om rekening mee te houden:

■■ Beta-caroteen (carotenoïde): twee beroemde onderzoeken hebben aangetoond dat zware rokers die dagelijks 20 tot 30 mg synthetisch beta-caroteen nemen een verhoogd risico tussen16 tot 28% hebben op longkanker. Bij niet rokers blijft bètacaroteen vrij beschermend.

■■ Selenium: continue suppletie bij mensen die geen tekort hebben, lijkt geassocieerd te zijn met een verhoogd risico op diabetes type 2, hypercholesterolemie en cardiovasculaire problemen. Merk op dat slechts 30% van de mensen een tekort aan selenium heeft. Een lichte toename van sterfte door alle oorzaken is gemeld door een observationeel onderzoek bij mensen met een verhoogd serum selenium spiegels. Vermijd het overschrijden van de dosis van 400 μg/dag (selenium wordt giftig vanaf 1 mg/dag, met gewichtsverlies, vermoeidheid, spijsverteringsstoornissen, prikkelbaarheid, aantasting van de nagels en het haar).

■■ Zink: Hoewel in fysiologische doses zink helpt oxidatieve stress te verminderen (het ondersteunt de activiteit van het antioxidant-enzym SOD), verhoogt het deze wanneer het overmatig wordt gebruikt (omdat het dan de activiteit van SOD bestrijdt). Eén studie toonde bijvoorbeeld aan dat een suppletie met 80 mg zink/dag gedurende iets meer dan 6 jaar (een dosis soms aanbevolen voor de behandeling van AMD) had geleid tot ziekenhuisopnames voor urogenitale aandoeningen. Vanaf 15-20 mg/dag kan men de fysiologische dosis overschrijden.

■■ Vitamine E: in tegenstelling tot wat sommige onderzoeken suggereren, is er weinig risico op het bereiken van een toxische dosis aan vitamine E (het lichaam elimineert het teveel). Maar deze antioxidant vitamine werpt nog een vraag op: een meta-analyse  suggereerde dat het geen effect zou hebben op de vermindering van het cardiovasculair  risico (atherosclerose, infarct) wanneer het wordt gecombineerd met andere antioxidanten, terwijl, alleen en in doses van 400 tot 800 IE het zou helpen om het met 20% te verminderen. Interactie met de andere antioxidanten zou dit voordeel opheffen. Het waarom, moet nog worden begrepen en aangetoond. Als voedingssupplement de dosis van 1000 mg/dag niet overschrijden.

■■ Vitamine C: een studie waarschuwde met name tegen hoge doses vitamine C, waardoor het risico op staar zou toenemen.

Oorspronkelijk artikel: “Attention aux surdosages avec les compléments alimentaires antioxydants”, Le journal de la médecine anti-âge, n°38 Février 2020.

14 redenen om elke morgen citroensap te drinken.

Mij wordt vaak gevraagd wat het gemakkelijkst is om onze gezondheid en welzijn aanzienlijk te verbeteren. Hier is mijn  antwoord:  “Neem nuchter een uitgeperste citroen zodra je opstaat. Gegarandeerd resultaat! “  

Toen ik een paar jaar geleden begon, zag ik al snel echte verandering.  Het drinken van een geperste citroen helpt om helemaal wakker te worden. Het voltooit het ontgiftingsproces dat 's nachts door ons  lichaam is gestart ... en herstart de  spijsvertering.  Bovendien zit citroen vol vitamine B, C, calcium, ijzer, magnesium, kalium, waardevolle antioxidanten, enzymen en vezels.

Om jezelf te overtuigen, vind je hieronder 14 redenen om elke ochtend een geperste citroen te drinken!

Reden 1: het ondersteunt de spijsvertering.

Citroensap heeft een chemische structuur die vergelijkbaar is met die van ons maagsap.  Het bevat limoneen dat helpt bij het opbouwen van slijm dat de maagwand beschermt. Deze slijmlaag  wordt constant aangevallen, in het bijzonder door niet steroïde ontstekingsremmende geneesmiddelen. 

Limoneen vermindert het  risico op maagzweren.  Het vergemakkelijkt de verwijdering van gifstoffen in ons spijsverteringsstelsel.  Het verlicht indigestie, een opgeblazen gevoel en maagreflux.  Het maakt de darmen zachtjes wakker, hydrateert de dikke darm, stimuleert de galproductie en ondersteunt de spijsvertering.

Reden 2: het is antibacterieel en antiviraal.

Citroen valt slechte bacteriën en virussen aan.

Dit is de reden waarom het wordt aanbevolen in geval van griep, verkoudheid en om keelirritatie te verzachten.

Reden 3: het versterkt uw immuunsysteem.

Citroensap is rijk aan vitamine C die uw essentiële immuunafweer verhoogt om verkoudheid en griep te bestrijden.

Maar vitamine C is niet de enige die je immuunsysteem versterkt: ijzer is hier ook een essentiële voedingsstof voor. Citroen maakt het gemakkelijker om ijzer uit ons  dieet op te nemen.

Reden 4: het hydrateert het lichaam.

Met een druk schema kan men gemakkelijk vergeten om genoeg water te drinken ("blijf goed gehydrateerd" zoals ze in jargon zeggen).

Hier is de geperste citroen interessant:  Een geperste citroen drinken is een "speciale", niet te zeggen "luxe" ervaring beleven. Het is een leuke manier om je dag te beginnen met hydrateren.

Reden 5: Het is een waterdichte wekker.

Een geperste citroen geeft een boost. Plots voel je je wakker en klaar om de dag te beginnen.  Nooit meer zult u het gevoel hebben uw huis nog half in slaap te verlaten.

Reden 6: het regenereert en geneest de huid.

Citroen is een uitstekende bron van antioxidanten die de werking van vrije radicalen bestrijden ...  slechte stoffen die verantwoordelijk zijn voor vroegtijdige veroudering van de huid.

Reden 7: het verlicht jichtaanvallen.

De antioxidanten in citroen werken niet alleen op de huid. Ze verminderen de algemene ontsteking in het lichaam.

Soms produceert het lichaam zoveel urinezuur dat zich kristallen rond de gewrichten vormen. Dit probleem treedt ook op wanneer de nieren het urinezuur niet kunnen filteren. Dit is wanneer de gewrichten heet, gezwollen en pijnlijk worden (ontsteking). Het is een vorm van artrose die "jicht" wordt genoemd.

Dr. Sarah Brewer legt uit:  "Citroenen zijn een goede bron van vitamine C, die helpt de urinezuurwaarden te verlagen en zo jichtaanvallen te voorkomen. "

"Een onderzoek onder 1380 gezondheidswerkers (mannen) toonde aan dat degenen die de beste vitamine C-inname hadden, het minste urinezuur hadden. »

Citroen stimuleert de vorming van calciumcarbonaten die overtollige zuren neutraliseren.  Een manier die het de urine gemakkelijker maakt om urinezuur af te voeren.

Reden 8: Het maakt ons lichaam basisch.

U zult zeggen: dat is paradoxaal!  Hoewel citroen zuur van smaak is, heeft het eigenlijk een basisch effect op ons lichaam.

Overmatige zuurgraad is een wijdverbreid probleem in onze moderne wereld. Zuurgraad is een factor bij ernstige ziekten: zwaarlijvigheid, suikerziekte, kankers, Alzheimer, ontstekingen ...

Reden 9: het is ontgiftend, het stroomlijnt ons metabolisme.

Citroen verwijdert gifstoffen die ons lichaam vervuilen, zelfs in de  cellen, weefsels en organen.

Het stimuleert uw lever zodat die meer enzymen produceert en vlotter werkt.

Citroensap is ook een diureticum. Dat betekent dat het ons urinesysteem schoon houdt. En het basisch effect optimaliseert de pH van de urine om de groei van bacteriën te minimaliseren. Dit is geweldig voor mensen met urineproblemen.

En zoals eerder gezien ondersteunt het ons spijsverteringsstelsel en reinigt het de dikke darm van afval..

Reden 10: het vermindert de vorming van slijm.

Een citroen die 's ochtends wordt geperst, helpt de slijmvliezen (vooral de sinussen) ontlasten.  Dit is uiteraard wenselijk in geval van infectie, maar ook om ons dagelijkse comfort te verbeteren.

Weinig mensen weten het, maar zuivelproducten verhogen de  slijmproductie.

Reden 11: het geeft een frisse adem.

Citroen bestrijdt orale bacteriën en verfrist de adem.

Maar wees voorzichtig om de citroen in het water te verdunnen. Onbetrouwbare websites raden aan om de tanden in te wrijven met puur citroensap. Ik raad het niet aan. Zuiver citroensap kan het glazuur van de tanden kan aantasten.

Reden 12: het is goed voor de geestelijke gezondheid.

Citroen is rijk aan kalium en magnesium, wat goed is voor de hersenen en het zenuwstelsel.  De geperste citroen geeft de boost die nodig is om stress en depressie te bestrijden.  Men heeft duidelijke ideeën en is meer gefocust.

Reden 13: het zou het risico op kanker verminderen.

De antioxidanten in citroen zijn niet alleen effectief in het bestrijden van veroudering en ontsteking. Ze helpen ook kanker te bestrijden. Ze zijn effectief in het neutraliseren van zuren die de ontwikkeling van kanker bevorderen.

Sommige observationele studies hebben aangetoond dat het eten van citrusvruchten het risico op kanker van het spijsverteringskanaal, de slokdarm en de borst vermindert.

Men moet echter voorzichtig blijven bij het interpreteren van deze resultaten. Het vraagt zeker meer dan een geperst citroensap per dag om dergelijke effecten te zien.

Reden 14: het helpt tegen cafeïne verslaving.

Veel mensen zijn erin geslaagd hun koffieconsumptie te verminderen dankzij een geperste citroen.  De boost is dezelfde als die veroorzaakt door een kopje koffie en maakt je lichaam op dezelfde manier wakker ... zonder de bijwerkingen.

Een citroen persen in 2 minuten.

Het kan niet eenvoudiger zijn als recept:

Pers een halve citroen in een glas en voeg dan lauw water toe.

Volwassenen kunnen u een hele citroen gebruiken.

Het moet zuur zijn, toch?  Ja, de eerste keer is het raar. Vooral in koffie serveren we geperste citroen met veel suiker.  Maar je went er snel aan.  In het begin kun je water toevoegen om de zuurgraad te verminderen.  En als je de zuurgraad nog steeds niet kunt verdragen, kun je een lepel honing toevoegen (een uitstekend anti-infectiemiddel).

Waarom lauw water?

Heet en koud water veroorzaken thermische schokken in het  lichaam. Ze hebben daarom een bepaalde energie nodig om te worden opgenomen.  Dit is niet het geval met lauw water, dat "neutraal" is. Hiermee kunt u rustig uw lichaam wakker maken en uw spijsverteringsfuncties starten.

Oorspronkelijk artikel: “14 raison de boire un citron chaque matin”, par Eric Müller, 23 septembre, 2019, Néo-nutrition.

Nieuwe Europese aanbevelingen voor cholesterol: we zijn nog niet thuis!

De European Society of Cardiology (ESC) en de European Atherosclerosis Society (EAS) hebben hun aanbevelingen voor aanvaardbare cholesterolwaarden in het bloed bijgewerkt om hart- en vaatziekten te voorkomen. De gelegenheid tot een mea culpa? Het zou te mooi zijn!

Het resultaat is echter: "We volharden en we graven dieper!" De twee organisaties (grotendeels gesubsidieerd door de farmaceutische industrie, wat geen geheim is) hebben in feite vastgesteld dat het nog steeds noodzakelijk is om de te bereiken normen voor het cholesterolgehalte te verlagen:

■■ minder dan 70 mg/dl bloed voor patiënten die als "hoog risico" op een cardiovasculair voorval worden beschouwd;

■■ minder dan 55 voor patiënten die als "zeer hoog risico" worden beschouwd;

■■ minder dan 40 voor patiënten met een tweede cardiovasculair probleem binnen de 2 jaar dat ze de maximale dosis statines gebruiken.

Om dergelijke doelen te bereiken, suggereren de auteurs van deze aanbevelingen, zijn meer statines nodig, en zelfs voor een volledige behandeling aan te vullen met andere geneesmiddelen, zoals Ezetimibe en PCSK9-remmers (ze krijgen er duidelijk niet genoeg van). Tegelijkertijd stellen ze voor de definitie van zogenaamde "zeer hoog risico" patiënten te verruimen.

Blijkbaar hebben ze de laatste studies die aantonen dat een laag cholesterolgehalte correleert met een hoger risico op hemorragische beroerte, (verdubbeld bij vrouwen), verergering van perifere zenuwen bij diabetici en een verhoogd risico op hersenbloeding, niet hebben gelezen. Uit een recente studie blijkt dat de laagste mortaliteit geassocieerd met cholesterol tussen 210 en 249 mg/dL ligt. Cholesterol is niet schuldig aan waarvoor het wordt beschuldigd, maar de verkoop van statines heeft nog een mooie toekomst voor de boeg.

Oorspronkelijk artikel: “Nouvelles recommandaties européennes sur le cholestérol: on n’est pas sorti de l’auberge!”, Le journal de la médecine anti-âge, n° 36, décembre 2019.

Plastiek nanodeeltjes van theezakjes.

Canadese onderzoekers hebben aangetoond dat een plastiek theezakje (nylon, PET of polypropyleen) in water verwarmd tot 95 ° C (zoals voor een thee in het algemeen wordt gedaan) gemiddeld 11 miljard microdeeltjes plastiek vrijgeeft en 3 miljard nanodeeltjes! De temperatuur van het water lijkt een rol te spelen in de hoeveelheid afgegeven microdeeltjes. Het zou 300 keer minder zijn in water verwarmd tot 20° C. 

Het effect op onze gezondheid is nog niet geëvalueerd, maar er zijn experimenten met watervlooien uitgevoerd. De onderzoekers gaven ze vergelijkbare doses plastiek, wat genetische en gedragsafwijkingen veroorzaakte. 

Er bestaan natuurlijk alternatieven voor plastiek theezakjes: onbehandelde biopapierfilters en herbruikbare theeeitjes bvb.

Oorspronkelijk artikel: “Nanoparticules de plastique dans les sachets de thé”, Le journal de la médecine anti-âge, n° 36 Décembre 2019.

Het zuur dat goed is voor de darm.

Gesynthetiseerd door darmbacteriën, heeft boterzuur ontstekingsremmende eigenschappen.

Een Japanse studie heeft  aangetoond dat boterzuur de immuunreactie reguleert die in onze darmen wordt veroorzaakt door toxische moleculen in onze voeding (pesticiden, voedseladditieven, gluten, enz.). Deze darmontsteking is verantwoordelijk voor de ontwikkeling van chronische ziekten zoals de ziekte van Crohn of rectocolitis.  

Onze darmbacteriën produceren dat boterzuur door de vezels in ons dieet te fermenteren. In het geval van een chronische ontstekingsziekte van de darm wordt vaak butyraatgebrek waargenomen. 

Om deze productie te verhogen en ontsteking te verminderen, moeten we ons richten op oplosbare vezels in het dieet die voornamelijk afkomstig zijn van gekookte groenten en fruit (koken verzacht vezels). Het kan ook worden aangevuld met psyllium of glucomannan, twee voedingssupplement van oplosbare vezels. 

Aan de andere kant zijn oliehoudende zaden (noten, amandelen, enz.), peulvruchten (linzen, bonen, bonen, kikkererwten, enz.) en volle granen eerder bronnen van onoplosbare vezels die, al of niet gefermenteerd, geen boterzuur veroorzaken.

Oorspronkelijk artikel: L’aclde qui fait du bien à l’intestin, Alternatif Bien Etre, septembre 2014.

Wat is het beste voor onze gezondheid?

We horen overal dat rode wijn goed is voor de gezondheid en dat het dagelijkse glas rode wijn het geheim van lang leven is van honderdjarigen in Frankrijk, Italië en Spanje.

Maar is druivensap niet beter?

Het is gemaakt met hetzelfde fruit en bevat geen alcohol. 

Dr. A. Trichopoulou van de Universiteit van Athene vat het probleem als volgt samen:

“Het verschil tussen wijn en druivensap zit in de gisting van de wijn.  Kortom, druiven zijn van nature rijk aan suiker, die fructose wordt genoemd.  Gisten worden toegevoegd die alle fructose in alcohol veranderen.  De wijn is daarom minder zoet dan druivensap. Dit geldt met name voor droge wijnen.

Maar je weet dat we dagelijks al te veel suiker en koolhydraten consumeren.  Alcohol wordt omgezet in glucose (suiker) in ons lichaam. Maar het effect van rode wijn op de bloedsuikerspiegel is te verwaarlozen in vergelijking met dat van een glas druivensap.

De waarheid over vruchtensappen.

Alle vruchtensappen zijn zeer rijk aan suiker. Zelfs biologisch is het niet ongewoon dat een glas vruchtensap eveveel suiker bevat als een glas cola.  Druivensap wordt bovendien in veel grotere hoeveelheden gedronken dan wijn.  Dit is de reden waarom geen enkele serieuze voedingsdeskundige druivensap aanbeveelt; hoogstens in kleine hoeveelheden.

De antioxidanten van druiven zitten in de schil.

Bovendien zijn de antioxidante in wijn te vinden in de schil van de druiven.  Bij rode wijn worden de druiven geplet (getrapt met de voeten) en vervolgens langzaam gefermenteerd met de schil, het vruchtvlees en de zaden. Dit brouwsel bevat daarom een maximum aan antioxidanten.

Witte wijn wordt geperst en vervolgens alleen gefermenteerd (zonder schil, vruchtvlees of zaden). Daarom is het minder rijk aan antioxidanten.

Druivensap wordt alleen van geperste druiven gemaakt - zonder gebruik van schil, vruchtvlees en zaden. Het is derhalve arm aan antioxidanten.  Als de schil toch de productie doorloopt, wordt deze gekookt en worden de meeste antioxidanten vernietigd.

Het debat over resveratrol.

Een antioxidant polyfenol dat bekend staat bij rode wijn is resveratrol.  Het is ook aanwezig in druivensap, als dit bereid is met de schil.  Oorspronkelijk gevonden in de schil van zwarte druiven wordt het door de wijnstok gebruikt om zich te verdedigen tegen een schimmel genaamd Botrytis cinerea.

Resveratrol wordt vaak gepresenteerd als een wonderstof. In 2001 toonde een onderzoek zelfs aan dat resveratrol de levensverwachting van Caenorhabditis elegans, een kleine transparante worm met een lengte van 1 mm of Drosophila melanogaster, een vlieg, met 50% verhoogt via het activeren van een eiwit genaamd SIRT1.  Een ander onderzoeksteam heeft echter aangetoond dat de gebruikte dieren langer leven vanwege een genetische mutatie die niets te maken heeft met resveratrol.

Dit was de oorsprong van een controverse die nog niet is opgelost: sommigen zeggen dat resveratrol en het SIRT1-gen het geheim van een lange levensduur zijn.  Anderen beweren dat dit eigenlijk SIRT6 is.  De laatste zeggen dat dit alles oplichterij is om supplementen met resveratrol te verkopen.  Het feit is dat resveratrol nog steeds slecht bekend is. De huidige stand van kennis maakt het niet mogelijk om het werkterrein op het gebied van gezondheid te specificeren.  Dr. Guarente legt bovendien uit dat de hoeveelheid resveratrol enorm varieert van rode wijn tot rode wijn. Het is bijna onvoorspelbaar.

Wijn in plaats van druivensap: waarschijnlijk een slecht idee.

Het laatste probleem met druivensap is dat er, in tegenstelling tot wijn, geen studies zijn die de positieve werking op de gezondheid aantonen.  Het is daarom erg moeilijk om het aan te bevelen.  Dus ik hef mijn glas (rood) op uw gezondheid!

Oorspronkelijk artikel:”Lequel est le meilleur pour la santé?, Eric Müller, Neo Nutrition, Sept. 24, 2019.

De favoriete bacteriën van het hart.

Nadat ze in 2017 positieve effecten bij muizen hadden gezien, wilden Belgische onderzoekers de werking van Akkermansia muciniphila bij de mens verifiëren. Van nature aanwezig in de darm, is deze darmbacterie zeldzaam in bepaalde situaties: nl. bij overgewicht of obesitas, diabetes type 2, metabole syndromen allen risico’s voor hart- en vaatziekten. 

De onderzoekers selecteerden 40 personen die getroffen waren door deze pathologieën, waardoor ze de gepasteuriseerde vorm van de bacterie gedurende drie maanden kregen.

Bij verschillende deelnemers werden prediabetes ontwikkeling, gewichtsverlies (ongeveer 2 kg) en verlaagde cholesterolgerelateerde markers waargenomen, zonder significante bijwerkingen.

Uitgebreider onderzoek is gepland door de universiteit die verantwoordelijk is voor deze studie. Ondertussen zijn er al enkele zeldzame voedingssupplementen met Akkermansia mucini-phila beschikbaar, zoals Omni-Logic ® plus, van het Omni-Biotic-laboratorium.

Ref; Clara Depommier, Amandine Everard, Celine Druart en Al.: "Supplementation with Akkermansia muciniphila in overweight and obese human volunteers: a proof-of-concept exploratory study”, Nature Medicine, 1 juillet 2019.