Binnenkomen.

Aan de horizon
breekt de nevel
als in
een sprookje.

Zonnestralen
weerkaatsen licht
als feeénstof beprenkeld op de spiegel
van golvende water.

Het verhaal van de dag
vertelt zichzelf
van wouden
van die oude boomstronk
die zich kronkelend vastgrijpt
in moederaarde.

Van de magie
van het pasgeboren ochtendlicht
en van die eendagsvlieg
die dezelfde dag al bejaarde.

Gedachten nemen de loop
er was eens een dag....
die werd ingeschat op waarde
die leefde lang en gelukkig
tot in lengte van jaren.

Gedoofd,
in de kou,
van avonds,laat,
een november nacht.
Overweldigd,
door een
oorverdovende stilte
die wild om haar heen slaat.

Met een knal,
Door een kater,
die speelt en lacht;
met de frictie,
die blijkt later,
niet meer te zijn,
dan stille fictie.
In een stille
november nacht.

Als je echt van iemand houdt,
Iemand alles toevertrouwt.
Eén die echt weet wie je bent,
die je zwakke plekken kent,
die je bijstaat en vergeeft.
Iemand die naast en in je leeft,
dan voel je pas wat leven is,
en dat liefde geven is.

Mijn mooiste lied
Mijn stille verdriet.
Steeds weer doorgaan
vallen en opstaan.
Mijn voors en tegen
Mijn zon en regen.
Telkens een ander seizoen
altijd wel wat te doen.
Mijn dikwijls te grote mond
Mijn hooekje waarin het verstomd.
Terug kijken wat je hebt gedan
en verder in je leven staan.
Mijn bezorgde blik
Mijn grootste geluk.
Wat zo dicht naast je staat
dat kan zomaar stuk.
Mijn passies en verlangen
mijn geluk gevangen.
Tevreden hoe alles nu gaat
en de tijd zal uitwijzen hoe mijn....verder gaat.

November streng en koud,
niet lang zich staande houdt.

Bewandel paden en wegen,
in alle oprechtheid,
die is meegegeven.
Met respect voor het leven,
liefde voor elke zaad,
die in dit leven onkiemt.
Immers de bron van nieuw leven,
die waar dan op aarde,
zijn plaatstje verdiend.

Dilwijls een zeer bewogen leven,
met menigmaal een kronkelend pad,
Telkens weer,krachten gebundeld,
die men zozeer nodig had.
Overleef alles weer,
vind de juiste noot voor de muziek.

Als een troubadour in het leven,
in het hart vrolijk en blij,
leven en dood met elkaar verweven.
Hoofd en hart oprecht onbevangen,
uiteindelijk geestelijk vrij!

NIEMAND IS ZO HINDERLIJK
ALS DE MAN
MET MIDDER KENNIS
EN MEER GEZOND VERSTAND
DAN WIJ.

Geloof is wat je niet ziet maar voelt in je hart.
Hoop is wat je vastklampt in één wereld o zo hard.
En Liefde die maakt voor de één weer alles goed.
En voor de ander niet zo zoet.
En is Geloof,Hoop en Liefde de basis van je bestaan.
Dan denk je bij je eigen,die ene die laat ik nooit meer gaan.
Maar is je hart vervuld met heel veel smart.
En kun je er niet meer tegen en is alles o zo zwart.
Denk dan aan de dingen waarvoor je eigenlijk leeft,
dan kom je er wel achter dat er altijd iemand is die daadwerkelijk om je geeft.
Dat kopt want de ene,die ene dat ben jij.

Wie niet snel iets belooft,
houdt het trouwst
zijn belofte.

Als ik om mij heen kijk is alles licht,
Een zon als een diamant belicht,
Donkere wolken maken mij niet blij,
Ze maken het leven in mij,
Soms een beetje grijs.

Hoe lang mag ik leven,
Door zoveel licht omgeven,
Het is niet alleen ik die erom geef,
Alles in dit leven.

Kan door een voordeel aan beleven,
Ook de planten in dit leven,
Houden van dit licht,
Het houdt ze in leven,
En kunnen ons daarom veel liefde geven,
Zonder dat ze het zelf weten.

Hun kleuren zouden zo niet fijn zijn,
Als het altijd donker zou zijn,
Zo is het ook met mijn leven,
Heeft licht nodig om kleur te geven,
Dan kan ik heel gelukkig leven.

De kracht
die mij greep
was nietsvermoedend
en trok mij over de streep
snakkend naar adem
 trachtte ik door te gaan
maar kon met veel moeite
nog op eigen benen staan.
Ik hoopte op rust
maar werd gekweld door mijn eigen zin
het bleek moeilijker dan ik dacht
maar dat zag ik niet in
de kans dat ik slaagde
bleek maar heel klein
het is uiteindelijk gelukt
maar het had anders kunnen zijn
ik moet danken voor wat ik nu heb
en bedank iedereen die geholpen heeft
want zonder hen had ik het niet overleefd.

Kun je slapen zonder het te weten?
Het is mij overkomen.
Hoe mooi alles kan zijn was ik vergeten.
Ik was alleen maar aan het dromen
Nu lijkt het of ik alles opnieuw ontdek.
En langzaam gaan mij ogen open.
Stukje bij beetje vind ik mijn plek,
En durf weer te hopen.
Ik heb geslapen zonder het te weten.
Hoe heeft mij dit kunnen overkomen?
Nooit meer wil ik de mooie dingen vergeten;
Nooit meer wil ik zolang dromen.

Als de avond is gevallen
en de duisternis ontwaakt
de gordijnen zijn gesloten
en de arbeid is gestaakt.

Maaltijd weer is afgelopen
koffie binnen handbereik,
denk je dan niet van binnen
'God,wat ben ik rijk.

Ik kan me zo tevreden voelen
met de dingen van een dag
en ben dankbaar voor datgene
wat ik steeds ontvangen mag.

Een tegenslag die wordt geslagen
in het leven van elk mens,
maar juist van die dagen,
geniet je dan zo heel intens.

GELOOF
Ik struikelde....maar werd gevangen,
ik wenste niet....maar bleef verlangen.
Ik worstelde....en kwam weer boven,
omdat ik altijd....bleef geloven.

HOOP
Ik ben gevallen....maar weer opgestaan,
ik was gestopt....maar weer doorgegaan.
Ik sloot me af....maar stelde mij weer open,
omdat ik altijd.....bleef hopen.

LIEFDE
Ik zweefde niet....maar vloog,
ik barstte niet....maar boog.
Ik schreef niet....maar briefde,
omdat ik wist....dit is liefde.

Wie op deze drie kan vertrouwen,
kan een sterke toekomst bouwen.

Er zijn vrouwen
Die helemaal niet mooi zijn.
Maar er wel zo uit zien.

Als een vlinder niet meer durft te vliegen
Bang is voor mensen en het liegen
Maar naar de zon en liefde verlangt
Even bij iemand veilig te zijn in de hand
En hulp bij het vliegen nodig heeft
Maar er niemand is die de vlinder dit geeft
Blijft het met alle kleuren en pracht
Alleen zo angstig voor dag en nacht.