Woensdag 23 november 2011

Als de nacht is gevallen en de sterren stralen
hun licht op mijn gordijnen vallen
trek ik ze open en laat het licht
in mijn kamer schijnen.
Ik tel de sterren ontelbaar zo mooi
een donker heelal vraag ik mij af
wat daarachter zitten zal
ook zoveel sterren
ook een heldere maan
zouden ze zoveel licht
bij de mensen binnen schijnen
en zou het licht naar binnen gaan.
Zoveel vragen over het heelal
elke ster is een vriendje van mij
want elke ster is licht in mijn leven
dat zij maar altijd samen schijnen
en mij de kracht mogen geven
die ik soms nodig heb in een donkere wereld
die ik vaak niet begrijp en versta
ik sluit mijn gordijnen weer
wetende dat het licht daarboven
voor mij altijd schijnt alsof het zeggen wil
voor jou wees niet bang als ik uitga.
Verleden week nog gehoord.
Oma was na een lange ziekte gestorven.
De oudste van de kleinkinderen heeft al goed gevoel over zijn Oma.
Laatst zei Hij,Lieve Oma nu blijf je wel heel lang weg!
Ze hadden hem verteld dat Oma een sterreje aan de hemel was.
Toen zei hij,had ik een lange koord,wierp ik die naar de hemel Oma,
Dan kon je die nemen,en ik trok je naar beneden.
Een kind van vijf jaar,die zij Oma zo miste.