Boven de wolken.

Lieve weekendgroetjes,
Lieve.

Vertrouw op jezelf,
je weet meer dan je denkt.
               Benjamin Spock.

Waar dromen ontwaken.

Sluit je ogen
Ik ben dichtbij
want daar,
waar dromen ontwaken
vind je mij.

Dan dansen wij samen
zonder besef van tijd
want daar,
waar dromen ontwaken
nemen wij geen afscheid.

En bij het ochtendgloren
aan het eind van deze dans
open dan je ogen,
en luister naar de echo
die ontwaakt vanuit je hart.

Lichtmis helder en klaar,
twee winters in één jaar.

Stap voor stap
ga ik vooruit
niet erg snel
maar rustig aan.

Leren niet geleefd te zijn,
hef in eigen handen nemen,
eisen stellen,gehoord worden.

Niet te snel van stapel lopen,
traag maar zeker kunnen staan,
achter ieder "simpel" besluit,
kleine dingen doen en proberen,
verzekerd met kans op slagen.

Stilaan voet bij stuk houden,
mijn gedacht op tafel brengen,
gevoelens beschreven,gehoord worden,
geen schuld gevoel laten voelen
wanneer ik niet de fout was.


Aanvaarden dat ook anderen,
eens dingen mogen/zullen doen voor mij,
begrijpen niet alleen te zijn,
dat er meer is dan gehoorzaam zijn,
meer mag dromen van een toekomst.

Als je daar zo loopt,
De vogels hoort zingen,
En de rust je tegemoet komt,
Weet je dat het goed is.....

Het onbeschrijfelijk gevoel,
Het heeft de macht,
Het gezang van de vogels die de pijn verzacht.

Het doet mij beseffen dat ik je mis,
En haal herinneringen omhoog.

Je lach en je leven,
Alles wat je ons hebt gegeven.

Maar het gemis,de stilte.....
Nu zo zonder jou......

Is onbeschrijfelijk,
Lieverd ik hou van Jou!

Langzaam maar zeker trekt het daglicht
zich terug.
De avond doet zijn intrede
Mijn gevoelens liggen overhoop
weet niet goed meer wat ik voel.
Waarom zit mij alles zo tegen,
Waarom vecht ik en bereik er niets er mee.
Langszaam trekt het daglicht zich terug,
de avond doet zijn intrede.
Mij gevoelens liggen overhoop,
weet niet goed meer wat ik voel.
Ik weet niet waar de gevoelens hun
intrede hebben gedaan.
Weet alleen dat ik mij een tijdje zo voel.
Ik kijk naar de eerste sterren,
ze blinken aan de hemel.
Langzaam maar zeker trekt het daglicht
 zich terug.
Langzaam maar zeker gaan mijn gevoelens
weer aan de slag.
Ze dwalen door mijn hoohd,
laten mij niet meer met rust!!!

Heeft januari kou en droge dagen,
zo zal in februari de sneeuw u plagen.

Er komt een tijd dat je zult denken
ik sta helemaal alleen,
en dan ben je niet zo jong meer
joh wat vloog de tijd toch heen.

Je trekt je terug in je huisje
je scheldt op alles en iedereen
je vraagt je af is dit nu leven
je voelt je zo verdomd alleen.

Maar alleen jijzelf
kunt uit het huisje komen
alleen jizelf
bezit de sleutel van je huis
en op de dag
dat jij de deur opent
besef je pas
ik hoor op deze wereld.

En dan ook pas ben je niet meer alleen weer
want de open deuren trekt de mensen aan
en dan pas zul je niet meer denken
dat je heel alleen in het leven staat.

Je moet zelf ook liefde willen schenken
want anders gaat die aan je deur voorbij.
Je moet zelf ook tevredenheid uitstralen
en dan pas maak je jezelf
en anderen blij.

Ik leun op jou,
Jij bent mijn kracht,
Mijn gedachten,
En al mij gevoel.

Jij bent de draad,dat mij ontspant.
Maar nu de dreiging van mijn zorgen.

Ik leun op jou,
Ji bent het voorbeeld van wie ik wil zijn,
Het voorbeeld van een goed persoon,
Het voorbeeld van hoe je kan leven.
Het voorbeeld van omgaan met alle pijn.

Ik leun op jou,
Jij bent de kracht,
Al mijn gevoel,
Maar nu de hel in mijn dromen.

Nu voedt ik nog mijn gedachten dat met jou alles goed zal komen
Zo blijf ik sterk
Zo kan ik staan.

 


Zondags groetjes,
Lieve

Sommige mensen zijn nooit kontent
Zijn te veel aan weelde gewend
Ze hebben al het nodige
Tot zelfs het overbodige
toch zjn ze niet tevreden
verwachten altijd meer van het leven
alles moet geld opbrengen.
Aan de mindere willen ze niet denken
alle streken zijn voor hen goed
als het de kassa maar rinkelen doet.
Vriendschap kun je van hen niet krijgen
om van de liefde nog maar te zwijgen.
Ze kunnen het niet op brengen
aandacht aan de anderen te schenken
het enige wat voor hen telt
is de waarde van hun geld.
Maar op een dag zullen ze zich berouwen
omdat ze niemand hebben om van te houden
worden ze oud alleen met zichzelf
 zitten ze daar met al hun geld.
Ze kunnen dan wel liefde kopen
want op meer moeten ze niet hopen.

Neem je met je mee.

Neem je met je mee
Verweg van deze wereld
Sluit je hart licht tegen het mijne
Laat je volledig leiden
Langs het licht
Naar boven
Neem je met je mee
En laat mijn zorgen verdwijnen
Neem je met je mee
Naar de nieuwe wereld
Vol met liefde.

Leven is horen..zien en zwijgen
Alert wezen geldt iedere dag weer
de mens is soms moeilijk te peilen
vandaar vergissingen keer op keer.

Steeds opnieuw deze leerschool
die iedereen toch dagelijks maakt
je hoofd stoten is altijd pijnlijk
als het je eigen ego heeft geraakt

Zet je oren op scherp om te horen
zien mag je met eigen ogen doen
met zwijgen moet je vaak leren
laat niets je eigen mening verstoren.

Hoe meer levenslessen hoe beter
eer je alles weet ben je pas wijs
vallen en opstaan moet je leren
al betaal je vaak een hoge prijs.

 

Wens iedereen een schitterende dag.

Wat een vrouw moet doen,
moet ze tweemaal
zo goed doen als een man
om half zo goed
te worden gevonden.
Dat is gelukkig
niet moeilijk.
                          (Charlotte Whitton)

Is Sint-Paulus klaar,
wacht dan op een heel goed jaar.

Een gedicht is een vers vol leven.
Een vers diep vanuit je hart geschreven.
Het is als een dagboek vol vragen,
eenzaamheid,ontroering en geluk.
Het zijn woorden vol inspiratie.
Ze zitten diep in mij en gaan nooit stuk.

Het mooie van gedichten schrijven,
is dat al je gevoelens boven drijven.
Je kan je heerlijk laten gaan.
De fantasie,je dromen laten bestaan.

Gedichten schrijven is een vlucht,
een uitweg in je dagelijkse sleur.
Het betoverd je gedachten in een kleur.
Een beetje rood en groen erbij,
de woorden netjes op een rij.

Soms schrijf ik ze uitbundig,
het zijn mijn gedachten,ik ben ik.
De reinste gedachten die me beheersen
op dat ene ogenblik.

Ik ben bang,
versteend.
Vele nachten liggen,
denkend.
Het was niet verkeerd
Ik groeide sterker,
leerde ermee omgaan.
Deurtje van binnen
Moet ik langzaam openen
De sleutel van vergrendeling
Is nog altijd aanwezig.
Moeilijk om de stukjes van mijn,
beschadigd hart te lijmen.
Maar ik zal het redden.
Iedere dag van mijn leven,
is er een om te leven.
Onzeker maar met heel veel liefde,
zal ik ooit de weg hierin vinden!!!