Ik huilde naar de maan


verlieft op de maan was ik daar
het zag mij en mijn gestaar
het had een blauwe gloed
ik kreeg een liefdes vloed
elfjes kwamen naar me toe
ga slapen je bent moe
elfjes waren op de maan
van hun eigen bestaan
hun eigen elfjes rijk
ik moest weg ze hadden gelijk
het was hun wereld
waar geen sterveling kan gaan of staan
ze moeten geheim blijven
niemand mag weten van hun bestaan
ik sloot mijn ogen
en toen ik ze weer opende
was de maan verdwenen
de zon was verschenen
het was morgen de droom over
al het nachtelijke getover



















