Archief

Jullie kunnen lezen wat er hier gebeurt maar door de vele reacties blijf ik ook op de hoogte van alle gebeurtenissen in Nederland. Je kunt je hier niet voorstellen dat het veel regent. Vanaf april is hier geen druppel gevallen. Maar groen is hier dan ook een zeldzame kleur, alles is dor en droog en bruin. Alleen het voorjaar is mooi met bloemen maar dat duurt niet zo lang.

Na de bruiloft en de reis terug dachten we aan een dag thuisblijven. Wel heb ik beloofd Marian en Bep te helpen met het opruimen en schoonmaken van het solarium Dat is de kamer waar Elena en Jelle gaan wonen de maand dat ze hier zijn. Die kamer zit aan de studio van Jan vast en stond dus echt helemaal vol met van alles. Omdat het hier niet regent is het makkelijk, je zet alles buiten en gaat dan schoonmaken. Zoveel spinnen en spinrag heb ik nog nooit gezien. Maar eerst met de ragebol in het rond en dan met een natte lap alles afnemen en ineens lijkt het op een leuke kamer. Het bed bekeken en schoongemaakt en wat spullen die nodig zijn weer naar binnen gehaald. Het resultaat was duidelijk zichtbaar. Elena en Jelle kunnen komen en hebben een gezellige kamer. Even lunchen en rusten en dan nog bekijken wat er met de overgebleven spullen moet gebeuren. Ik zou het wel weten, Willy. Maar ik ken de gevoelswaarde niet. Marian wil een garage sail houden en de rest dat niet verkocht wordt naar de tweedehandswinkel brengen. Dat zal niet meer gebeuren als wij er zijn.
Ondertussen zijn er een paar Mexicanen bij de buren takken aan het afzagen in het bos. Die takken moeten de heuvel opgesjouwd worden en dat met 30 graden. Dus Jan biedt aan om ze over zijn pad te laten lopen met de takken en in de auto te leggen. Scheelt hun veel werk want ze lopen nu naar beneden. Nou dat hebben we geweten. Alles zit onder de dooie bladeren en het stof. Ze gaan het nog schoonmaken met een blazer maar die electrische zaag maakt al zo'n herrie.
Was een minder goed idee wat ons betreft.
Marian kookt vanavond. Ze maakt colakip, met rijst en coleslaw. De kip moet op zwarte kip lijken. We zullen het zien en onthouden als het lekker is.
Vanavond gaan we de foto's bekijken die Otto op CD heeft laten zetten. Zijn er al 430 en dat tot de bruiloft. Ik zal blij zijn als die Mexicanen vertrekken, wat een rot herrie.  

Otto kan het allemaal niet meer bijhouden al die huizen. We hebben er in die paar dagen zoveel gezien, Anita's huis, het huis van Mike's ouders en het huis waar we slapen. En nu weer terug naar ons eigen huurhuis. Marian moest 's morgens nog in de kerk spelen dus die ging met haar ouders vroeg weg. Wij konden rustigaan doen. Alles weer inpakken en het huis achterlaten of we er niet geweest zijn. Toen de fam. terug was zijn we een rondrit gaan maken langs de plaatsen waar Marian opgegroeid is, haar lagere school, haar high school en de steile heuvel met de tientallen bochten waar ze haar eerst rijles kreeg. Voor allemaal wel bijzonder. Toen langs de kust het hele schiereiland rondgereden. Walvissen gezien in de oceaan. En het was lekker fris daar en wat bewolkt nog. Ja, de zon komt er laat. Door naar Long Beach en van daar weer naar Idyllwild. Om zes uur weer thuis. Het was een lekker ritje, Marian achterin en we deden dus niet wat Eva Tomtom zei want Marian wist een andere weg. Eva was wel wat in de war maar ze vond toch steeds weer het juiste pad. Knap hoor.
Nu zitten we lekker aan de koffie. Otto is meteen in slaap gevallen. Ik zal hem wakker maken om naar huis te gaan.
Nog een week en dan denken we weer aan terug naar Holland. Het gaat veel te snel.

Als je aan Californie denkt dan denk je toch aan mooi weer. Maar het is heel verschillend hier. Wij op de berg hebben in deze tijd van het jaar 's morgens vroeg al de zon en die blijft de hele dag. Ook hier kan de temperatuur oplopen tot 40 graden maar dan is het heet. Normaal is het ongeveer 30 graden. Als je de berg af gaat en naar Palm Springs rijdt, iets meer dan een uur, dan is het er 's morgens al hee, meteen al 40 graden. Maar dat is woestijn. Dus te begrijpen. Nu waren we in LA en hebben het koud gehad. 's Morgens komt er een soort mist van de oceaan het land in en dat blijft zo tot ongeveer elf, twaalf uur. Pas dan komt de zon en om vier uur komt de mist weer terug. Dus korte zomerdagen. En als de zon weg is waait het en is het kil. Dus 's avonds op de bruiloft zaten we onder een heater. En dat was nodig. We hadden gelukkig wel een vest mee en Otto zijn jack en langemouw onderbroek. Niet voor niets meegenomen. Voor ons is de temperatuur en het soort weer van Idyllwild het prettigst.

Ja, en dan is het ineens vier uur en zitten we allemaal in onze feestkleding te wachten in de tuin. De familie van Lauren , wij, nog in de zon en de familie van Mike heeft al schaduw. Maar in een half uur is de zon weg. In dat half uur is ook de plechtigheid voorbij. Maar het was mooi, plechtig maar ook ontspannend. Marian en Donna hebben de plechtigheid begeleid met fluitmuziek. Dat ging goed in de tuin. Je weet het maar nooit, als de wind de verkeerde kant op staat hoor je niets. Prachtige jurk,offwhite heet het ook op z'n Hollands en overal bloemen. Alles zat dus mee. Na de plechtigheid zijn we met 125 man naar de feestzaal gegaan. Dat was half overdekt. Alleen van boven, de zijkanten waren open.
Er was volop eten en drinken en natuurlijk bruidstaart met champagne. De cadeaus kon je gewoon op een tafel leggen. Er lagen bij de ingang kaartjes met je naam en je tafelnummer. Wij zaten met de familie bij elkaar. Lekkere Amerikaanse evergreens tijdens het eten en later na de taart opende het bruidspaar de dans. Ook goede muziek en niet zo hard dat je niet meer kon praten.
In de loop van de avond kon je een wens in een boek maken. Op een tafel lag van alles. Alle soorten papier, letters, gedichtregels, kartelscharen en weet ik veel. Iedereen maakte ter plekke dus een boek. Het resultaat was prachtig en je was even bezig om de beurt.
De hele avond was er een fotograaf maar Otto heeft ook 130 foto's gemaakt. Het was een hele belevenis. De ouders van Mike, of een van zij  vijf zusters kwamen steeds even langs om te horen of we het wel leuk hadden en dan kregen we weer een knuffel. Ik heb wat afgeknuffeld. Soms dacht ik, nou ja maar vaak was ik er wel gelukkig mee. Veel leuke aardige jonge mannen en als je met ze sprak pakten ze weer even. Wordt geen gewoonte bij ons denk ik. Iets te veel van het goede voor die Hollanders. Half twaalf waren we thuis en hebben nog lekker na zitten kletsen en toen naar bed.

Om negen uur hadden we afgesproken bij een nagelstudio, voor de grap, om onze nagels te laten lakken maar de dame kwam niet opdagen. We zijn toen maar naar Anita gegaan en konden helpen. We hebben de cadeautjes klaar gemaakt voor als de gasten vanavond vertrekken. Moest nog allemaal gebeuren op het laatste moment. Dus hebben we 125 zakjes gevuld met twee dobbelstenen, met inscriptie en een snoepje. Meer konden we niet doen.Ik ben nu even mijn dagboek aan het bijwerken. De bruiloft begint om 4 uur dus we doen nog wat boodschappen voor we ons gaan verkleden. 

's Morgens vroeg zijn we naar San Pedro gereden waar de trouwerij plaats vindt. Toch weer even bijna drie uur gereden. We hebben even bij Anita, Marian's zuster, geluncht en toen door naar ons eigen verblijf. Een prachtig, groot huis in de buurt. We slapen er met z'n vijfen, maar ruimte genoeg. Om vier uur naar de kerk. Buiten op het grasveld in de tuin is de trouwerij. Dat was lachen met de generale, oefenen in korte broek en slippers. Maar toch goed dat het werd gedaan want het neemt de spanning een beetje weg. 's Avonds was er een afterparty bij de ouders van de bruidegom. Geweldig feest in de tuin. Mike heeft vijf zusters, hij is de jongste en een jongen. De familie is half Italiaans dus een goede gezellige sfeer. Alleen de familie en wij maar dat zijn er al een heleboel. We hebben ons vermaakt. Pizza, macaroni en sauzen en bier en wijn. We konden er goed op slapen.

Vandaag een rustige dag. Het was meteen al warm, nee heet. Gewassen en gestreken en wat boodschappen gedaan want we gaan weer een paar dagen weg. Morgen gaan we naar LA voor de bruiloft. Vrijdag is er een generale repetitie voor de bruiloft van de kleindochter van Jan en Bep, de dochter van Anita. Een generale schijnt gewoon te zijn. Marian gaat spelen. En erna is een kleine party voor de familie en voor ons. We zijn zeer vereerd. En dan op 7-7- 07 is de bruiloft. Begint 's middags om vier uur. We slapen in het huis van vrienden van Anita, die zijn op vakantie en boden hun huis aan voor twee nachten. Heel plezierig. Zondag moet Marian ook nog spelen en dan gaan we weer naar Idyllwild. Dus jullie horen me een paar dagen niet. Dan weer genoeg te vertellen. O, misschien kan ik op de laptop van Marian. We zien wel.

Bep had een mexicaans diner gemaakt en met een glaasje wijn erbij waren we erg loom daarna. En het was heet. Dus allemaal in een kamer en in de hangmat en slapen. Later kwam er thee en Anita had verjaardagscakejes gemaakt, Marian en ik kregen er elk een met een kaarsje. Uitblazen en een wens doen. Daarbij nog cadeautjes dus de verjaardag was helemaal compleet. 's Avonds hebben we naar het vuurwerk gekeken op de tv.  Genoeg 4e juli 

Vergeet ik helemaal de adelaar. Die kon er dus niet meer bij in onze auto en Jan is weggereden want die was ook in de parade en moest zijn plaats opzoeken. Maar toen we klaar waren en onze auto wegreed konden wij nog een groot stuk van de parade zien. En wat denk je. Opeen kwam daar onze grote vogel, alleen op een versierde kar. Mensen van de Rotary vonden het zo sneu voor Jan, die hebben gauw de auto versierd en een vriend reed de vogel. Prachtig. We waren helemaal tevreden toen hij langs kwam. Ik zou wel foto's willen sturen, moet kunnen alleen ik weet niet hoe. Ik heb het thuis al geprobeerd maar het lukte niet en Marian weet het ook niet. Jammer het moet wachten tot we thuis zijn.