Is er buiten de huidskleur een verschil tussen Mobutu met entourage en Franstalige Politici?

Neen!

Mobutu fulmineert als De Gucht de waarheid zegt over de het beleid van de heerser in Congo en zijn gedragingen tegenover zijn eigen volk, de Franstalige politici doen dat als Vic Van Aelst iets zegt over de gedragingen en de houding van de Franstalige politici tegenover hun Vlaamse landgenoten.

De mensen aan de andere kant van de taalgrens zijn toch onbegrijpelijk. In een land waar een misdadiger - moordenaar kan genieten van een wet Lejeune, kan een mens die uit idealisme een verkeerde keuze heeft gemaakt en een strijd heeft geleverd tegen de gemeenschappelijke vijand in de  URSS, of zelfs als ambtenaar die de gemeenschap van toen ten dienste is geweest,  of  zich simpel als Vlaming heeft gemanifesteerd (ook al krijgsgevangen officier) en ook daarvoor veroordeeld is geweest, niet rekenen op enige vergevingsgezindheid.
Ik heb als puber gezien hoe na de bevrijding personen die niets met het verzet te maken hebben gehad, onmiddellijk na de bevrijding zich sierden met een tricolore band rond de arm en met een geweer over de schouder misdaden tegenover onschuldige medeburgers hebben bedreven.

Sommigen zijn ginder over de taalgrens niet alleen onbegrijpelijk, zij zijn onmenselijk en het niet waard dat ze in België leven om van de centen te profiteren van hen die in hun ogen inciviek zijn. .  

Uit de bestaande kranten kies ik de Standaard. Enerzijds uit traditie en anderzijds omdat ik er toch wel wat interessant nieuws in lees. Toch erger ik me frequent aan de manier van betiteling van sommige artikels. Meestal komt het neer op verkeerde duiding en misleiding. Een recent voorbeeld is de melding van het accident met de Brusselse taxichauffeur op Zaventem. Wat was de kop in De Standaard boven het artikel? Politie schiet op taxichauffeur. Wat had er moeten staan? Taxichauffeur rijdt in op politieagent. 
Zo gebeurde het al meerder keren dat op de kop van een artikel iets staat dat als een vaststaand feit wordt verkondigd terwijl het in feite over een zaak gaat waar nog veel vragen kunnen gesteld worden. Zelfs al staat er een vraagteken bij op de hoofding van het artikel, dan nog zal die hoofding bij minder kritische of toevallige lezers opvallen en in het geheugen geprent worden.

Dat is iets wat de redactie van een naar eigen zeggen kwaliteitskrant in gedachte mag houden.

Lees met mij het artikel in De Standaard over de inspiratiebron van Bart De Wever:

Dalrymple, de man die Bart De Wever inspireerde

http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20110506_183

In onze regio was het druk op 1 mei: de WAK in de  verschillende gemeenten, de Kapelletjestocht in Grobbendonk, de erfgoeddag in Lier.

Buiten onze regio waren er de opmerkelijke  uitvallen van linkse politici en aanverwanten die zich haasten om interne problemen te verdoezelen om N-VA te beschuldigen van arrogantie omdat onze partij het profiteurschap binnen en buiten Vlaanderen aan de kaak stelt.

Sommige mensen zouden best eens in de spiegel kijken als ze uitspraken over anderen lanceren. In hun plaats was ik beschaamd toen ik het hoorde.

Volgende tekst werd ons toegezonden. Over de correctheid van het verhaal kunnen we ons niet uitspreken maar we vermoeden dat het is gebeurd zoals beschreven. Het is niet alleenstaand.

Zaterdag 26 febr 2011

Met vriendelijke groeten,
Politiezone Bilzen-Hoeselt-Riemst

Met het rondje stenen en modder gooien naar N-VA zoals  sommige politici zich nu bezig houden, beschadigen ze Vlaanderen en niet BDW. Moet het misschien nogmaals herhaald worden voor die mensen: luister naar wat de mensen van de economie nog maar eens gezegd hebben in de Zevende Dag van verleden zondag.

Bruno DL zal het mij niet kwalijk nemen dat ik hier zijn reactie in DE STANDAARD online overneem:

"Het is de generatie van oude rakkers als Eyskens en Tobback die ervoor gezorgd heeft dat we nu met een torenhoge schuldenlast zitten, een grendelwet die ervoor zorgt dat de Franstaligen alles kunnen blokkeren wat Vlaanderen echt wenst en nodig heeft en die Vlaams-Brabant hebben laten verfransen, die ons nu eens gaan komen zeggen hoe het moet?!? Van een grenzeloze arrogantie gesproken!"

Ik kan het niet beter verwoorden.

Wat lees ik in De Standaard van woensdag 13/ 04/2011 na het bezoek van de  Franstalige politici aan Voka?

 

Het Franstalig charme-offensief naar de ondernemers van Voka (DS, 12 april) was geen onverdeeld succes. ‘Het was interessant, verhelderend, conviviaal', zegt Voka-topman Luc De Bruyckere. ‘Maar de kloof tussen wat wij willen en wat zij bereid zijn te doen, is enorm.'

...…..

‘ Wat N-VA vraagt is niet zo maar een losse flodder, het is de grondstroom in Vlaanderen. Ik denk dat ze dat hier echt begrepen hebben’

 Een niet zo optimistische De Bruyckere zegt verder:

‘  De Franstalignen vinden dat ze al enorme inspanningen doen en in vergelijking met 2007 is dat ook zo. Maar de uitgangspunten zijn totaal verschillend. Voeg daarbij het wantrouwen en de N-VA fobie en ik zie niet meteen hoe ze hier uit gaan geraken.

En het zijn niet alleen de Franstalige politici die een fobie hebben, nietwaar meneer VanHengel?

De CD&V ministers, Leterne op kop, worden nerveus.

Uit hun eigen geschiedenis leren ze echter niets. Ze zijn begonnen in 2007 en hebben van de  toenmalige belofte om met vijf minuten moed de splitsing van BHV er door te krijgen en een serieuze verbetering van werking van de staat er door te krijgen niets terecht gebracht. Uiteindelijk was het de Open VLD die de stekker uittrok omdat duidelijk was dat het systeem “eerst een regering en dan onderhandelen” niets opbrengt.

Als BART DE WEVER nu dezelfde fout zou maken als premier Leterne zou ik zeggen dat hij niet slaagt. De CD&V minister zouden moeten leren, net als onze Albert II dat zou moeten doen,  de vinger op te steken naar hun Frantalige collega’s  van de PS en CDH. Maar dat durven ze niet want die lui zitten nog in de regering van lopende zaken.

Een vriend gaf me het ledenblad van LBC Kempen van januari - februari in handen.

In dat militantenblad  heeft de redactie een “in de kijker” hoofdartikel geplaatst met als titel “De Staatshervorming”

Het artikel is meer een relaas zonder echte inhoud van een studiedag die over het thema werd gehouden.

Over het onderwerp dat aan Guido Fonteyne werd toevertrouwd, ‘wederzijdse vooroordelen over Walen en Vlamingen,’ noemt de redacteur het een ontluisterend verhaal dat dikwijls te herleiden is tot de economische machtsverhoudingen.

Even ontluisterend noemt hij de opsomming die ene Frans Geerts naar voor bracht met de vergelijking van de sociale programma’s van de verschillende politieke partijen.

In het zog van de grote baas van zijn overkoepelende vakbond, tot heden nog Cortebeeck, haast de redacteur zich om alleen de punten van het N-VA programma, zonder enige achtergrond, op te sommen en als markant – lees nefast voor de vakbond en zijn leden – naar voor te schuiven.

Met achteraf de stille verborgen wenk om niet voor N-VA te stemmen bij eventueel nakende verkiezingen.

We nodigen de lezer dan zelf maar uit om de standpunten van N-VA eens volledig door te nemen en vast te stellen dat deze programmapunten bedoeld zijn om schoon schip te maken met verkeerd lopende zaken waarvoor de vakbonden en hun lobbywerk mede verantwoordelijk zijn.

 Dat laatste schrijft de redacteur van het LBC blad niet.

Ik heb vandaag in De Standaard-online een interview gelezen met de gebroeders De Graeve.

Ook flaminganten hebben het recht om uitgelachen te worden'

De Kulturkampf van De Graeve & De Graeve

De moeite om het aan te raden:.

http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=UM37OR0M

Luc Tuymans is een kunstenaar, een goed schilder zegt men. Ik zal het niet tegenspreken want ik ken er te weinig van, hoewel ik er mijn gedacht over heb. Hij is dus een mens van de Cultuur. Wanneer hij zegt dat de politiek zich niet moet moeien met Cultuur, ben ik zeer geneigd om hem tegen te spreken. Stel dat er geen Minister van Cultuur is, stel dat er geen budgetten voor Cultuur zijn, stel dat er geen subsidies voor culturele werking zijn, noch landelijk noch lokaal, stel dat er geen culturele centra zijn want de politiekers mochten/mogen niet beslissen dat die er kwamen/komen, waar staat een Luc Tuymans of anderen dan?

De inspanningen van Caroline G. en haar partijgenoot JVDL om media-aandacht te krijgen zinken in het  niets met de gelekte e-mail van de Vlaamse Minister van SPa-signatuur met ongehoorde en zelfs onbeschofte uitlatingen over haar collega's en zelfs over de Vlaamse regering waar ze zelf deel van uitmaakt. Over nestbevuiling gesproken. Excuses achteraf veranderen niets aan de schade die een dergelijk misprijzen voor Vlaanderen en de eigen Vlaamse regering veroorzaakt. 

Los daarvan heb ik zo het vermoeden dat dit een zoveelste georkestreerde actie is van de SPa om ook schade toe te brengen aan de positie van de Vlaamse kant van de onderhandelingstafel voor een federale regeringsvorming en staatshervorming. Ik hoop dat mijn vermoeden onjuist is.

Maar het kwaad is geschied en daar zal Vlaamshatende francofonie gretig op inpikken.

Waarom Bracke nu zo belaagd wordt, en daarmee viseren de media natuurlijk N-VA, is mij een vraagteken. Bracke was eerst en vooral geen mandataris van een andere partij, mogelijks wel lid. Maar wat heeft dat in godsnaam te maken met zijn huidige standpunten. In de eerste plaats wens ik hem proficiat dat hij durft veranderen en in de tweede plaats vraag ik aan de lui die er nu een halszaak van maken waarom ze zo niet tekeer zijn gegaan wanneer sommige VU leden - mandatarissen naar de liberalen zijn overgestapt
Het antwoord is eenvoudig: zoveel mogelijk N-VA proberen te beschadigen en het Vlaams bewustzijn te onderdrukken bij de kiezer.

De lui van het ACV volgen de media in die hetze tegen de partijen die ze te Vlaams vinden.

Reynders heeft in het verleden getoond dat hij het goed kan uitleggen maar ook dat zijn prestaties niet al te hoog mogen ingeschat worden. De keuze van D.R. is misschien toch niet zo onlogisch voor de gekke toestand. Het was zijn Vlaamse (?) collega die de stekker er uittrok, nu kan een Waalse liberaal proberen de stekker er terug in te steken. Maar ik vrees dat de differentiaalschakelaar vlug zal uitvallen.

De Vlaamse balie pleit voor splitsing van Justitie volgens de gemeenschappen.
De Franstalige advocaten willen ook een splitsing, maar volgens de gewesten.
En ik die altijd dacht dat justitie over de daden van personen handelt, en dus persoonsgebonden materie is.
Dit laatste hoort toch bij de  gemeenschappen?