De onzekerheid groeit, Machteloosheid wordt groter, de pijn alsmaar meer.
Waar ben je nou? Waargeen ben je gegaan? Geef een teken.
Want we voelen ons leeg, uitgeput door piekeren, alsmaar hopen dat we je vinden, geef ons een teken a u b, want de pijn wordt alsmaar zwaarder en harder.
Voor een hond zoals jij,val ik. Voor een wollebol zoals jij,val ik. Voor een beest als jij,rap ik diamantjes. Want voor jouw,raap ik alle moed bij elkaar. Jij mijn steunpilaar,wat hou ik van je.
Je kan zich niet voorstellen,hoe ik me voel in jouw nabijheid. Als al èèn enkele aanraking,tintelingen teweeg breng in mijn lichaam. De manier dat je spreek,zo verfijnend en vol,dat ik er helemaal van onderstboven ben. Je glimlach is zo zacht en vertederend,dat ik overloop van geluk. Dat èèn enkele blik in je ogen,mij aanspreken,mij vertellen wat je voel-wil en verlang.