Archief

Een treurwilg laat haar takken hangen,
Haar takken laat ze op de toon van de wind mee dansen
Zo op een automatische rimte,dag na dag.
Ik laat mijn hoofd hangen,dag na dag.
Ik laat me op een automasche piloot meevoeren,
 ik vraag me af;hoor niemand dan mijn kreet om rust.
Ieder moment sta ik op springen,zoals een vulkaan die op uitbarsten sta.
Laat mij even tot rust komen dan zal ook mijn vulkaan langzaam tot rust komen.

Deze ochtend met volle moed uit men bedje geraakt.
Voelde mij wat douw toch wat gegeten me omgekleed,
en met Rocky buiten geweest,en ja! het was zijn verjaardag vandaag.
Heb hem wat in de watten gelegd,maar om verder te gaan,deze ochtend,
men wasje opgestreken,Regina vond haar stagekledij niet eerst,toen ze voor
de zoveelste keer keek,had ze het over haar hoofdje gezien,ja wie kan dat even niet hebben.
Na de was opgestreken te hebben en weggelegd,ben ik mijn gaan omkleden,
om samen met Regina na stadcentrum te gaan,daar  het braderie en kermis was.
Men jeansbroek aangedaan met witte t-schirt en blauw reebokjas men nieuwe laarzen
aangetrokken,wat make-up opgedaan-parfum en weg waren we.Het deed mijn goed eens buiten te zijn,toch sluimerd de stress in men lijf,Sissi was naar de jeugdclub de Kim,met vriendinnen en Talina zagen wij ook in stad met vriendinnen,Dimitri bleef thuis tv kijken en luc ja die was op de baan.
Het enig waar ik mijn aan ergend is dat zweten,pfff echt niet te doen mens!Ik weet op de duur niet meer wat ik moe aantrekken met die opvliegers,heb deze nacht toch wel wat kunnen slapen
toch 2 x wakker geweest door de opvliegers.Men dag is goed verlopen en ga dan straks mijn hond weer eens in de watjes leggen,tenslotte is zijn verjaardag.

Ieder moment wordt er een baby geboren,ieder moment sterf er èèntje.
Lief kind ik onvang je met open armen,dicht aan mijn borst een kloppend hart.
Voel mij warmte en liefde die ik jou schenk met al mijn liefde kom je er wel.
Luisterd naar je hartje en laat je meevoeren naar een,
prachtige paradijs die ik voor je open,
eentje met warmte en veel geluk.
Wees welkom ,want ooit zie je deze mooie regenboog eens,
maar nu is het nog geen tijd om erover te wandelen,
blijf nog maar eventjes hier bij ons,mijn lief klein mooi kind.

Ja lieve bloggertjes heksenpoppeke's vind ik reuze leuk,daarom even eens wat heksjes geplaatst.

Amai,was me dag een vlaagje buiten,alles is goed nat geworden,bomen en planten
hebben ook hun dagje gehad vandaag,deze ochtend wat douw na de middag toe opklaring
later op de namiddag warme zon,en nu! Regen.... het weer veranderd ook alle tijden en van seconde op seconde,maar we mogen niet klagen hè!,we blijven nog gespaard van allerei rampen.

Gelukkig verjaardag men jongen

Nog toegewenst aan alle bloggertjes

  Even maar,

Ik voel me zo douw,zo loom,zo futloos.
Men hart doe zeer,zo verdrietig,zo leeg.
Mijn handen trillen,zo beven,zo klam.
Ik voel gewoon niks,zo suf,zo leeg,zo broos.
Ik voel zoveel pijn door mijn ledematen.
Kon ik maar eventjes tot rust komen.
Zo eventjes maar.

Voel ik mijn niet lekker in mijn vel,2 weken geleden kwam ik te horen dat ik
in m'n menupauze bent,ik krijg geregeld opvliegers en krijg het zo warm,mijn dokter heeft mij
iets voorgeschreven voor tegen nachtelijk zweten,ik krijg de laatste tijd veel koppijn,raar gevoel in de maag,en zweten als nooit tevoor.Ik vind dit zo vervelend,ik slaap ook niet meer zo goed,en het huilen sta me naderd dan het lachen,kan niks meer verdragen,word mij teveel om wat te doen,echt futloos.
Ik zal blij zijn dat het weer avond is,dan kom ik wat tot rust vanbinnen,ja een chaos is het vanbinnen,
en luc die denkt dat het zal helpen met de vitamintjes die hij me voorschoteld,er zit meer achter,ik voel me nutteloos,daar ik door het gesprek met luc tesamen met een pers van: vlaamse volk  gesproken heb voor een buskaart,wat ik toen te horen kreeg,raakte mijn wel,luc zei dat het niet gemakkelijk was om te leven met zo persoon,daarbij ik ben hardhorige en hoor maar aan 1 oor 25%
meer,al bedoel het gezin het wel goed,toch heb ik het gevoel dat ik een last ben voor hun,er speel vanalles door mijn koppie,zelf m'n geliefde hond kan mijn niet overhalen,positief iets te zien.
Ik krijg het op de heupen als Talina of Regina  iets zegt tegen Sissi, alsof ik niks meer te zeggen hebt,ik heb zo gevoel van onmacht ik kan er gewoon niet meer tegen, als ze eens wat roepen naar elkaar,de papegaai die het soms op schreeuwen zet en ik na 2x vragen dat ze toch  hem afdekken met een deken.De deurbel die geregeld gaat om èèn van de kinderen,Ook iemand van de groep die me op de zenuwen werkt,gelukkig is ze veranderd van groep,want zou zo ver komen dat ik die vast had.
Echt gevoelig ben ik nu wel,heb koppijn door de stress mijn handen trillen en wil zo meteen gaan slapen.