Donderdag 24 november 2011
Van stille graven en zandzakken.

Het zijn weer de duistere dagen van het jaar.De winter staat voor de deur .
Vele jaren geleden 1914-1918 voor de meesten van ons voor onze tijd.Maar sta even stil bij dit.
In die tijdsperiode was de wereld in oorlog ,ja mensen hebben sinds de mens er was gestreden.
Men vond altijd ergens een redenen om de strijd aan te binden.Macht,rijkdom,roem of eer.
Enkele jaren geleden nam ik deze fotos,Het Tynecot war cemetary is een plaats waar je stil word.
Al die graven met een naam van een mens zoals U en ik.Het is niet 1 mens maar enkele duizenden.
In flanders fields where poppys grown.De klaprozen met bloedrode tint.
Militairen van allerhande rang ,stand,geloof verenigd in de dood.Hun leeftijden zo verschillend.
Zij zijn nimmer huiswaarts gekeerd,, hun leven onderbroken om andere medemensen te helpen.
In de strijd van oorlogs gewoel vallen de meeste slachtoffers bij de burgers.Maar het zijn de soldaten
van de strijdende partijen die zich niet kunnen ontrekken aan de opgelegde bevelen en plannen.
Beste mensen,ook de tegenstrever is gebonden aan hun orders opgelegd.
Moest men aan alle gesneuvelden vriend en vijand kunnen vragen:Wat vond je ervan die oorlog ?
De meesten zouden in tranen uitbarsten en zeggen :Mens waar zijn wij mee bezig,dat is niet normaal.
Uiteindelijk blijkt dat ieder gehavend uit dit imense conflikt is gekomen op alle mogelijke niveaus.
Psychologish,moreel,financieel,demagogisch,fysiek totaal murm van alle traumas en ervaringen.
Daarom bidden en hopen wij dat zo n gebeurtenissen zolang mogelijk ons
mensen der aarde bespaard blijven.Maar de geschiedenis der mensheid is een immer terugkerende
deja vue van menselijke ellende alsook dierlijke ellende.Want ook zij hebben hun mensen bijgestaan.
We kunnen herdenken maar nimmer vergeten,misschien schenken we elkander de eeuwige vrede.
geschreven door Alfons






Vele jaren geleden 1914-1918 voor de meesten van ons voor onze tijd.Maar sta even stil bij dit.
In die tijdsperiode was de wereld in oorlog ,ja mensen hebben sinds de mens er was gestreden.
Men vond altijd ergens een redenen om de strijd aan te binden.Macht,rijkdom,roem of eer.
Enkele jaren geleden nam ik deze fotos,Het Tynecot war cemetary is een plaats waar je stil word.
Al die graven met een naam van een mens zoals U en ik.Het is niet 1 mens maar enkele duizenden.
In flanders fields where poppys grown.De klaprozen met bloedrode tint.
Militairen van allerhande rang ,stand,geloof verenigd in de dood.Hun leeftijden zo verschillend.
Zij zijn nimmer huiswaarts gekeerd,, hun leven onderbroken om andere medemensen te helpen.
In de strijd van oorlogs gewoel vallen de meeste slachtoffers bij de burgers.Maar het zijn de soldaten
van de strijdende partijen die zich niet kunnen ontrekken aan de opgelegde bevelen en plannen.
Beste mensen,ook de tegenstrever is gebonden aan hun orders opgelegd.
Moest men aan alle gesneuvelden vriend en vijand kunnen vragen:Wat vond je ervan die oorlog ?
De meesten zouden in tranen uitbarsten en zeggen :Mens waar zijn wij mee bezig,dat is niet normaal.
Uiteindelijk blijkt dat ieder gehavend uit dit imense conflikt is gekomen op alle mogelijke niveaus.
Psychologish,moreel,financieel,demagogisch,fysiek totaal murm van alle traumas en ervaringen.
Daarom bidden en hopen wij dat zo n gebeurtenissen zolang mogelijk ons
mensen der aarde bespaard blijven.Maar de geschiedenis der mensheid is een immer terugkerende
deja vue van menselijke ellende alsook dierlijke ellende.Want ook zij hebben hun mensen bijgestaan.
We kunnen herdenken maar nimmer vergeten,misschien schenken we elkander de eeuwige vrede.
geschreven door Alfons






Geschreven door EL FILIBUSTER om 00:00
Reageer op dit bericht





