Archief

We gaan niemand de zorg voor het onderhoud van het gras op de schouders laden. Met een kleine ingreep is de groei van het gras aan banden gelegd en maken we het perceel klaar voor de aanplant van struiken, boompjes en bodembedekker. Maar dat is een zorg voor deze zomer.

Het beladen van de caravan moet met de grootste zorg gebeuren. Er mag absoluut niet over het maximum toegelaten gewicht geladen worden. Dat maximum heb je eerder bereikt dan je denkt. Nog altijd zijn 40 % van de caravans en motorhomes overladen. De gebruikers ervan zijn zich onvoldoende bewust van de problemen hiermee: de verzekering telt niet meer, zware boetes bij controle en kans op averij. Ik blijf onder mijn MTM en zo worden de zwaarste en grootste stukken in de auto geladen, zoals de voortent, reisgidsen, haringen (piketten in 't Vlaams), werkmateriaal met reserve-onderdelen, houten blokken, keggen en schotelantenne en de P8 natuurlijk.

Ik ben Pee Acht. Wellicht vind je dat een wat vreemde naam. P8 is de type aanduiding van de beroemste stoomlocomotief ooit. Hij werd rond 1911 in Pruisen, een deelstaat van het toenmalige Duitsland, in het leven geroepen. Er werden duizenden exemplaren van de P8 gebouwd. De stoomlocomotief was na de eerste wereldoorlog te vinden in bijna gans Europa, omdat de Duitsers een aantal van hun machines moesten afgeven als oorlogsbuit. De P8 kreeg dan in Duitsland de titel "Baureihe 38" mee. In België was de P8 gekend als het type 64. Na de tweede wereldoorlog moest de machine vervangen worden wegens ouderdom. Maar de P8 bleef het goed doen. En vandaag nog kan je een van de laatste exemplaren zien rijden op evenementen, waarop de NMBS aanwezig is. De machtige machine is nu meer dan 100 jaar oud en spreekt nog steeds tot de verbeelding van jong en oud.

Inderdaad, veel heeft dit met reizen niet te maken, of misschien toch. Maar nog vreemder is dat de aanloop tot dit blogje begint met de verheerlijking van een vuile en amechtige stoomlocomotief, door velen vervloekt. Dit komt omdat ik als hobby ook aan modelspoor doe en dan blijf ik helemaal in mijn nopjes, dwalend door de Franse bossen en luierend onder de Spaanse zon naast mijn caravan met de gedachte aan mijn dierbare P8.

Het verhaal zal niet altijd even spectaculair zijn. Het wordt een weergave van de alledaagse ervaringen van een doorsnee kampeerder met caravan, die de tijd van zijn leven doorbrengt.

De start van de reis is nog niet onmiddellijk. De caravan gaat aan de trekhaak van de auto tegen het einde van de maand. We hebben nog even tijd om alles voor te bereiden en de wegenkaart te bestuderen.