Archief

Rothenburg ob der Tauber is een stad aan de Romantische Straße van en voor toeristen. Tussen chinezen, japanners, Amerikanen, Britten en Duitsers loop je van de ene souvenirwinkel naar de andere. Steffi-beertjes, vette zoete Schneeballen, prullaria, Bayerische bierkruiken, alles vind je er in groten getale. Om 14 uur konden we “Meistertrunk” bijwonen. Aan het Rathaus drinkt de burgemeester zijn 3,5 liter wijn in één teug leeg. Zo had hij de stad van de vernieling gered. We verlaten Rothenburg. o.d.T. en na een half uurtje staan we in Dinkelsbühl, ook een stad aan de Romantische Straße. Dinkelsbühl is gemoedelijk en nodigt uit om te flaneren langs de hoofdstraat, uiteraard met vele winkeltjes. Dan zetten we koers naar Ansbach met de Markgraafresidentie. De bekende toondichter Bach en de godgeleerde Luther hebben er een bijzondere betekenis. De protestante St. Gumbertuskerk laat een mooie herinnering na.

Appelen hangen te glimmen aan de bomen. Je mag er zoveel plukken als je wil. Pruimen zijn er ook. En zo heeft Bea weer een bezigheid voor onze laatste volledige dag aan de Romantische Straße: pruimen en appelen bewerken tot meerdere potjes confituur. Romantischer kan niet. Morgen gaat de Fendt weer aan de haak van de Kia. 300 kilometer noordoostwaarts ligt Jena, de stad van de optiek. Benieuwd wat dat gaat worden.

Woensdagmorgen. Straks vertrekken we naar Thüringen, naar Jena, in het voormalige Oost-Duitsland. Maar eerst plaats ik nog een foto van de bewerking van de pruimenconfituur van Bea. En de avondzon gaf een mooi beeld voor de fotograaf. De boeren hebben hun best gedaan om hun land te bewerken. De geur van de mestvaalt en de beer hangt in de lucht. Ook dat is Romantische Straße!

We zitten nu op de camping “unter der Jenzig” in Jena. Morgen gaan we de stad ontdekken. Maar ik heb ondertussen de berg Jenzig beklommen, een nijdige klim, maar met prachtige vergezichten over de stad Jena. Jena is een grote stad die bekend is om de optiek (Carl Zeiss) en heeft nog vele sporen van het recente verleden uit het Oostblok.
De camping is een mooi parkje met een oude tram als receptie. P 8 is in zijn nopjes, nu hij een soortgenoot ontdekt heeft. Ik heb een lang gesprek gehad met een man van wie de “Wende”, de val van de muur tussen Oost en West, nog vers in het geheugen zit. Hij vertelde me veel over de “Ossies” en het leven in het voormalige Oostblok. Dan vroeg hij mij hoe het momenteel zit met de “Krieg”, de oorlog tussen de Walen en Vlamingen in België. En zo mocht ik in mijn beste Duits de Belgische politiek uit de doeken doen.

Jena is een moderne stad, die volledig herrezen is uit WO II en het DDR-tijdperk. Er zijn grote winkelcentra met alle gekende merken. Kwaliteitsbrillen, -verrekijkers en andere optische instrumenten zijn mooi geprijsd. Het staat sjiek als je met een zonnebrilletje van Zeiss uit Jena mag rondlopen. De Zeisstoren overheerst de stad. Her en der zie je de volksbuurten met de woonkazernes uit het DDR-verleden. En ik kon het natuurlijk niet laten een nakomertje van onze P 8 voor de lens te laten verschijnen.

Vandaag ben ik met de trein naar Weimar gereden. Het werd een kennismaking met een hoop cultuur en sociaal leven. Tussen de gloednieuwe winkelcentra vind je de antieke gebouwen, die getuigen van een rijk cultureel verleden. De stad Weimar leeft, en Goethe wordt er samen met Schiller op handen gedragen. Een gesprekje met een wat oudere dame leerde me veel over het vroegere leven in de DDR. Bij mijn terugreis zag ik in het Weimar Bahnhof de IC van Dresden naar Frankfurt met aan de kop een locomotief, die tot de verbeelding van de modelbouwer spreekt.

De Jenzig is een bult van 350 meter hoog. Hij waakt over de stad Jena. Vanop de Jenzig heb je een mooi zicht op de stad en alle delen ervan. Aan de westkant ligt de heuvel, waar Napoleon het Pruisische leger in de pan gehakt heeft. Maar de soldaten met de pinnenhelm zijn al lang verleden tijd. Het valt me op hoe gedisciplineerd de mensen hier en in gans Duitsland zijn. Voetgangers blijven mooi voor het rode licht wachten, ook al is er geen verkeer. Auto’s parkeren altijd keurig. Zwerfvuil heb ik hier nog weinig gezien. En het weer blijft mooi met een aangenaam nazomertje.
Morgen draaien de wielen van de caravan terug. We trekken naar de vijfde camping, naar camping Mockritz in de grote stad Dresden, 160 kilometer oostwaarts.

Camping Mockritz is de grote stadscamping van Dresden en ligt op vijf kilometer van het stadscentrum. We maken ons klaar voor de dag van morgen, om de stad te bezoeken: Trotter reisgids nog eens doorlezen, informatie verzamelen over het bus- en tramnet in de stad en ons geld nog eens tellen. We blijven hier twee nachten. Dat moet voldoende zijn om de grote stad in grote lijnen af te dweilen.

Onder een grijze hemel, maar droog, mochten we Dresden bewonderen. De Semperopera, de Frauenkirche, de paleizen, de stoomboten op de Elbe en nog vele andere gebouwen konden we met open mond aanschouwen. Dresden heeft alles doorstaan: oorlogen door de eeuwen heen, de totale vernieling in 1945 en de Wende, de val van de DDR. En dan zijn de vele moderne winkelcentra uit de grond gerezen, zoals op de Prager Straße. De drukke stad is mooi, heel mooi. Morgen verlaten we de drukte en komen we in stille oorden terecht, in de Harz. Na een telefoontje worden we nu al welkom geheten in Harzgerode.

Camping Birnbaumteich is een immens grote camping, een Ferienpark met veel groen, open ruimte en midden in de bossen. We zitten in de Harz, in Neudorf tegen Harzgerode. Zie het plannetje, waar de punt van mijn pijpenkoter wijst. De Harz is een beetje de pispot van Duitsland en dat hebben we al geweten. We hebben dus al kennis gemaakt met de regenvlagen, die over het woud zeilen. Maar goed, wie niet nat wordt, kan nooit het heerlijke gevoel krijgen van op te drogen. De komende dagen worden dagen van ontdekking van de prachtige Harz. En de P 8 zal ook content zijn, omdat de Harzquerbahn nabij is. Volg mij maar.