Mijn hart...

        Ik kwam een glimlach tegen,
        die had iets van een lied,
        en even dacht ik,
        mensen zijn alleen......
        en toch ook niet.

             

Hoeveel Pijn kan en hart verdragen..Hoeveel Ellende Kan je Doorstaan..
Hoeveel Rampen, Tegenslagen..Hoeveel Zware Klappen Kan Je Aan..
Hoeveel Leed Kan Je Alleen Verdragen..Hoe Dapper Moet Je Kunnen Zijn..
Om Geen Mens Te Laten Merken..Dat Je Hart Breekt Van De Pijn..
Hoeveel Dromen Moet Je Laten Varen..Hoe Sterk Moet Je Op Je Benen Staan..
Om Je ZelfVertrouwen Te Bewaren..En Je Niet Totaal Te Laten Gaan..
Hoeveel Tranen Moet Je Laten Vloeien..Voor De Allerdiepste Wond Heelt..?

   Duizenden bloemen heb ik bij
   Om zo maar uit te delen
   Dat maakt iedereen dan blij
   En zal hun harten strelen

   Daardoor ontstaat er liefde
   In ieder mens zijn hart
   Want al die mooie bloemen
   Die hebben toverkracht

   Zodat er nooit geen haat meer
   Of pijn en leed ontstaat
   En daarom kom ik hier nu
   Met al die bloemen aan
        
    Gekregen van Kaatje & Rikske.

                Wie rustig leven wil,
            mag niet zeggen wat hij weet,
            en niet geloven wat hij hoort.

                   Twijfels,

   Ze blijven soms ook in mijn hoofd,
   ik voel me dan als het ware verdoofd.
   Wanneer doe ik het goed?
   Wanneer doe ik het zoals jij vindt
   dat het moet.

  Belangrijk is niet alleen de weg die je gaat,
  maar ook de sporen die je achterlaat.......

     Ik geloof in de goedheid van de mensen
     Ik geloof in vriendschap en in trouw
     Ik geloof in liefde zonder grenzen
     En ik geloof onvoorwaardelijk in jou