Regen

tranen van de zon

ook al schijnt ze

het zijn haar tranen van verdriet

ze laat haar verdriet niet merken

en toch is het daar

we willen het niet zien

maar toch zijn we blij dat ze schijnt

Laat de zonnestralen neerdalen op de ontluikende bloemen

laat de regen voeden

wonderen der natuur

laat onze liefde openbloeien door deze voedende woorden

laat diezelfde woorden

branden

in de eik die wij bevrucht hebben

Laat de zon schijnen in je hoofd

laat geluk voelen door de palmen van je hand

laat je baas zijn over de tijd

laat je ego zwijgen over wie je bent

laat je zijn wat je voelt

leid het leven hoe je denkt

Zwevend boven de grond

mijn gedachten in het nirwana

neem ik jouw liefde tot mij

ik wil jou

ik mag jou

laat mijn zon jouw maan niet verbranden

laat mijn ik jouw licht zijn

voor altijd

Laat mij dromen op een vliegend tapijt

keuvelen met de wolken

laat mij de macht voelen om over het gras meester te zijn

koning van het heelal

vrij als een vogel maar klein als een mens

laat ons dromen

Aanvaard wat niet is

acepteer wat er wat er moet zijn

verander je ego

vecht niet tegen 'het zijn'

neem aan wat niet kan

en geef jezelf niet de schuld

het leven verdient meer

In de stilte van de nacht

voel ik de kracht

mijn schaduw voorbij

vooruit

smachtend

smekend

naar dat beetje leven

het nirwana voorbij

Laat de dauw op het gras

verdampen in de palmen van je hand

laat je handen glijden over mijn hoofd

zodat de pijn kan verdwijnen die mij stoort

Laat het genot van de liefde

rijpen in de boom die wij bevrucht hebben

laat de wortels leven in de naakte natuur

laat ons samen beleven 

het leven tot in het nirwana

In het boek van het leven

staat nergens geschreven

de onmacht om verder te gaan

de kracht het te begrijpen

de wens om verder te leven

het vluchten naar datgene je juist niet wil

geef me deze wijsheid

en ik zal het boek begrijpen