Het donkere van de maan geeft me licht

het licht dat door de bomen mij begeleid

waar kan ik vinden wat ik zoek

waar kan ik zoeken wat ik zo graag zou vinden

de bomen zullen mij begeleiden met het vallen van de bladeren 

de stilte van de nacht geeft mij die kracht

de kracht die ik nodig heb om te zoeken

de wolven volgen mijn tocht door de stille natuur

iedereen is er

en toch mis ik iets

het is datgene dat mijn leven leven maakt

Waar is het kind in mij

nooit kind mogen zijn

alleen ellende gekend

wist niet was liefde was

genegenheid of knuffels zaten er niet in

veel te vlug volwassen moeten worden

onze kinderen zijn kind

weten wat liefde is

genegenheid en knuffels in overvloed

zij geven mij het kind zijn terug

veel te laat maar ontzettend leuk

laat mij nu vooral niet meer volwassen zijn

Laat het leven een paradijs zijn voor ons

wij verdienen dit

iedereen verdient dit

maar helaas is de realiteit anders

waarom

ik weet het niet

het onrecht is te groot

de mensen te hard

onrechtvaardig en jaloers

ik dank God dat hij ons niet vergeten is

ons paradijs dat wij gekregen hebben is ons gezin de kinderen

onze enige strohalm naar geluk

In de schaduw van het leven

zie ik de dingen die konden zijn

de werkelijkheid leert ons te liegen

het gras is altijd groener elders

de regen droger

de in mijn denkbeeldige wereld

zie ik het mooie van het leven

de zon die altijd schijnt

een wereld vol vrede

de realiteit maakt ons kapot

Waar is onze ziel gebleven

als we het leven niet meer zien

als de sterren vechten om een plaats in het heelal

als de zon niet meer wil schijnen

waar is ons gevoel

als we naast elkaar leven

laat het gras weer groen worden

het leven weer een kans geven

de zon zal weer schijnen

onze liefde zal weer openbloeien

de sterren niet meer vechten

en onze zielen zullen branden van geluk

Laat mij slapen

maak mij niet meer wakker

laat mij in mijn dromen verzeilen

het paradijs is er voor mij

geen pijn

geen verdriet

laat me niet ontwaken

ik zou het niet overleven

In jouw ogen zie ik die pijn

in jouw handen die angst

in jouw gedachten

lees ik

geef me jouw lach

en ik genees je

weg van die pijn

weg van die angst

ik vul je leven met al mijn liefde

van God gekregen

door Hem gegeven

Daar waar het bloed door mijn aderen stroomt

voel ik de okstabels van het leven

de bergen en de dalen

de hoogtes en de laagtes

het bloed is heet

maar mijn gevoel koud

hoor ik daar mijn ego niet zeggen

aanvaard wat is

het is raar je leven te evalueren

de waarheid is pijnlijk

vlucht van de realiteit

voor altijd weg

Dwarrelend ploeterend stap ik door de kronkels in mijn hoofd

al lopend vlieg ik naar mijn vragen

een zee van golven

waar is toch de deur naar antwoorden

wil ik deze wel vinden

of zwerf ik verder door

Mijn rust verdringt mijn ego

de kalmte die ik was

omgezet in onbezonnen energie

word gek van stilte

ben vermoeid

kracht knaagt aan mij

wie of wat ben ik geworden

geef me mijn gewone ik

ik zal dansen van geluk

springen van blijdschap

maar huilen van verdriet

Fietsend rij ik op het door het met bladeren bedekt grasperk in het park

denkend aan de sterren en planeten hierboven

wat en wie

wij zijn zo klein op deze aardbol

en toch

zo veel leed en haat

waarom

ik weet het niet

God

ja, die weet het wel

en ik

ik fiets maar verder

de zon tegemoet

De pijn van het alter ego

de zon die niet wil schijnen

de maan die niet wil branden

de sterren hebben het gezien

en ze hadden geen medelij

mijn hart dat bloedt

door de pijn die jij me hebt gegeven

nooit zal ik u kunnen vergeven

en dit

door jou alter ego

In de vrucht van het leven

speel ik met de wind die ik voel

het is koud en kil

de zon verdwijnt achter de horizon

de avond komt dichterbij

het is de nacht die mij in leven houdt

Jij bent de rots in mijn leven

jij leert mij het ruiken van een bloem

het ademen van liefde

jij weet dat de maan slecht staat voor mij

jupiter zal het wel oplossen

jij weet wie ik ben

jij weet wat ik kan

en ik

ik weet dat jij mij bent

Wachten op het onbekende

het onbeminde

wachten op het mooiste van de wereld

geduld

het ergste woord

maar dat geduld wordt met iets moois beloond

een wereld van verschil

tussen jou en mij

maar liefde is het woord van ons allebei

laat mij jou voelen

laat mij jou proeven

ik geef jou al mijn liefde

 in ruil voor een lach

ik wacht op die dag

Ik wil

ik wil weg

weg van mijn pijn

weg van datgene me ziek maakt

weg van de mensen die ik ongelukkig maak

mijn pijn de duivel in mijn lichaam

dood ben ik al 

dood van pijn

mijn lichaam is er nog

voor mijn dierbaren

mijn kinderen

de zuurstof in mijn bestaan

kon ik de kraan maar al dicht draaien

weg van alle zorgen

weg van alle pijn

weg als een lafaard

vluchtend in de nacht

Ondanks alle tegenslagen

regen, storm en wind

zal ons boodje blijven drijven

het is de sterkte van onze band, de liefde, de samenhorigheid

niets of niemand krijgt dit stuk

geen duivels of demonen

een voor een zullen ze verdwijnen

het is de sterkte van onze liefde

de sterkte van de zon

onze bloemen zullen bloeien

onze planten zullen groeien

en wij

wij blijven bestaan

het nirwana voorbij

Als de pijn het leed overschrijd

ben je verloren

denk je

gebruik de kracht van het water

het vuur te blussen

hou je vast aan die ene strohalm

het lot van het leven

Dwarrelend ploeterend stap ik door de kronkels in mijn hoofd

al lopend vlieg ik naar mijn vragen

een zee van golven

waar is toch de deur naar antwoorden

De ochtend geeft mij het gevoel om te stoppen

voel me als een vogel gevangen in een net

de pijn beheerst mijn leven volledig

wie of wat kan dit veranderen

de hel ken ik al

wat zou de hemel mij kunnen brengen

alleen God kan het mij vertellen

Laat de zon schijnen door de palmen van je hand

laat het geluk voelen door de darmen van je buik

laat je baas zijn over de tijd

laat je ego zwijgen over wat je bent

laat me zijn wie ik ben

Loop niet naast je schoenen als ze je niet passen

gebruik nooit het woord van liefde als je niet geloofd in haar

maai het gras op tijd

en geef de bloemen water

laat de struiken niet groeien tot een wildernis

werk aan de woorden van trouw

de liefde zal het u belonen.

Kinderen keuvelen op het groene gras

onze toekomst, ons leven

bespaar ze de realiteit

leer ze dromen van al het goede

laat het kind, kind zijn

het is het mooiste op aarde

ons enige bezit

geef ze onze onvoorwaardelijke liefde

laat ze rijpen zoals een vrucht

heel langzaam

en koester ze diep in ons hart

Als het lijden zijn eigen weg leidt

waar blijft dan de verlossing

als de liefde zijn weg kwijt is

waar is het vertrouwen dan

laat de liefde het lijden verlossen

en het vertrouwen de verlossing geven

als de liefde zijn weg kwijt is.

Pijn knaagt aan mijn hart

mijn handen beven

ben een vat vol spanning

maar vind nog juist de kracht

het jou te vergeven

ook al ban ik dood

dood van pijn

dood van liefde

dood van zijn

Laat je verdriet geen meester  worden

vecht voor dat beetje geluk

laat je leven leiden over je lijden

maak van elke dag je heden, niet je verleden

maak van elke dag jouw toekomst

Op een koud nat met regendruppels gevuld grastapijt wacht ik op jou

de morgendstond geeft mij het ontbijd

de tijd tikt weg van de realiteit

mijn wachten op jou geeft me vleugels

ik vlieg naar jou

maar vind je niet

Laten we samen vergeten 

laten we samen leven vandaag en morgen

laten we genieten en beleven 

het leven van jij en ik

putten uit onze liefde die nog niet gestolen is

laat ons geven wat ons afgenomen is

geef de sterkte 

die diep van binnen zit

de kans om lief te hebben

laat de zon meester zijn van het nirwana

laat onze liefde

bestaan

Laat ik u mij gevoelens proeven

bitter als een pit

droevig als mijn ego

laat mij u blijdschap smaken

even maar

genieten van het onbekende

en toch oneindig gelukkig zijn

zweven naar het nirwana

samen op een vliegend tapijt

Verlos me van datgene

ik geen meester ben

geef me kracht

voor datgene ik niet meten kan

laat mijn ziel in haar koninkrijk

laat me zijn

hebben

wat ik niet meten kan

Zon regen wind

de vogels knersen op het dak

de bladeren vliegen in het rond

mijn hoofd is een warboel

storm heeft er zich in genesteld

geluk is vervaagt

de eenzaamheid heeft zich geplaatst

jouw stem

horend op de achtergrond

geeft me moed om door te gaan

moed die me telkens weer word ontnomen

maar steeds ben jij daar

ga nooit van me heen

of ik sterf een eenzame dood

laat onze wortels

groeien in het eiken bos

Lief

ik heb je lief

mag ik van je houden

sta me toe jou te proeven

jouw naakte lichaam lezen

samen tijdloos vliegen

weg van alle verdriet en pijn

de liefde tegemeot

de wijn laten rijpen in het vat

samen herboren worden

wij samen één

Regendruppels vallen op het groene gras

wonderen der natuur

denkend bij mezelf

wie ze we

wat doen we 

waar is onze plek

op dit bestaan

Laat de sneeuwvlokken vallen op ons dak van geluk

laat de druppels in het net der geliefden

laat het water vloeien naar de plas van ons bestaan

laat ons samen

samen tot in de eeuwigheid 

Laat het genot van de liefde

rijpen in de boom die wij bevrucht hebben

laat de wortels

beleven in de naakte natuur

laat het samen leven

laat ons samen nemen

Waarom liet jij me niet toe

jouw wereld van eenzaamheid

jouw wereld van verdriet

jouw wereld van  pijn

waarom kon jij toch niet zeggen

de bloemen zijn mooi

het gras is groen

ik hou van jou

ik heb gewacht

maar jouw trein kwam te laat

ik bleef achter

met mijn eenzaamheid

mijn verdriet

mijn pijn

papa

ik heb je lief

Het geruis van de wind

de geur van de natuur

de bloemen die ontluiken

alles leeft weer

behalve

de storm in mijn hoofd

het gevecht in mijn lichaam

wat is er toch mis

het gras word groener

mijn hoofd woelig

ik wil openbloeien

zoals de mooiste bloem

het mooiste in mij laten zien

mijn liefde geven

mijn leven delen

ik wil de zon laten schijnen in de nacht

ik wil

ik wil zoveel

maar kan het niet

Laat mij dromen 

op een vliegend tapijt

keuvelen met de wolken

laat mij de macht voelen om over het land meester te zijn

koning van het heelal

vrij als een vogel

maar klein als de mens

laat mij dromen

Wachten op het onbekende

het onbeminde

wachten op het mooiste van de wereld

geduld

maar dat geduld wordt met iets mooi beloond

een wereld van verschil

tussen jou en mij

maar liefde is het woord voor ons allebei

laat mij jou voelen

laat mij jou proeven

ik geef jou al mijn liefde in ruil voor een lach

ik wacht op die dag

Tussen de regendruppels door proef ik van het beetje zon

ik neem de weg naar het onbekende

het nirwana tegemoet

ik reis in mijn dromen 

hoe het had kunnen zijn

een leven gevuld met liefde en trouw 

vrij van alle pijn

het geluk dat me toelacht

laat me niet ontwaken 

Laat het genot van onze liefde

rijpen in het vat dat wij bevrucht hebben

laat onze wortels

beleven in de naakte natuur

laat ons samen nemen

en laat ons samen beleven

het nirwana tegemoet 

Laat het hemelsgrijs

de zon in jou opkomen

de maan is jouw bondgenoot

laat het gras groeien tot de weide

mijn liefde zal zich laten voelen 

Op de woelige golven van de zee

de branding nabij

voel ik mij

meester van het zijn

het hebben wat ik nooit gekend heb

zoekend naar dat ene woord

die eerste knuffel

die eerste kus

de eerste smaak van de liefde

overweldigend

onvoorwaardelijk

eerlijk en heerlijk

Regen

tranen van de zon

ook al schijnt ze

het zijn haar tranen van verdriet

ze laat haar verdriet niet merken

en toch is het daar

we willen het niet zien

maar toch zijn we blij dat ze schijnt

Laat de zonnestralen neerdalen op de ontluikende bloemen

laat de regen voeden

wonderen der natuur

laat onze liefde openbloeien door deze voedende woorden

laat diezelfde woorden

branden

in de eik die wij bevrucht hebben

Laat de zon schijnen in je hoofd

laat geluk voelen door de palmen van je hand

laat je baas zijn over de tijd

laat je ego zwijgen over wie je bent

laat je zijn wat je voelt

leid het leven hoe je denkt

Zwevend boven de grond

mijn gedachten in het nirwana

neem ik jouw liefde tot mij

ik wil jou

ik mag jou

laat mijn zon jouw maan niet verbranden

laat mijn ik jouw licht zijn

voor altijd

Laat mij dromen op een vliegend tapijt

keuvelen met de wolken

laat mij de macht voelen om over het gras meester te zijn

koning van het heelal

vrij als een vogel maar klein als een mens

laat ons dromen

Aanvaard wat niet is

acepteer wat er wat er moet zijn

verander je ego

vecht niet tegen 'het zijn'

neem aan wat niet kan

en geef jezelf niet de schuld

het leven verdient meer

In de stilte van de nacht

voel ik de kracht

mijn schaduw voorbij

vooruit

smachtend

smekend

naar dat beetje leven

het nirwana voorbij

Laat de dauw op het gras

verdampen in de palmen van je hand

laat je handen glijden over mijn hoofd

zodat de pijn kan verdwijnen die mij stoort

Laat het genot van de liefde

rijpen in de boom die wij bevrucht hebben

laat de wortels leven in de naakte natuur

laat ons samen beleven 

het leven tot in het nirwana

In het boek van het leven

staat nergens geschreven

de onmacht om verder te gaan

de kracht het te begrijpen

de wens om verder te leven

het vluchten naar datgene je juist niet wil

geef me deze wijsheid

en ik zal het boek begrijpen