WORKSHOP 4 DECEMBER!!

HET EPOS HERSCHREVEN

Onze Lokerse paardenworst-eters kan zeker geen gebrek aan stiptheid verweten worden!  Om 13.20u maakte “ een eerste lichting” onze club reeds onveilig en startte met grootse spionageactiviteiten naar onze Heirnissers die duchtig pointeer- en schietmaneuvers hielden bedoeld om de vossen te imponeren of misschien wel om voorbereid te zijn op mogelijke terreur-aanvallen van die dekselse dieren.’ Wie weet? …

Wanneer een kwartiertje later “de tweede lichting” in keurig vossen-gelid, kwam binnengestapt, wisten we meteen dat er ons een stresserende namiddag te wachten stond. 

Netjes op één rij begonnen lichting één en lichting twee samen aan imponerende opwarmings- dixit: ingooi-oefeningen.
Als je tegen een ploeg uitkomt die de plastische naam “Reynaert” draagt, is het nogal wiedes dat je gedachten uitgaan naar het prachtige dierenepos “Van den vos Reynaerde” …en een blik op de ‘blue army’ deed me onmiddellijk denken aan de hele rits dieren die zo schitterend fungeren in het meesterwerk van Willem van Boudelo alias Willem Corthals… ken je ze nog, die bonte dieren-mengeling ?
Natuurlijk waren er de vos Reynaert en Nobel de leeuw, maar ook Bruun de beer.

Isengrijn  de wolf, Canteclaer de haan en Tibeert de kater waren ook present, naast Hermelin, de vossin, Gente, de leeuwin, Roede, de moederkip en de kip Sproete….
Benieuwd wat dit kakelbont gezelschap uit hun petanqueballen zou weten te schudden…want wij waren vast besloten om dat Lokerens varkentje te wassen…helaas heeft een vos andere steken dan een varken en laat die zich niet zo vlug wassen! 

Wat ons toch erg verwonderde was het feit dat het hele gezelschap van Willem van Boudelo er onbeschaamd voor uitkwam dat ze allemaal lijden aan SPIT.

Even een woordje uitleg: Spit of lumbago is een vorm van rugpijn die opeens in de rug lijkt te schieten. Men voelt hierbij een intense pijn in de onderrug, maar de pijn kan ook uitstralen naar de bovenbenen. Meestal ontstaat spit na het uitvoeren van een bepaalde beweging, maar het kan ook ervaren worden wanneer men 's ochtends opstaat.

Vooraleer we aan de wedstrijd begonnen, pleegden we dus heel even tactisch overleg en we besloten om de tegenstrevers zoveel mogelijk te laten lopen en ervoor te zorgen dat ze zich zo veel mogelijk onnodig moesten bukken… het cochonetje is daarvoor een handig gereedschap: cochonetje niet juist opgooien, cochonetje buitenkeilen…en dergelijke meer. 

Het team van Jean met Joost en Olivier nam dan ook een vliegende start en in een mum van tijd stond er 13-3 op het scorebord. Jean was extra gelukkig, want zo kon hij op zijn meegebrachte tablet de voetbalmatch van de Rode Duivels gaan volgen. 

De nieuw samengestelde triplette van Alexander, die vervanger was van Stefaan - verhinderd wegens vervanging van een zieke collega op het werk - met pointeurs Bryan en Ed had blijkbaar geen tegenstrevers die spit-symptomen vertoonden, want die dekselse schelmen liepen zomaar even uit tot 0-7. 

Het spreekwoord zegt dat men vossen moet vangen met vossen en…jawel, neen niet met lepe streken, maar met uitstekend pointeer- én schuttersballen overspeelden onze Snoekstraters de Lokerse Etienne, Dirk en Linda.

Einde van een nieuw epos: een onverwachte 13-9 overwinning

In de grote zone twee had Daniël, geaccompagneerd door Dirk en Jeroen direct de juiste manier gevonden om vossen  Rony, Paul en Martine te ‘Jossen. Alleen duurde het ontzettend lang vooraleer het bijna professioneel leg- en gooiwerk een puike 13-7 overwinning opleverde.

STAND BIJ HET EINDE VAN DE EERSTE RONDE: 3- 0 

Ronde twee startte met een vraag van Jean aan zijn componenten om zo vlug mogelijk een einde te maken aan deze ronde want… hij wou graag de tweede helft van de wedstrijd België- Marokko zien op zijn tablet.

Joost en Olivier vinden Jean zo’n toffe pee dat ze zich dubbel plooiden om de spit-lijders zo vlug mogelijk in het zand te doen bijten. En bijten deden ze, de vossen.. Meer zelfs: ze mochten dame Fanny haar blote derrière kussen:
13-0  Heirnis - winst! 

Vossen houden van kippen maar wanneer die kippen plots de allures van Snoekstraat-kippen aannemen, gaan die super kippen ook onvervaard in de aanval en pikken ze met een  kakelend ritme de vossenkoppen tot moes. 

Dit was wat team Daniël achterliet op baan één: een tot 13-6 verlies en murw gepikte vossenkop…

Belangrijke optelsom: 3 plus 2 is 5 én… het wedstrijdpunt is binnen! 

Intussen strijdt team,Alexander alweer een heroïsche strijd… dan weer is het een gelijk opgaand  duel, dan weer neemt een van de tegenstrevers enkele punten voorsprong.

Bij een stand van 11-11 blijkt plots dat het spreekwoord “ Een vos verliest wel zijn haren, niet zijn streken” nog altijd van tel is want op een zeer sluwe manier halen de vossen twee punten binnen. 

STAND BIJ HET EINDE VAN DE TWEEDE RONDE: 5 - 1

De boterhammen smaakten beter bij de Gentse bal-fanaten dan bij hun Lokerse collega’s alhoewel er toch een aantal sneetjes onaangeroerd bleven…. Rode Duivels-verdriet? 

Team Jean had zich voorgenomen om de 0-2 van onze teleurstellende Duivels op hun manier te wreken met een supersnelle afwerking van ronde drie en jawel, na een ‘Max Verstappen-ronde’ mochten de vossen terug de natuur in met 13-4 verlies in de pels. Het team Alexander kreeg de sympathieke en charmante Valérie als vervanger van de super enthousiaste Bryan. 

Valérie die naast reserve ook onze enorm gewaardeerde bar- moeder is (let op de enkele a) was maar wat blij met deze invalbeurt en samen met Alex en Ed sleepte zij, dank zij knap pointeer-werk  van zichzelf en een supersonisch schietende Alex, een fraaie 13-7  uit de zandbak van baan één..

Zou het 8-1 worden? Het ziet er lang zo naar uit, maar dan laat Dame Fortuna Daniël en zijn team, waar Sean heel opmerkelijk  is komen invallen, de ploeg duidelijk in de steek.

Ik weet niet wat onze voorzitter die dame in de weg gelegd heeft … misschien moeten wij een keertje om raad gaan vragen aan Anke Fokkens, een gerenommeerd blog-trainer 

Deze dame beweert op haar blog dat je geluk  moet afdwingen of dat je geluk ook een handje kunt helpen. Ik heb haar alvast een mailtje gestuurd en om raad gevraagd. Hopelijk krijg ik antwoord vóór onze cruciale match tegen Pc.Terheiden, maar ik vrees - Hollanders kennende - dat ik eerst een factuur zal krijgen en …moeten betalen! 

In die laatste match zat het dus niet mee en een gestaag opgebouwde voorsprong werd door de tegenwerking van Dame Fortuna stelselmatig afgebouwd en leidde tenslotte naar een 11-13 nederlaag. 

EINDSTAND: 7-2

Een fantastische overwinning en een ongeschonden thuisreputatie.

Proficiat Heirnissers en op naar de top-wedstrijd van binnen veertien dagen tegen Pc Terheiden! 

HEIRNISSEUUUU

BrEd

 Gisteren, zondag, een echte zenuwslopende, spannende match tussen deze twee clubs.
 Het verslag lezen jullie, zoals steeds hierboven. Dank aan alle spelers, reserves, 
 barmoeder en -vader...kortom iedereen die er alweer een uiterst geslaagde namiddag van
 maakte!

                                                                                           %%%FOTO10%%%

WIJ WISTEN VAN DE HOED EN DE RAND…

Een thuiswedstrijd tegen Pc Chapoo.; onwillekeurig stellen wij ons dan een ploeg voor van negen heren van stand in pitteleer gehuld  en  een “chapeau buse "als hoofddeksel

Niets zou minder waar zijn, de  mare deed de ronde dat Chapoo "ne ploeg met enkel dames" was.

Was het daarom misschien dat enkele van onze spelers - loverboys gewijze- reeds zéér vroeg aanwezig waren en zich alvast duchtig gingen in-schieten en -pointeren, kwestie van indruk te maken als het jonge vrouwelijke geweld van Chapoo zou binnen komen?

De tegenpartij kwam in ganzenpas ons lokaal binnen: voorop twee mannen gevolgd door acht dames in alle maten en gewichten en van alle leeftijden ( vooral de derde)…

Het was in elk geval een zéér sympathieke bende die zich Heirnis van vroeger nog herinnerde, en die vooral gek was van onze Jean ( en vice-versa)

Waren onze boys wat van slag , omdat ze niet tegenover negen ‘miss universes’ stonden ? Wie weet ? 

In elk geval waren ze redelijk vlug ontnuchterd want na een tijdje was de stand op de diverse terreinen 3-4 , 2-9 en 1-3. Heirnis overal op achterstand. Prangende schrik-vraag: de equipes van Daniel , Stefaan en Jean zouden zich toch niet laten doen hé!

Wij kunnen de sportieve lezer onmiddellijk gerust stellen: de eerste ronde eindigde op 13-8 (Jean , Joost en Olivier ) 13-4 (Daniel , Bryan en Thibaut) .

De triplette Stefaan, Fédé en Robbe deed na de rampzalige 2-9 start nog een ferme remonte maar moest toch met 11-13 het hoofd buigen. 

Twee puntjes te kort , scenario dat eigenlijk kon vermeden zijn indien de ploeg wat attenter geweest was : een dame had nog twee ballen over toen de cochonet buiten ging… Maar ja, wie let er nu heel attent op de ballen van een dame? 

Maar, onze Heirnissers waren door dit akkefietje wakker geschud!

De tweede ronde begon met 5-0 (Stefaan en co ) 4-0 (Jean en co) en 0-1 Daniël en co ) , maar in géén tijd werd het respectievelijk. 13-4 / 13-4 / en 13-1.

Met een 5-1 na ronde twee was de buit al binnen. 

In de derde ronde kwam Dirk de equipe van Jean versterken terwijl Olivier op de bank mocht plaats nemen.

De boterhammetjes lager zeker niet op de maag van onze Snoekstraters  want in no-time smeerde Daniel en zijn boys de dames zowaar een Fanny aan hun broek terwijl Stefaan zijn bende , na een valse start ( 2-8) er een droge 13-8 van maakte.
De triplette van Jean maakte met een 13-6 de overwinning van Heirnis compleet : 8-1 PROFICIAT 

De sympathieke dames en heren kregen bij afscheid nog een welverdiend applaus van alle Gentenaars omwille van hun sportief gedrag en aangenaam gezelschap .

De afterparty werd stijlvol ingezet met een telefonisch besteld rondje van het afwezige schrijversfront…”schol Ed" 

HEIRNISEUUUUUUU !!!!!

FreVaRie

Enkele sfeerbeelden en video's (gewoon aanklikken) van de match
PC HEIRNIS - PC CHAPOO;. Met dank aan Freddy voor de foto's en voor de video's aan
de stoere spelers gisteren zondag! 

Zomaar enkele sfeerbeelden van enkele van de 'oudere garde' die met veel enthousiasme, plezier en leute een balletje gooit op maandagnamiddag!

AJUINEN ZORGEN VOOR TRANEN…


Er zijn zo van die steden die, in mijn optiek, toch een ietwat verderfelijke naam hebben.
Neem nu de stad die duidelijk zegt dat je over de beerput moet zwijgen: aal… st…
Wel over die stad gaan wij in de nabije toekomst zeker zwijgen.
Twee zondagen na mekaar werden wij er naar toe geroepen om onze petanque verplichtingen te na te komen en tweemaal …ja …dat hoor je nog wel, was er str… aan de knikker.

Relaas van een dag om snel te vergeten.
Mist bij het opstaan, de kalender die dertien aanwijst, enkele whatsapp-berichten van gekwetste spelers, mijn koelkast die het begeven heeft, het doosje met pillen, voor mijn hart dat vervroegd leeg blijkt te zijn en een zwarte kat die me uitdagend komt uitlachen op mijn terras!
Zeg nu zelf, allemaal voortekenen die een niet - gelovig iemand onmiddellijk tot het
Bij-geloof zouden brengen, en geloof me dat is een raar soort geloof!
Zeker in de Petanque -wereld heeft het al veel ellende aangericht.

We hadden ons nochtans voorgenomen, zonder aan team building te doen, om het debacle van vorige week uit onze kopjes en vooral uit onze petanqueballen te weren..

Hierbij het verloop van de wedstrijden gebaseerd op de gegevens van Valérie,mijn correspondente ter plaatse. Bedankt daarvoor, duveltje-doet-al!

Ronde 1
De terreinen liggen zeer moeilijk, wat eigenljk normaal is want een ajuinenveld is nu eenmaal een moeilijk veld.
Het team van Dirk met Olivier en Valérie bijt zich de tanden stuk en wordt in 5 mènes met 13-2 wandelen gestuurd.
Team Stefaan  Bryan en Freddy bouwt een voorsprong op maar toch hebben zij het, net als Team Jean met Joost en Thibaut zeker niet gemakkelijk tegen de Alosta:’s.
Jean neemt de pointeur positie in en zijn ploeg maakt een knappe remonte van 4 punten. Het mag echter niet baten en een tweede verlies punt met een 13-11 score.
Stefaan, Bryan en Freddy wil zich niet gewonnen geven en ze slepen een 12-13 overwinning uit de brand!
Stand na ronde één: 2-1 Paniek is niet nodig,  alles kan nog.

Ronde 2
Deze ronde begint rampzalig. Team Dirk mag in een minimum van tijd de blote billen van Fanny kussen: 13-0
Het team van Stefaan speelt nu op het moeilijkste terrein en ja, de terreinkennis van de thuis-uien doet hen de das om. Resultaat 13-4 verlies.
Team Jean speelt een bloedstollende match. Goede pointage en accuraat schieten gaan hier hand in hand. De score loopt gelijk op tot 12-12. Gebrek aan een tikkeltje geluk doet onze Heirnissers de verlies-das om: 13-12
Stand bij de boterhammen break: 5-1. Winst zit er al niet meer in.

Alosta serveert stokbrood met vlees- en tonijnsalade of preparé. Lekker smullen en…tijd om te wisselen bij de Snoekstraters.

Ronde 3:
Robbe komt Valérie vervangen en de Ajuinen zijn dermate onder de indruk van deze wissel dat ze geen bal meer kunnen leggen noch schieten. In zeven mènes worden ze met een Fanny van het veld geveegd.
Team Stefaan heeft blijkbaar wat teveel preparé op het stokbrood gehad wat resulteert in een wat moeilijke pointage…Het wordt 13-8
Valérie, ja zij alweer, beloofde om de ploeg die erin slaagde om te winnen op terrein 9 te trakteren.
Team Jean wou zich niet laten kennen en ze waren erg gebrand op die traktatie. Helaas liep het in den beginne niet zoals gepland en ze kwamen op een stevige achterstand te staan.
Dan maar even de traktatie in herinnering gebracht en plots waren Jean, Joost en Thibaut niet meer te houden en ze zetten een puike 9-13 op het scorebord.
Eindstand: 6-3

De verlies-ontgoocheling bij onze Heirnissers was en is groot maar … “Wat hebben we vandaag geleerd?” zou Piet Huysentruyt -en samen met hem onze sportleider- vragen…
Mijn antwoord is misschien geen gepast einde voor deze column. Daarom laat ik de eer aan onze sportleider en ik stel heel graag schijfruimte ter beschikking  om zijn visie te kunnen lezen.
Wat ik wel weet is dat twee verloren veldslagen nog niet betekenen dat de oorlog al verloren is.
De twee Ajuinen ploegen moeten nog naar onze Snoekstraat komen en dan, dan weten wij hoe de terreinen liggen en dan, dan kan ik mijn sprookje van “De vis die Ajuinen Schilde” in al zijn schoonheid en met veel trots publiceren.
Komaan Heirnisseuuuu…. volgende week knopen we beslist weer aan met de overwinning.
Supporters massaal op post alsjeblief!

BrEd
met dank aan Valérie en alle anderen die bijdroegen tot een correcte en fijne berichtgeving

APOLLO VERDRINKT GENTSE SNOEK …

Na een gedwongen “Bye-rust-zondag” en met slechts één verliespunt op ons conto trokken we vol zelfvertrouwen naar Aalst, maar bij het zien van de naam van onze opponent vroeg ik mij toch even af hoe iets of iemand aan zijn of haar naam geraakt.
Het antwoord is natuurlijk poepsimpel: iemand anders heeft hem of haar zo genoemd, punt amen en uit.
Maar dan vraag ik me nu in ons petanque- geval toch af waarom iemand in hemelsnaam een petanqueclub “Apollo” noemt als je weet wie Apollo wel was.
Effe wat verzonken geschiedenis-kennis oprakelen!
Apollo was in de Oudheid een veelzijdige God, niet alleen van de zon en
het licht, maar ook van de herders, hun kuddes, de waarheid, het goede, het schone, de dichtkunst, de muziek, de cultuur, de profetie, medicijnen, en het recht. Hij zorgde voor orde en rust en hield de rechtspraak in de hand.
Zijn attributen waren een pijl en een boog omdat hij als zonnegod met zijn pijlen ook verderf kon zaaien.
Ook wordt hij afgebeeld als God van de muziek met een lauwerkrans en een citer die hij bespeelt met een plectrum.
Zeg nu zelf: een CV toch om u tegen te zeggen.
Maar hoe vertaal je al deze info naar petanque-taal?
Een poging: … Apollo is een veelzijdige club, niet alleen van pointeurs maar ook van schutters, van Fanny’s geven en hopelijk ook van krijgen, van drie competitie-elftallen, van het goed meten, van schone gescoorde punten, van de voorspelling van winst in nog te spelen wedstrijden en van het niet verlegen zijn om het recht in eigen hand te nemen.
Hun attributen zijn een cochonetje en een stel ballen waarmee verderf kan gezaaid worden…
“Goeien appel” denk ik,  als dit inderdaad klopt, dan staat er onze drie tripletten een zware zondagnamiddag te wachten! 

Eerste ronde: Het team van Jean klaarde rustig de klus en liet een fraaie 5-13 optekenen en team Stefaan deed nog beter met een 1-13,
Om 15.30 op het moment dat A.A.Gent - Brugge werd afgefloten met een 2-0 liep op mijn redactie het bericht binnen: tussenstand Pc Apollo - Pc Heirnis: 0-2
Een mooi begin maar….zou het zo mooi blijven?
Hoe Daniël, Dirk en Jeroen zich ook weerden als een karate-snoek in een goddelijk wijwatervat, het bleef bij 10 gescoorde punten. Uitslag: 13-10 Stand: 1-2.
Wat er in de tweede ronde juist fout liep, is moeilijk te zeggen maar ik vermoed toch dat er ergens illegale afleidende pijpajuintjes verstopt werden op de velden die er voor zorgden dat onze Heirnis ballen een totaal andere richting dan gepland uitvlogen.
Resultaten van deze miserabele ronde:
Team Jean: 13-10 verlies, team Stefaan 7-13 winst en team Daniël 13-5 verlies.
Stand bij de boterhammen-break: 3-3
Ik weet het niet zeker, maar ik denk toch dat er in de Aalsterse boterhammen een geheim ingrediënt verwerkt werd, alleszins toch in hun eigen boterhammen, want in de derde ronde plaatsten noch schoten onze Snoekstraters een bal…met uitzondering dan van team Stefaan. Hun overwinning met 4-13 zorgde voor een sprankeltje hoop na de onverklaarbare verlies-rammeling van 13-1 van Daniël- Dirk en Ron met 13-1.
Jean, Olivier en Thibaut vochten voor een vijfde wedstrijdpunt maar ze strandden
op 13-9.
Eindstand 5-4.
De ontgoocheling was enorm, maar toch moest er niemand met hartproblemen naar een van de gekende Aalsterse hartklinieken…we moeten ons nu opmaken om komende zondag opnieuw te proberen Ajuinen te schillen…we kunnen ons misschien mentaal voorbereiden door veel Apollo-in-A-ris te drinken.

BrEd

Klik ook onderaan de link aan om onze spelers te zien 'inspelen' voor de match!
Een grote dank aan onze fotografe ter plaatse Valérie en onze filmer Ron!

HALLOWEEN in onze club In 2014! Met als prachtige, unieke 'Heks' (links op de foto) LEA, grootmoeder van onze huidige competitieschutter Stefaan! 

Zij was toen al een eind in de 80 jaar! 
   

 Aangezien er in 4de afdeling 11 ploegen spelen, is er elke week -om beurten- één ploeg ‘BYE’. Deze ploeg speelt die zondag niet en kan dus ook geen punten verdienen of verliezen.
Pc Heirnis was Bye op 30 oktober. Géén wedstrijdverslag dus maar … wel aandacht voor de resultaten van onze concurrenten en de daarbij horende rangschikking.
In de tweede helft van de competitie zijn we nog een keertje Bye en wel op zondag 5 februari 2023.

BrEd

Het is nooit slecht om je tegenstrever(s) vóór de wedstrijd even onder de scan te leggen en misschien tot verrassende, niet direct verwachte conclusies te komen.

Pc Zelzate, onze 23 oktober-opponent, kwam als een hecht blauw geheel, netjes in slagorde, onze infrastructuur binnen en qua fysionomie zag het er eerlijk gezegd toch tamelijk indrukwekkend uit: stoere uit de kluiten gewassen mannen en lieftallige uit de schoonheid opgestane dames.

Volgens mijn gegevens was het voor de Zelzatenaars de vijfde uit-wedstrijd en konden zij in die voorbije matchen nog geen enkel punt behalen. Ze moesten het eerlijk gezegd dan ook opnemen tegen kleppers zoals Pc Terheiden (6-3 verlies) Pc Chapoo (7-2 verlies) Pc Oudenaarde (5-4 verlies) en Pc De Bevers (8-1 verlies)

De “Polkaheertjes” -vergeten bijnaam voor de inwoners van Zelzate- scoorden in hun vier wedstrijden 279 punten en kregen er 417 tegen in hun bakske. Even ter vergelijking er onze cijfers bijgehaald: Pc Heirnis: 1 verliespunt en 3 winstpunten met 380 gescoorde punten en 321 tegen-punten. 

Alles wees in ons voordeel en het zou misschien wel een makkie worden, meenden sommigen. 

De eerste ronde startte voor ons ka-tas-tro-faal! 

Team Daniël op baan 3 stond meteen 0-4 achter en op de baan er naast keken Stefaan, Alex en Thibaut ook na één mène tegen een  achterstand van 5 punten aan.

Jean, Joost en Olivier beperkten de schade bij de start in de eerste mène tot één punt en bij het zien van de twee andere scoreborden zag ik hoe drie verbaasde  Heirnissers zonder met mekaar te overleggen, besloten om een volle mond tanden bij te steken en er korte metten mee te maken. En jawel hoor van 2-1 ging het over 7-1 en 10-1 naar een fraaie 13-1 overwinning.

Op de andere banen was er niet onmiddellijk beterschap en onze voorzitter en zijn team sukkelden naar een 1-7 achterstand terwijl ook de ‘Stefaanisten’ moesten opkijken tegen een 4-7. 

En dan, dan kwam de zo nodige pep-talk van Daniël, die effe zijn psychologische kennis tevoorschijn toverde en heel subtiel een korte exposé gaf voor zowel zijn team als voor team Stefaan over het parasympatische zenuwstelsel*. …

Ongelooflijk maar waar: op baan 3 ging het van 3-7 naar 11-7 en met twee magistrale ballen kwam er een 13-7 op het scorebord. 

Stefaan, Alex en Thibaut putten hieruit de nodige energie en het daaraan gekoppelde zelfvertrouwen en nagelden de Zelzatenaars vast op hun reeds behaalde 7 punten en na 5 spannende ménes stond er een eindstand van 13-8 op het bord.

Stand na de eerste ronde: 3-0. 

Vóór aanvang van ronde twee nog even een beschouwende, opbouwende babbel van onze voorzitter en ja hoor, team Jean veegde in 7 mènes hun tegenstrevers met 13-3 van de baan.

Daniël, Dirk en Ron hadden onderling een snood plan gesmeed en in stille, maar oh zo efficiënte modus pointeerden en knalden ze een onvervalste Fanny in mekaar. 

Deze historische 13-0 werd door Kietje, onze vaste huisfotografe, in een even historische als unieke foto voor het nageslacht vereeuwigd (zie foto’s) 

Het scorebord wees intussen 5-0 aan en het team van Stefaan was duidelijk erg gemotiveerd om er 6-0 van te maken.! 

Het werd een echte over-en weer wedstrijd waarbij het cochonetje méér buiten dan binnen de lijnen te vinden was… De wedstrijd bleef maar duren en her en der gingen er klagende, hongerige stemmen op: “Wij hebben honger!”

Uiteindelijk sleepten onze Heirnissers een 13-10 uit de brand en stond er 6-0 te blinken op ons ( nog te kopen en te plaatsen) scorebord. 

De alweer lekkere boterhammen, gesmeerd én belegd door het onvervangbare bar-duo Freddy- Valérie vielen- hoe kan het anders- bij iedereen in de smaak maar toch kreeg Jean blijkbaar een acute aanval van een eerder opgelopen “cointroïtis” en vroeg hij onze kapitein om zich te laten vervangen. 

‘Oud-strijder’ Ed - in een vorig leven nog schutter- kon Jean niet vervangen want hij is intussen herschoold tot pointeur  maar hij werd wel bij Joost en Olivier in een team gedropt om zo samen te proberen een 9-0 op het bord te krijgen. 

Ook Ron meende dat onze enige competitie-dame en altoos werkend lid, Valérie,  een kans moest krijgen om zich te profileren binnen de ‘competitie- Snoekstraat-mannenwereld’ en liet zich door haar vervangen in team Daniël.

Om een lange petanque en uiterst gezellige namiddag te besluiten, schudde zowel het team Daniël met Dirk én Valérie , als het team, Stefaan met Alex en Thibaut, een overwinning uit de petanqueballen ( respectievelijk 13-1 en 13-11) 

Joost, Olivier en Ed kregen een supergemotiveerde Zelzaatse kapitein met twee ‘tovenaars’ te bekampen! Zij wilden kost wat kost dat blote-billen-gekus uit de vorige ronde wreken … en helaas ze slaagden er ook in en met het nodige geluk langs de koord sleepten zij  de enige zege van de Polka-heertjes uit de Snoekstraat brand. 

Eindstand Pc Heirnis - Pc Zelzate 8-1. 

Voor alle uitslagen en het klassement: zie verder in deze blog. 

Onze oprechte felicitaties voor onze tegenstrevers, sympathiek en sportief als ze zijn, zullen ze in het verdere verloop van de competitie beslist nog van zich laten horen… en wij gaan dat ongetwijfeld ook doen: HEIRNISSEUUUUU

Volgende zondag zijn we Bye! 

BrEd

* Het parasympathische zenuwstelsel is het deel van het autonome zenuwstelsel dat de organen zodanig beïnvloedt dat het lichaam in een toestand van rust en herstel kan komen. Het heeft hiermee een tegengestelde functie aan het andere deel van het autonome zenuwstelsel, het orthosympathische zenuwstelsel