Naar de inhoud

welkom op me web

welkom
seniorennet.beseniorennet.be
welkom

2 reacties op dit bericht

Margareth14 november 2006 om 14:36

Gedicht

 Wat ben jij een lieverd om mijn bericht in je blog te zetten
Ik had voor jou nog gedicht maar kan het niet plaatsen
 Nou kanjer BEDANKT he

 Kusjessssss van MAR

  

Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

gedicht

:oops: Die ene knuffel Zo een mooi gevoel Ja die lieve knuffel Zo veel warmte Maar ook zoveel verdriet Die ene knuffel Het bleef even stil Je zei dit is wat ik wil Zo een lieve knuffel Ik ruik je luchtje zo zoet Maar toch zie ik pijn Die er niet altijd hoeft te zijn Jou mooie ogen die dan sluiten En denkt ik ben veilig Jou lieven lach Zo mooi Alles door die ene knuff
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door jac om 10:14 Reageer op dit bericht Stuur door

DE BLINDE MAN

DE BLINDE MAN
Een vrouw staat onder de douche als er gebeld word. Ze kijkt door het doucheraampje en ziet de buurman, Die is toch blind, denkt ze, ze gaat in haar blootje naar beneden en dat doe deur open, Ik heb goed nieuws, ''zegt de buurman'' Ik kan weer zien !
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door jac om 17:09 Reageer op dit bericht Stuur door

:idea: onthoudt de mooie momenten van het afgelopen jaar,

… en laat de slechte als niet te herinneren daar.



Kijk vooruit, en probeer te genieten van de kleine dingen,

… die de slechte naar de vergetenheid moeten verdringen



Start 2006 met een glimlach en een goede moed,

… want met ’n positieve uitstraling gaat het echt goed.



Probeer mensen je liefde te geven zonder angst,

…. Want echte liefde duurt namelijk het langst.



Accepteer anderen met al hun falen en nukken,

…. Zodat zij jou ook niet zullen benadrukken.



Respecteer hen, en zij respecteren jou,

…. En blijf diegene die je liefhebben trouw.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door jac om 12:36 Reageer op dit bericht Stuur door

Als mensen waren als engelen

Als mensen waren als engelen, wat zou de wereld dan heel anders zijn. Er was enkel vrede,geen ruzie,geen haat, geen fenijn. Maar mensen dat zijn geen engelen, we gaan steeds weer in de fout. We beroepen ons dan op de ander, de realiteit laat ons koud. Maar met een heel klein beetje vrede, daar ben ik al heel gauw tevree. Al was het enkel tussen mijn vrienden, daar maak je mij gelukkig mee.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door jac om 21:47 Reageer op dit bericht Stuur door

Soms wil het even niet.

 

 

Soms wil het even niet.

Soms is de wereld even zwart,
als
de nacht die ik nu zie.
De sterren stralen wel
,
maar
ik voel me verdrietig.

De duisternis zit even opgesloten
in mijn hart vol angst en pijn.
Ook dit hoort bij het leven
,
ik
weet het, maar het voelt niet fijn!

Introspectie leidt naar de kennis
,
over
mezelf en die heb ik goed benut.
Toch wil ik nu even alleen voelen
,
niet
altijd alles verklaren en weten.

Gewoon zijn met soms emoties,
onzekerheid, verdriet en onrust
,
moe
zijn van het altijd maar het
beste doen voor anderen en mezelf.

Kwaliteit van leven gaat voorop
,
een
goed motto voor mezelf.
Toch zie ik het nu even niet zitten
,
nieuwe
kwalen en oude onherstelbaar, bah!

Hoelang moet dat nog?
Ik wil er even niks meer bij,
kan het nu even niet aan,
teveel, te snel zonder gelegenheid,
en tijd om te aanvaarden
,
wat
ik niet meer wil!

Koppel mijn hersens los van mijn lijf,
die oplossing zou ik wel prefereren,
natuurlijk een onmogelijkheid
,
die
ik wel moet accepteren.

Maar laat me nu met rust,
geef me tijd en kracht,
om te doen wat nodig is
,
Steeds
weer elke dag.

ik zie het nu even niet meer zo zitten.....
dat komt wel weer een keer....

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door jac om 21:17 Reageer op dit bericht Stuur door

Samenzijn

op dat uur wil hij gekleurde lakens

waarin zijn vingers haar warmte

vind – in tastbaar strelen

waarin hun liefde buitenzinnig spiegelt



waar lucht haar kleren opent

in een waar geluksverlangen

jij zo transparant in facet geslepen

vond de deur mijner hart



waarin liefde opflakkert – wegkwijnt

weer opstijgt en verandert van vorm en kleur

op de winden van samenzijn
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door jac om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

VRIENDEN

Er is heel wat leed onder de mensen Het leven is niet altijd rozengeur en maneschijn Het gaat dan ook gepaard met heel veel verdriet en pijn. In zo'n klotentijd leer je ook je echte vrienden kennen Vele zetten het dan op een lopen daar moet je eventjes aan wennen. In deze slechte tijden verlies je heel wat mensen om je heen. En denk je vaak nu sta ik echt helemaal alleen. Maar er zijn ook heel wat mensen die niet weten hoe ze met emoties om moeten gaan. En heel wat moeite hebben een arm om de ander heen te slaan. Ook deze mensen moet je respecteren zoiets hebben ze dan ook nooit geleerd En hebben dan door onmacht de rug naar je toe gekeerd. Maar heb je van die vrienden die je echt niet laten staan En bieden jou die arm en schouder zomaar gratis aan. Waar je dan mag schuilen en huilen van verdriet. Dan weet je ook echte vrienden verlaten je niet.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door jac om 16:37 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van welkom op me web

↑ Terug naar de berichten