Zijn het alleen niet-boeiende  mensen die hier iets schrijven?
Of ontbreekt er iets: wat maakt het
dat een vonk van interesse overspringt?

Kunnen omstandigheden helpen?
- een vrijdag de 14de bijvoorbeeld -
zeker indien die in februari valt?

Of is het gewoon zoals de gure regen:
je moet er doorheen: je neemt een paraplu mee -

en die drupneus, ja, een Kleenex kan helpen.

Man zoekt vrouw -
De vraag lijkt afgezaagd,
maar toch houdt het velen bezig.

Man zoekt vrouw - leeftijd onbelangrijk,
want ik ben niet op zoek naar dàt,
maar naar iemand die - af en toe-
mee wil naar theater of concert
maar eigenlijk ook niet graag alleen gaat.

Man zoekt vrouw - afstand onbelangrijk,
want ik ben niet op zoek naar dàt,
maar naar iemand die - af en toe-
wat wil vertellen over het boek dat ze leest
en luistert naar welk boek mij boeit.

En dan...

Je hebt een man/partner met wie je veel deelt; 
kinderen van wie je houdt;
vrienden die je ondersteunt en die jou helpen.

Maar voel je soms dat je iemand mist,
iemand die niet in, maar nààst jouw leven wil staan
maar op wie je toch kunt rekenen?  
Iemand die een verre vriend kan zijn en toch bereikbaar is?
Kortom een rustige haven waar je af en toe naar toe kan,
zomaar: luisteren naar de meeuwen,
het gefluister van de golven
of naar jezelf.

Ik weet het - en jij ook:
je zoékt niet zo'n haven,
maar wanneer je toevallig op zekere dag zo'n haventje ziet,
vlak achter een bocht in de weg:
vertraag je dan niet en mail je even: "hallo?"

Denk je: "ik twijfel"?

Wat zou je verliezen
wanneer je op de knop drukt "Mail me"?

;-)