Kinder ogen . . . .
Kinder ogen . . . ze spreken niet maar zeggen zo veel Hefst. . . .
Ja we voelen het stilaan komen , de frissere dagen , het begint zo stillekes vroeger te donkeren , alles tekens van de komende Herfst , we hebben onze nazomertje gehad en het was goed , de herfst kan nu zijn schoonheid spreiden met zijn mooie zon en avond rood . . . . Mag ik even ?
Mag ik even ? na al die schoonheid en romantiek even weguit die droomwereld ? ? . . . . . en toevallig kwam ik gisteren verzeilt op een laat T.V. programma waar men de tijd had terug gedraaid naar de andere eeuw , de jaren van de grote oorlog 1914 - 1918 het scheen zo lang geleden ,en toch is er niets veranderd die strijd gaat steeds maar voort tot vandaag , men handelde over de grootse veldslag ooit
" De slag van Verdun " En terwijl ik naar de gruwel keek dwaalde ik in gedachten af en dacht aan de oude briefjes ik had ooit gekregen van een oudere man , het waren brieven van een brancardier; een jonge pater aan het Flaanderens front geschreven in een gewoon "cahier " schrijfboek met potlood , gewoone taal uit die tijd Ik wil er een brief uithalen die hij E.H. pater Fredriek Wellens schreef in rijmverzen aan zijn familie . (origeneel)
We moeten ons plaatsen aan het Yzerfront 1916
Aan Louis vanden Wijngaard.
H'Is dood mijn trouwe vriend
Gestorven voor zijn land
Gesneuveld als een held
Het wapen in de hand
O Bittere oorlogswee
Wat zijt gij zwaar om dragen
Mijn oog is moe geweent
Mijn bange hart wil klagen
opdat gij viel mijn vriend
zoo dierbaar aan mijn hart'
'K zie reeds in 't verre dorp
De wreede bange smart
De droeve harte pijn
Het vloeien van de tranen
Geniet uw schoone ziel
De zoete hemelvreugde
Daar hoop ik eens met u
Die mij zoo hebt bemind
Voor eeuwig saam te zijn
Mijn goede trouwe vriend
Ramskapelle juni 1916.
Frederik .
ontwaken
. . . na de romantise mijmering . . . . . een mooi morgen ontwaken , langs de waterkant als een ballet van " Elfjes " De Loutus
de waterlelie . . . ." the lotus " symbool nan zuiverheid , een gift uit duizend en één nacht . . .. zo heb ik het hervaren in het Oosten waar de armsten der armen hun portie rijst betaalden met een lotus bloem , zo rijk in schoonheid dat zij We wandelen even verder in wonderland
Het " camera-ke " van Peter altijd gereed voor een gepast shot , Hier met vrouwtje Alice in wonderland , en zij genieten wie het meest ?En wat was zijn shot
. . . en waarop schoot hij los ? op . . . de meisjes van "Can -Can " zij zijn toch zo lief . . . Bij den bompa zij blog . . . .
. . . Ja op de site van den Bompa kunnen zelfs de kleintjes te recht . en genieten van de kleuren en popjes ? een leven voor groot en klein . . . .En diep in het kabouter bos is nog veel meer
. . . . daar is de fantasie de kleurijke meester , het kind , het zijn of genieten van de grote wereld in popformaat daar leeft men enkel in vreugde en schoonheid tot zelfs de reus geniet er van al is hij dan veel groter dan wij . . . Maar zi zijn niet alleen ?
In die rust en Goddelijk schoon" de amazones " ze , genieten van de grootsheid en het klein , van de cosmos en het bosmos , en hun ros , De blauwe hemel , de purperen hei en hun edel "gerei "Alles als een symphonie . . . . Tussen de heide en veen . . . .
Als de hei bloeit op heide is de herfst in het land en vieren de kabouters feest tussen het purperen en het zand ,Toch maar naar buiten . . . .
. . . .. eigenlijk is het nu geen museumweer , daarom een wandeling in het bos , langs veen en heide , duizend voud zijn de uitnodigingen van de bloeiende "erika" naar de honderd kabouter stoeltjes . . . ..In het werkhuis van de gareelmaker
Ja toen waren er nog ambachtslieden , ieder in zijn stiel ; echte kunstenaars in hun doen , zo was er de gareelmaker die in leder de schouder stukken en riemen maakte voor de trekdieren zoals ossen en paarden ; ja het waren krakken die mannen .de tijd van toen . . .
De tijd van toen . . . .herinneringen ...... ja ik heb hem nog gekent , daar om spring ik in het verlof wel eens een museum binnen en kijk hoe het was toen ikMaar we moeten verder . . . .
MAAR we moeten verder met een wereld die nooit meer zal worden als voor 11 september ? een achterdocht en angst zal ons ongewild of niet achtervolgen , meer onrecht en vergelding , onverdraagzaamheid zal ons vervolgen en ons hullen in een wolk van ongenoegen en onveiligheid . . Laten wij ieder in zijn eigen kleine kern trachten er iets aan te doen , vriendelijkheid , een wuivende hand , een lach moeten terug ons gezicht verhelderen en rust uitstralen , Kijk naar buiten het mooie weer en een stalende zon geeft ons het voorbeeld ......... Of misschien deze oude schilderij , de rust van deze twee oudjes rond de leuvense stoof in een klein gebed en gedachten zo was het vroeger lang geleden . . . .Aan wie de schuld ?
De chaos . . . . en waar zou het eindigen ? September . . . . . de stoeltjes rusten
Laten wij augustus vlug vergeten en hopen op . . .. En toch wagen wij nog een vakantie ? ? ? ?
Wij gaan het toch maar wagen . . . . ondanks de niet zo gunstige weersvoorspellingen , Waar zou zij daar liggen ?
De oogst wordt uitgestalt hoog en droog ; wachten op het meloenen festival . . . . Gedenk . . . . . even maar . . . maar doe it !
" Hier liggen hun lijken als zaden in 't zand , hoop op den oogst o Vlaanderenland "