Dinsdag 26 december 2006
een vreugde vuur
Een vreugde vuur . .. . knetterend werden de laatste denne takken opgeofferd in een dank vuur ; het vuur dat eens te meer de vergankelijkheid in de wereld benadrukt ; een witte rook kronkelde omhoog tegen de donkere winterlucht ; en het vuur verspeide een gloed als als of het een verloren warmte wilde terug geven . . . . Dat waren de gedachten die mede met de witte rook omhoog kronkelde rijdend op de likkende vlammen . . . ja het was weer een stal die zijn gedicht had geschreven , in supperlatieven van bewondering , verwondering en emoties . . . . steeds heb ik getracht een boodschap te brengen en als die oude man , die eenzame , even stil vertoefde aan de stal en bij het weggaan in verborgen stilte een kruiske maakte . . . voorwat ? ? ? ik weet het niet . . . maar het deed toch deugd , het was niet voor niets geweest die 12 jaar stallen bouw . . . die stallen voor de mensen langs de mechelsebaan . . . . . . Het vuur waarvan ik schreef was het verbranden van de kerstbomen en decors na de afbraak van de jaarstal . . . en nu gaan we zien hoe wij het oude jaar gan alleveren . . . . .
Geschreven door peter om 16:43
Reageer op dit bericht
