Berichten van 26 september 2005 tot 2 oktober 2005

       
 Morgen in de bergen 

Het morgen klokje wekt met helder lied
De mens die donkere nachten sliep
het zingt de hymne aan de herboren dag
met hem die eens temeer hem zag

Kijk hoe het zwart graniet
 zo wit omkuift
gestreeld word door het gouden schijn 
de schooheid schenkt aan de azuur blauwe hemelzijn

Hoe schrijnend is mijn onmacht bij die dingen
hoe pijnlijk dat ik geen woord kan vinden
Om als de vogels kweelend te danken , 
 Danken voor die mooie morgend vree .  
 

En zij genieten ..... kom maar eens dichter kijken en druk op mijn snuit ........ pas op of ik kom er uit !   lees het morgen versje ....

Zo was ik nog even terug aan het denken toen mijn vrouw en ik in het zieken huis  lagen  na een aanrijding , en dacht aan die engelen van de nacht die gaven licht en toch bleef hun kaarsje branden ......
 aan de verpleegsters van die stonden  .  
         
  Het legioen der witte engelen

In een kluwen van kronkelende nevels
in een waas van vernieling en bloed
kwamen handen uit witte wezens
en ogen vol liefde gloed

Van de zwarte nacht tot het krieken van de dag
gewapend met streelende handen en lieve lach
vecht U met wat mensen leed bracht
leed ongemak en pijn heelde u zo zacht

Met ogen vol van liefde en ongedwongen goedheid
bracht u in bange harten , een warme moederlijke vree
vertrouwen en zin voor verder leven , met eigen moed
de liefde voor het leven dragen jullie met je meee

 Oh Heer,  wij danken U voor  het engelen legioen
 die u ons zond , uw engelen van de nacht
Uw cherubijnen die ons in de dag van pijn ontdoen
voor allen die hielden voor ons de wacht

Dank Legioen der witte engelen
die doorliefde weer leven geven
dank u schimmen van de nacht
dank u allen voor uw zorgen . 


  Maar daar zijn wij terug door gekomen zij gaven weer licht  van hun kaarsjes  .

Mijn beste vrienden even weg geweest ..... neen niet in vakantie  thuis werk  , geprofiteerd van het weer om wat schilderwerken te doen de "boel  " moet ge toch ook onderhouden hé ,en in den tuin begint ook al de herfst kuis van snoeien en knippen zo peterke weet wat doen , maar nu toch weer even naar mijn blokske ; ik weet niet wie aan huis komt maar ik schrijf voor ieder en voor me zelf  als ik zo aan het klussen ben , dan kan ik aan veel denken over toen en nu , over grote en kleine problemen , maar wie leest al deze bedenkingen?......... zo als  het volgende . Parijs .

    Een vreemde in de stad .

Stad van licht vol duisternis
stad vol van doode mensen
stad vol schijn en ergernis
stad van nooit vervulde wensen

Stad met straten vol rollend staal
stad vol weelderig klater goud
stad met kontrasten zonder paal
stad die niet van mensen houd

Ratelend vloeit de mensen zee
in het binneste van haar schoot
en braakt ze in wezenloze vree
als  buit weer op als schroot

Staal  beton  pompuis   gedoe
hun ogen staren , zij zien het niet
Moderne tijden , vervlogen roem
verdwijnt voor hen in 't helse niet

Zij zoeken in de duistere nacht
de rust , de vree van een goedig woord
ze lopen , rennen  weenen zacht
maar de stad heeft hen vermoord .