Er staat een koetje in de Weide.......
En zij genieten ..... kom maar eens dichter kijken en druk op mijn snuit ........ pas op of ik kom er uit ! lees het morgen versje ....helpendenhanden
Zo was ik nog even terug aan het denken toen mijn vrouw en ik in het zieken huis lagen na een aanrijding , en dacht aan die engelen van de nacht die gaven licht en toch bleef hun kaarsje branden ...... Parijs
Mijn beste vrienden even weg geweest ..... neen niet in vakantie thuis werk , geprofiteerd van het weer om wat schilderwerken te doen de "boel " moet ge toch ook onderhouden hé ,en in den tuin begint ook al de herfst kuis van snoeien en knippen zo peterke weet wat doen , maar nu toch weer even naar mijn blokske ; ik weet niet wie aan huis komt maar ik schrijf voor ieder en voor me zelf als ik zo aan het klussen ben , dan kan ik aan veel denken over toen en nu , over grote en kleine problemen , maar wie leest al deze bedenkingen?......... zo als het volgende . Parijs .Hij deed het .............
Voor één maal zijn wij weer Belg !!!!!!Zijn ze niet mooi ?????
Geen parels voor de zwijnen
Welke dag is het vandaag ?
Vandaag 21 september de herfst doet zijn intrede en schenkt ons duizende juwelen , parelsnoeren geweven door vlijtige pootjes met een gerafineerde zekerheid en acobatie , wat is het prachtig eens het resultaat te zien , van die duizend mistparels die als diamantjes fonkelen in de vroege herfstzon ; Mens maak eens één minuutje vrij want zo iets kunt je niet kopen .....................ik vond ze deze morgen in de tuin en bracht ze mee voor U .brave schaapjes ???????
Dat zijn ze zeker ,onze goede staatmuzikanten , met trekorgel en luit , lijden zij ons uit 't was weer een mooie dag ,zo eentje onverwacht .
Nen Tuba ? of toch zo iets .......,
Onzen bompa was er ook bij met zijn instument om de feest nog plezanter te maken en hij deed het goed hé met zijn klakske en spring op de kar .......
Rijden is plezant , rijden is plezant , rijden op een karreke met vier wielen ......... en maar zingen en genieten van de "oude wijven zomer " groot en klein een waar festijn .Nagenieten ........van een mindere zomer i
Hier is hij dan die zomer in september nog van te genieten Het begint te regenen......
Onder Moeders paraplu zaten eens twee kindjes Anneke en Janneke dat waren dikke vriendjes Verliefd , zij wel .........
Mijnheer .... neem eens een fototje van ons 't is voor ons "Moeder " Boeren jongens ....
Kent U ze ook die lieve sneutjes uit de bergen ? zij wilden ook eens op mijn blog komen
Wie zou het kunnen weigeren ......
De philosoof ..............
De Philosoof .Hefst..........
Neen het is niet de halverman , maar de schoenmaker van Bokrijk , als ik hem zo bezag begon mij een versje zich te spinnen ....... Wat zijn ze lief ........
Die beestjes ......... en er zijn nog velen , mooi en minder mooieHerfst bloemen
September kan ook heel mooi zij blijven de geschiedenis ze altijd drukkend en tristig afschilderd.................. de laatse konvooien ........;
Ik neem even de draad terug op ....;zo verging het die jongens die ook zoon en soms vader waren waar moeders en kinderen om weenden Septemberdagen ...............
Septemberdagen hebben altijd een donkere zijde maar soms zijn er toch ook wel lichtere soms zelfs verlichtend .......het is maar een proef met kleuren om mijn denken wat op te warmen Hoelang is men mens ,,,,,,,????????
Eigen aardig .....en ik voel me eigenlijk niet zo blij met al deze herinnernigen ,ondanks dat zij mij zo levens rijk hebben gemaakt , het is steeds een heropenen van een nacht merrie die periode van de landing in Nomandie tot de aftocht van de bezetter in september uit duffel waren voor ons een leven van alarm tot alarm een confrontatie met dood angst en vernieling , het ging er hectische aan toe die laatstebezettings dagen , van af midde augustus 1944 voerden goederen treinen bijna dagelijks ontelbare Duitse soldaten , afkomstig van de franse frontlazeretten naar het legerhospitaal in de gemeente , het plaatselijke rode kruis werd gevorderd om de transport te verzorgen van Duffelstatie naar het ziekenhuis ............ Zo stonden wij eens op het peron te wachten , het was koud en nog donker toch begon het in het oosten te gloren; de duitsers met een slecht bedwongen paniek over en weer wandelend waren duidelijk over hun toeren , onder ons werdt er nauwelijks gefuisterd ........ plots hoorde we huiverend het geluid van een nieuwe spooktrein , langzaam traag doemde het grauwe monster uit de duisternis , knarsend kwam hij tot stilstand een ganse trein beeste wagens , als de ijzeren deuren werden opengetrokken werden verstomden wij ..... en bleven verstomt door de hoop van onmenselijke taferelen een kluwen van afzichtelijke mensen lichamen , daar voor mij kronkelend van pijn of barmartige roerloos , ze lagen stil ordeloos op stinkend stro, veertien dagen waren ze onder weg hun in der haast aangebrachte gibs verbanden droegen de sporen van etter en bloed , moesten wij ons gezicht afwenden , neen vooruit want meer leed kwam er aan , deze miserie moest worden vervoert Wij grepen de dekens die die naam ook al niet meer waard waren en die hun ligbed waren vast , en brachten hen naar alle soorten van transport middelen stootkarren open camions platte wagen getrokken door traktoren .....hotsernd en botsend over de kasseiweg op alles wat wielen had werd de miserie en het gehuil van pijn bij ieder schok in de rode morgen geschreeuwd " de resten van het grote rijk ", naar de kliniek gebracht de nieuwsgierigen die deze" stoet "zagen voorbij trekken , lieten huiverend hun gordijnen toevallen .................;;
Sorry maar dit zijn geen verhalen van horen te zeggen maar maar Peter was er bij ;; De laatse in deze beleving geef ik op een volgende keer die is mindertriestig maar tekend ook de mentaliteit van beleven