Hefst..........

Die beestjes ......... en er zijn nog velen , mooi en minder  mooie

 September kan ook heel mooi zij blijven de geschiedenis ze altijd drukkend en tristig afschilderd.......

Ik neem even de draad terug op ....;zo verging het die jongens die ook zoon en soms vader waren  waar moeders en kinderen om weenden
, dagen zonder verzorging , zonder hulp , hier een paar dagen in het lazaret en dan ging het ,  in geen beestewagens maar,  maar in een grote  "Rood Kruis " trein naar Duidsland of ze keerden nooit meer terug in hun heimat . 
 In één van de laatste kovooien  , toen wij een evacuatie van een beesten wagen bezig waren , merkte ik een ander kleur van uniform op , in de duisternis was het moeilijk ontwaren . Nader onderzoek bracht ons bij een Engels onderluitenant  welke gekwetst was door scrapenel  inslag in het rechter  bovenbeen , na een paar woordjes in het bijeen geraapt engels kon ik hem gerust stellen , dadelijk zou hulpkomen , gauw bracht ik rapport aan onze afdeeling chef Dr Van Dessel  verder navraag bracht nog aan het licht dat er nog twee engelse en twee "yankees" in het convooi waren na beraad werd  er" een transport " voor zien , daar het ging om krijgs gevangenen konden wij ze plaatsen onder de conventie van Geneve , En nu de balans van de oorkog  toch was over geslagen verloren wij "onze gevangenen" niet meer uit het oog en zo konden wij hun transport naat Duitsland verhinderen , en onder de diensten van het internationaal Rood Kruis overdragen aan hun repectivelijke  corpsen , na de overdracht en verzorging van het hospitaal aan de gealieerden na een achtal dagen 
 De daarop volgende dagen waren " onze bevrijde soldaten " de helden van de bevolking en werden zij  als het ware onder bloemen bedolven ; want een geheim kon het niet uit blijven . Voor mij was het een onvergetelijk moment wanneer de luitenat zijn officier ster van zijn epaulet nam en ze mij als gedenkenis schonk voor onze   merkwaardige kennismaking en verloop ,  onze amerikaan ,    New york  , gaf zijn baret die gauw werd versierd met de luiteneant ster van "Sir Cari Williams  van de Royal Engeneers. Met deze luitenant had ik dan nog kontakt in november 1945
 toen ik als vrijwilliger in de school van het vliegwezen bij  de  R.A .F  in Engeland dienst deed , Ons weerzien  , welke op verzoek van hem plaats greep in zijn eenheid welke hij terug , na genezing en revalidatie als   Capitain bevelvoerder was . zo als ik zij dat weerzien was voor mij een moment die veel oorlogs geweld deed vergeten , weer eens was de
over wonnene ; de winnaar  hoe absurd het ook mag klinken , en hoe gebeurtenissen iemands leven kunnen beinvloeden . Het zijn niet enkel souveniers gebleven ..........

 En nu genoeg in deze donkere september maand en gaan wij wat kleur en leven geven  ....... nu weet u van waar die ster en die amerikaanse baret  peter

Ja   vaak denk ik terug aan die vele momenten die ik als jonge Rood Kruis soldaat heb onder gaan , na Mortsel de evacuatie in Duffel van 1200 geesteszieken van Duffel naar Bonheiden  en St job in 't goor met stoomtram transport en vrachtwagens  , de verschillende bombardementen van Mechelen  en in 1945 de transporten en verzorging van de gekwetste   duitse en geallieerde soldaten   van het normandische oorlogs front   . Van die periode wil ik nog wel even terug blikken om de het , hoe een  mens   mens word te vertellen ;

Het was in de late namiddag dat ik met onze afdeling werden in gezet  5 April 1943 Het schijnt lang geleden , maar  het toen beleefde  , zal mij steeds bij blijven 
            Het was op een klare dag dat een aantal zware amerikaanse bommen werpers hun doel hadden gekozen  " de erla fabriek " te Mortsel  hun doelwit de herstellings plaats voor duitse jachtvliegtuigen , vele bommen misten hun doel  en zaaide een tapijt van dood en vernieling onder de burgerbevoking , 936 mensen kwamen om het leven , waaronder 200 kinderen .  Zo lazen wij in de berichten ,Weer eens een resultaat van die beestige oorlog ,een oorlog zo als alle andere , waar werd gestreden voor  wie voor wat ? Voor het recht op leven  voor alle volkeren , want  in feite streden niet die volkeren maar de regimes tegen mekaar ....... en het was in die caos ,  na het bombardement , in dat brandend en rokende Mortsel dat ik werd gedropt ......... overal dooden ,  verhakkelde resten ; en gekwetsten , die werden afgevoerd , en geevaceerd met vrachtwagens   gekwetsten en stervende moesten weg uit de hel ............
Alles wat mens was in mij ,  diende te worden weggecijferd , hier was het helpen met wat ons werd terbeschikking gesteld , een caos en ik herhaal het die mij steeds is bijgebleven , de ganse nacht werd er door gewerkt en getroost , gekwetsten verbonden en verzorgd ......  om dan in de late nacht door te brengen in een gebombardeerde pand van Dokter Geerts aan het oude gemeente huis waar onze hulpdienst was ingericht . Wat er toen in mij omging  is moeilijk te beschrijven , die nacht ben ik wel een paar jaar ouder geworden in het relativeren van wat oorlog is , het beeld van brandende huizen , het overen weer lopen van zoekende mensen , het leed van zoekende ouders naar hun verloren  kinderen , het doelloos voortschrijden van in verbanden gehulde gewonden op zoek naar God weet wat , en dan die nacht  in spookachtig schijnsel van brand , slaande vensters en klappende kapotte deuren die de angstvolle stilte doorbraken , terwijl een stinkende reuk van verbranding ons pijn deed in de neus , neen nooit zal ik het vergeten ....... het maakte mij plots iemand anders , ik beleefde en verdriet , haat en liefde , een verdriet en meevoelen met de slachtoffers , een haat tegen geweld en onrecht .
  Waarom zovel leed voorniets ! het was moeilijk voor een jong rood kruis kadet zo in eens onder gedompeld te worden in de werkelijkheid van het slag veld van Henri Dunany .
  hier werd ik gedoopt voor een ganse reeks van van donkere oorlogs dagen ....... voor u mijn herinneringen .............

In 1944 was ik ...... 19 jaar ......... september de tijd van verwarring  de bevrijdinng in onze gewesten hier rond Mechelen en Duffel en Lier . Deze periode zal mij steeds bijblijven  na vier jaar van bezetting  , van frustatie , honger ,bedreiging bombardementen en angst ........ graag wil ik wel een situasie schets geven van die tijd niet uit een boekje maar hoe ik het heb beleefd hebt en aan de lijven heb ondervonden  Gelouterd door de omstandig heden waren wij wel ouder geworden in geest , als 15 jarige  trad ik in dienst bij het rode kruis een instelling die door haar neutrale houding in oorlogs tijd , open stond voor jongeren die zich wilde ten dienste maken van de gemeenschap , ons toeleggen op de eerste hulp bij ongevallen , voor "Het pakket van de soldat " voor onze krijgs gevangenen in Duitsland ; als jonge  "brankardier "werd ik het eerst met de werkelijkheid gekonfronteerd met de gruwel van de oorlog   na het bombardement op de Oude  God (Mortsel ) als eerste  estafet van de Duffelse afdeling  Morgen meeer ..............

Spiegeltjee aan de wand  wie is er de mooiste van het land  ? Ja  tien maal liep ze voorbij die spiegel ......... en uiteindelijk vond zij hem toch mooi en wilde hem wel ,    maar ........ het water was veel te diep .... of haar geldbeugel te klein . Ik weet het niet maar ze was niet gelukkig , dan maar een volgende maal 

Ja ge moet maar eens kijken ; overal waar men komt vind men wel een aanwijzer " Zaterdag  en zondag  Rommelmarkt " het is als een echt cirkus dat van dorp tot dorp flirt ,  ge kunt er van genieten  van kitch , brokaat of antiek u kiest maar uit ,  het onmogelijke tipt u op de kop . Zo viel ik laatst op een ganse kluwe popjes , mens als men zijn fantasie laat gaan , en zo een beeld laat inwerken op zij netvlies komt men in het leven van die popjes van waar komen zij ? door wie werden  ze vertroeteld en geliefkoost ? waarom liggen zij nu hier ? vinden zij een nieuw vriendje ? 
  Zij hebben allen een geschiedenis , hoeveel traantjes hebben zij gezien  en  getroost . kijk eens naar hun snoetjes  ne mens zou ze zo meenemen ; maar ik wandelde verder want veel viel er te zien .............

Een zeemermin  ...... zou ze zwemmen ??????

Donald is er ,  maar werken wil hij niet ;     dan laat ik de zon maar schijnen ! en ga ik maar wat dromen ; maar opgeven doe ik niet

 Mannekes wat ben ik dom ,,,

 September  u weet wel die  andere maand .......


   September .........

Vroeger was het zeven
nu is het negen
't was keizer Augustus vrouw
die ook een zomer maandje wou
Daarom kwam er augustus tussen
om die brave vrouw te sussen
Ziet ge nu van waar het komt
dat maandje van den hond
ze weet niet wat te doen
Welk is nu het goed seizoen ?
van wind van zon en regen
het wordt fris en slijk de wegen
Maar..... wij hopen op St; Michiel
om te kijken door een rozen bril
Om te geven een "indian sommer "
enkele dagen zonder kommer
zo nog en beetje vakantie weer
een stukje als vooreer .