Blogmeeting!

De trouwe viervoeter wordt van zijn domein gehaald om met de paardenvisser de garnalen te gaan verschalken. Via het natuurgebied de Doornpanne te Oostduinkerke en ’t Schipgat bereikt men het strand. Aan de laagwaterlijn wordt het paard uitgespannen, het materiaal van de kar gelost, de manden vastgemaakt, niet vergeten het net aan het paard te bevestigen en men kan beginnen aan een ongeveer drie uur durende garnaalvangst. Er wordt ongeveer twee uur vóór laagwater en één uur na laagwater gevist.

De vangst hangt af van verschillende factoren, het getij, de temperatuur, de wind enz…. De buit is dan  ook moeilijk te voorspellen, vandaag twintig kilo morgen géén, feit is dat er jaarlijks steeds minder en minder gevangen wordt


Op het strand wordt na iedere "trek" de vangst gezeefd waarbij de bijvangst terug in zee wordt gezet. Die bijvangst bestaat hoofdzakelijk uit krabben, kleine platvisjes, kwalletjes, af en toe eikapsels enz… De garnalen gaan de manden in die aan het paard zijn bevestigd. Na het beëindigen van de sleep worden de manden op de kar geladen, het net wordt uitgeschud en gespoeld, het paard terug ingespannen en de terugtocht kan beginnen. Ondertussen is de vloed begonnen, dit is de beweging van laag naar hoog water, vandaar dat men hoogstens één uur na laagwater kan vissen wil men de kar niet onder water zien staan. Sommige paardenvissers beweren dat in deze periode, een sleep in de branding, de meeste garnalen oplevert.



Terug thuis is het werk nog niet gedaan. Onze Brabander wordt uitgespannen en krijgt na de zware inspanning haver vooraleer terug naar de weide te gaan.


De vangst wordt nu nogmaals gezeefd en daarna "verlezen" zodat enkel onze grijze Noordzeegarnaal overblijft. Tussen de pootjes zijn er echter nog zandkorrels en die worden nu met zuiver water weggespoeld.


Nu is de garnaal klaar om in de, op kookpunt gebrachte, brij te worden gekieperd. Deze brij verschilt bij iedere paardenvisser en ze verklappen hun recept aan niemand, het blijft in de familie.

Zijn de garnalen genoeg gekookt dan worden ze uitgeschept op de koelzift. Versere en betere garnalen zijn nergens te vinden.



Er rest alleen nog de garnalen te laten koelen, het materiaal te reinigen en als het net in de wind aan de mast hangt te drogen zit het werk erop....

Blijf niet jezelf, maar wees jezelf
Door te blijven wie je bent
Doe jij jezelf tekort

Jij bent meer dan je denkt
Laat jezelf toe te stralen
Door de angst nu los te laten

De liefde die je van binnen hebt
Voor alles, iedereen en jezelf
Is de liefde die jij in wezen bent

Jij dus jouw wezen is bevangen
Door je lichaam, geest en verstand
Gescheiden van je ziel door je wil

Jouw wil een speelbal voor anderen
Anderen die jou misleiden kunnen
Maar alleen als jij je afsluit

Alleen als jij je afsluit van je wezen
Vervreemd van jouw innerlijk vrezen
Zal angst groter lijken door jouw liefde

Vervreemd van jouw innerlijk vrezen
Zullen twijfels en angst zegevieren
Zal jij ervoor ontvankelijk blijven

Kies voor jezelf en dus je vrezen
Jouw lichaam, geest en verstand
Zullen je veel meer zeggen dan nu..

Blijf niet jezelf, maar wees jezelf
Door te blijven wie je bent
Doe jij jezelf tekort

Jij bent meer dan je denkt
Laat jezelf toe te stralen
Door de angst nu los te laten

De liefde die je van binnen hebt
Voor alles, iedereen en jezelf
Is de liefde die jij in wezen bent

Jij dus jouw wezen is bevangen
Door je lichaam, geest en verstand
Gescheiden van je ziel door je wil

Jouw wil een speelbal voor anderen
Anderen die jou misleiden kunnen
Maar alleen als jij je afsluit

Alleen als jij je afsluit van je wezen
Vervreemd van jouw innerlijk vrezen
Zal angst groter lijken door jouw liefde

Vervreemd van jouw innerlijk vrezen
Zullen twijfels en angst zegevieren
Zal jij ervoor ontvankelijk blijven

Kies voor jezelf en dus je vrezen
Jouw lichaam, geest en verstand
Zullen je veel meer zeggen dan nu..

Blijf niet jezelf, maar wees jezelf
Door te blijven wie je bent
Doe jij jezelf tekort

Jij bent meer dan je denkt
Laat jezelf toe te stralen
Door de angst nu los te laten

De liefde die je van binnen hebt
Voor alles, iedereen en jezelf
Is de liefde die jij in wezen bent

Jij dus jouw wezen is bevangen
Door je lichaam, geest en verstand
Gescheiden van je ziel door je wil

Jouw wil een speelbal voor anderen
Anderen die jou misleiden kunnen
Maar alleen als jij je afsluit

Alleen als jij je afsluit van je wezen
Vervreemd van jouw innerlijk vrezen
Zal angst groter lijken door jouw liefde

Vervreemd van jouw innerlijk vrezen
Zullen twijfels en angst zegevieren
Zal jij ervoor ontvankelijk blijven

Kies voor jezelf en dus je vrezen
Jouw lichaam, geest en verstand
Zullen je veel meer zeggen dan nu..

Lieve groet, Hugo

Chaos, druk, stress, paniek, angst, pijn, tranen en ademnood. Je zou wel willen weg rennen maar weet dat er geen ontkomen aan is.  Het is zo donker hier in dit dal, zware onweerswolken pakken zich samen boven jouw leven en je weet: dit is het einde.

Dan opeens zegt een zachte stem:'Volhouden, ik weet de weg naar boven.' En je bedenkt je opeens dat dat stemmetje weleens gelijk zou kunnen hebben. Je kijkt en ziet boven je opeens een heel klein gaatje verschijnen in die wolken, een heel klein streepje licht, net genoeg om ervoor te zorgen dat je ziet dat er een klein bergpaadje naar boven is. Jeetje wat voel je je klein, beneden aan dat dal, terwijl die enorme bergen boven jou uittornen. Ze reiken zo hoog dat even je adem in je keel stokt

Je gaat stapje voor stapje vooruit, schrede voor schrede, schreid je voort op dat gladde paadje daar helemaal alleen op die berg. En dan opeens slaat de angst je om het hart. Nee, ik kan het niet! Wat als ik naar beneden val? Wie is er deze keer dan om mij op te vangen? Wie wijst mij deze keer de weg naar boven? En wat als ik bovenaan kom en het blijkt zo te zijn dat die berg alleen maar een opstapje was naar een tussenplateau, wat dan?

Opnieuw is er die rustgevende stem die zegt:'Volg mij, ik zal de weg wijzen

Je neemt even de tijd om naar de stem te luisteren en als je weer naar boven kijkt zie je dat de wolken langzamerhand kleiner worden; nu begint het opeens te regenen en het wordt glad, zo glad dat je een heel eind naar beneden glijdt en bijna weer bij het punt bent waar je gestart was. Je begint te huilen en vraagt :'Waarom ik? Waarom nu juist alleen ik? Ik ben zo bang, hier helemaal alleen in dit dal?

Dan weer antwoord de stem:'Je bent niet alleen.'

Je begrijpt het niet en bent enigszins beledigd. 'Wat bedoel je daar nu mee?.' snauw je de stem toe

'Kijk met je hart en je zult daadwerkelijk zien wat je al die tijd gemist hebt. Vertrouw mij en ik zal laten zien hoe.

Eigenlijk vertrouw je de stem niet helemaal, want de stem is maar een stem. Uiteindelijk beslist je toch dat je niks te verliezen hebt en je doet wat de stem zegt.

Opeens stopt het met regenen. Je kijkt om je heen en ziet tot je grote verbazing dat je helemaal niet alleen die berg aan het beklimmen bent, maar dat er nog een heleboel mensen zijn. Allemaal  in hetzelfde dal en allemaal stellen ze dezelfde vraag: 'Hoe kom ik hier ooit weer uit?' Je wandelt naar persoon die het dichtste bij jou staat en vraagt:'Waarom ben jij hier?' Waarop je geen antwoord krijgt. Sterker nog de persoon schijnt dwars door jou heen te kijken. Even verderop ga je op een steen zitten en vraag je:'Waarom ziet deze persoon mij niet'

En weer is er die vertrouwde stem die zegt

'Deze persoon heeft nog niet geleerd met het hart te kijken'

Plotseling begrijp je wie die stem is en vraag je:'Ben jij de stem van MIJN hart?

En dan opeens lossen alle wolken op. Er verschijnt een duidelijk geplaveid pad helemaal verlicht naar de top van de berg en je besluit het snel te beklimmen. Bovenaan de berg heb je het mooiste uitzicht dat je ooit hebt gehad; het uitzicht op jouw eigen leven, dat je gevonden hebt door te luisteren met je hart.

Op zekere dag ontving ik een brief van mijn vriend
die mij uitnodigde voor een vergadering.