Levensfilosofie.

In Flanders Fields is een gedicht van de Canadese militaire arts en dichter John McCrae (30 november 1872 – 28 januari 1918). De definitieve versie schreef hij op 8 december 1915. McCrae stierf toen hij nog tijdens de oorlog in een veldhospitaal werkte, aan longontsteking en hersenvliesontsteking. Hij werd 45 jaar oud.
De wapenstilstand werd getekend in een treinwagon in Compiegne op 11/11/1918.

In Flanders fields the poppies blow

Between the crosses, row on row

That mark our place; and in the sky

The larks, still bravely singing, fly

Scarce heard amid the guns below.

We are the dead. Short days ago

We lived, felt dawn, saw sunset glow

Loved, and were loved, and now we lie

In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:

To you from failing hands we throw

The torch; be yours to hold it high.

If ye break faith with us who die

We shall not sleep, though poppies grow

In Flanders fields.


Vertaling door Tom Lanoye in 2000.

In Vlaamse velden klappen rozen open

Tussen witte kruisjes, rij op rij,

Die onze plaats hier merken, wijl in 't zwerk

De leeuweriken fluitend werken, onverhoord

Verstomd door het gebulder op de grond.

Toe: trekt gij ons krakeel aan met de vijand. Aan u passeren wij, met zwakke hand, de fakkel. Houd hem hoog. Weest gij de helden. Laat de doden Die wij zijn niet stikken of wij vinden slaap noch Vrede - ook al klappen zoveel rozen open In zovele Vlaamse velden.

Kevin Coyne (Derby 27 januari 1944 – Neurenberg 2 december 2004) was een Brits musicus, schrijver en schilder. Coyne nam als singer-songwriter meer dan 35, grotendeels op de blues geïnspireerde, albums op. Karakteristiek voor zijn teksten waren zijn maatschappijkritiek en Britse humor.
Coyne studeerde grafiek en schilderkunst aan de Joseph Wright School of Art, daarna aan de Derby College of Art. Hij werkte aanvankelijk als sociaal werker in Lancashire (tot 1968). Daarna als raadsman voor drugsverslaafden. Deze periode is een belangrijke inspiratiebron geweest voor zowel zijn vroege als latere songs.



Vanaf 1973 volgden er acht zeer productieve jaren. Het leverde in totaal elf LP's op. Vooral met "Millionairs and teddy bears" (1979) en "Pointing the finger" (1981) vergaarde hij bekendheid. Daarnaast toerde hij door Canada, Australië, de V.S. en Europa. Ook werkte hij in het theater met twee zelfgeschreven musicals (onder andere Babbles). Hierna volgde een complete inzinking die behalve door de hectiek van de afgelopen tijd ook te wijten zou zijn geweest aan overmatig drankgebruik. Enkele sombere albums dateren uit die periode.
In 1985 vertrok Coyne voorgoed naar Neurenberg (Duitsland) alwaar hij met de Duitse Paradise Band een nieuwe start maakte, zonder drank. Zijn carrière als schrijver, schilder en singer-songwriter bloeiden in deze periode van zijn leven.
Hij is drie keer getrouwd geweest en had drie zoons.

Ziek.
Het overkomt je.
Slaat je in je gezicht.
Je had het niet verwacht.
Verslagenheid, onzekerheid.
Duizend woorden door je hoofd.
Pijn en onmacht.
Wacht?
Informatie, beetje bij beetje.
Terug wat kracht.
De wereld draait.
De toekomst lacht.

Zager & Evans was een Amerikaans rock-pop duo uit eind jaren '60 en begin jaren '70. Het duo is genoemd naar de leden Denny Zager en Rick Evans.

Zager & Evans zijn het meest bekend van hun single In the Year 2525 die geschreven is door Rick Evans. Het liedje waarschuwt over de gevaren van technologie. "In the Year 2525" was een hit in 1969 en stond in de zomermaanden vier weken lang op de eerste plaats van de Nederlandse Top 40. Het nummer belandde ook op de eerste plaats in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk. Hierna behaalde het duo geen successen meer.

.

.

Echte vrienden blijven niet weg
Echte vrienden blijven komen,
Ook al heb je pech.
Echte vrienden,
Je hebt er maar een paar
Je herkent ze wel,
Soms aan een simpel gebaar.
Delen vreugde en verdriet,
maar vergeten je niet.
Geven je altijd weer moed,
In voor- en tegenspoed.
Echte vrienden,
Daar moet je zorg voor dragen
Ze zijn van onschatbare waarde.
Bewaar ze in je hart,
En koester ze elke dag.

Handen heb je om te geven,
van je eigen overvloed.
En een hart om te vergeven
wat een ander je misdoet.
Ogen heb je om te zoeken,
naar wat mensen nog ontbreekt.
En een hart om te zeggen
wat een ander moed inspreekt.
Schouders heb je om te dragen,
voor wat mensen nog ontbreekt.
En een hart om te aanvaarden,
wat een ander beter kan.
Voeten heb je om te lopen,
naar een mens die eenzaam is.
En een hart om het waar te maken,
dat geen mens een eiland is.
Oren heb je om te horen,
naar de mens die vrede is.
En een hart om te geloven,
dat er toch één liefde is.