Naar de inhoud

Eenvoud siert

You'll never walk alone
akke.beakke.be




Mijn blogdeurtje staat altijd open, voor ieder die me weet te apprecieren,
 voor WIE ik ben, niet voor WAT ik ben.


Berichten van 10 september 2012 tot 16 september 2012

Luisteren is meer dan horen.




http://oi47.tinypic.com/25psuix.jpg


Luisteren is meer dan horen.
Een mens die kan luisteren.
Iedereen wil zo iemand ontmoeten.
Aan hem kan je vertellen
over je dagelijkse leven.
Je grote en kleine problemen.
Hij deelt in je vreugde en verdriet.
Je bent gelukkig als er echt
 iemand naar je luistert.
Luisteren is tijd durven te verliezen.
De ander laten uitpraten.
Geen oplossing kunnen geven,
maar stapvoets met de ander op weg gaan.
Niet jouw tempo opdringen,
maar het zijne volgen.
Niet jouw antwoord geven,
maar het zijne laten vinden.
In het luisteren ervaart de ander
dat je van hem houdt.
Met zijn onmacht, zoeken en tasten.
Wie durft luisteren voelt
niet meer de dwang
om de ander te verlichten.
Maar begint te geloven dat
"luisteren" zelf al licht is.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 14:57 Reageer op dit bericht

Paul Weller - Broken Stones


Paul Weller - Broken Stones

Klik op de foto om hem te beluisteren





John William Weller (Paul Weller; Woking Surrey), 25 mei 1958) is een Brits muzikant en zanger. Hij werd bekend met de bands The Jam en The Style Council, alvorens vanaf begin jaren negentig als solo-artiest aan het werk te gaan. Sindsdien staat Weller bekend als een van de meest geliefde en invloedrijke artiesten van Groot-Brittannië.

Weller groeit op als zoon van Ann (schoonmaakster) en John Weller (taxichauffeur, amateurbokser, bouwvakker); hoewel hij het niet breed heeft zetten z'n ouders alles op alles om hem te geven waar hij om vraagt. Als tiener ontdekt Weller The Beatles en raakt hij geïnteresseerd in de Modcultuur.

In zijn Style Council-periode deed Weller steeds verwoedender pogingen om het Jam-imago af te schudden met als gevolg dat hij niet alleen zijn fans kwijtraakte maar ook zichzelf. In 1990, wanneer hij voor het eerst in dertien jaar zonder platencontract zit keert hij noodgedwongen terug naar zijn roots. Hij luistert weer naar de muziek uit zijn jeugd maar ook naar artiesten als Neil Young, Van Morrison en Steve Winwood in diens Traffic-periode.

Deze "mannen met baarden", die hij jarenlang heeft verafschuwd, inspireren hem om weer liedjes te schrijven op de akoestische gitaar; de eerste resultaten worden vanaf november 1990 in de kleine zalen ten gehore gebracht met de Paul Weller Movement (waarvoor ex-Councildrummer Steve White weer in dienst wordt genomen). Het tekort aan solomateriaal wordt opgevuld met enkele Jam- en Council-nummers.

In 1991 verschijnt de eigen beheer-single Into Tomorrow met op de B-kant het van Modernism afkomstige That Spritual Thing. Weller is er zich van bewust dat geen enkele grote platenmaatschappij zich naar zijn voorwaarden zal schikken, maar als hij in november door Japan toert krijgt hij het zakgeld toegediend om er zijn eerste solo-album van op te nemen...

Op 24 april 2009 verliest Weller zijn vader die meer dan 30 jaar z'n manager is geweest. In april 2010 komt het album Wake Up The Nation uit, waarop ook Bruce Foxton een nummer meespeelt.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 16:33 Reageer op dit bericht

Meer van Eenvoud siert

↑ Terug naar de berichten