Naar de inhoud

Eenvoud siert

You'll never walk alone
akke.beakke.be




Mijn blogdeurtje staat altijd open, voor ieder die me weet te apprecieren,
 voor WIE ik ben, niet voor WAT ik ben.


Dinsdag 11 september 2012

Paul Weller - Broken Stones


Paul Weller - Broken Stones

Klik op de foto om hem te beluisteren





John William Weller (Paul Weller; Woking Surrey), 25 mei 1958) is een Brits muzikant en zanger. Hij werd bekend met de bands The Jam en The Style Council, alvorens vanaf begin jaren negentig als solo-artiest aan het werk te gaan. Sindsdien staat Weller bekend als een van de meest geliefde en invloedrijke artiesten van Groot-Brittannië.

Weller groeit op als zoon van Ann (schoonmaakster) en John Weller (taxichauffeur, amateurbokser, bouwvakker); hoewel hij het niet breed heeft zetten z'n ouders alles op alles om hem te geven waar hij om vraagt. Als tiener ontdekt Weller The Beatles en raakt hij geïnteresseerd in de Modcultuur.

In zijn Style Council-periode deed Weller steeds verwoedender pogingen om het Jam-imago af te schudden met als gevolg dat hij niet alleen zijn fans kwijtraakte maar ook zichzelf. In 1990, wanneer hij voor het eerst in dertien jaar zonder platencontract zit keert hij noodgedwongen terug naar zijn roots. Hij luistert weer naar de muziek uit zijn jeugd maar ook naar artiesten als Neil Young, Van Morrison en Steve Winwood in diens Traffic-periode.

Deze "mannen met baarden", die hij jarenlang heeft verafschuwd, inspireren hem om weer liedjes te schrijven op de akoestische gitaar; de eerste resultaten worden vanaf november 1990 in de kleine zalen ten gehore gebracht met de Paul Weller Movement (waarvoor ex-Councildrummer Steve White weer in dienst wordt genomen). Het tekort aan solomateriaal wordt opgevuld met enkele Jam- en Council-nummers.

In 1991 verschijnt de eigen beheer-single Into Tomorrow met op de B-kant het van Modernism afkomstige That Spritual Thing. Weller is er zich van bewust dat geen enkele grote platenmaatschappij zich naar zijn voorwaarden zal schikken, maar als hij in november door Japan toert krijgt hij het zakgeld toegediend om er zijn eerste solo-album van op te nemen...

Op 24 april 2009 verliest Weller zijn vader die meer dan 30 jaar z'n manager is geweest. In april 2010 komt het album Wake Up The Nation uit, waarop ook Bruce Foxton een nummer meespeelt.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 16:33 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Woensdag 5 september 2012

Isaac Hayes - Shaft


Isaac Hayes - Shaft

Om shaft te beluisteren druk op de foto
Isaac Lee Hayes (Covington, 20 augustus 1942 – Memphis, 10 augustus 2008) was een Amerikaans soul- en funkmusicus en acteur. Isaac Hayes kreeg vooral grote bekendheid met de soundtrack Theme from Shaft voor de blaxploitation-film Shaft uit 1971. In latere jaren kreeg hij bekendheid bij een nieuw publiek door zijn stem te verlenen aan het karakter Chef in de animatieserie "South Park".

Isaac Hayes verloor op vrij jonge leeftijd zijn ouders, waarna hij werd opgevoed door zijn grootouders. Op zijn vijfde werd hij lid van het kerkkoor, waarna hij piano, orgel en saxofoon leerde spelen. Op een gegeven moment verhuisde de familie naar Memphis, waar hij speelde in enkele weinig succesvolle en voor korte tijd bestaande R&B-groepen als Sir Isaac and the Doo-Dads, the Teen Tones en Sir Calvin and His Swinging Cats. In 1962 maakte hij zijn eerste opname.

Al snel speelde hij saxofoon bij the Mar-Keys, waardoor hij kwam te werken voor Stax Records. Bij Stax schreef hij samen met David Porter een serie hits, waaronder de soulklassieker "Soul Man" van Sam & Dave, alsmede enkele nummers voor Carla Thomas en Johnnie Taylor.

In 1967 kwam zijn debuutalbum als soloartiest uit, Presenting Isaac Hayes, opgenomen vlak na een wild feest. Het eerste album was een redelijk succes, maar het was zijn tweede album, Hot Buttered Soul uit 1969, dat de grote doorbraak betekende. De muziek op Hot Buttered Soul was vrij lange, funky, sensuele soulmuziek en werd een groot commercieel succes. Met dit album vestigde hij een herkenbaar imago, bestaande uit zijn voorliefde voor donkere zonnebrillen en gouden sieraden, een imago dat veel later zijn navolging zou vinden in de gangsta rap.

Met de filmmuziek voor Gordon Parks' film Shaft (1971) had Hayes zijn grootste succes te pakken. De met een orkest ondersteunde funky grooves van de film sloegen enorm aan en zowel de soundtrack als de single Theme from Shaft werden grote hits. Hayes werd genomineerd in de twee muziekcategorieën van zowel de Golden Globes als de Oscars en mocht zowel de Golden Globe voor Beste filmmuziek als de Oscar voor Beste liedje (voor "Theme from Shaft") mee naar huis nemen, de eerste keer dat een Afro-Amerikaanse componist deze prijs won.

In 1975 had Hayes Stax verlaten om zijn eigen label op te richten, Hot Buttered Soul Records. Na een aantal teleurstellende albums kwam Hayes in 1977 weer terug met de LP A Man and a Woman, die hij samen met Dionne Warwick opnam.

Vanaf de jaren zeventig liet Hayes zich ook vaker zien als acteur, eerst in blaxploitation-films, later ook in andere rollen. Zo was hij in 1974 te zien in Truck Turner (zijn enige hoofdrol in een film), in 1981 in Escape from New York en in 1988 in I'm Gonna Git You Sucka!.

In de jaren negentig bekeerde Hayes zich tot Scientology. Ook sprak hij de stem in van de schoolkantinehouder Chef in de populaire animatieserie "South Park". Hoewel de rol slechts bedoeld was voor één aflevering, werd Chef zo populair dat hij een regelmatig terugkerend personage werd. "Chocolate Salty Balls", een door Hayes ingezongen nummer afkomstig uit de "South Park"-aflevering "Chef's Chocolate Salty Balls", werd in 1998/1999 een wereldwijde hit, die onder andere nummer één werd in het Verenigd Koninkrijk. In maart 2006 gaf Hayes aan zijn medewerking met het programma te willen beëindigen, omdat volgens hem het programma opmerkingen over zijn en andere religies maakt, die getuigen van intolerantie. Hij deed deze uitspraken na een aflevering waarin Scientology en bekende aanhangers van de religie, Tom Cruise en John Travolta, op de hak werden genomen.

In 2002 werd Isaac Hayes opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame.

Op 10 augustus 2008 werd Hayes op 65-jarige leeftijd dood in zijn huis aangetroffen door zijn vrouw . De doodsoorzaak was niet meteen bekend maar later werd bekend dat Hayes is overleden aan de gevolgen van een beroerte


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 10:45 1 reactie Reageer op dit bericht
Woensdag 29 augustus 2012

The Doors - Riders on the Storm


The Doors - Riders on the Storm

Om ze te beluisteren klik op de foto




The Doors is een Amerikaanse band uit de jaren 1965-1973. De naam is ontleend aan 'The Doors of Perception', de titel van een boek van Aldous Huxley, die op zijn beurt de frase had ontleend aan een gedicht van William Blake: "If the doors of perception were cleansed every thing would appear to man as it is, infinite".
Omdat de beeldbepalende zanger van de band, Jim Morrison, in de zomer van 1971 overleed, zijn sommigen van mening dat de band met zijn wegvallen ophield te bestaan. The Doors maakten rockmuziek met psychedelische melodieën en poëtische teksten.

De leden van de band schreven hun werk meestal onder invloed van de drugs zoals LSD. In de originele bezetting zagen zes studioalbums het licht. Na de dood van Jim Morrison in 1971 werden nog twee studioalbums met nieuwe nummers uitgebracht, waarop Ray Manzarek en Robby Krieger de zang overnamen. Na bijna 30 jaar kwam het tot een reünie. Onder impuls van gitarist Robby Krieger en keyboardspeler Ray Manzarek, aangevuld met Ian Astbury als vervanger van Jim Morrison, bereisden ze concertzalen onder de naam The Doors of the 21st Century. Drummer John Densmore weigert tot op heden deel te nemen aan een reünie. Zijn opstelling leidde in juli 2005 tot een rechtszaak die hij won. Het gevolg hiervan is dat de band vanaf november 2005 de naam Riders on the Storm draagt. ...


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 22:26 Reageer op dit bericht
Woensdag 29 augustus 2012

Showaddywaddy - Under The Moon Of Love


Showaddywaddy - Under The Moon Of Love

Om hun te beluisteren klik op de foto






Showaddywaddy was een populaire popgroep in de jaren zeventig en begin jaren '80. De leden komen uit Leicester (Engeland). Ze waren experts in het maken van covers van hits uit de jaren '50 en gingen gekleed als Teddy Boys.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 22:25 1 reactie Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 augustus 2012

Santana - Samba Pa Ti


Santana - Samba Pa Ti

Klik op de foto om hem te beluisteren






Santana is een latinrockband die eind jaren zestig is opgericht door Carlos Santana; gitarist, naamgever en de enige constante factor in alle samsntellingen die deze band heeft gekend.

In 1966 richtte Carlos Santana samen met bassist David Brown en toetsenist Gregg Rolie de Santana Blues Band op. Hoewel de band de naam van Carlos Santana droeg (het was van de muzikantenvakbond verplicht om de band naar de muzikale leider te noemen) was het meer een collectief zonder leider. Na verloop van tijd werd de naam ingekort tot Santana en op 16 juni 1968 maakte de band zijn debuut in de Fillmore. In 1969 maakte Carlos Santana zijn albumdebuut op The Live Adventures of Mike Bloomfield and Al Kooper van Mike Bloomfield en Al Kooper.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 15:55 Reageer op dit bericht
Dinsdag 21 augustus 2012

John fogerty - Bad Moon Rising


John fogerty - Bad Moon Rising

Klik op de foto om hem te beluisteren






John Cameron Fogerty (Berkeley, Californië, 28 mei 1945) is een Amerikaans singer-songwriter. Hij is vooral bekend als voorman van de rockgroep Creedence Clearwater Revival. Karakteristiek is zijn raspende stem en pakkende gitaar-riffs.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 19:08 Reageer op dit bericht
Zaterdag 18 augustus 2012

Hier ben ik geboren




http://oi45.tinypic.com/2mxlr1t.jpg


Het is ergens in de Vlaanders
tussen de mooie eenvoud van de velden
ligt er het kleine dorpje
waar ik ooit de vriendschap vond
Ik werd bekoord door al het mooie
wat de natuur te bieden heeft
Schitterend is al z'n glorie
daar waar ik ooit mijn hartje bond
Het boerenleven tiert er welig
daar waar de tijd had stil gestaan
geen chaos van het drukke leven
de straatjes zijn er romantisch rustig
Het plekje ergens in de Vlaanders
waar elke morgen de mensen groeten
daar heb ik mijn rust gevonden
daar voel ik mij blij en lustig
In de vroegste ochtenduren
als de nevel de vlakten vergrijst
als ik en jij daar samen wandelen
langs beekjes omzoomd met waterstruiken
Waar een toonbeeld wordt gezet
hoe het leven eigenlijk kan
Waar ik,...en jij hier uit de Vlaanders
de eenvoudgeuren kunnen ruiken...


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 12:32 Reageer op dit bericht
Donderdag 9 augustus 2012

Daan - Victory


Daan - Victory

Klik op de foto om hem te beluisteren






Daan Stuyven  is een Belgische singer-songwriter en muzikant , geboren  24 september 1969.


Opgeleid als grafisch ontwerper maar met een onweerstaanbaar geluidenpanorama in zijn hoofd, sloeg Daan de weg van muzikant in.

Hij begon zijn muzikale carrière midden de jaren 80 als ‘backing-vocals’ zanger bij enkele groepen. Hij was de bezieler van de band Citizen Kane waarmee hij het in 1988 schopte tot in de finale van Humo's Rock Rally.

Daarna speelde hij nog in verschillende andere groepen Volt (elektronische muziek) en Running Cow (rock), beide groepen zijn wel regelmatig te horen op Studio Brussel, maar echt succes halen ze niet en de groepen blijven niet lang bestaan.

Vanaf 1999 gaat Daan -naast Dead Man Ray- solo onder zijn eigen naam. Hij brengt zijn debuut-CD uit met de songs die hij tussen zijn verschillende projecten door heeft opgenomen. Dit album krijgt de naam ‘Profools’ mee.

Ondertussen worden zijn kwaliteiten ook opgemerkt door verschillende gerenommeerde Belgische filmproducenten en mag hij zijn kunnen tonen met aardig wat succes. Hij componeerde o.a. muziek voor de films : ‘Verboden te zuchten ‘ van Alex Stockman, ‘Meisje’ van Dorothée Vandenberghe, ‘Un Honnète Commerçant ‘van Philippe Blasband,… Daan ontvangt voor zijn filmmuziek de Jozef Plateau-prijs en werd gevraagd als jurylid voor het filmfestival 2003 te Gent.

In 2002 brengt hij zijn tweede solo-album uit ‘Bridge Burner’. De culthit ‘Swedisch designer drugs’ werd stevig gedraaid op de radio. Terwijl de muziek van Dead Man Ray steeds beklijvender wordt, lijk Stuyvens solowerk steeds nadrukkelijker richting dansbare pop te evolueren.

Daan verhuist van Antwerpen naar Brussel en  werkt  tijdens de winter 2003-2004 aan zijn nieuwe CD ‘Victory’ die gereleased wordt op 26 april 2004.  De single ‘Victory’ bracht Daan uit in februari 2004 en werd een hit.




Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 22:09 Reageer op dit bericht
Zaterdag 4 augustus 2012

Hot Chocolate - You Sexy Thing


Hot Chocolate - You Sexy Thing

Klik op de foto om hun te beluisteren






Hot Chocolate was een Britse discoband van de jaren 60, 70 en 80 en werd opgericht door Errol Brown (oorspronkelijk van Jamaica). De bandnaam The Hot Chocolate Band werd verzonnen door Applemedewerkster Mavis Smith, dit werd echter al snel afgekort.

Brown begon zijn muziekcarrière met het maken van een reggaeversie van John Lennons "Give Peace A Chance", maar er werd hem verteld, dat hij toestemming nodig had. Tot Browns verbazing werd hij benaderd door Apple Records, aangezien John Lennon zijn versie goed vond en kreeg vervolgens een contract aangeboden bij Apple Records.

Vervolgens werkte de band samen met producent Mickie Most aan vele singles, waaronder Love Is Life (1970), Brother Louie (1973) en Emma (1974), en geleidelijk introduceerden ze hun karakteristieke funky geluid. Het succes van de band was in de Benelux matig in de beginperiode, maar Hot Cholocate bleef gestaag produceren. Toen in 1975 de discoperiode aanbrak, brak ook Hot Chocolate door en had met name in het Verenigd Koninkrijk grote hits, zoals You Sexy Thing (1975), So you win again (1977), Every 1's A Winner (1978), No doubt about it (1980), Girl crazy (1982) en It Started With A Kiss (ook 1982). In 1987 maakte Ben Liebrand remixes van oude hits van Hot Chocolate; You sexy thing (remix) stond maar liefst 29 weken in de Nationale Hitparade maar kwam nooit hoger dan de 29e plaats.

Errol Brown begon vervolgens tevens aan een weinig succesvolle solocarrière met uitzondering van één kleine hit: Personal touch (1987). In 2003 ontving Brown de Order of the British Empire (equivalent van de ridderorde) en in 2004 de Ivor Novello Award voor zijn uitmuntende bijdrage aan de Britse muziek. Hot Chocolate is echter nog niet opgehouden en blijft doorgaan met tours en optredens.

In 1975 verliet basgitarist Tony Wilson de groep omdat hij het niet eens was met de met de verzoeting en vercommercialisering van de sound die Errol Brown voorstond. Tony scoorde in 1977 één hit in de Benelux, I like your style.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 22:36 1 reactie Reageer op dit bericht
Zaterdag 21 juli 2012

Serena Ryder - Sisters Of Mercy


Serena Ryder - Sisters Of Mercy

Om haar te beluisteren druk op de foto





Serena Ryder is een opkomende  Canadese zangeres


Serena Ryder (born December 8, 1983 in Toronto, Ontario) is a Juno Award-winning Canadian singer/songwriter and guitarist who grew up in Millbrook, Ontario.

Ranging musically between folk, roots, country, and adult contemporary, Ryder possesses a three-octave range. She attended the Integrated Arts Program at Peterborough Collegiate and Vocational Institute in Peterborough as well as Crestwood Secondary School. As a teenager, she performed solo as well as with many bands from the Peterborough area, including Christian band Thousand Foot Krutch and Jive recording artist Three Days Grace.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 11:48 3 reacties Reageer op dit bericht
Zaterdag 14 juli 2012

Je bent perfect zoals je bent



http://oi50.tinypic.com/2lq9me.jpg


Waar woorden zijn is verwarring.

De ene vraag roept de andere op,

en zo komt er nooit een antwoord.

Denken kan geen antwoord bieden,

waar denken is kan alleen chaos zijn.

Je weet al alles wat je weten moet,

je bent precies op de plaats waar je moet zijn.

Geen reden om te denken,

geen reden om je te verplaatsen,

geen reden om te praten.

Je bent perfect zoals je bent,

geen reden om te veranderen.

Koester je eigen wezen,

en ontdek zijn oneindige schoonheid.

Vind de rust en vrede in jezelf

en ontdek je innerlijke licht.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 20:55 1 reactie Reageer op dit bericht
Donderdag 12 juli 2012

Neville Brothers - Tell it like it is


Neville Brothers - Tell it like it is

Klik op de foto om hun te beluisteren






The Neville Brothers is een R&B-groep die gospel, soul, funk en pop speelt. De groep werd opgericht in 1977 in New Orleans

Voordat The Neville Brothers werd opgericht hadden de broers al een carrière achter de rug. Art richtte de band The Hawketts tijdens zijn highschool-periode op. The Hawketts hadden een grote hit met "Mardi Gras Mambo" in 1954. Daarna richtte Art de band The Meters op, samen met George Porter Jr., Joseph (Zigaboo) Modeliste en Leo Nocentelli. In 1975 werd Cyril Neville gevraagd om mee te gaan spelen. In 1966 had Aaron een solo-hit met "Tell It Like It Is", dat in de jaren 80 weer werd uitgebracht, met groot succes, en toerde Aaron samen met de band van Art door de Verenigde Staten.

Charles begon op zijn twaalfde saxofoon te spelen in een schoolband genaamd 'Turquoise while teenagers'. Ook speelde hij mee met The Hawketts. Toen hij vijftien was verliet hij school en ging Charles toeren met Gene Franklin & the Houserockers. Dit was een soort reizende variétéshow. Toen de toer klaar was kwam Charles terug naar New Orleans en speelde daar in een lokaal bekend café: de Dew Drop Inn. Van 1956 tot 1958 was Charles bij de marine en speelde hij in een lokaal bandje in Memphis, Tennessee. In Memphis kwam hij B.B. King tegen en ze werden goede vrienden. Charles verliet de marine en ging weer terug naar New Orleans waar hij naar de universiteit ging. Maar hij miste de muziekindustrie en ging weer toeren. Tijdens deze periode raakte hij verslaafd aan heroïne en kwam een paar keer in de gevangenis terecht. Daarna ging hij naar New York City en speelde samen met onder anderen Johnny Taylor, Clarence Carter en O.V. Wright.

De oom van de broers - George Landry - vroeg de broers in 1976 om mee te werken aan zijn album "The Wild Tchoupitoulas" en dat deden ze.


De broers wisten dat hun ouders graag wilden dat ze samen gingen werken. Doordat ze het album samen met hun oom hadden opgenomen, richtten ze in 1977 een eigen groep op onder de naam The Neville Brothers. Voor iedereen werd de droom eindelijk waarheid, met Art op piano, Charles op de saxofoon, Cyril op de conga's en Aaron als zanger. Ze kregen een contract bij Capitol, maar die vroegen zich af of de muziek die de broers maakten wel aan zou slaan bij het grote publiek. De muziek was namelijk typisch Nevilles en niet in een hokje te plaatsen, zoals men zei. Capitol wist niet hoe ze de muziek moesten verkopen. De eerste plaat, "The Neville Brothers", werd geen hit en het contract werd ontbonden. De broers hadden drie jaar lang geen contract. Producer Joel Dorn nam contact op met vele platenmaatschappijen, maar niemand wilde de broers contracteren. De broers bleven ondanks de problemen wel toeren. Tijdens één van de concerten kwam Bette Midler en zij vond de broers geweldig. Ze kregen een contract bij A&M en maakten "Fiyo On the Bayou" in 1981. Dit album bevatte veel invloeden van The Meters. In het achtergrondkoor zaten Cissy Houston en haar jongste dochter. Het album werd slecht verkocht.

Wederom werd er geen energie in de groep meer gestoken door een platenmaatschappij. Pas in 1981 durfde A&M het weer aan om een album met de broers te maken: "Yellow Moon", geproduceerd door Daniel Lanois. Het album werd een wereldhit, mede doordat de broers de liedjes zelf mochten schrijven (zeven van de twaalf liedjes zijn door de Neville-broers geschreven).

Daarna maakten ze vooral live-albums en toerden ze als The Neville Brothers. Ze maakten ook studio-albums, maar die overtroffen "Yellow Moon" niet. Toen Art ziek werd, eind jaren negentig, gingen de andere broers hun eigen projecten doen, tot hun comeback in 2004. Ze kregen een contract bij Back Porch Records en maakten het album "Walkin' In The Shadow Of Life". Heden ten dage toeren ze over de hele wereld met groot succes. Ivan Neville speelt sinds de laatste jaren mee met de groep.



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 09:05 Reageer op dit bericht
Maandag 9 juli 2012

Queen - I Was Born To Love You


Queen - I Was Born To Love You

Klik op de foto om hun te beluisteren






Queen is een Engelse rockgroep. Queen is opgericht in 1970 in Londen door gitarist Brian May, zanger Freddie Mercury  (overleden 1991) en drummer Roger Taylor, aangevuld met bassist John Deacon in 1971. Met tientallen hits in de jaren zeventig, 80, 90 en 00, is Queen een van de succesvolste popgroepen in de geschiedenis


I Was Born To Love You is een single die alleen werd uitgegeven in Japan, op 28 februari 1996. Origineel was dit een solonummer van Freddie Mercury, de leadzanger van de band, uit 1985, maar na zijn dood in 1991  heeft de band het nummer opnieuw uitgebracht. Het nummer werd geremixed en de instrumenten werden opnieuw ingespeeld door de bandleden. Het nummer is te vinden op het album Made in Heaven.

Het liedje werd in 2005 voor het eerste live gespeeld tijdens de tour van Queen+Paul Rodgers door Japan. Hierbij speelden Brian May (gitarist) en Roger Taylor (drummer) het liedje akoestisch.

In Japan werd dit het eerste nummer van Queen dat de hitlijsten binnenkwam sinds Teo Torriatte (Let Us Cling Together) in 1977.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 22:04 1 reactie Reageer op dit bericht
Vrijdag 6 juli 2012

Jamie Cullum - Everlasting Love


Jamie Cullum - Everlasting Love

Klik op de foto om hem te beluisteren






Jamie Cullum (Malmesbury (Wiltshire), 20 augustus 1979) is een Britse jazzpianist en -zanger. Hij behoort tot de populairste jazzartiesten aan het begin van de 21e eeuw.

Zelf noemt hij de muziek op zijn nieuwere albums geen pure jazz, maar jazz met een vleugje rock en pop. Een populaire benaming voor deze stijl is jazzpop. Zijn eerste cd Heard it all before wordt over het algemeen wel als 'echte' jazz beschouwd.

Op zijn negentiende, terwijl hij aan de Universiteit van Reading studeerde, bracht hij zijn eerste plaat uit: Jamie Cullum Trio — Heard it all before. Door dit album kwam hij in contact met bassist Geoff Gascoyne en speelde hij op Gascoynes album Songs of the summer. In 2002 nam Cullum zijn tweede album Pointless nostalgic op, maar zijn doorbraak naar een groot publiek kwam met Twentysomething in 2003. Op dit album, dubbel-platina in het Verenigd Koninkrijk, speelt hij naast eigen nummers ook covers van Jimi Hendrix (Wind cries Mary), Jeff Buckley (Lover, you should've come over), Radiohead (High And Dry) en Pharrell Williams (Frontin).

Jamie Cullum is getrouwd met model en schrijfster Sophie Dahl.

In Nederland werd Jamie Cullum bekend tijdens North Sea Jazz 2004. De man die lange tijd vaste drummer van Jamie was, Sebastiaan de Krom, komt uit Nederland. In Nederland was hij onder andere te zien tijdens Nijmegen Rockin' Park en in Paradiso.

Ter promotie van zijn vierde album Catching Tales (dat in september 2005 uitgekomen is) heeft hij op 14, 15 en 16 december de Heineken Music Hall aangedaan.

29 april 2006 stond hij in de line up van Koninginnedag een uur lang te spelen op het Museumplein te Amsterdam. Als statement droeg hij een shirt van zangeres Anouk die zeer geliefd is bij Jamie.

Op 23 juli 2006 speelde Jamie Cullum weer in Nederland in het Zuiderpark in Den Haag. Hier was het 1-daags festival Arrow Rock Jazz In The Parc georganiseerd, met onder meer New Cool Collective en Wende Snijders. Jamie Cullum zette opnieuw een set neer van meer dan 2 uur voor het 8500 koppen tellende publiek.

Op het album van de Haarlemse hiphop-band Relax, Pirates Among Puppets, speelt hij mee met het nummer "Bittersweet".

Op 12 juli 2009 speelde Jamie Cullum opnieuw op het drie-daagse jazzfestival North Sea Jazz. Dit festival betekende in 2004 zijn doorbraak in Nederland.

Na Catching Tales duurde het vier jaar voordat de Brit een nieuw album zou uibrengen. Dit kwam ook omdat zijn vaste twee bandleden Geoff Gasgoyne en Sebastiaan de Krom na zeven jaar hetzelfde repertoire zin hadden in wat anders en Jamie verlieten. Percussionist Tom Richards bleef wel. Met nieuwe muzikanten en een nieuwe producer maakte Jamie het album The Pursuit, waarop hij voor het eerst gebruik maakt van meer elektronische muziek.

In 2006 gaf hij een concert in Vorst Nationaal met vooral nummers van zijn nieuwe cd 'Catching Tales' en datzelfde jaar was hij één van de headliners op het folkfestival van Dranouter.

Op 19 juli 2009 trad hij ook op op het Gent Jazz Festival. Hij bracht er een mix van oude en nieuwe nummers, met o.a. zijn nieuwe nummer I'm all over it now.

Na Catching Tales duurde het vier jaar voordat de Brit een nieuw album zou uibrengen. Dit kwam ook omdat zijn vaste twee bandleden Geoff Gasgoyne en Sebastiaan de Krom na zeven jaar hetzelfde repertoire zin hadden in wat anders en Jamie verlieten. Percussionist Tom Richards bleef wel. Met nieuwe muzikanten en een nieuwe producer maakte Jamie het album The Pursuit, waarop hij voor het eerst gebruik maakt van meer elektronische muziek. In 2010 heeft Jamie Cullum een concert gegeven in de Heineken Music Hall te Amsterdam.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 17:04 Reageer op dit bericht
Vrijdag 29 juni 2012

Joe Cocker - With A Little Help From My Friends


Joe Cocker - With A Little Help From My Friends

Om hem te beluisteren klik op de foto





Joe Cocker (Sheffield, 20 mei 1944) is een Engels blueszanger.

Hij is zijn leven lang al bezig met muziek, en zat al in kleine bands in zijn geboortestad Sheffield toen hij 15 jaar oud was. Hij was voor het eerst op de Amerikaanse televisie in 1969, in de Ed Sullivan Show.

Zijn eerste grote hit was het lied With a Little Help from My Friends, een cover van de Beatles song. In hetzelfde jaar verscheen hij op het Woodstock Music and Art Festival. Andere vroege hits zijn Cry me a river en Feelin' alright.

Aan het begin van de jaren zeventig had hij problemen met drugs en alcohol, maar hij maakte een comeback in de jaren tachtig. Hij had grote hits met You are so beautiful, Up where we belong en Unchain my heart, waardoor hij een nieuw publiek aan zich bond.

Cocker is bekend om zijn opvallende, rauwe stemgeluid en een typische gestiek die enigszins doet denken aan luchtgitaar spelen.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 12:10 1 reactie Reageer op dit bericht
Zaterdag 23 juni 2012

De kleine dingen maken het leven draaglijk.




http://oi46.tinypic.com/2hmpy7n.jpg


De kleine dingen maken het leven draaglijk.

Als je dat zien wilt,kun je alles aan.

Ze geven aan je leven dat speciale,

en vullen vaak je dagelijkse bestaan.

Een troostend woord als je verdrietig bent

Dat telefoontje of die brief.

Waarin men vraagt; Hoe gaat het nou.

Vergeet me niet ;Je bent me lief.

Geen mens kan zonder liefde

En vaak door een klein gebaar,

help je een ander door het leven

Want dat is dikwijls zwaar.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 11:39 1 reactie Reageer op dit bericht
Donderdag 21 juni 2012

Bonnie Raitt - Runaway


Bonnie Raitt - Runaway

Klik op de foto om haar te beluisteren





Bonnie Raitt (Burbank (Californië), 8 november 1949) is een Amerikaanse zangeres, liedjesschrijfster en gitariste.

Ze is de dochter van Broadway musicalster John Raitt. Ze begon gitaar te spelen toen ze twaalf jaar oud was. Na de middelbare school begon ze in Rhythm and Bluesclubs te spelen. In 1983 verbrak Warner Bros. Records het contract, onder andere vanwege alcohol- en drugsgebruik, maar zij verdween allerminst uit de muziekscene.

Na meer dan 20 jaar opnames en optredens, bereikte Raitt succes met haar tiende album. "Nick of Time" kwam in de top te staan in de Verenigde Staten en won drie Grammy Awards. Tegelijk kreeg ze een vierde Grammy voor haar duet "In the Mood" met John Lee Hooker op zijn album "The Healer".

Hierna kreeg in ze 1993 nog drie Grammy Awards voor haar album "Luck of the Draw", waarna ze in 1994 nog twee Grammy's kreeg voor haar album "Longing in Their Hearts".

Raitt trouwde in 1991 met acteur Michael O'Keefe, maar dit huwelijk kwam in 2000 ten einde.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 22:14 2 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 18 juni 2012

Zoek in alles het positieve...




http://img151.imageshack.us/img151/2594/img8191nf2.jpg


Zoek in alles het positieve...

Zoek in alles een voorbeeld voor jezelf,
alleen dan kun je het positieve delen met elkaar.

Zoek in alles een boodschap,
een stimulans of een lering voor jezelf.

Zoek en zie in alles een kans,
een uitdaging, een perspektief voor jezelf.

Zoek niet naar jezelf,
maar luister naar je wensen,
en maak jezelf (her)kenbaar.

Zoek niet altijd naar zekerheid of een toekomst,
maar creëer het door jouw daden.

Zoek niet naar waardering,
liefde en vertrouwen,
maar geef zelf het voorbeeld.

Zoek niet naar geluk en harmonie,
maar creëer het door jouw keuzes.

Wees overtuigd dat je niks cadeau krijgt,
maar dat jouw daden en gedrag het enige is,
waardoor je je leven kan veranderen of verbeteren.

Hugo

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door kunta kinte om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 13 juni 2012

Deep Purple - Smoke On The Water


Deep Purple - Smoke On The Water

Klik op de foto om hun te beluisteren






Deep Purple is een Britse hardrockband. De groepsnaam is afgeleid van de jazzklassieker Deep Purple, het favoriete nummer van de moeder (of de grootmoeder, naargelang de bron) van gitarist Ritchie Blackmore.


Ze laten voor het eerst van zich horen eind 1968  met de single 'Hush'. Deep Purple scoort in de jaren '70 grote hits met 'Black Night', 'Woman From Tokyo' en 'Smoke On The Water'. 'Child In Time (Part 1)' uit 1972 blijkt een klassieker en haalt twee keer de Nederlands Top 10. Bassist Roger Glover is verder ook nog bekend van het nummer 'Love Is All'.


De groep zoals ze nu bestaat


 De huidige samenstelling (2006) is Airey / Gillan / Glover / Morse / Paice, en in deze samenstelling treden ze nog steeds op. In januari 2006 is Deep Purple begonnen aan de ongeveer twee jaar durende Rapture of the deep-worldtour. Op 18 april 2006 werd de nieuwe Ian Gillan-cd/dvd Gillan's Inn uitgebracht. Op 9 juni 2006 speelden ze voor de tweede keer op het Arrow Rock Festival te Lichtenvoorde. Tijdens de uitvoering van het nummer "Smoke on the Water" speelde de gitarist Neal Schon van Journey ook mee.

De grootste hit van de band is "Child in Time". Dit nummer staat in elke Tijdloze 100 in de bovenste regionen geklasseerd. Hetzelfde geldt voor "Smoke on the water".

Deep Purple zou op 27 juli 2006 een concert geven in Libanon. Het concert werd afgelast vanwege de oorlog met Israël. Op 13 november 2006 gaf Deep Purple een eenmalig concert in muziektempel Nikaïa in Nice in zuid-Frankrijk. Voorlopig is Deep Purple aan hun drie jaar durende Rapture Of The Deep-tour. Hierbij zijn ze in de Lotto Arena in Antwerpen geweest.

Deep Purple is in 2003 uitgeroepen tot beste live-band en trekt sindsdien overal ter wereld weer volle zalen en stadions. Ze doen op dit moment zo'n 150 concerten per jaar en zijn daarmee een van de drukste bands ter wereld. Gitarist Steve Morse(sinds eind 1993) is een waardige opvolger van Ritchie Blackmore en heeft ook echt nieuw leven in de band geblazen. Hij is in America ook vijf jaar lang uitgeroepen als beste gitarist en hangt ook in "The Hall of fame". Hij speelt ook nog steeds in zijn eigen band "The Steve Morse band" en in de "Dixie Dreggs". Deep Purple was op 15 juli 2006 ook de afsluiter van het Montreux Jazz Festival, dat dat jaar 40 jaar bestond. Deep Purple deed daar voor de derde keer mee, ook vanwege hun speciale band met Montreux door het nummer "Smoke on the water". Deep Purple heeft ook zijn eigen monument aan de boulevard in Montreux.

Ritchie Blackmore heeft in 1996 zijn eigen band opgericht genaamd Blackmore's Night.

Ian Gillan heeft op 14 november 2009 in de Hammersmith Apollo verklaard tijdens een optreden dat er in februari 2010 een nieuw album uitgebracht zal worden.


Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door kunta kinte om 16:57 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Eenvoud siert

↑ Terug naar de berichten