Toen ik terugging naar Holland had ik mijn koffers vol met foto-apparatuur zitten omdat die in Duitsland zo goedkoop waren. Het aantal keren dat ik de grens was gepasseerd is niet meer te tellen en nooit heb ik controle gehad.

Deze laatste reis werd ik echter wel gecontroleerd en ik dacht : “Nou ben ik het haasje.”

Voor de zekerheid had ik twee koffers boven in het rek gelegd en een, vol met de aspparatuur onder de bank gelegd.

Ik moest mijn koffers openen en dat was ngoed alleen dacht ik” Als hij maar niet vraagt of ik nog meer bagage heb .”

Gelukkig deed hij dat niet en dus had ik mazzel. Een mijnheer die tegenover mij zat, begon te lichen en zei: “U had het knap benauwd, he ? “

Ik vertelde hem wat er in de koffers zat en toen zei hij dat hij blij was dat alle aandacht naar mij ging want hij had ook een koffer onder bank liggen met allerlei spullen erin.

De rest van de reis hebben we doorgebracht in de restauratie-wagen en hebben er maar een kopstoot (glas bier een een borreltje) op genomen . Toen ik in Den Haag kwam was ik opgelucht dat ik er was. Eerst naar mijn logeeradres bij een vriend totdat ik eigen woonruimte had.

De volgende dag heb ik een kamer gehuurd bij een Indische familie en kon me weer een beetje settelen.

Nu nog even werk zoeken en dan ging het lieve leventje weer beginnen.

Eerst ben ik ‘s avonds eens lekker gaan stappen om Scheveningen weer te ontdekken Daar was inmiddels een hoop verander.Er waren gebouwen afgeb roken waar weer nieuwe voor in de plaats waren gekomen en ik moest weer even wennen aan de nieuw situatie.

 .

Rosenmontag

Alles was vreemd voor mij. Al die verklede mensen, jong of oud, ik vond het maar raar. Tijdens het bekijken van de optocht begon ik me toch een beetje onbehaaglijk te voelen  Ik stond daar in mijn colbertje met wit overhemd en stropdas terwijl iedereen verkleed was en dacht : “Zij zijn niet gek, maar ik “

Het jaar daarop heb ik me volledig in de feestgewoel gestort en was net zo gek als al die anderen. Verschil ?

Wel als je als buitenstaander er ineens mee geconfronteerd wordt, kan je je niet zo inleven. Nadat de feestelijkheden afgelopen waren, begon iedereen zich al weer voor te bereiden op het volgende carnavalsgebeuren en dat is het nu juist. Je groeit er langzaam naartoe en ten slotte ben je net zo gek als al die anderen. Inmiddels was ik voorgedragen als lid van de  Mainzer Carnavals Verein (MCV) en vanaf dat moment was ik net zo gek als de rest. Het hoogtepunt was het opbouwen van de wagens. Een paar avonden per week hielp ik met het meebouwen van de wagens. Heel erg leuk, vooral na afloop want dan gingen we met zijn allen op stap en maakten de boel even goed nat. Vaak werd het dan heel laat.

Woonsituatie

Ik kreeg een kamer in het Jugenddorf, dat door Jenaer Glass gesponserd werd. De kamer met eigen bad incl. schoonmaken en eten kostte me DM 185 per maand en ik verdiende toen DM 2450. Dus ik hield een hoop geld over om te stappen en dat heb ik dan ook gedaan.

Toen ik in Mainz aankwam (6 februari) viel ik midden in de carnavalsviering. Voor mij was dat nieuw, ik had nog nooit carnival gevierd. De eerste dagen was het dan ook wennen. Inmiddels was ik lid geworden van het Carl Dusberg Gesellschaft en had me in laten schrijven bij de universiteit van Mainz.

Hierdoor kwam ik in aanraking met medestudenten en die sleepten me overal naar toe.

Zo heb ik een pyama party meege-maakt die grandioos was. Lid zijn van die club betekende ook dat je eens in de maand de boel moest runnen en achter de bar moest staan.

Verder was het gewoonte dat ieder lid op een gegeven moment iets over zijn land moest vertellen.Ik heb daarvoor weer het consulaat ingeschakeld en kreeg films en foldermateriaal.

Ik wilde niet over tulpen, molens of klompen praten maar over onze trots, de waterwerken die wij uitvoerden over de hekle wereld,

Zo is beijvoorbeel de haven van Aden door ons aangelegd. Het waterloopkundig laboratorium in Delft had daar een grote rol in gespeeld. Ze hebben veel metingen gedaan en in het la. Hebben ze de hele boel op schaal nagemaakt. Nadat uiteindelijk alle gegevens beschikbaar waren hebben zij de haven mogen aanleggen. Dit was het begin van de internationale faam die wij daardoor kregen. En nu leggen wij overal ter wereld groet waterprojecten aan.

Waarin een klein landje gtoot kan zijn !!