Onze pleegdochter Salima verbleef heel wat jaren in ons gezin. Als kleine peuter kwam zij voor de eerste keer in het najaar van 2002 en ging met onze Jonathan zelf mee naar de kleuterschool. Zij ging naar de troon van Sint Niklaas, figuur die zij in eigen land niet kende.
Zij bleef elk jaar terugkomen tijdens alle schoolvakanties en werd zo een lid van onze uitgebreide familie. Zij kreeg er zelfs een peter en een meter zodat zij in de eindejaarsperiode ook een nieuwjaarsbrief kon schrijven.
Zij ging met ons mee naar Berlijn toen Jan daar werkte voor Siemens.
Tot zij rond haar achttiende verjaardag de eerste liefdesvlindertjes voelde en besloot om tijdens de zomer maar in Frankrijk te blijven.
Zij studeerde verder tot luchthavenassistente waarbij zij haar quasi perfectie kennis van het nederlands als extra troef kon uitspelen.

Het contact bleef via de chatlijn,  lieve kaartjes voor haar verjaardag en de feestdagen of een onverwacht bezoekje tijdens een korte vakantie in Frankrijk of een gezamenlijk bezoek aan Disneyland. Mijn zus Gerlinde die regelmatig in Parijs deelneemt aan congressen sprak er ook mee af. 
Gisteren 25 april werd Salima 21 en wij kregen een superleuke reactie op haa electronisch kaartje. Zij gaat trouwen en nodigt ons uit op het feest.
Zo'n huwelijksfeest is gespreid over twee dagen.
Wij kijken er in ieder geval naar uit.

 

Als je in een kleine stad als Mortsel woont, heb je een kleinere tuin. Mortsel is naar ons werd verteld één van de drukst bewoonde steden van Vlaanderen. De tuintjes zijn er relatief klein. Ons perceel van 470 m2 is nog redelijk 'groot' te noemen voor een stedelijke agglomeratie. Maar so wie so heb je daardoor een intenser contact met de buren.
Wij wonen nu al 23 jaar in ons huis tot onze grote tevredenheid. Maar dat kan niet gezegd worden over de contacten met de buren. Het lijkt wel of al onze buren het op onze bomen gemunt hebben. Kort nadat wij verhuisd waren vroeg onze rechterbuurman of hij de mooie esdoorn die in de rechterhoek stond wat mocht snoeien omdat hij in de weg stond van zijn antenne. Hij was (is ?) namelijk een fervent radioamateur en daarvoor had hij in zijn tuin een grote beweegbare antenne opgericht. Bij het draaien ervan raakte hij dan soms de takken van onze esdoorn.
Wij zagen daar geen probleem in (je gunt je buurman toch zijn hobby) tot wij een bepaalde dag van een familiefeest terugkeerden en tot de pijnlijke ontdekking kwamen dat buurmanlief er niet beter had op gevonden om alle takken van die esdoorn af te zagen. Een drastische aanpak die resulteerde in het vellen van die mooie boom.
Aan de linkerkant van onze tuin had zich een prachtige kersenboom spontaan uitgezaaid. Waarschijnlijk een gevolg van een namiddagje kersen eten op ons terras. De boom groeide en groeide en bloeide prachtig in het voorjaar. Tot onze buurvrouw vond dat die boom toch iets te dicht bij de afsluiting stond. Met spijt in het hart hebben wij hem laten vellen. Er blijft nu alleen nog een kaal stuk stronk op die plaats over.
Aan de achterzijde kwamen door een nieuwe verkaveling van de binnengronden ook nieuwe buren wonen. Zij hadden dan weer problemen met onze cementplaten als afsluiting. Die moesten er uit en in de plaats wensten zij een groene draad doorweven met klimop. Omdat wij helemaal geen last hadden van die platen en er een vijftal jaar geleden een rij haagbeuk voor hadden geplant vonden wij dat wel wat overdreven. Die haag kon ook geen genade vinden in hun ogen (hoewel zij op de reglementaire afstand was geplant en intussen 2 meter hoog was geworden want zo'n haag werd te breed en een hek doorweven met klimop bleef smal. Bovendien zou het dan moeilijk zijn om de klimop te onderhouden (?!?)
Die buurvrouw (die wij intussen madame draad hadden gedoopt) bleef er maar over doorzagen. Zij vond dat hun privacy werd aangetast (waarom kom je dan in godsnaam op een woonerf wonen ?) , zij had inmiddels onze buurvrouw van links al voor het vredegerecht en de rechtbank van eerste aanleg gedaagd omwille van een eik in haar tuin die er al langer dan 30 jaar stond maar die schaduw en bladeren (!) gaf op haar terras. Zij kreeg het nog gedaan ook dat die majestueuse eik moest geveld worden. Het had onze buurvrouw ook  nog eens 1500 euro gerechtskosten gekost.
Wij zijn dus maar voor de bijl (?!?) gegaan. De platen én de haagbeuk gaan er uit en de volgende weken worden de draadhekken met klimop geplaatst.... Onze linkerbuurvrouw gaat daarentegen niet akkoord en daar wordt het hek voor de platen geplaatst (?!?)
De buurman rechts had intussen ook al bekomen dat onze berken werden geveld (gaven teveel schaduw in zijn tuin zodat zijn vrouw en dochter niet konden zonnen...) en nu zou hij nog willen dat onze oude pereboom die nog prachtig bloesemt en tot in de top begroeid is met een klimhortensia ook nog zou moeten verdwijnen. Maar Jan en ik hebben gezworen dat dat niet zal gebeuren. Je zal maar leven tussen boomvrezende buren....
Mijn zus en broer met respectievelijk een tuin van 5000 en 10000 m2 kennen die problemen natuurlijk niet maar moeten dan wel veel meer uren in hun tuin werken om alles wat op orde te houden.....