Deze week in de actualiteit veel ethische vragen gehoord. De 93 jarige bejaarde die levensmoe is en op eigen verzoek wil sterven. Er werd veel over gepraat maar ik denk dat de essentie is dat mensen het recht moeten hebben om zelf te kunnen beslissen wanneer voor hen het eindpunt is bereikt.
Als stagiaire ergotherapie ooit meegemaakt dat een negentigjarige man 's nachts tegen zijn wil werd gereanimeerd om dan de volgende dag opgewekt

aan de oefeningen te moeten deelnemen....
Als terminale ziekte een reden mag zijn om te kiezen voor euthanasie waarom zou levensmoeheid op die leeftijd dat ook niet zijn. Wat voor zin heeft het om mensen te dwingen om in leven te blijven die alle plezier in het leven hebben verloren door pijn of zware vereenzaming.
Hetzelfde geldt echter niet voor jongere mensen. Daar kan je nog wel een poging doen om meer levensvreugde te brengen. Hoe hopeloos een situatie ook mag lijken psychische problemen op jonge leeftijd zijn in het juiste kader nog leefbaar te maken. Daarmee wil ik niet zeggen dat jij die mensen aan hun lot moet overlaten maar binnen de juiste omkadering kan aan hun situatie nog veel verbeterd worden. Jammer dat onze maatschappij daar weinig geld voor beschikbaar stelt...
Als Berlusconi in Italie een wet voorstelt die levensbeëindiging mogelijk maakt als je een wilsintentie hiervoor hebt getekend maar dan daarna die wet zo beperkt door te verbieden dat sondevoeding wordt onderbroken (vb bij langdurige coma-patiënten) waar is hij dan mee bezig ?
Mijn tante kreeg een hersenbloeding en kwam in een vorm van subcoma terecht. In praktijk kwam dat er op neer dat zij niemand meer herkende en dat alleen de vitale functies nog werkten. 14 jaar heeft haar man samen met een resem verzorgers haar liefdevol thuis verzorgd en toen is zij door een domme infectie toch gestorven. Toch durf ik mij afvragen of deze dame levenslustig en joviaal als zij altijd was voor deze levensverlenging zou hebben gekozen.....
Als paus Benedictus doodleuk verklaart dat condooms geen zin hebben in de bestrijding van Aids in Afrika dan is dat wraakroepend. In een land waar in bepaalde gemeeschappen de ganse middengeneratie al is gedood door deze vreselijke ziekte en alleen kinderen en ouderens nog overblijven waar ben je dan mee bezig ? Hoe ga je al die aidswezen groot krijgen ? En hoe ga je aan de economische toestand van een land verbetering brengen als alle actieven wegvallen ? Als onze overheid dan de pauselijke nuntius uitnodigt voor een gesprek (en niet zoals de media zeggen op het matje roept) is dat dan geen normale reactie van een weldenkend mens ????
Ethische kwesties moeilijke vraagstukken in onze moderne tijden....