Berichten van 25 mei 2009 tot 31 mei 2009

Vandaag was het dag van het park en onze stad had alle bewoners uitgenodigd om te komen picknicken op de weide van Fort IV.
Dus wij gewapend met onze mooie picknickmand, lekker belegde broodjes, kristallen glazen, mooie borden en bestek en als dessert een blozende appel en smeuiige yoghourt naar onze 'voortuin'. Ter plaatse zorgde een accordionist al voor de vrolijke deuntjes en was er koffie en thee voor de dorstigen. Wij stoorden ons niet aan de politici (zoals Kathleen Van Brempt)die nog hoopten tijdens de laatste dagen van de campagne om enkele kiezers van het gelijk van hun partij te overtuigen.
Daarna reden wij naar Gent waar wij een afspraak hadden met Kul & Tuur, de culturele vereniging van Atea-Siemens voor een bezoek aan de tentoonstelling van Emilie Claus en het landleven in het SMK. Onder leiding van een deskundige gids leerden wij deze poetische schilder beter kennen. Eindelijk een schilder die al tijdens zijn leven voldoende succes kende om er goed van te kunnen leven. Die jaarlijks verschillende reizen maakte oa naar Frankrijk waar hij contacten legde met de impressionisten en de pointillisten. De tentoonstelling toonde ook enkele beelden van Constantin Meunier die een tijdgenoot was en waarvan wij thuis bij mijn ouders ook een beeldje hadden (de buildrager).
Emilie Claus woonde in Villa Zonneschijn in Astene aan de Leie waar hij vele andere kunstenaars de gelegenheid gaf om er te werken. Hij evolueerde naar steeds lichtere kleuren in zijn schilderijen. Vaak maakte hij portretten van zijn echtgenote of van collega's kunstenaars. Naarmate hij ouder wordt worden de personen op het doek steeds minder gedetailleerd en gaan als het ware op in het landschap. Het schilderij dat hij maakte van de tuinman met een bloempot onder de arm is echt prachtig. Ook het werk de picknick waar hij de boerenbevolking in de bloemenweide die geniet van een warme zomerse namiddag  laat contastreren met de strak geschoren gazon aan de overkant van de Leie waar de adelen  zich vermijen op een zondagmiddag.
De koeien die de Leie oversteken zijn echt tot een film verwerkt. De Leie is er achtergrond en actief element. Je ziet de waterspetters van het doek afspringen. Wij hebben dan ook het mooie boek over deze tentoonstelling gekocht. Het blijft zeker een mooie herinnering aan een prachtige tentoonstelling.

 
 
 

 
 
Morgen wordt onze Mirco 18 jaar en dus zijn er voortaan in ons gezin alleen nog volwassenen.
Zo iets moet gevierd worden. Zaterdag mag hij een tiental vrienden uitnodigen voor een toffe tuinparty. Daarvoor heeft hij samen met Jan vandaag al de nodige drank en eten ingeslagen. Hij kan de tent en stoelen lenen van mijn zus en mocht het weer toch nog onverhoopt tegenvallen dan kunnen zij nog altijd uitwijken naar onze dubbele garage.
Die garage is in heel zijn bestaan nog nooit zo proper geweest als nu. Eerst werd alle rommel (en dat was heel wat nu we al 22 jaar in dit huis wonen) eruit gedragen, en werd er geselecteerd wat weg mocht en wat nog bruikbaar was.
Dan werd met de hogedrukreiniger alle vuil en stof (en alle spinnewebben) weggespoeld.
De garage lijkt nu plots een stuk groter dus ik ben heel tevreden over dat feestje in de garage....
Vanavond hebben wij Mirco zijn geschenken al gegeven want morgenvroeg moet hij vroeg vertrekken naar zijn werk en dan is daar nauwelijks tijd voor.
Hij had al een nieuwe GSM gekregen en nonkel Louis heeft hem een nieuwe fiets beloofd na zijn terugkeer uit Polen. Louis is de handige fietsenmaker in onze familie die van drie oudere fietsen een quasi nieuw exemplaar maakt. En nu maar hopen dat zijn nieuw ijzeren ros niet te gauw de sporen neemt.
Ik had voor een mooie verjaardagskaart gezorgd die je kan uitvouwen tot een poster. Daarin stonden de verschillende stappen van zijn verjaardag beschreven (een ontbijt op bed - weliswaar uitgesteld tot maandag) heel veel dikke kussen, talrijke geschenkjes in ontvangst nemen, de voorbereiding van het feest en veel feestvreugde tijdens het tuinfeest.
Hij kreeg ook nog een spelletje voor op zijn Playstation met als hoofdfiguren The flinstones. Daarmee kan hij dan racespelletjes doen maar dan wel gesitueerd in de pre-historie. Je ben immers nooit te oud om te gamen.
Van zijn papa kreeg hij een prachtige video waarin hij de filmpjes had gedigitaliseerd van toen wij hem in Roemenië zijn gaan ophalen, de aankomst op Zaventem, en de eerste dagen, weken en maanden in Vlaanderen. Hij vond het een heel leuke verrassing en was met grote ogen aan het kijken hoe hij als kleine kleuter zijn toekomstige adoptiouders een rondleiding gaf in het kindertehuis.
En zo zijn wij dus weer een volgende fase in ons gezin ingetreden. Wij leven nu met vier volwassenen in ons gezin en één pleegdochter op verplaatsing in Parijs. Maar die gaan wij in de zomer opzoeken en dan gaan wij allemaal samen nog eens naar Disneyland.

De afgelopen maanden liep er bij Carrefour een actie waarbij je een pakje van 5 disneystickers kreeg bij elke aankoop van 20 euro. Om de hele reeks bij elkaar te sparen moest je ofwel heel vaak en heel veel kopen in je vertrouwde supermarkt of op een andere vindingrijke manier proberen aan de nodige stickers te geraken. Zo werden er algauw op de site van Libelle reeksen (dubbele) stickers aangeboden in ruil voor de ontbrekende nummers. Het was wel opvallend dat bepaalde nummers blijkbaar moeilijker te vinden waren, zoals de X1 tot en X 12.
Maar door die site goed op te volgen en de ontbrekende stickers per post naar de tegenpartij te sturen groeide de collectie toch aan. Ook familieleden werden aangemaand om toch stickers te vragen bij hun aankopen ook als zij niet van plan waren om de reeks bijeen te sparen.
Zo vonden wij regelmatig in onze brievenbus een omslag met enkele stickers en langzaam maar zeker zag je het album zich vullen.
Vandaag woensdag had GB Mortsel een ruilbeurs georganiseerd op de parking. Tientallen geinteresseerden ruilden en streepten af en slaagden erzo in om die laatste ontbrekende stickers nog te bekomen.
Zowel Jonathan als ik hebben dus nu een volledige album en kunnen het binnenbrengen in ruil voor een toegansticket voor Disneyland Parijs.
Tevens mag je dan ieder nog eens 4 extra ticketten bestellen aan de gunstprijs van 30 euro ipv 60 euro. In de zomer zullen wij dus met het ganse gezin, Thalia en haar mama en mijn petekind Reinhilde Disneyland nog eens kunnen bezoeken. Wij gaan dan logeren in het Novotel waar pleegdochter Salima werkt.
Het zal een tof weerzien worden en wij kijken er nu al naar uit.

Vandaag stond volledig in het teken van toekomstige vakantieplannen. Onze vrienden wonen al en of zijn  blijkbaar op korte termijn allemaal ineens van plan om in het buitenland tijdelijk of permanent te gaan wonen. Zij baten daar al een B&B uit of dromen ervan om daar op korte termijn mee te beginnen en dat opent voor ons natuurlijk mogelijkheden naar toekomstige vakanties.
Lieve heeft haar hart verloren aan een bretoen. Zij kende hem al jaren en na haar recente echtscheiding is die vriendschap geëvolueerd naar elkaar steeds liever gaan zien en nu wordt een definitief vertrek naar Bretagne een quasi zekerheid. Haar twee zonen en dochter zijn volwassen en kunnen hun plan trekken dus kan mamalief haar hart volgen naar Rennes.
Wij vinden dat geweldig want Bretagne behoort al jaren met stip tot onze favoriete vakantiebestemmingen omdat het niet te ver rijden is, het klimaat er aangenaam maar niet te warm is, de natuur er overweldigend mooi is en de marktjes en haventjes er nog heerlijk autentiek zijn.
Annelies zoekt het nog wat verder. Zij leerde een portugese architect kennen en nu willen zij samen een B&B openen . Annelies ging al enkele keren op prospectie naar haar nieuwe vaderland. Zij zou eventueel zelfs  een bestaande B&B overnemen van een Vlaamse dame die haar echtgenoot die halftijds in Luxemburg werkt vaker wil vergezellen. Ook Portugal heeft voor ons dat charmante en dat authentieke dat wij graag zoeken op vakantie dus een bezoek aan hun nieuwe woonst behoort zeker tot de mogelijkheden een van de volgende jaren. Al zal het dan wel in het voor of najaar zijn want de hitte van de zomermaanden is er voor ons te veel aan.
Dit jaar willen wij alvast richting Polen trekken waar Peter en Magda een B&B hebben aan de kust. Zij ontvangen er veel toeristen die van een bezoekje aan de struisvogelfarm een leuke daguitstap maken en ook nog wat honing kopen die ter plaatse wordt verwerkt.
Mona Lisa en Garry wonen in Canada en hebben ons ook al uitgenodigd om een deel van hun mooie land te verkennen. Zij bezochten twee jaar geleden Vlaanderen en wij toonden dan vol fierheid het mooie Vlaanderen en dat willen zij nu met plezier voor ons doen in Canada.  Wij hebben in het verleden al wel een gedeelte van Canada bezocht maar dat land is zo overweldigend van natuur dat een nieuw bezoek zeker te overwegen valt.
Tony woont in Chicago en verwacht ons zeker als wij aan de US 66 gaan afrijden wat ook een van de eerstvolgende jaren zal gebeuren.
Bert en Monina wonen in Sydney en willen ons graag Australië leren kennen. Ik kreeg vandaag nog een mail met zeer aantrekkelijke tarieven via Air Malaysia naar die bestemming. Maar het is er nu wel winter dus dat wordt nog even wachten...
Wij hoeven dus binnenkort alleen nog een vlucht te boeken en dan een beroep te doen op ons vriendennetwerk om op vakantie te gaan.
Zijn dat leuke vooruitzichten of niet ?